فایل پاورپوینت کامل اهل نجات کیانند؟

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اهل نجات کیانند؟ :

پرسش:

آیا این که می گویند اهل نجات که به بهشت می روند فقط شیعیان خالص و پاک هستند و بقیه مردم دنیا همگی در جهنم جای دارند، صحیح است؟ اگر چنین است، تکلیف کسانی که خدمات بزرگی بر بشریت کرده اند و مسلمان هم نبوده اند، چیست؟

پاسخ:

همان گونه که عذاب الهی، که نتایج کارهای زشت انسان هاست- البته خدا بشر را نیافریده است که به او عذاب دهد، بلکه نتایج کارهای اوست که آن جا مجسم می شود- انواع و مراحلی دارد، نعمت های الهی و بهشت الهی هم مراتب و مراحلی دارد. شما حکایت حاتم طایی را شنیده اید. او با این که بت پرست و مشرک بود، ولی به جهت سخاوت و کرامت و مردانگی که داشت، [روایت ] دارد که آتش جهنم بر او حرام است. مسلماً چون قانون ما عدالت الهی است، محال است که خداوند متعال، کسانی را که در این دنیا قدم برمی دارند و از این «من» بیرون می آیند و مطابق با تکاملی که پیدا می کنند، از لطف خود بهره مند نکند. از همان قدم اولی که برمی دارند، لطف خدا شروع می شود. می توان گفت شخصیت ها بر شش قسم هستند:

قسم اول: شخصیت های خیلی طبیعی، که اصلًا هیچ قانونی برای آنان اهمیت ندارد. ابتدایی زندگی می کنند و چیزی نمی دانند.

قسم دوم: شخصیت هایی که کمی از خود بیرون آمده اند. این شخص می گوید در دنیا قانون وجود دارد. اگر من احساس درد کنم، پس او هم احساس درد می کند و می گوید بیایید همدیگر را اذیت نکنیم. من از لذایذ خوشم می آید، البته او هم از لذایذ خوشش می آید. من می خواهم زندگی بدون مزاحمت داشته باشم،

او هم همین را می خواهد. پس بیایید به قوانین عمل کنیم، برای این که بتوانیم زندگی اجتماعی را راه بیندازیم. از این جا کم کم شخصیت قسم دوم، ملاکی پیدا کرده و از مرحله «من می خواهم» و «من می خواهم پس حق است» رد شده است.

قسم سوم: شخصیت هایی که قوانینی از عقل و وجدان برای آنان اثبات شده، که ماورای این خور و خواب، حقایقی وجود دارد، اگرچه حتی به طور ابهام و اجمال درباره آن ها ندانند. شخص عباداتی برای خودش انجام می دهد و قدم هایی برمی دارد، نه برای سود و زیان. این اشخاص در مرتبه سوّم، از دو قسم قبلی بالاتر هستند. یعنی شرف و شخصیت آن ها بالاتر است.

قسم چهارم: شخصیت هایی که از دین و مذهبی پیروی می کنند، مانند پیروان ادیان ابراهیمی که به مبدأ و معاد و نبوت معتقدند و برای روح خودشان مسیر تکامل را انتخاب کرده اند و در آن مسیر حرکت می کنند. جای تردید نیست که این شخصیت ها، از آن ها (سه قسم قبل) بالاتر آمده اند و در یک درجه بسیار مهم، کمال یافته تر هستند.

قسم پنجم: شخصیت هایی که از اسلام برخوردار شده اند:

إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ. [۱]

«همانا دین نزد خدا اسلام است. »

[در این گونه شخصیت ها] مسلماً استعداد برای تکامل، بیشتر از شخصیت های قسم دیگر است- نه به طور بالفعل- زیرا ابن ملجم هم می گفت: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ*، و خیلی ها لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ* می گویند. شاید خیلی ها بعضی از عبادات را هم به جای می آورند، ولی تا حرکت نکنند و پیش نروند، به کمال نمی رسند. در این مرحله، شخص این استعداد و آمادگی را دارد که اگر حرکت کند، حرکت او

به سوی کمال از حرکت شخصیت های دیگر بالاتر و قانونی تر باشد.

قسم ششم: فوق همه این شخصیت ها از نظر ارزش، شخصیت های باتقوا هستند:

یا أَیهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکمْ مِنْ ذَکرٍ وَ أُنْثی وَ جَعَلْناکمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکمْ. [۲]

«ای مردم، ما شما را از یک مرد و زن آفریده و شما را شعبه ها و قبیله هایی قرار دادیم تا با یکدیگر آشنا و هماهنگ شوید. همانا، فضیلت ترین شما نزد خداوند باتقواترینِ شماست. »

حتی در میان پیروان مکتب هایی مثل یهود و نصاری و مجوس و مکاتب دیگر، کسی که به مکتب خویش مقید است، از آن کس که مقید به مکتب خودش نیست، در پیش ما با ارزش تر است. اگر مرافعه ای را نزد قاضی مسلمان بیاورند و او (قاضی) بخواهد شاهدی- چه از اهل کتاب، چه از غیر اهل کتاب- بگیرد، قطعاً فردی را که راستگو و مقید به مذهب است، مورد شهادت قرار می دهد.

فرض کنید از بین دو نفر مسیحی یا دو نفر یهودی