فایل پاورپوینت کامل اهل بیت علیهم السلام در کلام آیت الله بهجت(ره)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اهل بیت علیهم السلام در کلام آیت الله بهجت(ره) :

وصیت حضرت زهرا علیهاالسّلام به این که شبانه دفن گردد
این که حضرت زهرا علیهاالسّلام بعد از آن همه مظلومیت، در حال احتضار وصیت نمود که شبانه دفن گردد،(بحار الانوار، ج ۴۹، ص ۱۹۲) کار عجیبی بود که نظیر کار پیغمبران علیهم السّلام است؛ زیرا کار کسی که نزاع کند و مغلوب شود و کشته و شهیده گردد و علیه او قضاوت بشود و آن همه بلاها را ببیند، و با این حال راهی را پیدا کند که خود را مثل غالب جلوه دهد و غالب بودن خود را به دیگران نشان دهد، به کار پیغمبران و اعجاز شباهت دارد، راهی که فکر بشر از فهم آن عاجز بود و آن این که وصیت نمود بدون تشییع شبانه دفن گردد.
اگر دستگاه حکومت و خلافت به فکرشان می رسید که حضرت زهرا علیهاالسّلام چنین کاری را می خواهد بکند، به منزل آن حضرت وارد می شدند و از انجام آن جلوگیری می کردند.
بعد از دفن نیز راهی جز نبش قبر آن حضرت نبود که حضرت امیر علیه السّلام از آن جلوگیری نمود و نتوانستند کاری بکنند.

اهل بیت (علیهم السلام)، نور واحد
اهل بیت (علیهم السلام ) همه، نور واحدند، لذا انسان به هر کدام متوسل شود، از دیگری جواب می گیرد. البته مصححی در کار است. هم چنان که از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم ) حاجت خواسته اند و ایشان به حضرت امیر (علیه السلام ) و آن حضرت به امام حسن (علیه السلام ) تا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) حواله داده اند؛ زیرا، مجری امور، در این زمان، آن حضرت است.
پارسال شخصی در مشهد کنار من آمد و گفت:
دیشب در حرم امام رضا (علیه السلام ) پنج کرامت از آن حضرت مشاهده کردم.
همچنین عجیب این که امسال شنیدم، دو نفر عرب که از معاودان مقیم مشهد بودند، به بیماری سختی مبتلا شدند و جداگانه برای شفا و قضای حاجت خویش به امام رضا (علیه السلام ) متوسل شدند و هر دو گفتند:
همان شب توسل، در خواب، حضرت معصومه (علیهاالسلام ) را دیدیم که فرمود: حضرت رضا (علیه السلام ) فرمودند:
(حاجت شما برآورده شده است. ) و به یکی از آن دو که کنار سرش به عمل جراحی احتیاج داشته، فرموده:
دیگر احتیاجی به عمل نداری.
و به دیگری فرموده: خیلی گریه کردی ! زیاد گریه نکنید؛ زیرا، حضرت، از گریه شما زوار و دوستان متاءذی و متاءثر می شوند.
اینان و اهل بیت (علیهم السلام ) با هم اتحاد و اتصال دارند.
خواهر و برادر را ببینید که از برادر خواسته خواهر جوابش را داده است،
از این جا استفاده می شود که حضرت رضا و حضرت معصومه (علیهماالسّلام ) با هم اتّحاد و اتّصال دارند، بلکه همه نور واحدند، لذا انسان به هر کدام که متوسّل شود، از دیگری جواب می گیرد.

دو مرحله ی لازم در اعتقاد به امامت أئمّه علیهم السّلام
مرتبه ی اوّل در اعتقاد به امامت ائمّه علیهم السّلام، التزام قلبی به وصایت و خلافت ائمّه ی اطهار علیهم السّلام و سفارش رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله وسلّم به آن ها به نام هایشان و نام پدران بزرگوارشان، و مرجعیت ایشان است؛ و مرحله ی بعد التزام عملی به متابعت از آنان است، نه این که نماز بخوانیم و آنها و امامت آنان را قبول نداشته باشیم، بلکه باید بدانیم که نماز را به ترتیب دستور آنها باید انجام دهیم.
این التزام قلبی بر اصل نماز مقدّم است، زیرا فاسق تارک الصّلاه (نه کافر) اگر در راه ائمه علیهم السّلام باشد در راه نجات است، برعکس کسی که به آن ها اعتقاد نداشته باشد و از امامت انحراف داشته باشد، هلاک است، اگر چه نماز بخواند، چون اعتقادش خراب است. وای بر کسانی که مدّعی قرب به خدا هستند امّا ولیّ او را نمی شناسند!

مقام و منزلت ائمه ی اطهار
وای بر ما اگر هم دنیا و اهل آن از ما روگردان باشند، و هم امام زمان عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف از ما روگرداند و ما را قبول نداشته باشد.
ائمه علیهم السّلام درباره ی مقامات خود فرموده اند:
« نَحْنُ خُزّانُ عِلْمِ اللّه، نَحْنُ تَراجِمَهُ أَمْرِ اللّه، نَحْنُ قَوْمٌ مَعْصُومُونَ، أَمَرَ اللّه تبارک و تعالی بِطاعَتِنا، وَ نَهی عَنْ مَعْصِیَتِنا، نَحْنُ الحُجَّهُ الْبالِغَهُ عَلی مَنْ دُونَ السّمآءِ وَ فَوقَ الأَرْضِ. ما گنجینه داران علم الهی، ما مترجم دستور خدا، ما افراد معصومی هستیم که خداوند تبارک و تعالی دستور داده است که همه از ما اطاعت کنند، و از نافرمانی ما خودداری کنند. ماییم حجّت رسای خداوند بر تمام آن چه زیر آسمان و بالای زمین قرار دارد.»(اصول کافی، ج۱، ص۲۶۹)
و نیز فرموده اند: «اِنَّ اللّه تَعالی خَصّنا بِنَفْسِهِ، اَقامَنا مَقامَهُ، جَعَلَ طاعَتَنا طاعَتَهُ وَ مَعْصیَتَنا مَعْصیَتَهُ. خداوند متعال ما را به خود اختصاص داده و به جای خود نشانده، پیروی از ما را پیروی از خود، و نافرمانی از ما را نافرمانی از خود قرار داده است.»(برگرفته از مضامین احادیث و آیات، به ویژه آیه ی ۵۹ سوره ی نساء)
وای بر کسی که این مقامات را برای ائمه علیهم السّلام قایل نباشد! و وای بر کسی که این مقامات را برای آن ها بالذّات بداند. نه بالتّبع و بالغیر و از خدا و به خدا.

