فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً شامل 81 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه: سعدی الشیرازی نموذجاً :

المستخلص :

یهدف هذا البحث الی القاء الضوء علی جوانب من التأثیر المتبادل بین الأدبین العربی والفارسی، ویرکز بصفه خاصه علی دراسه نتاج الشاعر الانسانی الکبیر سعدی الشیرازی، الذی عاش فی القرن السابع الهجری، حیث قد ولد فی شیراز، ودرس فی المدرسه النظامیه ببغداد، وعاصر محنه مهاجمه الغزو المغولی للعالم الاسلامی، فعبر عن مشاعره تجاه سقوط بغداد ومقتل الخلیفه العباسی باللغتین: العربیه والفارسیه.

لقد أثری الشاعر الساحه الأدبیه، وبالذات مجال الأدب الاسلامی والادب المقارن، فکتب عن شعره وأدبه وفنه العدید من النقاد والأدباء والدارسین.. کتب عنه الکثیر فی الأدب الفارسی، ودرسه عدد لا بأس به من المستشرقین وترجمت أعماله الی اللغات الأوروبیه الحدیثه، وبالذات الی الفرنسیه والانجلیزیه.. أما فی الادب العربی، فقد دارت حول شعره العدید من الدراسات المتخصصه فی مجال النقد الادبی والأدب المقارن. هذا الی جانب ما ورد له من ذکر فی المراجع العامه التی تعنی بتاریخ الأدب ومجالاته الانسانیه.. وقد شبهه بعض المهتمین بأبی الطیب المتنبی.

لا نعلم بالتحدید العام الذی ولد فیه شاعرنا سعد الدین الشیرازی ولا العام الذی توفی فیه، غیر أن المصادر ذات العلاقه تشیر الی انه ولد بشیراز، المدینه التی حین وصفها الرحاله العربی ابن بطوطه شبهها بمدینه دمشق فی حسن أسواقها وبساتینها وأنهارها، وأن النهر المعروف برکن آباد یشقها وهو عذب الماء، شدید البروده فی الصیف، ساخن فی الشتاء.

أما من حیث نتاجه الأدبی، فقد جاء شعره ناطقاً بلسان الحکمه، حافلاً بتجارب الانسان فی کل زمان ومکان، ولهذا جاءت منزلته عالیه فی عیون الذین درسوه سواء فی الأدب الفارسی أو العربی أو حتی فی الآداب العالمیه.. وسنقف علی شواهد من آراء هؤلاء وأولئک الذین اهتموا بدراسه خصائصه وعالمه الشعری، وطرائق أسلوبه فی فن القول، وکیف استطاع أن یعبر عن أفکاره التی عرضها وعبَّر عنها فی صور عدیده یغلب علیها السهل الممتنع، مع امتداد تأثیره الی آفاق واسعه، تجاوزت المحیطین العربی والفارسی الی الآداب الغربیه، اذ کان أول أدیب ایرانی تترجم أعماله الی اللغات الاوروبیه کما أشرنا.. کان الشاعر صادق التعبیر، رقیق الاحساس تفرد عن غیره من سائر الشعراء بقوه البساطه أو البساطه الممتنعه التی وصفها احدهم بما یشبه الخط المنحنی فی المصطلح الهندسی. أی أن عامل المرونه وعدم ظهور التحجر والتصلب والادعاء والقسوه والتصادم مع الآخرین بصوره عمودیه تؤدی الی العداء والنفور، قد جاءت أی تلک المرونه، واضحه فی نسیجه الشعری.. وهذه میزه حمیده تضاف الی فائله العدیده.. انه، کما قیل، یسیر دائماً فی خط منحن یستطیع بموجبه الحصول علی قابلیه الانعطاف والتکیُّف.. ولعل هذا أحد الاسباب الکامنه فی اظهار الجمال الخفی فی شعره. شیء غریب یشعر به کل من یقرأ شعره.

ان نتاجه، تدل علیه عناوین دواوینه، ریاض وحدائق وبساتین وارفه الظلال. ولهذا فلیس غریباً أن یقال: لو لم تنجب ایران سوی سعدی لکان وجوده کافیاً لتخلید اسمها.

