فایل پاورپوینت کامل برخی رخدادهای پس از ظهور با یادکرد مبانی اسلامی آن

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برخی رخدادهای پس از ظهور با یادکرد مبانی اسلامی آن :

مقدمه

خداوند باری تعالی برای بشر روندی تکاملی در نظر گرفته که با ظهور آخرین منجی الهی و غلبه دین او بر سایر ادیان، نیز گرویدن فوج فوج مردم به آن، تکمیل و نهایی خواهد شد.

اساساً تمامی رخدادهای پس از ظهور، برای به صلاح و کمال رساندن انسان هاست، از این رو حتی انجام آبادانی دنیا هم به جهت ارتباطی است که دنیا با آخرت دارد، زیرا در دین اسلام همیشه جنبه مقدمی دنیا برای آخرت مورد توجه است. (ورام، ۱۴۱۰، ج ۱: ۱۸۳)

از سوی دیگر روحیه انسان به گونه ای است که اگر خوبی های چیزی را بشناسد، بدان باور داشته، آن را خواهد پذیرفت، همچنین هر شخصی خواهان رشد، ارتقاء و طالب کمال خود است، اما این کمال تنها در سایه دین و آموزه های آن تحصیل خواهد شد چراکه هیچ کس قادر به آوردن برنامه جامعی برای انسان نیست که سعادت دنیا و آخرت وی را به صورت توام و کامل تامین نماید و تنها خدای باری تعالی است که در قالب دین، این برنامه سعادتبخش را به بشر ارزانی داشته است. (رک به نحل -۵۶) (برای توضیح بیشتر نک: فضل الله، ۱۴۱۹، ج۱۳: ۲۴۰)

افزون برموارد یادشده، برای راهنمایی بشر، نیازمند هادی هستیم و این هادی کسی جز معصوم نیست، همچنانکه قرآن کریم از راهبری معصوم با عبارت “اهدنا الصراط المستقیم” (فاتحه-۶) یاد کرده، چراکه نبوت یعنی نشان دادن راه و امامت یعنی راهبری و رساندن به مطلوب و مقصد (جمعی از نویسندگان، ۱۳۸۲، ج۱: ۵۳۶) که حضرت، این رسالت را به خوبی و تمام و کمال انجام می دهند، به عبارت دیگر همچنانکه قرآن کریم نقشه راه همه امامان معصوم و پیامبر اکرم(ص) بوده ولی این مسئله درباره حضرت، با ویژگی های خاصی همراه است چراکه شرایط زمانی و محیطی عصر ظهور، یاورانشان، پذیرش مردم و دانش آ ن ها، آمادگی ایشان برای ظهور، نیز شرایط سختی که در زمان پیش از ظهور و نزدیک ظهور بروز می کند؛ از جمله ویژگی ها و تفاوت های عصر حضرت، با سایر ائمه هدی(ع) به شمار می رود که موارد یادشده باعث تغییر در رفتار امام، نسبت به سائر ائمه(ع) بوده، باعث خواهد شد تا شرایط متفاوتی از جهت رخدادها به وقوع بپیوندد که مهمترین و اصلی ترین آنها، ایجاد حکومت اسلامی با ویژگی های خاص خود و ایجاد تمدن اسلامی خواهد بود.

جایگاه و اهمیت بحث

این بحث از چند جهت حائز اهمیت است:

اول؛ اینکه مطابق برخی روایات، این عصر، عصر حکومت عدالت در جامعه انسانی است، اهمیت این مسئله تا بدانجاست که قرآن کریم هم، هدف از ارسال رُسُل را برقراری عدالت در جوامع انسانی دانسته، زیرا ـ همچنانکه پیشتر ذکر آن گذشت ـ به صلاح و کمال رساندن انسان تنها از راه برقراری و پیاده سازی آموزه های اسلامی خواهد بود که آن هم نیازمند ابزارهایی است که مهم ترین آنها حکومت عدالت محورِ اسلامی است. (برای توضیح بیشتر نک: مکارم شیرازی، ۱۳۷۱، ج ۲۳: ۳۷۲)

