فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 118 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصول راهبردی مواجهه نظام اسلامی با فضای مجازی :

پیشنهاد الگوی حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی است که نام آن را «الگوی شش ضلعی» گذاشته‌ ام. برای ارائه این بحث، ابتدا یک بحث مقدماتی در باب اهمیت فوق العاده فضای مجازی و نسبت آن با انقلاب اسلامی دارم؛ سپس اصول راهبردی جمهوری اسلامی ایران درباره فضای مجازی را مطرح می‌ کنم و در نهایت خود الگو و اضلاعش را به مثابه الگوی مطلوب حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی تشریح خواهم کرد. در شروع بحث و به عنوان مقدمه، چند مطلب مهم و تعیین ‌کننده که نقش مهمی در درک مباحث خواهد داشت را خدمتتان مطرح می‌ کنم.

باید بدانیم با چه پدیده مهمی روبرو هستیم. هرچند من فضای مجازی را جهان دوم تلقی نمی‌ کنم اما نمی‌ توان انکار کرد که فضای مجازی تقریباً در همه سطوح زندگی فردی و اجتماعی مردم جهان نفوذ کرده و در آینده نزدیک، نفوذ خود را در چند گام تازه، تکمیل خواهد کرد. در واقع، فضای مجازی در حال ایجاد یک تمدن جدید بشری است که نه فقط از تمدن های قبلی به مراتب پیشرفته ‌تر و در عین حال پیچیده ‌تر است، بلکه علاوه بر سرعت برق‌آسای خود، فراگیر‌تر است یعنی دایره هضم و جذب آن از تمدن غرب مدرن بیشتر است. نکته دوم اینکه روشن است که فضای مجازی از بطن مدرنیته متولد شده است. یعنی با وجود آنکه از آن به عنوان تمدن جدید تعبیر شده، اما منقطع یا در عرض مدرنیته نیست بلکه در طول مدرنیته است. بنابراین، هم جهان بینی حاکم بر فضای مجازی، جهان بینی سکولار است و هم به تبع آن، ایدئولوژی زاییده از آن یک ایدئولوژی سکولار است. لذا وقتی گفته می ‌شود که فضای مجازی یک پدیده مدرن است، یعنی با ابتناء به اصول مدرنیسم شکل گرفته و به جلو می‌ رود. البته من تسلط اصول مدرنیسم در فضای مجازی را مطلق نمی‌ دانم و از همین جهت معتقدم شورش علیه ایدئولوژی فضای مجازی و تغییر در آن ممکن است؛ پس می‌ توان گفت، جمهوری اسلامی ایران، همچنان که با تصرف نسبی در فناوری های مدرن به نفع اهداف خود از آنها استفاده کرده است، در فضای مجازی نیز این تصرف و بهره‌برداری ممکن است هرچند نباید جانب احتیاط را از دست داد.

همانطور که در ابتدا اشاره کردم، تلقی من از فضای مجازی، شکل‌گیری یک جهان جدید در مماس یا در بطن جهان واقع نیست. اصولاً تعبیر مجازی یا virtual کمی فریبنده است و این تصور را بوجود می‌ آورد که فضای مجازی بیرون از جهان واقع خلق شده و زیستی خارج از جهان واقع را شکل می‌ دهد، لکن از نظر من، هر آنچه در فضای مجازی رخ می‌ دهد، حتی آنچه از آن به محیط‌های شبیه سازی ‌شده، کاملاً خیالی و متفاوت از جهان واقعی تعبیر می ‌شود، نه فقط مبدأ آن جهان حقیقی است بلکه مقصد و انتهای آن هم جهان واقعی است و اگر جهان واقعی نباشد، کالعدم است. ممکن است بعضی این مجاز را با مجاز فلسفی مقایسه کنند، و بر اساس آن فضای مجازی را امری غیر واقعی توصیف کنند این در حالی است که در مجاز فلسفی، ایجاد کلی در ذهن نیز بالعرض وجود عینی دارد هرچند مصداق ذاتی وجود تلقی نمی ‌شود. پس هر آنچه در ذهن متولد می ‌شود وجود واقعی دارد با این ملاحظه که نه فقط منشأ آن جهان واقع است بلکه می‌ تواند آثار بزرگی در جهان واقع داشته باشد. البته از آنجا که فضای مجازی یک محیط فیزیکی است، عینیت در آن از جهات زیادی با عینیت در ذهن انسان متفاوت است. تکته چهارم اینکه فضای مجازی دارای ویژگی ‌ها و مؤلفه‌ هایی است که اگر این مؤلفه‌ ها عمیقاً درک نشود، مواجهه درست با آن را ناممکن می‌سازد. یکی آنکه فضای مجازی، «شبکه‌ ای» است. شبکه یعنی یک سیستم درونْ ‌پیوندی تا حدی شبیه مغز و سلسله اعصاب در بدن انسان که افراد و گروه‌ ها را در این فضا به هم متصل می‌ کند.