تمهید :

یعدُّ الأدب الاسلامی، أو ادب الشعوب الاسلامیه، من أغنی الآداب العالمیه نظراً لما یزخر به من نتاج أدبی رفیع المستوی شعراً ونثراً. ونظراً لأن الأمه الاسلامیه تلتقی فی أهدافها وحضاراتها وثقافاتها وقیمها الاخلاقیه، فان عوامل مشترکه تجمع بین أدبائها وشعرائها ومفکریها، وهذا ینعکس بدوره فی العلاقات الادبیه وتفاعلها فی ظواهر التأثیر المتبادل بین آداب تلک الشعوب. وکم یسعدنا فی هذه العجاله أن نقف علی بعض من تلک العلاقات والروابط الادبیه فی نتاج شاعر انسانی کبیر، وهو سعدی الشیرازی، ندرس من خلال شعره وأدبه کیف تتلاقح الأفکار عنده وتتنامی فی جو وأفق واسع، یجوب الأقطار الاسلامیه، حیث لا حدود فاصله، ولا عوائق مانعه، بل نراه یحتل مکانه رفیعه علی المستویین المحلی والعالمی. هذا بدوره أثری الساحه الأدبیه وبالذات فی مجال الأدب الاسلامی المقارن، فقد کان للثقافه العربیه أثراً واضحاً فی نتاجه الأدبی، کما سوف نری.

حیاته ومؤلفاته :

یعرف سعدی الشیرازی بالشیخ مصلح الدین أو مشرف الدین بن مصلح الدین. ولد فی شیراز، غیر ان المؤرخین لم تتفق آراؤهم فی تحدید ولادته، ولا حتی فی تحدید تاریخ وفاته. وأغلب الظن أنه ولد سنه ۱۲۰۰م فی شیراز بفارس، وتوفی بها فی عام ۱۲۹۱م تقریباً.

تذکر مصادر ترجمته أن سعدی بعد ان غادر المدرسه النظامیه فی بغداد أمضی من عمره فتره طویله (۱۲۲۶ ۱۲۵۶م) فی التنقل والترحال بین اقطار العالم الاسلامی. رحل الی اجزاء من آسیا وشمال افریقیا، فزار العراق، وسوریا وفلسطین، ومصر، وترکیا والجزیره العربیه، وربما زار الهند. وأخیراً استقر به الحال فی العوده الی شیراز مسقط رأسه، حیث أمضی فیها بقیه عمره، وألف بها أشهر أعماله.

کان من فحول شعراء تلک البرهه، له من المؤلفات البستان (translated as the Orchard) والگلستان (translated as the Rose gorden) احتویا علی شعر فی الأخلاق والفضائل والقیم الانسانیه وقصص فی الغزل، والشعر التعلیمی. هذان المؤلفان قدمهما سعدی الی حاکم فارس فی عامی ۶۵۵ه و۶۵۶ه/ ۱۲۵۷ ۱۲۵۸م، کما تذکر مصادر دراسته.

سعدی فی بغداد :

رحل سعدی الی دار السلام بغداد قلب العالم الاسلامی النابض آنذاک، وحاضرته التی ازدهرت فیها معالم الحضاره الاسلامیه المشرقه فی العصر العباسی الاول المعروف أدبیاً بالعصر الذهبی. کانت بغداد من أکبر مدن الشرق الاسلامی قاطبه، وقد بنی بها المأمون دار الحکمه، وکانت الحرکه الثقافیه بها لاتزال فی تقدم مستمر. وکانت المدرسه النظامیه التی التحق بها سعدی، قد تم انشاؤها فی عام ۴۵۹ فی وسط سوق الثلاثاء، أعظم اسواق بغداد، کما یذکر ابن بطوطه، «وکان الشبان الذین یکونون قد درسوا المقدمات یؤمُّونها ویتلقون فیها أعلی علوم زمانهم، کما کانوا یسکنون فیها ویأکلون ویلبسون من عائداتها، وقد بنی نظام الملک الأسواق فی أطرافها ووقفها للمدرسه، کما اشتری الضیاع والحمامات والمخازن والدکاکین ووقفها علیها، وکان یصرف لنفقات الاساتذه والطلاب خمسه عشر ألف دینار کل سنه.. وکان یقیم بها سته آلاف طالب، ونظام الدراسه فیها عباره عن حلقات وکانت تعد مثل الجامعات فی الوقت الحاضر، بل ان الجامعات الاوروبیه الیوم هی تقلید لنظامیه بغداد، وکان الخلیفه العباسی یتابع أخبارهم ویهتم بشؤونهم.^(۱)