دوم؛ مسئله امید به آینده ای نیکوست که برای بشر همیشه به صورت یک خواسته و آرزوی دیرین بوده، زیرا تمایل انسان این است که هر روز او بهتر از روز گذشته اش باشد و بر همین اساس است که مهم ترین اقدام حضرت، بعد از پیروزی و تسلط بر همه جهان، تشکیل دولت اسلامی و به دست گیری حکومت و حکمرانی به عدالت، بر سراسر دنیاست، بدیهیست شیرین ترین زندگی، زمانی خواهد بود که عدالت اجتماعی بر جامعه انسانی حاکم باشد، چیزی که هیچگاه در طول تاریخ با این حدود و ثغور محقق نشده، همچنانکه مردم اعصار مختلف، همیشه شاهد نابسامانی، فساد، تباهی، جنگ ها، بی عدالتی و مواردی از این دست در جهان بوده اند؛ دولت ها، احزاب و سازمان های بسیاری را نیز مشاهده کرده اند که ادعای خدمت به مردم، ایجاد صلح، آرامش، امنیت و بهبود وضع اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در دنیا را داشته اند ـ غیر از معصومین ـ اما در عمل چیزی جز تباهی، ستم و جنگ از آنها مشاهده نکرده اند، در همین راستاست فرمایش نبی مکرم اسلام(ص) که فرمود: “خوشا به حال کسانی که آن زمان را درک کنند”، (حویزی، ۱۴۱۵، ج ۲: ۵۰۵) زیرا جامعه پر از ظلم و ستم، زندانی بیش نخواهد بود، شاهد آن هم روایت دیگری از نبی مکرم اسلام(ص) است که ایشان هنگام ظهور منجی را زمان فراگیری ظلم و ستم در دنیا معرفی فرمودند، (طبرسی، ۱۴۱۷، ج ۲: ۲۲۶) یعنی زمانی که مردم، همگی منجی را فرا خوانده، از سایر حکومت ها برای برقراری عدالت نا امید شوند.

اهمیت سوم؛ فراگیر بودن حکومتِ عدالت محور حضرت است؛ چرا که اگر تنها در گوشه ای از دنیا حکومت عدل برقرار بوده، در بقیه جاها ظالمان حاکم باشند باز هم دنیا روی خوشی را نخواهد دید، همچنانکه نبی مکرم اسلام(ص) بر فراگیر بودن حکومت عدل حضرتش تاکید فرموده و امام صادق(ع) نیز آن را تاویل آیه ۵۵ سوره مبارکه نور دانستند. (طبرسی، ۱۳۷۳، ج ۷: ۲۴۰)

اهمیت چهارم؛ آماده سازی خود است، زیرا اگر انسان از وقوع چیزی در آینده خبر داشته باشد، طبیعتا برای آن کسب آمادگی خواهد کرد، بدیهیست حضرت در زمان ظهور برای اجرای برنامه های الهی خود، نیازمند یاورانی هستند و خوشا به حال کسانی که برای آن روز خود را آماده کرده اند.

اهمیت پنجم؛ تحقق وعده های الهی برای حاکم کردن مستضعفان، برچیده شدن بساط کافران (قصص -۵) و تحقق پیروزی کامل حق بر باطل (اسراء -۸۱) خواهد بود، به عبارت دیگر کافران و مستکبران تصور نکنند که قدرت ظاهری و دنیایی آنها همیشگی است و مستضعفان هم امید خود را از دست نداده، دست از تلاش بر نداشته، تسلیم قدرت های مادی زورگو نگردند.

مبانی و چار چوب نظری بحث

به طور کلی می توان گفت هدف اصلی تلاش ها و حرکت های حضرت، به سعادت رساندن مردم است، ایشان از ابزارهای لازم برای تحصیل این مهم استفاده می کنند و تمامی مبانی ای که در ادمه می آید نیز همگی بر پایه همین مسئله و در راستای آن خواهند بود، هر چند نگارنده گاه ناچار شده به همراه بیان مبانی، برخی مصادیق آن را نیز برای تبیین بهتر مطلب، ذکر کند که در واقع همان بیان رخدادهاست اما در قسمت رخدادها، وقایع به صورت مبسوطتر ذکر خواهند شد، به هرحال برخی از مبانی یادشده عبارتند از:

یکم: سعادت اخروی در گروی هدایت دنیوی

همه انبیاء و فرستادگان الهی به دنبال یک هدف، یعنی رساندن بشر به سعادت دو دنیا بوده اند حتی هدایت دنیوی پیامبران و امامان نیز برای دستیابی مردم به سعادت دو دنیاست، حضرت نیز چنین کرده، در تلاشند تا با هدایت مردم در دنیا، ایشان را به رستگاری توامان دنیوی و اخروی نائل سازند، ناگفته نماند که اعتقاد به آخرت در صورتی در کردار آدمی تأثیر می گذارد که بین زندگی دنیا و زندگی آخرت رابطه ای وجود داشته باشد، زیرا در غیر این صورت، تأثیری بر کردار او در زندگی دنیا نخواهد داشت، همچنانکه قرآن و روایات، بر پیوستگی و رابطه تنگاتنگ دنیا و آخرت تاکید کرده اند، یعنی رابطه بین اعمال اختیاری آدمیان در دنیا و سعادت یا شقاوت ایشان در آخرت. (نک: مدرسی، ۱۴۱۹، ج ۹: ۳۷۲ به بعد)

دوم: هدایت دنیوی در سایه برخوردای از حکومت عدل اسلامی

تامین این مسئله، نیازمند بستر لازم است و آن، تنها با حکومت دینی، تامین خواهد شد، زیرا حکومت زر و زور و ظلم و ستم هیچگاه به سعادت مردم نمی اندیشد بلکه حکومت را وسیله ای برای نیل به اهداف شیطانی خود می داند، همچنانکه رفتارهای حکومت های غیر الهیِ موردِ اشاره قرآن، چنین اند، مانند حکومت فرعون، (نازعات – ۲۴ و اعراف – ۱۲۷ و جز آن) نمرود (بقره – ۲۵۸ و انبیاء – ۵۹ به بعد و جز آن) و جز آن ها، همچنانکه تلاش ایشان در راستای تحقیر و تحمیق مردم بود، تا از این رهگذر بر گرده ایشان سوار شده، به مقاصد نامشروع و شوم خود دست یابند، در برابر، این حکومت پیامبران است که ایجاد امنیت و عدالت اجتماعی در راس همه تلاش های ایشان بوده، در همین راستا می توان به حکومت پیامبرانی چون سلیمان (نمل – ۱۵ به بعد)، یوسف، (یوسف -۵۶ به بعد) پیامبر اکرم (ص)، نیز امیر مومنان(ع) و امام حسن(ع) اشاره کرد.

با عنایت به مقدمه یادشده و تبیین این نکته که همه معصومان از پیامبران گرفته تا امامان معصوم، همگی در یک نقطه ـ یعنی پیاده سازی احکام الهی در جامعه برای به سعادت رساندن مردم با استفاده از حکومت الهی ـ مشترکند، آشکار می شود که این امر در سیره حضرت نیز همچنان سریان و جریان خواهد داشت، به عبارت دیگر این مساله امر جدیدی نبوده، بلکه از ابتدای حیات بشر که به صورت جمعی بوده، وجود داشته و تا امروز نیز همچنان ادامه دارد، البته حکومت حضرت با سایر حکومت های دینی معصومان تفاوت هایی نیز دارد که در ادامه مقاله به برخی از آنها اشاره خواهد شد. یادکرد این نکته نیز خالی از فایده نیست که در زمان غیبت امام معصوم، دکترین جانشینی فقیه از امام معصوم به عنوان نزدیکترین حکومت به حکومت ایشان، در همین راستا بوده، آبشخور آن نیز مسئله یادشده است، زیرا بدیهی است در زمان عدم دسترسی به معصوم، عقل، خود حکم می کند که باید کسی که نزدیکترین ویژگی ها را به امام معصوم دارد در راس امور و حکومت قرار گیرد.

سوم: نیازمندی حکومت اسلامی به رهبری شایسته

اساسا هر حرکت بزرگ و عظیمی نیازمند راهبری رهبری قدرتمند و توانمند است که در عصر ظهور این رهبری از آنِ حضرت، خواهد بود، همچنانکه پیامبر اکرم(ص) نیز بر این مطلب تاکید کردند. (صدوق، ۱۳۹۵، ج۱: ۱۹ به بعد) زیرا راهبری این رهبر بایستی به گونه ای باشد که از اهداف اسلامی خارج نگردد، براین اساس، باید گفت که رهبری قیام جهانی آن عصر هرگز از مفهوم صحیح اسلامی اش منحرف نمی شود؛ والا نقض غرض خواهد شد.