باید توجه داشت که با ظهور فناوری هوش مصنوعی و حضور تمام قد آن در فضای مجازی، این شبکه به مراتب از قبل پیچیده‌تر خواهد شد. ویژگی دیگر، «تعاملی» است. یعنی تولید محتوا در فضای مجازی مانند رسانه‌ های سنتی یک‌طرفه نیست که یک کسی محتوایی را تولید و دیگران آن را مصرف کنند بلکه در این فضا همه حتی کوچک‌ترین کاربر در مقام تولید‌کننده قرار دارد و حتی ممکن است تولیدی بکند که از محصول یک کمپانی بزرگ تولیدی، هم بیشتر دیده شود و هم اثر بیشتری داشته باشد. از سوی دیگر، به مدد شبکه‌ ای بودن فضای مجازی، هر محصولی این قابلیت را دارد که بدون هرگونه محدودیتی در تمام فضای مجازی منتشر شود. ویژگی بعدی، «فراسرزمینی» بودن فضای مجازی است. فراسرزمینی بودن یعنی اینکه مرزهای جغرافیایی و محدودیت‌ های اعتباری ناشی از نظم سیاسی دولت- ملت، مانع از کارکرد شبکه‌ ای فضای مجازی نیست. حتی باید گفت که هر چند جغرافیا و حاکمیت ملی در فضای مجازی هنوز اثرگذار است اما می‌ توان در آینده نزدیک، شاهد شرایطی بود که حاکمیت ملی حداقلی شده، و در مواردی از بین رفته باشد و جای آن را حاکمیت شبکه‌ ای بگیرد. در اینصورت، کسانی که بر شبکه از جهات تکنیکی یا محتوایی تسلط دارند، جهان را تحت مدیریت خود قرار خواهند داد.