فی هذه البیئه العلمیه درس شاعرنا سعدی علوم الدین والفقه والتفسیر والحدیث والنحو والصرف واللغه والأدب. هذا بالاضافه الی ان طبیعه تکوینه، وعوامل أخری تعود لمکانه أسرته وحبها للعلم، قد أثرت فی تکوینه العلمی والثقافی أضف الی ذلک عامل الموهبه الشعریه التی منحها الشاعر، اذ تعددت المجالات التی جاء فیها شعره وأدبه، نراه فی الوصف، ونراه فی الرثاء، کما ظهر ذلک جلیاً فی رثاء الخلیفه العباسی باللغتین العربیه والفارسیه، کما نراه فی تصویر الأحاسیس الانسانیه فی فن الغزل، اذ وصف بأنه شاعر الغزل فی ایران.. کما نری تمیزه فی الدعوه الی التحلی بالاخلاق الحمیده.. کل ذلک جاء فی أسالیب امتازت بالبساطه السهله الممتنعه النابعه من رقه الاحساس وصدق المشاعر..

أهمیه شعره :

تظهر أهمیه شعره فی التاثیر الذی ترکه سعدی منذ القرن الثالث عشر المیلادی فی تاریخ الأدب الفارسی اذ یعد عنصراً مهماً فی مجال الأدب واثراء اللغه، بل وفی الحفاظ علیها. انه شاعر ترک اثره الواضح فی اسالیب اللغه واستعمالاتها وفی أمثالها وحکمها. کانت أقواله تتردد علی أفواه العدید من أبناء المجتمع علی اختلاف وتنوع طبقاتهم، حتی ان المهتمین بفن الخط والتشکیل الفنی والرسم عبروا عن احاسیسهم ومشاعرهم بأشعاره وأقواله، حیث قد قاموا بنسخ قصائده وتزیینها بالفن التشکیلی لمحبی الفن والأدب من الأغنیاء^(۲).

جاء فی موسوعه التراجم العالمیه، أن سعدی من أعظم أدباء الأدب الفارسی، نظراً لما یتمتع به من شاعریه أثری بها اللغه الفارسیه لما یربو علی سبعمائه عام، ظهر ذلک فی تنوع من الأسالیب وجمال من حیث السبک والأداء والنظم والتعبیر عن صادق الأحاسیس بلغه رفیعه وأسلوب جمیل، وقد شبه تأثیره فی اللغه الفارسیه بما صنع شکسبیر فی اللغه الانجلیزیه والیک النص عنه فی لغته الأم:

“The thirteenth – century poet Sa”di (ca 1200 – ca. 1291) was the outher of the classic literary works Bustan and Gulistan. Moralistic books that contain teachings and stories on love, religion, and other aspects of life, these volumes by as di are central to the literature of Iran and are the source od a number of popular proverbs in that culture.

The books are valued not only for their elegant language and entertaining style, but also for their role as a rich source of information about the culture in which Sa”di lived and worked. He is considered as having an influence on the culture and language of Iran that equals in significance the role of playwright and poet william shakespeare in the history of English Larguage and literature… while the writings of Sa”di have been a central part of the literautre of Iran for seven hundred years, English translations of his works did not appear until Victorian times. Western readers have since come to enjoy the wisdom and witticicms of Sa”di^(۳).

ان هذا الاقتباس یدل علی أن تأثیر أدبه وفنه وفکره قد امتد الی آفاقٍ واسعه، تجاوزت حدود الأدب المحلی الی العالمی.

الخصائص والمیزات الفنیه فی شعره :

لقد کان لحادثه سقوط بغداد، ومقتل الخلیفه العباسی المعتصم باللّه سنه ۶۵۶ه/ ۱۲۵۸م، علی ید هولاکو الأثر العمیق المؤلم فی نفوس المسلمین کافه، کانت کارثه مروعه الهبت مشاعرهم، کما ألهبت مشاعر ونفوس الشعراء، فنظموا مراثی عده یعبرون فیها عن فزعهم وجزعهم ازاء ذلک الخطب المؤلم.