چهارم: نیازمندی حکومت مهدوی به کارگزاران شایسته

ایجاد حکومت اسلامی بدون داشتن کارگزاران شایسته برای اداره امور آن، امری غیر ممکن است، از اینرو حضرت برای تحقق حکومت اسلامی، به گزینش کارگزاران شایسته پرداخته و این افراد را به کار می گمارد. (نعمانی، ۱۳۹۷،ص ۲۴۴)

پنجم: سمت و سوی خدایی همه رفتارها در حکومت مهدوی

انسان های خدایی همه کارهایشان را بر مدار حق و رضای او تنظیم می کنند از اینرو می توان گفت بسیاری از وقایعی که در آن زمان رخ می دهد بر همین پایه استوار ست، به عنوان مثال هم مومن و هم کافر داد و ستد می کنند اما هدف مومن کسب روزی حلال، رضای خدا و دستیابی به آخرت است (مانند نور -۳۷) در حالی که کافر فقط امورات دنیوی خود را مد نظر دارد، شاهد آن، امیرالمومنین(ع) است که زراعت می کرد، چاه حفر می کرد و… و کافران هم همین امورات را انجام می دهند اما حضرت این کارها را برای دستیابی به رضای خدا و برای دستگیری از فقرا و بی نیازی مادی خود انجام می داد ولی کافران تنها امورات دنیایی خود را از این موارد مد نظر دارند و این مصداق این آیه شریفه است که: “سَابِقُوا إِلَی ” مَغْفِرَهٍ مِّن رَّبِّکمْ وَجَنَّهٍ عَرْضُهَا کعَرْضِ السَّمَآءِ وَ الارْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ ءَامَنُوا بِاللَهِ وَ رُسُلِهِ.” که این مساله در زمان حضرت، به صورت کامل خود محقق می گردد.

ششم: مبارزه با ظلم، ستم و بی عدالتی

به طور کلی همیشه و در همه زمان ها گروه خداجویان با گروه مطیعان شیطان، در تقابل با یکدیگر بوده و خواهند بود، حکومت حضرت نیز از مسئله مبرا نخواهد بود، شاهد این مساله عباراتی است نظیر: “مُبیر الظالمین” (ابن طاوس، ۱۴۰۹، ج ۱: ۵۹) که در دعای ندبه و مانند آن آمده که حکایت از مبارزه حضرت با ظالمین و از بین رفتن آنها توسط ایشان دارد، از سوی دیگر بیانگر این نکته نیز هست که “ظالمین” نیز با حضرت پیکار کرده برای ادامه حیات ظالمانه خویش و براندازی حکومت صالحانه حضرت تلاش می کنند.

افزون بر موارد یادشده در دعای فرج می خوانیم “تُمتعه فیها طویلا” (طوسی، ۱۴۱۱، ج ۲: ۶۳۱) یعنی زندگی آنقدر شیرین می شود که خواسته ما زندگی کردن و زنده ماندن است، اما چرا این چنین دعا می کنیم؟ این به دلیل عدالت و مواردی از این دست است زیرا زندگی با عدالت برای همگان شیرین است.

هفتم: تصرف در تکوین و خروج ماده از حالت کنونی

بر اثر تصرف ولایی حضرت در عالم ماده، ماهیت برخی چیزها که اکنون موجود است، نیز رفتارها و کارکردهای آنها، متفاوت می شود به گونه ای که ضررها از بین رفته، در برخی موارد حتی تبدیل به فائده می شوند همچنانکه در روایتی آمده که گزند هر جنبنده ای گرفته می شود به گونه ای که طفلی دست خود را در دهان افعی می کند ولی به وی آسیبی نمی رسد (ابن طاوس، ۱۴۱۶، ص: ۱۷۳) که همه این موارد بر اثر ظهور حضرت و تصرف ایشان در موجودات آن زمان خواهد بود.