ویژگی دیگر، «فردگرایی مضاعف» است. فردگرایی مضاعف با فردگرایی به معنای individualism و تبعات جامعه ‌شناختی و روان شناختی آن نسبت تنگاتنگی دارد اما معنای آن به نحو فراتر، ناظر به گسترش قلمرو فرد در فضای مجازی است. ممکن است کسی بگوید، در شرایطی که یکی از مؤلفه‌ های فضای مجازی شبکه‌ ای شدن است، چگونه قلمرو فرد در فضای مجازی گسترش پیدا می‌ کند؟ در پاسخ می‌ گوییم، فرد در عین حال که در شبکه و محیط همگرا زیست می‌ کند اما می‌ تواند منویات خود را مستقل از جمع و به نحو واگرا پیش ببرد. بنابراین، شما در فضای مجازی با افرادی روبرو هستید که هرچند به ظاهر در جمع هستند و از بعضی خواص جمع سود می ‌برند، اما خطی مستقل و حتی در مواردی معارض با گرایشات جمع را دنبال می‌ کنند و به اهداف خود نیز می‌ رسند. ویژگی بعدی، «صدق‌ گریزی» است. یک وجه صدق‌ گریزی به هویت‌ های جعلی و غیر واقعی در فضای مجازی برمی‌ گردد اما از نظر من، صدق ‌گریزی ابعاد وسیع ‌تری دارد. اصولاً قابلیت ‌های موجود در فضای مجازی، بستر مساعد را برای رشد ویروس دروغ و فریب مهیا می‌ کند و این استعداد را دارد که افکار عمومی جهان را از حقایق دور کند. البته این ویژگی ذاتیِ فضای مجازی نیست اما اهمیت زیادی دارد. در حال حاضر، فضای مجازی به سرعت در حال گذار است. یعنی عموماً به شکل خطی از یک فناوری به فناوری دیگر که نسبت به فناوری قبلی برتری دارد، منتقل می ‌شود. حتی بعضی ‌ها از انتقال فضای مجازی به فناوری ‌های جدید مانند وب معنا یا وب هوشمند، به انقلاب در فضای مجازی تعبیر کرده‌ اند اما آنچه مسلم است، منظور از انقلاب، شورش علیه بنیادهای فضای مجازی و شکل‌گیری فضای مجازی جدید نیست، بلکه منظور، قدرت فزاینده برای رشد و توسعه جهشی است تا حدی که نه فقط ظاهر جدیدی در فضای مجازی حاکم می ‌شود بلکه بخش مهمی از مناسبات در این فضا نیز دستخوش تغییر می ‌شود و به تبع آن زندگی فردی و جمعی انسان ها را متحول می‌ کند. فضای مجازی با وب یا وب یکسویه شروع شد اما به وب تعاملی یا وب منتقل شد و سپس خیلی سریع وب یعنی وب معنایی ظهور کرد. امروز هم شاهد پیدایش وب یا وب هوشمند هستیم که نه فقط ابزارها و اشیاء را هوشمند می‌ کند، بلکه داده‌ ها و محیط را هم هوشمندسازی می‌ کند و حتماً آینده جدید و شگفت‌آوری را برای فضای مجازی رقم خواهد زد. بنابراین، فضای مجازی چه از جهت تکنیکی و چه از جهت محتوایی یک فضای پویاست و تسلط بر آن نیز به افکار پویا نیازمند است.

سیطره تفکر آمریکایی-صهیونیستی

امروز مقدرات فضای مجازی در اختیار شرکت ‌های بزرگ و فراملیتی است نه دولت ‌های بزرگ. البته این سخن به مفهوم آن نیست که دولت ‌ها در فضای مجازی هیچ کاره‌ اند یا نقش ناچیزی دارند اما واقعیت فضای مجازی گویای این است که شرکت ‌های فراملیتی تا حد زیادی جای دولت ‌ها را گرفته‌ اند هرچند دولت ‌هایی که بر روی این شرکت ‌ها از جهات سرزمینی، امنیتی و یا فکری تسلط دارند، فعلاً برنده این صحنه به حساب می‌آیند با این ملاحظه که معلوم نیست این دولت ‌ها همیشه بتوانند از حربه‌ های سرزمینی، امنیتی و حتی فکری به نفع سلطه خود بر شرکت ‌ها سود ببرند. با این حال، امروز قلب فضای مجازی از جهت زیرساختی و فنی در ایالات متحده است و پایگاه مرکزی عمده شرکت ‌های غول در این کشور است و لذا ایالات متحده به طور طبیعی بر روی شرکت ‌های بزرگ تسلط دارد اما بحث من یک بحث فکری است؛ یعنی ببینیم امروز کدام تفکر، فضای مجازی را حتی در کشورهای اروپایی و آسیایی در قبضه دارد و شرکت ‌های بزرگ و فراملیتی از جهت فکری به کدام طرز تفکر وابسته‌ اند؟ با یک نگاه گذرا به آرایش این شرکت ‌ها، روشن می ‌شود که نوعی تفکر امریکایی- صهیونیستی بر اکثر شرکت ‌های فراملیتی در فضای مجازی سایه‌ انداخته است. برای مثال، در سال میلادی، هر شرکت بزرگ که نزدیک به درصد از اقتصاد فضای مجازی را در اختیار دارند- هرچند خود را فراملیتی معرفی می‌ کنند- اما زیر چتر تفکر امریکایی- صهیونیستی قرار دارند. اپل، الفابت، مکروسافت، آمازون و فیس بوک شرکت ‌های غولی به شمار می‌ روند عملاً بر فضای مجازی حکمرانی می‌ کنند. از طرف دیگر، بزرگ‌ترین اندازه بازارهای جهانی طی سال گذشته در عرصه‌ های مختلف از کامپیوتر و خدمات میزبانی و اینترنت گرفته تا کلود داده‌ های بزرگ، اینترنت اشیاء و غیره متعلق به امریکایی ‌ها و پیروان فکری آنها در جهان است.

