فایل پاورپوینت کامل آیا شما هم به مهمانی الهی دعوت شده اید؟!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیا شما هم به مهمانی الهی دعوت شده اید؟! :

از جمله پایه های اساسی دین اسلام روزه است و بعد از نماز، مهم ترین دستور عبادی محسوب می شود. روزه، از نظر فردی، اجتماعی و جامعه سازی دارای آثار مادی و معنوی بسیار مهمی است. ماه مهمانی خداست. با اینکه همه ماه ها، ماه خداست و انسان ها در تمام لحظات از نعمت های مادی و معنوی و از سفره گسترده الهی استفاده می کنند، ولی از آنجا که همه کتاب های بزرگ آسمانی از جمله قرآن که کتاب هدایت و راهنمایی برای همه بشریت است در این ماه نازل شده است، و نیز از آنجا که وظیفه بزرگ الهی روزه در این ماه انجام می شود امتیاز خاصی به این ماه بخشیده است.

فرصت مهمانی

ماه رمضان موقعیتی است که خداوند، بیش از همیشه و به بهترین شکل ممکن از بندگان خود پذیرایی می کند در این ماه، کم ترین اعمال انسان ها به بهترین شکل مورد توجه و پاداش قرارمی گیرد و خداوند در برابر کوچک ترین عبادات، بالاترین نعمت ها را عطا می فرماید. با کم ترین توبه، بزرگ ترین گناهان بخشیده می شود و زمینه عبادت و بندگی و رسیدن به کمال حقیقی و سعادت ابدی، بیش از هر زمان دیگری فراهم است و این، یعنی بهترین موقعیتی که ممکن است برای یک فرد در یک مهمانی باشکوه معنوی فراهم گردد.

مهمانسرای بندگان الهی

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در آخرین جمعه ماه شعبان خطبه ای بیان فرمودند و ماه مبارک رمضان را به مسمانان بشارت دادند. در فرازی از این خطبه فرمودند: و هو شهر فیه دعیتم الی ضیافه الله[۱]رمضان ماه مهمانی خداست. مهمانی رفتن و پذیرایی از مهمان آداب و شرایطی دارد. در ابتدا باید معلوم گردد که چرا رمضان را ماه ضیافه الله گفته اند. تعبیر “ضیافه الله” تعبیری است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای رمضان به کار برده اند. برای درک منظور حضرت از این تعبیر، ابتدا باید ببینیم اگر بر ما میهمانی وارد شود، به ویژه مهمانی که از او دعوت به عمل آورده باشیم، با او چگونه رفتار می کنیم؟ آیا سعی نمی کنیم تا جایی که ممکن است او را گرامی بداریم و در بهترین اتاق منزل ، از ایشان پذیرایی کنیم؟ آیا نمی کوشیم برای پذیرایی او، از بهترین لوازم و امکانات و مناسب ترین مواد غذایی که در اختیار داریم، استفاده کنیم؟

میزبان الهی

ماه رمضان هم موقعیتی است که خداوند، بیش از همیشه و به بهترین شکل ممکن از بندگان خود پذیرایی می کند و امکانات و منافع بسیار بیش تر از سایر اوقات را در مقابل آنان قرار می دهد. در این ماه، کم ترین اعمال انسان ها به بهترین شکل مورد توجه و پاداش قرارمی گیرد و خداوند در برابر کوچک ترین عبادات، بالاترین نعمت ها را عطا می فرماید. با کم ترین توبه، بزرگ ترین گناهان بخشیده می شود و زمینه عبادت و بندگی و رسیدن به کمال حقیقی و سعادت ابدی، بیش از هر زمان دیگری فراهم است و این، یعنی بهترین موقعیتی که ممکن است برای یک فرد در یک مهمانی باشکوه معنوی فراهم گردد. اگر روزه دار، صادقانه و آن طور که بایسته است، روزه بگیرد، به راستی در ضیافت خانه الهی قدم نهاده، به توفیق خداوند به بالاترین کمالات و بهره مندی ها و منزلت ها دست یافته است.

خداوند با فراخوانی مؤمنان به مهمانسرای خویش، در واقع آنان را از زندگی مادّی که سفره مشترک انسان و حیوان، مؤمن و کافر، و نیکوکار و بدکار است، جدا کرده و در جوار خویش جای داده است. در این جشن پرشکوه، از هیچ نعمت قابل بهره مندی دریغ نشده است و این، یعنی حقیقت میهمانی ویژه الهی. توصیه بزرگان دین و روایات بر این بوده که مهمانان خوبی برای خدا باشید. حریم الهی را با اجتناب از گناه حفظ نماییم چه، حفظ خود مومن است. روزه واقعی را درک کنیم. تا مورد پذیرش خداوند قرار گیرد.

شرط قبولی

مهم ترین شرط قبول روزه و بهترین عمل در این ماه، اجتناب از گناه است. چنان که فرمودند: أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ[۲] و بهترین عمل در این ماه اجتناب از محارم الهی است. چرا که رمضان نسیم الهی است و زود می گذرد و باید فضیلتش را درک کرد. رسول اکرم وقتی در خصوص فضیلت ماه مبارک رمضان سخن به میان می آورند، متذکر این مطلب می شوند که تا جایی خواب و دیگر اعمال روزه دار عبادت به حساب می آید که گناه نکرده باشد:

الصَّائِم فِی عِبَادَه الله وَ إن کانَ نَائِماً عَلَی فِرَاشه، مَا لَم یغتَب مُسلِماً»[۳] روزه دار در حال عبادت خداوند است، نومکم فیه عباده اگر چه در بستر خویش خوابیده باشد، مادامی که از مسلمانی غیبت نکند. بنابراین، یکی از شروط قبولی روزه، حفظ حقوق اجتماعی سایر مسلمانان است و اینکه در روایات آمده تمام اعمال و حرکات روزه داران حتی خواب در این ماه به حکم عبادت پروردگار است در صورتی خواهد بود که وی از غیبت، تهمت، دروغ و شایعه پراکنی و دیگر محرمات اجتناب ورزیده باشد.