البته در این مطلب نباید استبعاد کرد زیرا چنین امری در دنیای کنونی نیز رخ داده، مثلا انسان توانسته با ارسال سیگنال هایی به مغز یک گاو وحشی، وی را رام کند. ( اربابی، ۱۳۷۲، ص: ۵۸ به بعد، نیز رک: ابن طاووس، ۱۴۱۶، ص ۲۰۳)

هشتم: تفاوت حکومت مهدوی با سایر حکومت های دینی ائمه (ع)

شاید این سوال مطرح شود که این مبانی در مورد همه ائمه هدی(ع) و نیز نبی مکرم اسلام(ص) هم وجود داشته، پس تفاوت این مساله در زمان ظهور با زمان ائمه(ع) چگونه خواهد بود؟

در پاسخ باید گفت حکومتی که اهل بیت پیامبر و شخص ایشان به دنبال آن بودند با حکومت مورد پیگیری حضرت، در ماهیت و اهداف تفاوتی ندارند بلکه تفاوت در شرایط، مقتضیات مردم آن روز، دانش آن ها و مواردی از این دست است؛ به عنوان مثال، دانش در زمان حضرت، پیشرفت قابل ملاحظه ای خواهد داشت به گونه ای که مردم به واسطه دانش خود، درک جامعی از آموزه های دین یافته، آمادگی پذیرش در ایشان بالا می رود، افزون بر اینکه شرایط در آن دوره به گونه ای خواهد بود که مردم از دست حکومت های خودساخته و جائر به تنگ آمده، خود مصلح جهانی را طلب خواهند کرد که در این حالت با ظهور حضرت، مردم در زیر پرچم ایشان جمع خواهد شد، البته این به معنای عدم مواجهه حضرت با هیچ مشکلی در این راه نیست، یا این تصور که همه مردم بدون هیچ مقاومتی به ایشان می پیوندند! بلکه این مقاومت وجود خواهد داشت اما اجماعی به نفع حضرت شکل خواهد گرفت که راه را برای رسیدن حضرت به هدف تسریع و تسهیل خواهد نمود.

اتفاقات پس از ظهور

پس از بیان برخی مبانی نظری بحث، اینک به برخی از مصادیق رخدادهای پس از ظهور به ترتیب وقوع آن ها پرداخته می شود.

۱.اعلام ظهور و قیام حضرت

امام زمان(عج) مانند پیامبر اکرم(ص) برای هدایت و راهنمایی مردم، نخست اعلان دعوت عمومی کرده، در آغاز ظهورش، با آگاهی دادن به مردم از پیام انقلاب خود، با ایشان اتمام حجت می کند، در این میان عده ای با پذیرفتن دعوتش راه سعادت را در پیش گرفته، عده ای نیز به مخالفت بر می خیزند که حضرت در برابر اینان قیام مسلحانه می کند، همچنانکه امام جواد(ع) نیز به این مسئله اشاره فرمودند. (مجلسی، ۱۴۰۳، ج ۵۲: ۲۸۳)

۲.رجعت

رجعت به معنای بازگشت برخی مردگان به دنیا و حیات مجدد آنها همزمان با ظهور حضرتست (اشکوری، ۱۳۷۳، مقدمه، ص: ۷۶ و طبرسی، ۱۳۷۲، ج ۷: ۳۶۷) که این معنا در فرهنگ دینی ما جایگاه ویژه ای دارد برخی آیات در این باره عبارتند از: بقره – ۲۴۳، نور -۵۵، کهف – ۴۷، نحل – ۳۸ -۳۹، نمل -۸۳، قیامت – ۴۰ و جز آن، مرحوم طبرسی نیز ذیل آیه ۱۰۵ سوره انبیاء، صالحان را یاران حضرت دانسته که برخی از ایشان در زمان حضرت زندگی دوباره یافته، در رکاب ایشان قرار می گیرند (طبرسی، ۱۳۷۲، ج ۷: ۱۰۶ و مفید، ۱۴۱۳، ص ۳۴۶) و برخی روایات (مانند صدوق، ۱۳۷۸، ج ۲: ۲۰۱) نیز به این مساله اشاره دارند، (برای توضیح بیشتردر این باره رک به: نجفی، ۱۳۷۱، ج۱۴: ۵۷) این مسئله، در دعای عهد نیز مورد تاکید قرار گرفته، آنجا که از خدا می خواهیم در صورت مرگمان زودتر از زمان ظهور حضرت، مجددا زنده شده، به یاری او برخیزیم. (مجلسی، ۱۴۲۳، ص: ۳۰۳) (برای توضیح بیشتر درباره مسئله رجعت و زوایای مختلف آن رک به: “الإیقاظ من الهجعه بالبرهان علی الرجعه” نگاشته شیخ حر عاملی)