با وجود قدرت فزاینده‌ ای که امریکایی ‌ها در فضای مجازی دارند نباید قدرت آنها را بلامنازع دانست. امریکایی ‌ها با وجود نقاط قوتشان در فضای مجازی، نقاط ضعف زیادی هم دارند که فرصت ‌هایی را برای عرضه اندام رقبا یا مخالفان آنها فراهم کرده است. کافی است پدیده تک اینترنتی با حکمرانی امریکایی ‌ها مثلاً به پدیده دو اینترنتی با محوریت چینی ‌ها، روس‌ها و ایرانی ‌ها تبدیل شود و موفق شوند تا تنها درصد از جمعیت کاربران دنیا را به سمت خود جذب کنند، در اینصورت شرایط همچنان به نفع امریکایی ‌ها رقم نخواهد خورد. از سوی دیگر، اصولاً ماهیت شبکه‌ ای و تعاملی فضای مجازی، در عین حال که موقعیت سودآوری را برای شرکت های امریکایی بوجود آورده است، بستر مساعدی را هم برای رخنه و رشد مخالفان تفکر امریکایی- صهیونیستی در فضای مجازی حتی محیط ‌های صد در صد امریکایی مهیا نموده است بطوریکه اگر امریکایی ‌ها سیاست سانسور و حذف مخافان خود را از یک حدی بالاتر اجرا کنند، عملاً محیط کسب و کار خود را متزلزل و نا امن کرده‌ اند؛ بنابراین، امریکایی ‌ها چاره‌ ای ندارند که مخالفان خود را در فضای مجازی تحمل کنند ضمن آنکه سیاست سانسور و حذف در فضای مجازی که هویت ‌ها متکثر و در موارد بسیاری مخفی است، کار ساده‌ ای نیست. یک موضوع دیگر هم که نباید از نظرها دور بماند، وجود زمینه کشاندن بعضی از امور سرنوشت‌ساز مربوط به فضای مجازی به مجامع بین‌المللی است. امروز امریکایی ‌ها حاکم اول و آخر فضای مجازی شده‌ اند، خودشان برای دیگران سهم تعیین می‌ کنند و به هیچ کس هم پاسخگو نیستند، این در حالی است که اکثر کشورها خواهان سهم عادلانه در این فضا هستند و ترجیح می‌ دهند به نحوی مجامع بین المللی- با همه ایراداتی که دارند- در این عرصه نقش‌آفرینی کنند. بنابراین، یکی از اقدامات مؤثری که برای تضعیف سلطه امریکایی ‌ها در فضای مجازی باید دنبال شود، وارد کردن پای مجامع بین‌المللی به این میدان است.

