فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی شامل 38 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امر قدسی و تکثر فهم دینی :

انتخاب، ۱۴ – ۱۶/۷/۸۰

چکیده: نویسنده محترم مقاله معتقد است که عارفان مسلمان از پیشروان طرح مسائل وجودی بودند . مساله شر نیز از تکیه گاه های مهم دین است که دین پیامش را از طریق آن می رساند . دین تجربه امر قدسی است . وحی غیرتاریخی است و تکثر ادیان در پاره ای جهات پذیرفته است و در مساله حقانیت سلسله مراتب وجود دارد .

توجیه جایگاه وجودی آدمی در هستی و پرسش از خاستگاه هستی او، غالب هستی او، معنا و ارزش زندگی و وضعیت های مرزیی که برای بشر پیش می آید، توجیه پذیر کردن و تحمل پذیر ساختن اینها یکی از کارکردهای بی بدیل دین است . پاسخ گویی به اینها از زیبایی شناسی برآوردنی نیست .

به نظر من یکی از نکات خوبی که تئولوگ های پروتستان معاصر، مثل تیلیخ و بولتمان به خوبی متوجه شده اند، همین است که پیوندی بین فلسفه اگزیستانسیالیسم و فلسفه وجودی با پیام کتاب مقدس یا پیام مسیحیت از طریق همین مساله (دغدغه های وجودی و موقعیت های مرزی) ایجاد کرده اند .

آن پنج تنهایی را که تیلیخ در الهیات نظام مند و دستگاه مند می گوید، انصافا عرفای ما به صورت ظریفی به آنها توجه کرده اند . آدمی یک نیی است که از نیستان ازل بریده شده و جدا افتاده و شرح هجران و درد فراق و غم و غربت سر داده است و می گرید . غربت انسان در این عالم که اگزیستانسیالیت ها از آن تحت عنوان «مساله تنهایی آدمی » یاد می کنند نیز همین است .

در واقع پیش روان مساله وجودی و طرح مساله دغدغه های وجودی، عارفان مسلمان بودند; گرچه متاسفانه این آرا تئوریزه نشده و با تعابیر و اصطلاحات فنی طرح نشده و در پوشش و پوسته شعر و ادب و بلاغت و سخن آرایی گفته شده و شاید همین باعث شده است که قدری عوام زده شود و مغفول بماند و مایه های معرفتی و جوهره اصلی این پیام به خوبی هضم نشود مورد استنباط قرار نگیرد .

وجود شر و رنج در این عالم مادی که بشر آن را تجربه می کند، بسیار واقعی تر و خشن تر از آن است که بتوان انکارش کرد; مگر آن که آدمی دیده را بر واقعیت ها ببندد . اما دین به ما می گوید شما یک حیات موقتی را می گذرانید که حیات هم نیست . حیات شما پس از مرگ آغاز خواهد شد . حیات در این جا هستی مشوب به عدم است و حیات واقعی بعد از مرگ شروع می شود; لذا در آن جا اولا حکمت های نهفته و نهانی است که عقل ما به آن دسترسی ندارد; یعنی اصلا درک آنها فراتر از عقل ماست; ثانیا، در برابر موضع گیری مثبت و خداپسندانه و تحمل و مقاومت روحی و در هم نشکستن و در هم فرو نریختن در برابر این رنج ها، اجر و پاداش و ثواب اخروی دریافت می کنیم و اینها گم نمی شود . اینها یک پتانسیل روحی بالایی به ما می دهد، امید، نشاط، سرزندگی و پایداری و مقاومتمان را حفظ کنیم . دیگر این که همه اینها با نظارت الهی اتفاق می افتد; یعنی خداوند تکوینا در این عالم و حوادثش حضور دارد . این، یک نمونه از آن معنابخشی و هدف بخشی دین به زندگی است .

پس مساله شر و رنج یکی از آن گرانیگاه های مهم عملکرد دین است و توجیه دینی زندگی است; از آن مرکز ثقل ها و نقاط برجسته ای است که دین در آن جا پیام و سخن دارد و ما باید انتظار از دین را در همین جاها داشته باشیم; این که فرد احساس رستگاری کند، احساس پذیرفته شدن در درگاه حق کند و آن مقاومت روحی اش هیچ گاه در زندگی نشکند . جمله ای از امام رحمه الله همیشه در ذهن من هست که فرمود: «اگر من تنهای تنها هم بشوم، در برابر دنیای شما خواهم ایستاد!» ببینید! این نشاط، نشاط یک جوان است .

پل تیلیخ در واقع می گوید دین و ایمان، مناسک نیست; باورهای فلسفی و اعتقادی و جزمی نیست; سنبل و اسطوره نیست; یک کشش است; یک تجربه است; یک تعلق خاطر است . این تعریف پل تیلیخ را شلایرماخر و اتو که از دین شناسان و پدیده شناسان و فیلسوفان دین و در عین حال تئولوگ های معروف پروتستان هم هستند، می پذیرند . حتی کسانی مثل ریکو و امیل برونه می گویند دین نوعی تجربه امر قدسی است . همه آن مناسک و باورها و جزمیت ها برای این است که آن تجربه حاصل بشود . آن تجربه هم مراتب دارد . متناسب با دین داران است . به تعابیر عرفای ما، هر کس به اندازه پیمانه وجودش از فیض حضرت دوست استفاده می کند .

سؤالی که در این جا پیش می آید این است که اگر متعلق این مواجهه با امر قدسی، این قدر مرموز و رازورزانه است، فرد چگونه می تواند مطمئن باشد که مواجهه و شهودش درست است؟

مارتین بوبر تعبیری درباره امکان خطا کردن این مواجهات وجودی دارد که دین را «مواجهه من و تو» می داند که اینها را عرفای ما هم دارند . در مثنوی مولانا هم هست . تجربه، تفسیرپذیر هست اما به نحو یک گزاره توتولوژیک; یعنی به نحو حمل اولی و به نحو تحلیل مفهومی . در معنای «تجربه » ، اطمینان حضوری و وجدانی و یافت مستقیم هم خوابیده است; و الا اصلا تجربه نیست . تجربه یعنی چه؟ تجربه بودن تجربه به این است که بلاواسطه است; پس ملاک اطمینان و معیار تضمین این یافته ها، ملاک و معیار برونی نیست . اگر مفهوم «تجربه » را تحلیل بکنید، یک یافت مستقیم حضوری بلاواسطه است; در غیر این صورت تجربه نیست . پس این خودش یقین آور و اطمینان بخش است و لذا فرد می فهمد که اگر یافته است، درست یافته، یا نه، تیره و تار دیده است و اینها هم مراتب دارد . حالات مبتدیان، متوسطان و منتهیان با هم فرق دارد .

اما از جهت رابطه آن مواجهات قبل از تجربه درونی باید گفت این جا یک دور هرمنوتیکی وجود دارد . ما اساسا تا درک و فهمی از چیزی نداشته باشیم، یعنی آن چیز در حوزه دل مشغولی های ما، تعلقات ما و به تعبیر گادامر وارد افق و فضای ذهنی ما نشده باشد، درباره اش فکر نمی کنیم . این، همان پیش فرض یا پیش ساختی است که هایدگر در هستی و زمان می گوید . در هرمنوتیک چنی