۲.۱.رجعت کنندگان

ائمه هدی(ع) نیز رجعت خواهند کرد که در زیارت جامعه بدان اشاره شده (طوسی، ۱۴۰۷، ج۶: ۹۸) که اولین ایشان امام حسین(ع) (کلینی، ۱۴۲۹، ج ۱۵: ۴۷۶) و سپس سایر ائمه هدی(ع) هستند. (برای توضیح بیشتر در این باره نک: قزوینی، ۱۳۷۸،ص ۷۹۲)

درباره سایر مردمان هم در روایتی از امام صادق(ع) آمده که از اصحاب کهف هفت نفر (مجلسی، ۱۴۰۳، ج۵۲: ۳۴۶) و از پشت کعبه هفده نفر زنده می شوند: پنج تن از قوم موسی(ع) مانند یوشع وصی موسی، مؤمن آل فرعون، نیز سلمان فارسی، ابودجانه انصاری و مالک اشتر”. (عیاشی، ۱۳۸۰، ج۲: ۳۲ و عاملی، ۱۴۲۵، ج۳: ۵۵۰) آیه ۱۵۹ سوره نساء هم به افرادی از اهل کتاب اشاره دارد که در زمان فرود آمدن حضرت عیسی (ع) به زمین حیات مجدد می یایند، ناگفته نماند که رجعت کنندگان محدود به موارد یادشده نیست و حتی برخی انسانها ظالم نیز رجعت خواهند کرد. (ر ک به: نمل – ۸۳)

۳.ایمان آوردن اهل کتاب در پرتوی اقتدای حضرت مسیح به امام زمان (عج)

حضرت مسیح، در آخر الزمان از آسمان فرود آمده، پشت سر حضرت، نماز می گزارد که در پی آن همه مسیحیان به حضرت ایمان خواهند آورد. (طبرسی، ۱۴۱۲، ج ۱: ۳۰۲)

۴.کشتار سفیانی و تعیین جایزه از سوی او برای قتل شیعه

در برخی روایات، به نبرد سفیانی با حضرت اشاره شده، حتی این نکته بیان شده که وی برای کسانی که سر یک نفر شیعه را بیاورند جایزه تعیین می کند، (فیض کاشانی، ۱۳۷۱، ص: ۲۵۸) اما عاقبت، سفیانی دستگیر می شود، در حالی که منادی حضرت ندا سر می دهد: زخمی ها را نکشید و فراری ها را دنبال نکنید! پس حضرت با آنها همانند سیره امیرمومنان(ع) رفتار می کند. (نیلی، ۱۴۲۶، ص۱۰۰ به بعد)

۵.استفاده از نیروهای فراماده برای نبرد

۵.۱. یاری رسانی موجودات فراماده مثل جن و ملک

امام علی(ع) بر یاری رسانی فرشتگان و جنیان به حضرت مهدی(ع) تاکید کردند، (دیلمی، ۱۴۱۲، ص۲۸۶) امام صادق(ع) نیز به همراهی سیزده هزار فرشته که با نوح پیامبر در کشتی، با ابراهیم خلیل در آتش و با عیسی هنگام عروج به آسمان همراه بودند، همچنین چهار هزار فرشته که بر سرزمین کربلا فرود آمده بودند تا در رکاب امام حسین(ع) بجنگند ولی اذن این کار را نیافتند، اشاره کردند، (ابن قولویه، ۱۳۵۶، ص۱۲۰) در کلام امام باقر(ع) نیز از فرشتگان یاری رسان پیامبر در جنگ بدر یاد شده که تعدادشان پنج هزار فرشته بوده و به کمک حضرت خواهند شتافت. (نوری، ۱۴۰۸، ج۲: ۴۴۸)

