فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام

فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام شامل 115 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی سیر تاریخی وجوب حجاب در صدر اسلام :

مقدمه

حجاب یکی از مسائل مشترک بین ادیان الهی است. تمایل به پوشیده ماندن در یهود، مسیحیت و اسلام، امری درونی است و عفاف و خویشتن داری فضیلت اخلاقی شمرده میشود.

در اسلام این مسئله به دور از افراط و تفریط و به طور شفاف و روشنی بیان شده است و مسلمانان معتقدند که این امر به گونه ای طراحی شده است که در جهت فعال سازی زنان در جامعه مفید باشد. البته اشکالات و شبهاتی از سوی مخالفان امر حجاب، به وجوب و یا میزان پوشش در اسلام و که بیشتر به مسایل فقهی مرتبط میشود توجه داشته اند اما این نوشتار به دنبال زوایای تاریخی و مناسبت زمانی وجوب حجاب در اسلام میباشد به عبارت دیگر باید دید که سیر تاریخی وجوب این حکم شرعی به کدام مقطع زمانی در صدر اسلام بازگشت داشته و چه شرایط اجتماعی در تشریع این حکم به صورت تدریجی تاثیر گذار بوده است. از این رو در این مقاله به مفهوم شناسی واژه حجاب و فرهنگ موجود پیرامون حجاب در صدر اسلام و زمینه های وجوب حجاب و سیر تاریخی نزول آیات مربوط به این حکم شرعی پرداخته میشود.

مفهوم شناسی

معنای لغوی: واژه “حجاب ” در لغت به معنای پرده، حاجب و چیزی است که میان دو چیز حایل و فاصله میشود. خواه از امور مادی و اشیای محسوس باشد و یا از امور معنوی و غیر محسوس. در زبان عربی به ابرو از آن جهت حاجب میگویند که به عنوان پرده و مانعی برای چشم در برابر شعاع خورشید عمل میکند. دربان را نیز از آن جهت حاجب میگویند که مانع ورود میشود (ابن منظور، ۱۴۱۴ق: ماده حجب؛ مصطفوی، ۱۴۰۲ق: ج ۲، ۱۶۶).

معنای اصطلاحی: واژه حجاب به معنای پوشش زنان، اصطلاحی است که بیشتر در عصر ما پیدا شده و اصطلاحی جدید است. آن چه در گذشته ها در این مورد به کار میرفته، به ویژه در اصطلاح فقها، واژه “ستر” بود که به معنای پوشش است. (مطهری، ۱۳۷۸: ۷۸؛ مصطفوی، ۱۴۰۲ق: ج ۲، ۱۶۷) در نهایت میتوان گفت: حجاب اصطلاحی است به معنای پوشاندن زن خود را در برابر نامحرمان.

فرهنگ حجاب در صدر اسلام

برای دانستن سیر تاریخی وجوب حجاب در اسلام باید دید در زمان بعثت پیامبر(ص) و آغاز رسالت ایشان جامعه دارای چه وضعیتی در زمینه اهتمام به پوشش داشته اند و آمدن اسلام آیا در ادامه همان فرهنگ بوده است یا این که با آن به مخالفت پرداخته و یا به گونه ای کاملا آن را نسخ نکرده بلکه اصلاح نموده است؟!

در زمینه فرهنگ پوشش در زمان صدر اسلام محققان و تاریخ نگاران با توجه به مستندات تاریخی خود دیدگاه های متفاوتی در زمینه فرهنگ حجاب و سطح پوشش در اجتماع آن روز ارائه داده اند که میتوان در دو دیدگاه کلی تقسیم نمود:

