فایل پاورپوینت کامل آفاق نیایش؛ تفسیر دعای سحر۱۳

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آفاق نیایش؛ تفسیر دعای سحر۱۳ :

اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ قُدْرَتِک بِالْقُدْرَهِ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِها عَلی کلّ شَیء؛ وَ کلُّ قُدْرَتِک مُستَطیلَهٌ؛ اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِقُدْرَتِک کلّها.

تفسیر ادبی

«قدرت» از نظر لغت به معنای «عدم عجز» است. در اصطلاح فلاسفه به کسی که به ذات خود بتواند چیزی را انجام دهد و یا ترک کند… لغت «استطاله»…به معنای «سیطره» و «سعه» است. در قرآن شریف می خوانیم: «غافِرِ الَّذنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ شَدیدِ الْعِقاب ذِی الطَّوْلِ لا الهَ الَّا هُوَ الَیهِ الْمَصیرُ»؛^[۱]خدا آمرزنده گناه و پذیرنده توبه گنه کار است، و نسبت به کسی که بدون توبه از دنیا برود شدید العقاب است، و بر عالم سعه وجودی سیطره دارد. هیچ چیزی و مؤثری در این عالم جز او نیست و بازگشت همه چیز به سوی اوست. استعمال قدرت برای خدای تعالی گاهی به اعتبار ذات مقدس اوست؛ یعنی نحوه وجودش قدرت است، گاهی به اعتبار عالم صفات است؛ یعنی یکی از صفات مقدس خدا، قادر است و گاهی به اعتبار عالم فعل است؛ یعنی پروردگار عالم قادر است تا هر چیزی را موجود کند و به قول فلاسفه «انْ شاءَ فَعَلَ وَ انْ لَمْ یشَأْ لَمْ یفْعَلْ.» بنابراین، «قدرت» به اعتبار اول از أسماء ذات است، به اعتبار دوم از أسماء صفات است و به اعتبار سوم از أسماء أفعال است.

شرح عرفانی

عارف، وقتی به عالم صفات توجه کند، و قدرت و فیض مقدس خدا(موجودات این عالم) را با ذات مقدس قیاس کند، خواه ناخواه می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ قُدْرَتِک بِالْقُدْرَهِ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِها عَلی کلّ شَیء؛ ای خدا بر درخانه ات آمده ام، نظر به قدرتت دارم و تو را به ذات مقدست قسم می دهم؛ ذات مقدسی که بر ما سوی الله سیطره دارد.» ولی اگر توجه داشته باشد که در عالم وجود چیزی جز خدا نیست و صفات او عین ذات اوست، می گوید: «وَ کلُّ قُدْرَتِک مُسْتَطیلَهٌ؛ خدا! همه قدرت هایت بر عالم هستی سیطره دارد. ای خدا بر درخانه ات آمده ام، و تو را به همه قدرت هایت قسم می دهم؛ یعنی تو را به ذات مقدست قسم می دهم.» عارف وقتی به فیض مقدس و اسمای افعال توجه کند و فیض مقدس را با تکثر و تعین هایش ببیند همه عالم هستی را از تجلیات قدرت حق می داند و متوجه می شود که سعه وجودی و تسلط بعضی از تکثرات(حقیقت محمدی صلی الله علیه و آله و سلم) بیش تر از سایر موجودات است، در این نظر می گوید: «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک مِنْ قُدْرَتِک بِالْقُدْرَهِ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِها عَلی کلِّ شَیء؛ ای خدا! به درخانه ات آمده ام، توجهم به قدرت و سعه رحمت توست، و تو را به آن قدرتی که به واسطه فیض، سیطره اش عالم هستی را گرفته است قسم می دهم. یعنی خدایا! به درخانه تو آمده ام، و تو را به حق محمد صلی الله علیه و آله و سلم قسم می دهم.» عارف وقتی توجه کند به این که فیض مقدس بسیط است، و به آیه شریفه که فرموده است: «وَ ما امْرُنا الّا واحِدَهٌ کلَمْحٍ بِالْبَصَر»^[۲]توجه کند، می گوید: «وَ کلُّ قُدْرَتِک مُستَطیلَهٌ؛ خدایا! کار، فیض مقدس و «کن رحمانی» تو بر عالم هستی سیطره دارد.» «اللَّهُمَّ انّی اسْئَلُک بِقُدْرَتِک کلِّ