۵.۲.استفاده از دانش و تسخیر نیروهای فراماده

رشد دانش در زمان حضرت به گونه ایست که از نیروهای فراماده، هم برای جنگ و هم در غیر آن، استفاده می شود البته این مسئله پیش از حضرت نیز در مواردی وجود داشته، همچنانکه قرآن کریم به آوردن تخت بلقیس توسط شخصی که به بخشی از “علم الکتاب” برخوردار است، اشاره دارد، (نمل – ۴۰) این در حالیست که حضرت دارای “علم الکتاب” بوده، این کار برای ایشان و برای افراد زیر مجموعه ایشان بسیار ساده تر است که این به برکت ظهور حضرت، نیز افزایش دانش ایشان خواهد بود، بنابراین در آن روز همه چیز بر مدار مادی نخواهد گردید، بیان این نکته نیز خالی از فایده نیست که در روایتی نیز آمده که حضرت در هر اقلیمی از زمین مردی را گماشته، به او می فرماید عهد تو در کف دستت است به آن نگاه کرده، سپس بدان عمل کن! که این روایت نیز بر عبور حضرت از امور مادی و استفاده از فراماده تاکید دارد. (طبری، ۱۴۱۳، ص: ۴۶۷) ناگفته نماند که در عصر کنونی نیز انسان هایی به قدرت های شگفت آوری از عملکرد مغز دست یافته اند که برای بشر عادی رسیدن به چنین جایگاهی دور از فهم انسان می نماید. (برای توضیح بیشتر در این باره رک به: پکلیس، ۱۳۷۳، ص ۵۳ به بعد) در همین زمینه است رشد آگاهی شیعیان، به گونه ای که چیزی برای ایشان پنهان نخواهد ماند و در صورت قصد کسی برای خبرگیری از خانواده اش، وی بدون دخالت وسیله ای از ایشان آگاه می شود. (حلی، ۱۴۲۱، ص ۱۴۱)شایان گفتن است که فهم ما از دوران ظهور امری نسبی است همچنانکه برای انسان مثلاً قرن دو میلادی سخن از ماهواره، اینترنت، تلفن همراه و موشک، امری بس مشکل و درکش برای مردم آن زمان امری صعب است، عصر ظهور نیز چنین خواهد بود و این به جهت درک کم ما از دوران ظهور است، همچنانکه در روایتی نیز بر این مسئله تاکید شده است. (نعمانی، ۱۳۹۷، ص ۳۲۱ )

۶.تحقق حکومت اسلامی فراگیر با ویژگی های خاص

اصل تحقّق حکومت جهانی مبتنی بر عدالت و خدا محوری، بخشی از این نوید قرآن است که: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ مِنکمُ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فی الْأَرْض» [نور-۵۵] افزون بر آن، روایاتی منظور از موعودِ استخلاف، (وعده داده شده به جانشینی و حکومت در روی زمین) را حضرت مهدی(عج) دانسته اند، (صدوق، ۱۳۹۵، ج۱: ۵۹۵) در روایتی از رسول اکرم(ص) نیز بر فتح شرق و غرب و حکومت فراگیر حضرت در سراسر کره خاکی تاکید شده، (صدوق، ۱۴۰۴، ص۱) نیز استقرار کامل دین اسلام و غلبه اسلام بر سایر دین ها، (توبه- ۳۲ و۳۳) از جمله آثار این حکومت فراگیر به شمار می رود، اما این حکومت ویژگی های دیگری نیز دارد که به صورت مختصر بدان ها اشاره می شود:

۶.۱. از بین رفتن فقر، ظلم و اندوه در پرتوی عمل به سنت پیامبر

پس از قیام جهانی حضرت، در روزگار حاکمیت آن عدالت گستر راستین، فقر و نیاز از جامعه بشری رخت بربسته، آفت و محرومیت از بین می رود؛ عقده های روانی مردم حل و زدوده شده، حزن و اندوه به سرور و شادمانی مبدل می گردد، دیگر نه ظالمی وجود دارد و نه مظلوم و ستمدیده ای! آرمان ها و آرزوهای مسلمانان متقی، محقق شده، زمین مهد صلح و آزادی گردیده، (قزوینی، ۱۳۸۷، ص ۷۹۵) در پرتوی پیاده سازی دین اسلام به صورت کامل، به سنت پیامبر نیز