آقائی و بزرگواری ائمه علیهم السّلام
در نزدیکی نجف اشرف، در محلّ تلاقی دو رودخانه فرات و دجله آبادیی است به نام «مصیّب» که مردی شیعه برای زیارت مولای متقیان امیرالمؤ منین علیه السّلام از آنجا عبور می کرد و مردی از اهل سنّت که در سر راه مرد شیعه خانه داشت همواره هنگام رفت و آمد او چون می دانست وی به زیارت حضرت علی علیه السّلام می رود او را مسخره می کرد.
حتی یک بار به ساحت مقدس آقا جسارت کرد، و مرد شیعه خیلی نارحت شد. چون خدمت آقا مشرّف شد خیلی بی تابی کرد و ناله زد که: تو می دانی این مخالف چه می کند.
آن شب آقا را در خواب دید و شکایت کرد آقا فرمود: او بر ما حقّی دارد که هر چه بکند در دنیا نمی توانیم او را کیفر دهیم. شیعه می گوید عرض کردم: آری، لابّد به خاطر آن جسارتهایی که او می کند بر شما حق پیدا کرده است ؟! حضرت فرمودند: بلکه او روزی در محلّ تلاقی آب فرات و دجله نشسته بود و به فرات نگاه می کرد، ناگهان جریان کربلا و منع آب از حضرت سیّد الشهداعلیه السّلام به خاطرش افتاد و پیش خود گفت: عمر بن سعد کار خوبی نکرد که اینها را تشنه کشت، خوب بود به آنها آب می داد بعد همه را می کشت، و ناراحت شد و یک قطره اشک از چشم او ریخت، از این جهت بر ما حقّی پیدا کرد که نمی توانیم او را جزا بدهیم.
آن مرد شیعه می گوید: از خواب بیدار شدم، چون به محلّ برگشتم، سر راه آن سنّی با من برخورد کرد و با تمسخر گفت: آقا را دیدی و از طرف ما پیام رساندی ؟! مرد شیعه گفت: آری پیام رساندم و پیامی دارم. او خندید و گفت: بگو چیست؟ مرد شیعه جریان را تا آخر تعریف کرد. وقتی رسید به فرمایش امام علیه السّلام که وی به آب نگاهی کرد و به یاد کربلا افتاد و. . . ، مرد سنّی تا شنید سر به زیر افکند و کمی به فکر فرو رفت و گفت: خدایا، در آن زمان هیچ کس در آنجا نبود و من این را به کسی نگفته بودم، آقا از کجا فهمید. بلافاصله گفت: «أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلا اللّهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُاللّهِ، وَ أَنَّ عَلِیّاً أَمیرَالْمُؤْمِنینَ وَلِیُّ اللّهِ وَ وَصِیُّ رَسُولِ اللّهِ و شیعه شد.»

دوری از بیانات اهل بیت (علیهم السلام )
به هر اندازه از بیانات اهل بیت (علیهم السلام ) دور باشیم، از خود ایشان دوریم.
ممکن است به خاطر کثرت مراجعه به احادیث برای ما علم مطالب پیدا شود و مذاق ائمه (علیهم السلام ) برای ما معلوم گردد.
اگر به واسطه عدم مراجعه، چیزهایی از ما فوت شود که مأذون نباشیم، چه عذری خواهیم داشت ؟!

گدازنده تر از غم سیّدالشهدا علیه السّلام
وقتی تأمّل می کنیم می بینیم همه ی قضایای امام حسین علیه السّلام در یک روز واقع شد و وقتی مردم کوفه و بصره از قضیّه ی قتل آن حضرت علیه السّلام مطّلع شدند، ناراحت شدند و از ابتلای آن حضرت و شهادت اسارت اهل بیت علیهم السّلام ، خدا می داند که اهل ایمان چه قدر ناراحت بودند، به حدّی که گویا باورشان نمی شد.
در طول این مدّت دل اهل ایمان خون بود.
امّا ما بیش از هزار سال است که گرفتاریم و حضرت حجّت عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف گرفتار است و دشمن ها نمی گذارند بیاید و او را حبس کرده اند.
آیا حبسی از این بالاتر که نتواند خود را در هیچ آبادی نشان دهد و خود را معرّفی کند!
در این ما فوق هزار سال که آن حضرت در زندان است، خدا می داند که قلوب اهل ایمان چه قدر خون است.
آیا شایسته است که حضرت غائب عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف در مصایب و گرفتاری شبیه قضیّه ی حسین بن علی علیه السّلام به این مدّت طولانی گرفتار باشد و ما برقصیم و شادی کنیم؟!

امام جواد علیه السّلام کشته ی ع