پیامبر در فرازی دیگر از خطبه شعبانیه فرمودند: و دعاءکم فیه مستجابا لزوم اهتمام به دعا و راز و نیاز با خداوند متعال در این ماه شریف است. بزرگان دین نام دعا را «کلام صاعد» گذاشته اند، در مقابل قرآن که «کلام نازل» است؛ یعنی دعا کلامی است که از طرف بنده به محضر ربوبی حضرت حق بالا می رود و چه افتخاری بالاتر از این که بنده بتواند هم کلام خدای خویش شود.

در آموزه های قرآنی جهاد نظامی و مالی مصداق جهاد اصغر و جهاد علمی و فرهنگی مصداق جهاد کبیر و جهاد با هواهای نفسانی مصداق جهاد اکبر دانسته شده است. خداوند ایمان آورندگان را به ترک گناه و انجام هر گونه حرام نهی نموده است و تشویق به انجام عمل نیک کرده است. مبارزه با گناه همیشه و در همه جا از ضروریات تقرب به خداست. جهاد اکبر است.

هواهای نفسانی، دشمن ترین دشمنان

انسان موجودی با تمام صفات متضاد و متناقض است؛ زیرا آینه تمام نمای خداوند می باشد. از آنجا که خداوند دارای صفات متناقضی چون «هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن» [۴]و مانند آن است به طور طبیعی انسان نیز چنین استعداد و ظرفیتی را دارا می باشد. البته باید دانست که این، اقتضای حقیقت وجود است؛ زیرا وقتی وجود، همه هستی را پر کرده و عدم و نیستی تنها یک اعتبار ذهنی است، به طور طبیعی هر وجودی باید چنین باشد؛ اما حدود و مرزهای وجود که از آن به ماهیت یاد می شود، بهره مندی برخی از موجودات را از این مقتضی کاهش می دهد؛ مانند روزنه ها و پنجره های کوچکی که از همه نور خورشید تنها می باشد. به اندازه ظرفیت برمی گیرد.

پس هر انسانی از نظر ظرفیت وجودی می تواند آینه تمام نمای وجود مطلق یعنی خدای سبحان باشد؛ البته ایجاد این ظرفیت واقعی با ایمان واقعی است؛ زیرا پیامبر می فرماید: «ان لله تعالی فی الارض اوانی الا و هی القلوب؛ برای خداوند در روی زمین ظروفی است؛ بدانید و آگاه باشید این ظرف ها همان قلوب است.»[۵]و در روایت دیگر در توضیح آن آمده است: «لا یسعنی ارضی و لا سمائی ولکن یسعنی قلب عبدی المؤمن؛ زمین و آسمانم گنجایش مرا ندارند، ولی قلب بنده مؤمن من دارد.»[۶] بنابراین، انسان از این ظرفیت خدایی شدن برخوردار است و می تواند با عبودیت و ایمان و تقوا به آن دست یابد و خدایی شده و مظهر ربوبیت خداوندی شود. منتها به شرطی که در خانه قلب خویش کسی جز خداوند را راه ندهد؛ چنانکه امام صادق علیه السلام می فرماید: «القلب حرم الله فلا تسکن فی حرم الله غیرالله؛ قلب، حرم خداست و در حرم خدا غیر او را جای نده».[۷]

نفس انسانی

نفس یکی بیشتر نیست. این بدان معنا خواهد بود که قوه عقل، قوه غضبی، قوه شهوی و دیگر قوای انسانی همان نفس است. وقتی که قرآن کریم از نفس لوامه و سرزنشگر و وجدان [۸]و یا از نفس اماره بالسوء[۹]و یا به خوبی از نفس مطمئنه، یا ایتها انفس المطمئنه[۱۰]سخن می گوید در حقیقت از یک واقعیت سخن به میان می آوریم.

عبودیت الهی

بر همین اساس، نفس اگر در مسیر عبودیت الهی گام بردارد و با حرکت در صراط مستقیم عبودیت و شریعت اسلام وحیانی بخواهد و خلیفه و ربانی شود، به کمال مطلق و مقام قرب الهی می رسد. اما اگر کژ راهه رود و مسیر مخالف را بپیماید، همان نفس با تمام ظرفیت خود، دشمن می شود و او را از خداوند دور می سازد و این گونه است که به جای آنکه خدا را معبود و اله خود قرار دهد، نفس خویش را خدا قرار می دهد و هواهای نفسانی اش یعنی قوه غضب و شهوت و مانند آنها، خدا و معبود و اله او شده و خدا محوری و خدا مداری کنار نهاده می شود. چنانکه خداوند می فرماید: افرایت من اتخذ الهه هواه؛[۱۱] آیا آن کس که هوای نفس را به خدایی گرفته بود دیدی؟ از همینجاست که همین نفس با همه ظرفیت های خدایی، دشمن ترین دشمنان انسان می شود؛ چنانکه پیامبر(ص) می فرماید: اعدی عدوک نفسک التیبین جنبیک؛ سرسخت ترین دشمنت نفس تو هست که در میان دو پهلویت قرار دارد.[۱۲]

مبارزه با نفس وظیفه همگانی

در آیات و روایات، جهاد اقسامی دارد. مهم ترین انواع جهاد که در قرآن بیان شده موارد زیر است:

. جهاد نظامی و مالی که از آن به جهاد اصغر یاد می شود؛ خداوند می فرماید: یا در جایی دیگر می فرماید: ان الذین آمنوا و هاجر و وجاهدوا ب