بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بازخوانی مبارزات دانش‌ آموزان و دانشجویان در آبان ۵۷ :

سیر انقلاب

سوم آبان ۱۳۵۷، دانش آموزان حرکت خود را آغاز کردند و به سیر انقلاب در بابلسر حال و هوایی تازه بخشیدند. از صبح این روز، چند صد نفر از دانش آموزان مدارس مختلف درحالی که پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود: «نصر من الله و فتح قریب، دانش آموزان مبارز و معلمان آگاه سربازان دلیر راه حق» دست به تظاهرات زدند و با عبور از خیابان های شهناز و حافظ، وارد مدرسه ی لشگری شدند و پس از توقفی کوتاه همراه با شعاردادن های ممتد، وارد خیابان حافظ شدند و از خیابان قاضی به دبستان عیسی خرازی رسیدند. عده ای از آنان شیشه های دبستان را شکستند و دانش آموزان را به تعطیل کردن مدرسه فرا خواندند و به همراه آنان مجدداً به سوی خیابان حافظ راهپیمایی خود را آغاز کردند.

دانش آموزان مدرسه

دانش آموزان به رهبری صداقت و مجتبی خوشنویس در حالیکه شعار می دادند: «نهضت ما حسینی، رهبر ما خمینی، نصر من الله و فتح قریب» در خیابان های سعدی و فرهنگ به تظاهرات خود ادامه دادند. رئیس اطلاعات شهربانی در این حین با رهبران دانش آموزان تماس گرفت و تأکید کرد که در صورت ادامه، اقداماتی همچون شکستن شیشه ها برخورد شدیدی با آنان خواهند داشت. آنان نیز در پاسخ این قبیل اقدامات را کار دانش آموزان شهرهای دیگر دانستند و در حالی که شعار می دادند: «ما بت شکنیم شیشه شکن نیستیم» به تظاهرات در خیابان های سعدی و فرهنگ ادامه دادند و پس از گذشتن از میادین شهناز و گمرک در مقابل بازار توقف کردند و از سوی یکی از بازاریان به نام غلام مصباح مورد استقبال قرار گرفتند. مصباح با گل و گلاب آنان را بدرقه کرد و دانش آموزان که لحظه به لحظه بر تعدادشان افزوده می شد وارد خیابان های شهرداری و پهلوی شدند و با دیدن مأموران پلیس شعار دادند که «پلیس برادر ماست، ارتش سرور ماست، خمینی رهبر ماست» و تا میدان شهناز به حرکت خود ادامه دادند. وثوقی، رئیس شهربانی بابلسر، به تمامی مأموران خود دستور داده بودند که از هرگونه درگیری با تظاهرکنندگان خودداری کنند، به همین دلیل این تظاهرات بدون درگیری و در آرامش پایان یافت.

با هماهنگی میان تظاهر کنندگان در روز چهارم آبان نیز تظاهرات دیگری شکل گرفت و این بار مردم نیز همراه دانش آموزان به خیابان ها آمدند. تظاهرات از خیابان قاضی و با هدایت مجتبی خوشنویس آغاز شد. تظاهرکنندگان پرچم هایی سبز داشتند و پلاکاردهایی نیز حمل می کردند و طبق گزارش شهربانی عده ای از اهالی بابل و امیرکلا نیز آنان را همراهی می کردند. تظاهرکنندگان مقابل دانشگاه بابلسر توقف کردند و عده ای از انقلابیون در میان آنها اعلامیه هایی را توزیع نمودند. خوشنویس در میان جمعیت علیه رژیم شعار می داد و آنان تکرار می کردند. شیخ بانکی با همراهی تقی قصابیان به میان جمعیت آمد تا برای آنان سخنرانی کند. تظاهرکنندگان همگی مقابل بانک ملی نشستند. جمعیت با شنیدن سخنان بانکی و شعارهایی که علیه شاه و به نفع امام خمینی سر داد به وجد آمدند و شعار مرگ بر شاه سر دادند و از خیابان سعدی عبور کردند و در میدان شهناز مجدداً نشستند تا به سخنرانی شیخ بانکی گوش فرا دهند. شیخ نامبرده در خلال سخنرانی انقلابی خود اعلام کرد که اگر سینما و مشروب فروشی ها تا دو روز دیگر تعطیل نشود، آنها را آتش خواهیم زد. تظاهرکنندگان شیخ بانکی را روی دست گرفتند و با هدایت او به شعاردادن ادامه دادند تا به مسجد جامع رسیدند و نماز جماعت را به امامت شیخ بانکی اقامه کردند. شیخ از مردم خواست که در تظاهرات بعدازظهر شهر شاهی شرکت کنند. هم زمان با این تظاهرات در شهر فریدون کنار نیز تظاهرات گسترده ای رقم خورد و مردم خشم خود را علیه رژیم به نمایش گذاردند. آن تظاهرات نیز بدون درگیری پایان یافت.

دانش آموزان و دانشجویان بابلسر روز ششم آبان را نیز از آن خود کردند و خیابان های شهر را به تسخیر خود درآوردند. تظاهرکنندگان حرکت خود را از دبیرستان عصر پهلوی آغاز کردند و پس از پیمودن خیابان شاهرضا به مدرسه ی عالی علوم اقتصادی و اجتماعی رسیدند و با ادامه ی حرکت در خیابان شهناز درحالی که به تدریج بر تعدادشان افزوده می شد در خیابان های حافظ، قاضی، سعدی و پهلوی به راه خود ادامه دادند و در میدان شهناز به سخنرانی یکی از افراد انقلابی گوش دادند. مجتبی خوشنویس در این راهپیمایی نیز وظیفه ی هدایت جمعیت و دادن شعار را به عهده داشت. تظاهرکنندگان پارچه نوشت هایی «به مضمون انحلال سازمان پ