فایل پاورپوینت کامل ایمان و تقوا سبب تطهیر قلوب مردم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ایمان و تقوا سبب تطهیر قلوب مردم :

مقدمه

شهید اول آن فخر جهان تشیع در شرح حال ایشان هم در دروس و هم در ذکری در مقدمه این کتاب ها آمده است که ایشان فقه را نزد چه استادی خواند و در دِمَشق همین شام کنونی فلسفه را پیش قطب رازی خواند. قطب رازی از اهل ورامین است. صاحب محاکمات. در قبال قطب شیرازی که شارح حکمت الاشراق است. قطب رازی آن قدر توانمند است که بین دو حکیم بلکه بین سه حکیم داوری کرده است. این قطب رازی اهل همین ورامینی است که شما طلاب در همین شهر تحصیل می کنید.

عظمت مرحوم قطب رازی در این است که او صاحب نظر بود، یک و هر صاحب نظری توان اشغال کرسی قضا و داوری را ندارد، دو و او بر فراز قضا و داوری بین بزرگ ترین شخصیت های جهان اسلام نشست، این سه. اشارات و تنبیهات ابن سینا را فخر رازی شرح کرده است. فخر رازی هم اهل همین تهران است؛ یعنی علمای ری را می گویند رازی. آن روزها متأسفانه قبل از اینکه ولایت حکومت کند و حاکم شود، گروهی گرفتار سقفه و سقفی بودند. فخر رازی هم تهرانی سقفی مذهب است، سقیفی است.

به هر تقدیر بعد از آمدن وجود مبارک امام رضا (سلام الله علیه) و سادات و شاگردان آن حضرت، حضرت عبدالعظیم از یک طرف، احمد بن موسی از طرف دیگر، فاطمه معصومه از طرف سوم (علیهم السلام) ایران را اینها ذخیره کردند، تأمین کردند، بیمه کردند. کم کم احکام سقَفه و سقیفه رخت بربست و غدیر حکومت کرد. قبل از اینکه این بزرگواران بیایند، آنچه که بر این منطقه حاکم بود همان تفکر سنی گری بود، تسنّن بود. فخر رازی اهل همین تهران است، قطب رازی هم اهل همین استان تهران یعنی ورامین است؛ اما بین اینها خیلی فرق است. مرحوم بوعلی وقتی اشارات و تنبیهات را نوشت، فخر رازی اشکالات فراوانی بر ابن سینا وارد کرد. مرحوم خواجه طوسی آمده حرف های بوعلی را خوب تقریر کرد و تبیین کرد، از یک سو و اشکالات فخر رازی را برطرف کرد، از سوی دوم. این شده یک متن و دو شرح از فاخرترین و برجسته ترین حکمای آن روز.

اما مرحوم قطب رازی ورامینی آمده بین شارحین داوری کرده است که آیا حق با فخر رازی است یا حق با خواجه نصیر است؟ گاهی هم پا را بالاتر گذاشته ماتن را هم در داوری خود شریک قرار داده است؛ یعنی تحت محکوم ها قرار داده است نه حاکم ها. گاهی حرف ابن سینا و خواجه نصیر و فخر رازی را ارزیابی کرد. این بزرگمرد اهل همین ورامین است که شما عزیزان از همین جا برخاستید. حوزه ورامین دارای شناسنامه علمی است. اگر خدای ناکرده قدرتان را نشناختید و عالِم نشدید یا عالِم معمولی شدید، حق ورامین را ادا نکردید. باید در جمع شما بزرگمردی برخیزد که حق این استان را، حق این مدرسه را ادا کند، وگرنه علم عادی فراوان است، باید بکوشید در جمع شما یک کسی مثل قطب رازی صاحب محاکمات بین شارحین و ماتن پیدا بشود. ناامید نباشید إن شاءالله به مقصد می رسید!

مطلبی که برای همه ما لازم است این است که در ایام ولایت، تولّی این ذوات قدسی و تبرّی از اینها لازم است. ما مادامی پیرو اینها خواهیم بود که به اینها علاقمند باشیم؛ اما این علاقه یک وقت در حدّ محبت است که نیمه راه است؛ یک وقتی در حدّ مودّت است که پایان راه است. این مودّت اجر رسالت است که ذات أقدس الهی در قرآن کریم به رسولش فرمود به مردم ابلاغ بکن: قُلْ لا أَسْئَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی؛ اجر رسالت که عمل به رسالت است در مودّت اهل بیت است. این مودّت باعث می شود که انسان به ولایت اینها معتقد می شود، اولاً؛ احکام و حِکَم اینها را فرا می گیرد، ثانیاً و آنچه یاد گرفت عمل می کند، ثالثاً و آنچه عمل کرد با بنان یا بیان تدوین و تحقیق می کند، خامساً و تبلیغ می کند، سادساً و مانند آن. این وظیفه ماست.