اول: پدیده برهنگی

از دیدگاه موافقان این فرهنگ، برهنگی مقارن با عصر پیامبر ص به دلیل عوامل گوناگونی شکل گرفته بود که میتوان مهم ترین آن ها را فقر، شرایط جغرافیایی نام برد. این عوامل موجب بازتاب برهنگی کامل، نیمه برهنگی، برهنگی موردی و برهنگی اطفال گشته بود. در توضیح این مطلب میتوان گفت: شرایط آب وهوایی به گونه ای بود که عمدتا بردگان و سیاهان جامه ای برای پوشیدن نداشتند. (مقاله، حجاب شرعی در عصر پیامبر(ص) ص، ۳۳). همچنین محققان درباره پوشش عامه مردم، اذعان به نیمه برهنگی آنان میکنند زیرا دستیابی به لباس به دلیل فقر مالی و ضعف اقتصادی کاری بسیار مشکل بوده است. «أما سواد الناس فلم یکن من السهل علیهم الحصول علی اللباس… فکانوا یسترون أجسامهم بأسمال بالی و بکل ما یمکن أن یستر الجسم به». (جوادعلی، ۱۳۴۷: ج ۵، ۴۷).

در برخی موارد نیز افراد در شرایط خاصی برهنه میشدند به عنوان مثال از جمله وقایع ۹۹ تاریخی مشهور این است که مردم در زمان بعثت پیامبرص بدون لباس خانه کعبه را طواف میکردند و این امر توسط زنان نیز به همین شکل و صورت اتفاق میافتاد. نابالغان و افراد کم سن و سال نیز از پوشش و لباس جدا بوده و بنابر مستندات تاریخی دختران بالغ تا پیش از سن بلوغ هیچ گونه پوششی نداشته اند. البته باید گفت: به طور کلی فرهنگ برهنگی در عصر مقارن با ظهور اسلام امری رایج گردیده بود.

دوم: پوشش نسبی

با توجه به این دیدگاه مردم آن روزگار دارای نوعی پوشش بودند که پوشش آنان در شبه جزیره عربستان به دو پوشش اشراف و پوشش رسمی و حد متوسط قابل تقسیم بندی است:

ـ پوشش اشرافی

از جمله ویژگیهای پوشش اشرافی که اختصاص به طبقه ثروتمند و متمکن اجتماع آن روز بود غالبا اندام برهنه را میپوشانید و این نمایانگر ثروت شخص بود و عده ای از آنان با تکبر و غرور گام برمیداشتند. «و قد کان الاغیاء و الشباب یبالغون فی ألبستهم، و منهم من یسبله یجر الارض و منهم من یبالغ فی ردائه خیلاء وتیها و تکبرا» (جوادعلی، ۱۳۴۷: ج ۵، ۵۵).

ـ پوشش رسمی و حد متوسط

در آن زمان به نقل مورخانی چون طبری پارچه های نادوخته ای بوده است که مردان پارچه ای را به عنوان لنگ و پارچه ای را نیز به عنوان رودوشی استفاده مینمودند و زنان نیز لباسی نیمه برهنه به نام درع داشته اند. «قال الطبری إنما ورد الخبر بلفظ الإزار لان اکثر الناس فی عهده ص کانوا یلبسون الإزار و الأردی…». (عسقلانی، بیتا: ج ۱۰، ۲۲۳) در متون قدیمی از پارچه های نادوخته با عنوان إزار «لنگ» و رداء «رودوشی» نام برده شده است که پوشش مردان بوده و درع نیز پوشش زنان بوده است که فاقد دوخت و دوز لازم بوده است. به نظر میرسد استفاده از لباس های دوخنه شده در آن زمان کمتر رایج بوده است.

از آن جا که نوشتار حاضر در خصوص حجاب و پوشش زن و سیر تاریخی آن در صدر اسلام میباشد از این رو با ترسیم کلی از وضعیت فرهنگ پوشش (زن و مرد) در زمانی مقارن با بعثت پیامبر ص اکنون به صورت خاص در مورد وضعیت پوشش زنان در آن روزگار می – پردازیم تا بتوان چگونگی و میزان تحول پوشش زنان در جامعه اسلامی و قبل از آن را بهتر بررسی نمود. از سوی دیگر قابل توجه است که بدانیم آن چه که تا کنون در خصوص برهنگی و یا نیمه برهنگی زنان معاصر پیامبرص بیان شد درخصوص مشرکان و بت پرستانی بودند که دارای آیین و تابع هیچ دینی نبودند. با نگاه به تاریخ چنین استفاده میشود که حجاب به معنای پوشش زنان، قبل از اسلام در جهان و در ادیان مختلف با شکل های متفاوت وجود داشته و این حکم تأسیسی نیست؛ یعنی اسلام آن را اختراع نکرده، بلکه دین اسلام آن را پذیرفته و چنان که از تاریخ زمان پیامبر(ص) استفاده میشود، اسلام قدری محدوده آن را وسیع تر کرده و به آن شدت بخشیده است.