محور و چتر بالای سر فضای مجازی، عمدتاً اقتصادی است. البته هنوز حجم تجارت و گردش مالی در فضای مجازی به یک-سوم حجم تجارت و گردش مالی در بازارهای سنتی جهان نمی‌ رسد اما سرعت رشد اقتصاد فضای مجازی بسیار بالاست و چه بسا طی سال آینده گردش مالی در فضای مجازی به پای گردش مالی در بازارهای سنتی برسد و یا حتی از آن عبور کند. از سوی دیگر، بخش مهمی از محصول عملیات جاسوسی اطلاعات در فضای مجازی یا ما حصل عملیات جهانی شدن گرایش ‌ها و میل ‌ها از طریق فضای مجازی، در خدمت اقتصاد است و شرایط بی‌نظیری را برای رشد غول‌ های اقتصادی دنیا ایجاد کرده است. نکته‌ ای که نباید از نظر دور بماند این است که فضای فرهنگی و سیاسی در فضای مجازی نیز به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم در خدمت اقتصاد است و فرمول ‌های کسب ‌و‌کار بر عمده سرویس ‌های بزرگ در فضای مجازی احاطه دارد، بنابراین، می‌ توان گفت که نه فقط انگیزه اصلی حکمرانان فضای مجازی اقتصادی است بلکه حتی کارهایی که به ظاهر غیر اقتصادی است برآیند آن اقتصادی است به نحوی که فعالیت در فضای مجازی خارج از ریل اقتصادی به سختی با موفقیت توأم خواهد شد. نکته نهم این است که وقتی چتر بالای سر فضای مجازی عمدتاً اقتصادی بود، روشن است که بازیگران اصلی فضای مجازی نه فقط از آن جهت که فضای مجازی ماهیت شبکه‌ ای و فرامرزی دارد، بلکه از آن جهت که فرمول‌های کسب و کار در دنیا بر اساس بازار آزاد طراحی شده است، شرکت ‌های بزرگ غیر دولتی هستند. یعنی دولت ‌ها اگر مجال بازیگری هم داشتند، میدان را به نفع شرکت ‌های غیر دولتی باز می‌ کردند این در حالی است که اصولاً دولت ‌ها در فضای مجازی مجالی برای عرضه اندام ندارند. با این ملاحظه، اقتصاد شرکتی آن هم از جنس دانش‌بنیان، اقتصادی است که با انعطاف ‌پذیری بالا در فضای مجازی بازیگری می‌ کند و از آنجا که بازیگری در فضای مجازی مساوی است با قانون گذاری، روشن است که هر قدر شرکت ‌ها بزرگ‌ تر باشد، سهم بیشتری از قانون ‌گذاری در فضای مجازی را به خود اختصاص خواهند دارد. اگر به حرکت گوگل طی دهه اخیر توجه کنیم، روشن می ‌شود که این شرکت همواره با شناسایی و خرید ده‌ ها شرکت پر ظرفیت در فضای مجازی، به دنبال گسترش قلمرو خود در همه عرصه‌ ها و حکمرانی حداکثری بر فضای مجازی بوده است.

فرصت طلایی فضای مجازی برای جمهوری اسلامی

روشن است که شکل ‌گیری فضای مجازی برای انقلاب اسلامی که انگیزه تمدن ‌سازی و جهانی شدن دارد، یک فرصت طلایی است. به بیان دیگر، من معتقدم شکسته ‌شدن مرزهای فیزیکی و کمرنگ شدن نظم دولت- ملت بیش از آنکه برای انقلاب اسلامی تهدید باشد، فرصت است و روح تازه‌ ای را به حرکت جهانی انقلاب اسلامی می ‌بخشد. با این حال، همانطور که اشاره شد، سلطه فزاینده امریکایی ‌ها در این عرصه غیر قابل انکار است و اگر فکری برای مهار قدرت امریکایی ‌ها و تقویت بنیه جمهوری اسلامی در فضای مجازی نشود، نه فقط از فرصت ‌های طلایی فضای مجازی نمی‌ توان استفاده کرد، بلکه موجودیت انقلاب اسلامی به خطر خواهد افتاد. در این شرایط، اول از همه باید طرز تفکر واداده که قائل به لزوم هضم در فضای مجازی فعلی با هدف بقاء است به انزوا کشیده شود. آن طرز تفکری باید در متن جمهوری اسلامی باشد که نه فقط هضم شدن در فضای مجازی را قبول نداشته باشد، بلکه با ادراک مزیت ‌های جمهوری اسلامی و در نقطه مقابل، نقاط ضعف امریکایی ‌ها در فضای مجازی، امکان رقابت با امریکایی ‌ها در این میدان را با کمک جهان اسلام و همچنین کشورهای مشترک المنافع امکان ‌پذیر بداند. ممکن است کسی بگوید، اندازه سرمایه ‌گذاری ما در مقایسه با امریکایی ‌ها در فضای مجازی در خوش ‌بینانه ‌ترین وجه، یک به هزار هم نیست، آنوقت چگونه می‌ توان توقع داشت که جمهوری اسلامی ایران خود را در موقعیت رقابت با امریکایی ‌ها در نظر بگیرد؟ در پاسخ می‌ توان گفت که نوع رقابت ما با امریکایی ‌ها نباید رقابت کلاسیک باشد بلکه آن رقابتی با امریکایی ‌ها موفقیت ‌آمیز خواهد بود که نامتقارن و ناظر به نقاط ضعف امریکایی ‌ها در فضای مجازی طراحی شود ضمن آنکه ما در این میدان تنها نیستیم و می‌ توانیم شرکای قدرتمندی را برای خود پیدا کنیم که هر چند ممکن است در محتوا با انقلاب اسلامی همسو نباشند لکن در انهدام سلطه فناوری و اقتصادی امریکایی ها در فضای مجازی با ما به صورت مقطعی یا دائم در یک خط قرار دارند.