عمده آن است که ذات أقدس الهی به رسولش دستور داد اجر رسالت مودّت این خاندان است: قُلْ لا أَسْئَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی. دوستی اهل بیت یک امری است که خیلی تبلیغ نمی خواهد، خیلی تعیین و تبیین نمی خواهد، ممکن نیست کسی علی(علیه السلام)، امام حسین(علیه السلام) و سایر ائمه(علیهم السلام) را بشناسد و به اینها علاقمند نباشد. این علاقه به امیرمؤمنان و سایر ائمه این مزد رسالت نیست. مستحضرید در آیه فرمود: قُلْ لا أَسْئَلُکمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی؛ این فِی الْقُرْبَی مفعول واسطه برای مودّت نیست، چون این ظرف، ظرف لغو نیست، وگرنه کیست که علی را بشناسد و دوست او نباشد. کیست که حسین بن علی را بشناسد و به او علاقمند نباشد؟ شما ببینید این کلیمی ها در شب های تاسوعا و عاشورا دنبال نذری ابوالفضل هستند. این مقدار از مودّت منظور آیه نیست. این فِی الْقُرْبَی مفعول واسطه برای مودّت نیست که این ظرف بشود ظرف لغو. این ظرف، ظرف مستقر یعنی مستقر! ظرف مستقر است. إِلاّ الْمَوَدَّهَ «المستقِرَّه»، فِی الْقُرْبَی.

هر ظرف که او حال و صفت یا خبر است البته مدان لغو که او مستقر است

این ظرف مستقر معنایش این است که آن دوستی بفهم و پایدار و مستمر آن اجر رسالت است؛ دوستی عادی را دیگری هم دارد. إِلاّ الْمَوَدَّهَ «المستقِرَّه» فِی الْقُرْبَی. اگر آدم مودّت مستقر در اهل بیت بود، جا برای دوستی چیزی دیگر نیست. مگر انسان چند تا قلب دارد؟

در سوره مبارکه «احزاب» فرمود بفهمای انسان! آن کسی که تو را آفرید بیش از یک دل به تو نداد و در یک دل هم بیش از دو محبوب نمی گنجد: مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِن قَلْبَینِ فِی جَوْفِهِ، این را آن که به ما داد به ما گفت بفهم یعنی بفهم که بیش از یک دل نداری و در یک دل هم که جای دو تا محبوب نیست. اگر مودّت اهل بیت آمد در دل نشست، انسان مال را دوست داشته باشد در راه او اختلاس یا نجومی بکند که نمی شود. یا بخواهد خدای ناکرده راه بیگانه را ببندد دیگران را ببندد یا بی راهه برود که نمی شود. فرمود اجر رسالت دوستی خالص صد درصد مستقر است. اگر دوستی مستقر آمد دیگر جا برای غیر نیست. إِلاّ الْمَوَدَّهَ «المستقِرَّه»، فِی الْقُرْبَی. وگرنه شما کسی را می شناسید روی کره زمین که علی بن ابی طالب را بشناسد و دوست او نباشد؟ حسین بن علی را بشناسد و دوست او نباشد؟ ولو کافر! بنابراین آن مودّتی که اجر رسالت است، مودّت مستقره است نه مودّت مستودع. مودّت مستقر جا برای غیر نمی گذارد.

اگر دل ز یاد تو غافل نشیند خدنگ بلا بر دلِ دل نشیند

اگر چنانچه یک وقت این دل یا غافل از یاد خدا بود، آن دل واقع دل نیست. «دِه بود آن نه دل که اندر وی؛ اسب و فلان باشد و فلان و فلان».اگر مودّت مستقره ما داشتیم، این دل یکسان در پیشگاه اهل بیت خاضع است، نه بیگانه را راه می دهد نه پریشان اندیش است و نه دگراندیش است و مانند آن؛ این اجر رسالت است و این را ذات أقدس الهی از همه ما خواسته است و پیغمبر(علیه و علی آله آلاف التحیه و الثناء) هم ابلاغ کرده است و مؤمنان هم از همین راه هم تأمین کردند.

آن وقت برای اینکه ما به این مودّت مستقره برسیم دستورهای فراوانی دادند، گفتند عالِم بشوید و «طَلَبُ الْعِلْمِ فَرِیضَهٌ»؛اما این بین راه