«حجاب زنان از سنن قدیمی تمدن های بشری بوده است و در ادیان الاهی به خصوص یهود، مسیحیت و زرتشت مسئل حجاب و رعایت آن مطرح بوده است و در بعضی از ادیان مثل یهود مسئل حجاب سخت تر از حجابی است که اسلام میگوید.» (مطهری، ۱۳۷۸: ۱۲) پس آنان اگر بخواهند به دستورات دینی خود هم عمل کنند، ملزم به رعایت حجاب در جامعه هستند.

و حتی میتوان گفت در میان ملل گذشته نیز وجود داشته است در ایران باستان، هند و… رعایت حجاب اجباری بود. (مطهری، ۱۳۷۸: ۹) ویل دورانت ضمن تصریح به وجود حجاب در ایران باستان، در خصوص فرهنگ یهود آورده که «اگر زنی به نقض قانون یهود میپرداخت: چنانکه مثلا بیآنکه چیزی بر سرداشت به میان مردم میرفت یا با مردان درد دل میکرد و یا… مرد حق داشت بدون پرداخت مهریه او را طلاق دهد.(دورانت، ۱۳۸۰: ج ۱۲، ۳۰).

آنچه را که از تاریخ استفاده میشود این است که زنان در زمان پیامبر(ص) دارای حجاب بودند، البته نه حجاب کامل. زنان عرب معمولا پیراهن هایی میپوشیدند که گریبان هایشان باز ۱۰۱ بود، دور گردن، سینه، در معرض دید بود. روسریهایی که به سر میانداختند، قسمت های پایین آن را به پشت سر میانداختند به طور طبیعی گوش ها و گوش واره ها و جلوی سینه و گردن نمایان بود. و گفته شده است که تا پیش از نزول آیه جلباب (در سال ششم یا هفتم هجری) میزان پوشیدگی زنان آزاد با کنیزان یکسان بوده است و زنان آزاد همان مقداری را میپوشاندند که کنیزها نیز میپوشاندند البته تفاوت در کیفیت و مرغوبیت جنس پارچه و لباس آن ها وجود داشت. طبری در تفسیرش در این باره میگوید: «عن ابن عباس… قال: کانت الحره تلبس لباس الأم، فأمر الله نساء المؤمنین أن یدنین علیهن من جلابیبهن» (طبری،۱۴۱۲: ۲۱۸؛ سیوطی، ج ۵، ۳۲۲).

از زمان جاهلیت و نیز بعد از بعثت پیامبر اسلام (ص)، و تشریع حکم حجاب از جهت توسع میزان پوشش در آن زمان، برای کنیزان اجبار و لزومی در باره رعایت کامل حجاب وجود نداشت (مکارم شیرازی، ۱۴۲۵ق: ج ۱، ۵۴؛ رسائل حجابیه، ج ۲، ۱۱۸۸؛ هاشمی شاهرودی، ۱۴۲۶ق: ج ۲، ۹۴) ولی باید به این نکته توجه کرد که بیشتر کنیزها حجاب نسبی سابق خود را رعایت میکردند و فقط بعد از حکم حجاب میزان پوشش آن ها نسبت به زنان آزاد متفاوت بوده است. از احادیث زیادی نیز استفاده میشود که حجاب سر برای کنیزان لازم نبود، به گونه ای که با سر برهنه نماز میخواندند. (مکارم شیرازی، ۱۴۲۵ ق، ۶۸) مذهب مشهور فقها هم همین است که کنیز اگر با سر برهنه نماز بخواند، نمازش صحیح است و پوشش سر برای کنیز در نماز واجب نیست. (عاملی،۱۴۱۰ق: ج ۱، ۵۲۹؛ مجلسی، ۱۴۱۲ق: ۲۹۰؛ مجلسی، ۱۴۱۴: ج ۱، ۴۸۳)