نباید از نظر دور داشت که امروز فضای مجازی به مهم‌ترین ابزار جنگ فرهنگی و حتی سیاسی، اقتصادی و امنیتی امریکایی ‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است. در واقع، وقتی از فضای مجازی صحبت می‌ کنیم، با یک شرایط معمولی روبرو نیستیم به طوری که جمهوری اسلامی ایران از این جهت با کمتر کشوری قابل مقایسه است. حتی مسأله چین و روسیه با امریکایی ها و عمق درگیری آنه در فضای مجازی، با مسأله و عمق درگیری جمهوری اسلامی با امریکایی ها در فضای مجازی یک جنس و یک اندازه نیست. در این شرایط، طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران نه فقط باید قدرت دفاعی خود را در درجه اول در محیط سرزمینی ‌اش برای مقابله با هجمه امریکایی ‌ها بالا ببرد، بلکه باید توان خود را برای بازدارندگی دائماً افزایش دهد. البته موقعیت جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی صرفاً به جغرافیای سیاسی ایران محدود نیست و پیروان جمهوری اسلامی ایران در مناطق دیگر را هم شامل می ‌شود اما فعلاً نقطه کانونی هجمه‌ ها ایران است. اگر سوال شود که استراتژی اصلی امریکایی ‌ها در هجمه‌ های خود به در فضای مجازی ایران ‌حداقل طی سال گذشته‌ چه بوده است، در پاسخ می‌ توان گفت که جذب ایرانیان در شبکه‌ های اجتماعیِ تحت سیطره امریکایی ‌ها و انجام عملیات روانی بر روی آنها برای جدا شدن مردم از نظام اسلامی، آن چیزی است که امریکایی در سال گذشته با صرف انرژی زیاد دنبال کرده‌ اند. این استراتژی به مراتب از استراتژی مختل کردن تأسیسات کشور از طریق حملات سایبری برای امریکایی ‌ها مهم ‌تر است هر چند در این زمینه هم کارهای مفصلی علیه جمهوری اسلامی ایران انجام شده که بخش مهمی از آنها خنثی شده است. حتی ممکن است فکر تحریم اینترنت برای ایرانی ‌ها از ذهن امریکایی ‌ها عبور کرده باشد لکن مادام که فضای مجازی مسیر ضربه زدن به جمهوری اسلامی را برای آنها هموار می‌ کند، آنها تحریم ایران در این زمینه را از حد یک تحریم تبلیغاتی جلوتر نمی ‌برند کما اینکه سال هاست مثلاً بعضی از سرویس ‌های کم اهمیت گوگل برای ایرانیان غیر فعال شده است.

این سوال مطرح است که مزیت اصلی جمهوری اسلامی و آنچه می‌ تواند شرایط ابتکار عمل در فض