وقد شارک سعدی شعراء عصره فی رثاء الخلیفه، وعبر عن مشاعره فی قصیدتین من غرر قصائده احداهما بالعربیه، والأخری بالفارسیه. «ولعله رغب ان یشارک المسلمین کافه شعورهم، فیُنشد لهم قصیده بلغتهم الدینیه المشترکه بینهم»^(۴)؛ یصور فیها مدی حزنه وأسفه علی ما حاق بالخلافه الاسلامیه، مما جعله یتمنی الموت لنفسه…، کلما صور ما حل بالبلاد من نار الفتنه التی تتأجج وتأتی علی الأقطار الواحد تلو الآخر وکان الحزن والشعور بخیبه الأمل قد عمّت أرجاء المعموره.

وقصیدته العربیه هذه التی مطلعها:

حبستُ بجفنیّ المدامع لا تجری

فلما طغی الماءُ استطال علی السکر

من أطول قصائده علی الاطلاق، فقد بلغت اثنین وتسعین بیتاً، بینما جاءت القصیده التی نظمها سعدی بالفارسیه فی رثاء الخلیفه فی ثمانیه وعشرین بیتاً^(۵).

کلا النصین اشتملا علی التعبیر الصادق عن مشاعر الحزن الشدید والجزع المؤلم علی ما حل بدیار المسلمین من کارثه مرعبه، کما تضمنا الشکوی من غدر الزمان وتقلب الأحوال والتحذیر من تحول الدنیا وانقلابها.

وهنا نلحظ تفاعل العلاقات الأدبیه بین الثقافتین العربیه والفارسیه، ومدی أثر الثقافه العربیه فی شعره، فجمله «طغی الماء» فی مطلع القصیده العربیه تعبیر قرآنی، ومثل هذا التأثر کثیر فی شعره، شاع وانتشر وامتدّ فی سائر قصائده، سواء کانت بالعربیه أم بالفارسیه، وهذا یعکس ما استقر فی الوجدان من عمق التجربه؛ فقد جاءت قصائده اکثر شفافیه، وما ذلک الا لأنها ولیده الصدق. یکفی أن تسمع الصیده فتغیب فی اجوائها، وتبحر فی تلک الفضاءات الرحبه التی تبثُّها فی نفسک کلماتها، حتی لکأنک تعیش نفس التجربه التی عاشها. حقاً ان الصدق الفنی هو الذی جعل هذه المشاعر التی احتوتها هذه القصیده وغیرها من قصائده، تنفذ من الأعماق الی الاعماق. وکلما قرأتها تتمنی أن تمتد ابیاتها حتی تصل الی النهایه، وأنت متفرق الأنحاء، یجتاحک شعور غریب واحساس غیر عادی؛ ممتزج فیه الحزن بالشجن والمتعه بالألم. وهکذا هی القصائد العظیمه لابد أن تترک فی النفس أثراً بعیداً جدیداً لا ینسی.

ثم لو نظرنا الی شعره فی الطبیعه حین یقول فی وصف الربیع:

لو أن أحداً سوف ینعم بمشاهده جنه النعیم

فتعال وانظر الیها وکأنها تبدت فی الربیع فوق الأرض^(۶)

لوجد المتأمل البدایه الرائعه فی الاسلوب الذی ینهجه الشاعر فی شد اهتمام السامع أو القارئ.

تأمل هذه البدایه الرائعه، وانظر کیف یأسرک الکلام من أوله ویسترعی اهتمامک. فقد بدأ أولاً بفتح آفاق الخیال واثاره اهتمام المخاطب بقوله: «لو أن أحداً…»… ثم عقب بالنداء «فتعال» وماذا نادی؟ هل نادی فؤاده الذی هو جزء منه؟ أم نادی مخاطباً علی سبیل الافتراض والتوهم؟ أم هل جری علی عادات شعراء العرب فی الجاهلیه کامرئ القیس وزهیر والنابغه فی مثل قولهم: قفا نَبْکِ… تبصر خلیلی هل تری من ضعائن…؟ أسئله عدیده ترد الی الذهن فی هذا المجال.

نقول: استخدم النداء الدال علی القریب لقرب المخاطب الی نفسه، فهو یناجیه وی