در نتیجه میتوان گفت پوشش عامیانه زنان عصر پیامبر(ص) “درع ” بوده است. مشخصات این پیراهن را میتوان پوشیده نبودن ناحیه سینه به دلیل شکافی که در وسط پارچه ایجاد میکردند. (فیض کاشانی، ۱۴۰۶: ج ۷، ۳۷۶) و برخی علاوه بر درع، از سرانداز (روسری) نیز استفاده میکردند که به آن خمار یا مقنعه میگویند. اما به دلیل این که آن را پشت بدن میانداختند سینه و پستان بسیاری از زنان پیدا بود. «انهن کن یلقین مقانعهن علی ظهورهن فتبدوا صدورهن» (نور:۳۱)

از دیگر آسیب های پوشش رایج زنان، نمایان بودن دو طرف بدن بود «قیل ان المرأه کانت تلبس الدرع من اللوء لوء غیر مخیط الجانبین، تلبس الثیاب الرقاق و لا تواری بدنها…» (قرطبی،۱۳۶۴: ج ۱۴، ۱۸۰).

از دیگر ویژگیهای پوشش زنان کوتاه بودن پیراهن های آنان بود به صورتیکه ساق پا و زانوها کاملا دیده میشد. زنان به جز دامن پیراهن کوتاه از هیچ پوشاک دیگری برای ستر عورت و ران استفاده نمیکردند و گاهی با بالا رفتن دامن پیراهن شرمگاه شان نمایان میشد. از این رو شهید مطهری میگوید: «در جاهلیت بین اعراب ستر عورت (پوشاندن شرمگاه) معمول نبوده است و اسلام آن را واجب کرد» (مطهری، ۱۳۸۱: ۱۴۲) شواهد متعدد حاکی از این نکته است که زنان در جامعه عرب قبل از اسلام برای حضور در اجتماع، از پوشش مناسب و مطلوب برخوردار نبودند.(اسد الله جمشیدی، «تاریخچه حجاب در اسلام»، تاریخ در آیینه پژوهش، ش ۷، ۱۴۷).

انواع پوشش زنان در صدر اسلام

با بررسی منابع وجود در مورد انواع پوشش در صدر اسلام به مهم ترین آن ها اشاره میشود تا اولا بتوان دیدگاه اسلام را در خصوص این پوشش ها یافت و ثانیا این که دانسته شود که آیا حجاب در شریعت پیامبر(ص) به دنبال ابداء پوششی جدید بوده است یا این که پوشش زنان پیش از اسلام را پذیرفته و به اصلاح آن پرداخته است؟!

۱- جلباب

همان لباس رویی و بیرونی بوده است که در زمان پیامبر ص زنان از آن استفاده میکردند.

علامه طباطبایی میگوید: «هو ثوب تشتمل به المرأه فیغطی جمیع بدنها أو الخمار الذی تغطی به رأسها و وجهها…» (طباطبایی،۱۳۷۰: ج ۱۶، ۵۳۱-۵۳۲)

۲- خمار

یکی از پوشش های صدر اسلام که جامه ای نادوخته برای پوشش سر بوده است. علامه میگوید: «خمار جامه ای است که زن سر خود را با آن میپیچد و زائد آن را بر سینه اش آویزان میکند.» (طباطبایی،۱۳۷۰: ج ۱۵، ۱۵۹) خمار و در لغت به معنای پوشاندن است. شراب را هم از آن جهت خمر میگویند که قوا، حواس ظاهری و عقل انسان را میپوشاند. خمار نیز سر انسان را میپوشاند (مصطفوی، ۱۴۰۲ق: ج ۳، ۱۲۹).

۳- نصیف

پوششی بوده که بسیاری از زنان استفاده میکردند و لغویون آن را لباس زینت میدانند و معتقدند زنان برای تجمل از آن استفاده میکردند.(الزبیدی، ۱۴۱۴ق: ج ۱۲، ۵۰۲).

۴- نقاب

نقاب در عهد نبوی در متداول بوده است. و در تعریف لغویون عبارت است از پوششی که بر چشمان و بینی قرار میگرفت. (ابن منظور،۱۴۱۴: ج ۱۴، ۲۵۱).

۵- برقع

یکی دیگر از پوشش های صورت برقع بوده است. (جوده السحار، المرأه العربی فی جاهلیتها و اسلامها،۱۳۵۰: ۱۰۹).

۶- لئام

نوعی پوشش که در حال سفر و سوار بر چهارپایان استفاده میشده است. (صدوق، بیتا: ج ۱، ۲۵۵).

۷- قمیص

پوشش متداول مردم در صدر اسلام بوده است. و لغویون عرب واژه قمیص را مترادف با درع میدانند که پوشش مخصوص بانوان بوده است. (ابن منظور، ۱۴۱۴: ج ۴، ۳۳۴).

۸- قناع

قناع یا مقنعه برای پوشاندن سر میباشد و قناع کمی بلندتر از مقنعه بوده است (ابن منظور، ۱۴۱۴:ج ۱۱، ۳۲۳).

۹- مراط

عبایی از پشم یا کتان یا خز.به طور کلی هر لباس دوخته نشده ای را که زن آن را ازار خود قرار میداده است مراط میگویند. (دزی، ۱۳۵۹: ۳۷۹).

۱۰- برد

قطعه پارچه پشمی بلند و ضخیم که روز ها برای پوشاندن بدن و شب ها به جای جامه خواب به کار میرفته است. (ابن منظور،۱۴۱۴: ۵۷).

۱۱- ازار

برای پوشش پایین بدن به کار میرفت. ازار پایین پوش و رداء بالاپوش بوده و تن پوش کامل عرب این دو بوده است. این لباس مشترک بین زن و مرد بوده است و تنها ازار زنان ضخیم تر از مردان بوده است. (الجبوری، ۱۹۸۹: ۶۹) جواد علی میگوید: و” الازار” الملحف، وما یستر أسفل البدن، والرداء ما یستر به أعلاه. و کلاهما غیر مخیط. وقیل الازار ما تحت العاتق والظهر، ولا یکون مخیطا. فهو قطع قماش، یلف به القسم الأسفل من البدن لستره. یختلف طوله وعرضه حسب رغب لابسه. ویلبس الإزار مع الرداء فی الغالب، وقد تلبس معه ألبس أخری. (المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام).

۱۲- سروال

لباسی که ما بین ناف و ران ها را میپوشاند. و استفاده از آن سابقه طولانی داشته است چنانکه انبیائی مانند ابراهیم و موسی(علیهم السلام) نیز از آن استفاده میکردند. (ابن منظور، ۱۴۱۴: ۱۰۵ ج ۶، ۲۴۷).

سیرتاریخی وجوب حجاب

پیش از پرداختن به این موضوع که حجاب چگونه وجوب پیدا کرد؛ پاسخ به برخی از پرسش هایی از قبیل این که آیا وجوب حجاب دفعی بوده؟ یا در طی مراحلی به مرحله وجوب رسیده است؟ ارکان حجاب اسلامی چیست؟ به آن ضروری مینمایاند.

به طورکلی ارکان حجاب اسلامی را در لابلای متون آیات و روایات میتوان یافت که در طی سیر وجوب حجاب به آن ها به طور مفصل اشاره خواهد شد لیکن در این مقطع و با توجه به متون دینی میتوان گفت: اسلام برای حجاب زن ها دو رکن اساسی را بیان کرده است:

۱- از جهت فراگیری نسبت به بدن که دستور داده به جز گردی صورت و دست ها تا مچ، تمام بدن باید پوشیده شود.

۲- دوم از نظر کیفیت پوشش که نباید بدن نما یا چسبان باشد و نیز نباید موجب جلب توجه نامحرم گردد.

اما در مورد این که آیا وجوب حجاب دفعی است یا تدریجی؟ با در نظر گرفتن زمان نزول آیات حجاب در باید گفت: حکم وجوب حجاب دفعی و به یکباره بر پیامبر ص نازل نشده است بلکه به صورت تدریجی وبا اقتضای شرایط زمانی و اجتماعی آن دوره نازل شده است. که در ادامه به سیر وجوب حجاب از نظر زمان و مکان و شرایط زمانی پرداخته میشود. ابلاغ احکام حجاب در مدینه میباشد لذا اگر نصوصی دال بر وضع حجاب در زمان حضور پیامبر(ص) در مکه یا قبل از آن ارائه کنیم، در اثبات یا رد حجاب شرعی مورد قبول نخواهد بود. چون تا آن زمان اساسا حجاب تشریع نشده بود و بنابراین سکوت پیامبر دلیل بر چیزی نمیتواند باشد. از طرفی نیز حجاب مردم مدینه مشمول تدریجی بودن احکام میباشد.

وقتی پیامبر اسلام از مکه به مدینه هجرت نمود، به صورت تدریجی با برخی مظاهر فساد برخورد میکرد و حجاب یکی از آن موارد بود. مردمی که پوشش اندک جزء فرهنگشان بود، باید به صورت تدریجی به حجاب مایلشان کرد. لذا در ابتدا آیات حجاب ویژه همسران پیامبر گرامی اسلام نازل شد. تا این که در سال پنجم هجرت در پی تعرض برخی جوانان لاابالی به زنان، آیات سوره احزاب نازل گردید. و زمینه را برای مرحله سوم ایجاد کرد. آیات مبارکه سوره نور اتمام حجت و حکم قطعی حجاب را ابراز داشت.

مرحله اول: وجوب حجاب برای زنان پیامبر به عنوان الگویهای اجتماعی

تا پیش از نزول آیات حجاب، زنان مسلمان با همان لباس معمول و مرسوم آن زمان، در جامعه حاضر میشدند، با مردان سخن میگفتند و حتی با آنان بر سر یک سفره مینشستند و از یک ظرف غذا میخوردند؛ تا این که در سال پنجم هجری، حجاب بر زنان پیامبر واجب شد:

«یا نساء النبی لستن کأحد من النساء إن اتقیتن فلا تخضعن بالقول فیطمع الذی فی قلبه مرض وقلن قولا معروفا* وقرن فی بیوتکن ولا تبرجن تبرج الجاهلیه الأولی» (احزاب: ۳۲-۳۳)

در سوره احزاب ضمن بیان وظایف و تکالیف همسران پیامبر(ص) به عنوان نزدیک ترین افراد به آن حضرت، به حجاب و پوشش آنان در اجتماع پرداخته است؛ زیرا اعمال آنان به پیامبر منتسب میشود و زنان دیگر از آنان الگو میگیرند. از این جهت آنان باید اعمال و رفتارشان بر اساس معیارهای اسلام باشد و از متابعت عادات و آداب و رسوم جاهلی متداول در جامعه دوری کنند. بر این اساس، قرآن در مورد تکلیف آنان نسبت به حجاب و پوشش و تعامل با نامحرمان به آنان فرمود: “ای همسران پیامبر! شما همچون یکی از زنان معمولی نیستید اگر تقوا پیشه کنید. پس به گونه ای هوس انگیز سخن نگویید که بیمار دلان در شما طمع کنند، و سخن شایسته بگویید! و در خانه های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیت ۱۰۷ نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت کنید خداوند فقط میخواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملا شما را پاک سازد. در آیه دیگر همین سوره میفرماید: «یا أیها النبی قل لأزواجک وبنات