فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک شامل 113 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بناء مسجد المدینه و تعیین القبله فیه بامر من رسول الله (ص) و استنباط المبادئ الریاضیه من ذلک :

(الحوزه العلمیه – قم)

هذه المقاله فی بیان بناء مسجدالمدینه بامر من رسول الله (ص) و الاشاره الی عدد من المسائل الریاضیه المهمه جدا کتبت بایجاز فی اربعه فصول .

الفصل الاول

محراب المسجد و تعیین اتجاه القبله فیه

بعد ان بعث رسول الله (ص) بالرساله، بقی مده ثلاث عشره سنه فی مکه و سنه و بضعه اشهر فی المدینه یولی وجهه الی بیت المقدس فی صلاته . و قد فصلنا ذلک فی کتابنا «دروس معرفه الوقت والقبله » ^(۱) ثم جاء امرالله تعالی: «فول وجهک شطر المسجدالحرام » ^(۲) ای اترک التوجه الی بیت المقدس واستقبل الکعبه التی اصبحت قبله المسلمین . ان المسافه بین المدینه و مکه تقرب من مئه فرسخ . و قد وقف رسول الله (ص) متوجها الی الکعبه و قال «محرابی علی المیزاب » . ان تعیین هذا الاتجاه نحوالقبله فی مواجهه میزاب الکعبه، من دون الاستعانه بادوات تعیین النجوم، او القواعد الریاضیه والهیئه، او من دون وجود الزیج و غیر ذلک من آلات قیاس الطول و العرض الجغرافیین، قد تم بکل دقه و استواء . یضاف الی ذلک ان رسول الله (ص) کان یصلی الظهر بالناس متجها الی بیت المقدس عندما جاءه امرالله بالتوجه الی الکعبه . الا ان احدا لم ینقل الینا ان الرسول (ص) قداستعان فی تعیین جهه القبله بالقواعد الریاضیه و آلات التنجیم، مع ان الناس کانوا یراقبون حرکاته و سکناته بکل انتباه، فکتب السیر شهود عدول، مثل «الشمائل المحمدیه » للترمذی الذی هو حجه دامغه علی ما نقول، اذ فیه اربعه و خمسون بابا، خصص باب منها بنعلی رسول الله، و باب آخر بخاتمه . اقصد اذا کانت حتی هذه الامور لم یفت المؤرخین تدوینها، فلاشک انهم کانوا لابد ان یسجلوا استعانته بایه وسیله من وسائل تعیین الجهات، کالآلات والادوات الریاضیه والکتب الخاصه بهذا الفن .

ان قبله المدینه التی اتجه الیها رسول الله (ص) فی صلواته مازالت باقیه علی حالها حتی الیوم . و قد قام کبار الریاضیین، بعد وفاه الرسول (ص) بحساب القبله وفقا للقواعد الریاضیه فوجدوا قبله المدینه هی بالضبط مثلما عینها رسول الله (ص) من دون الاستعانه بالقواعد الریاضیه و آلات الرصد و خرائط الطول و العرض و ما الی ذلک . و هذا مالایمکن الا بالوحی و الالهام من ماوراءالطبیعه المادیه .

العلامه الکبیر، ابوریحان البیرونی، المعاصر للشیخ الرئیس ابن سینا، یقول فی کتابه «القانون المسعودی » و هو «المجسطی » الاسلامی، ان خط طول مکه من ساحل الاقیانوس الغربی هو ۶۷ درجه و خط عرضها ۲۱ درجه و ۲۰ دقیقه، و خط طول المدینه هو ۶۷ درجه و ۳۰ دقیقه و عرضها ۲ درجه . کما ان الاوربیین یقولون ان مکه تقع علی خط الطول ۳۹و۵۰ من (غرینیتش) و علی خط العرض ۲۱و ۲۵، و ان المدینه تقع علی خط الطول ۴۰ و علی خط العرض ۲۵ و ان مکه والمدینه تقعان ضمن دائره واحده من خط الزوال، و ان انحراف قبله المدینه من الجنوب الی الغرب هو ۱۴و ۵۳، باختلاف اقل من ربع درجه، فلابد اذن ان تکون قبله المدینه نحو نقطه الجنوب .

کذلک یقول العالم الشهیر (ناصر خسرو العلوی) الذی کان قریب العهد بابی ریحان و ابن سینا، و استاذ علی النسائی تلمیذ ابن سینا، فی «سفرنامه » : «المدینه مدینه تضطجع علی حافه الصحراء، ذات ارض سبخه، و فیها ماء جار قلیل، و نخیل، والقبله فیها تقع الی الجنوب . ^(۳)

» و فی اطلس لاروس العام Larousse General Atlas ان مکه والمدینه تقعان علی خط زوال واحد تقریبا .

کذلک یقول العالم الشهیر (فرهاد میرزا) فی کتابه القیم «جام جم » ان خط عرض مکه هو ۳۳ ۲۱ شمالا و خط طولها من مرصد (غرینیتش) فی لندن هو ۴۰۱۰ شرقا، و خط عرض المدینه هو ۲۵ درجه شمالا، و خط طولها هو ۵۵ ۳۹، فیکون الاختلاف فی زوالی مکه والمدینه ۱۵ دقیقه فلکیه . ^(۴)

هذان القولان فی «جام جم » و فی اطلس لاروس العام هما ما قاله (ناصرخسرو العلوی) قبل الف سنه فی «سیاحتنامه » : «قبله المدینه تقع باتجاه الجنوب » ، او (البیرونی) فی «القانون المسعودی » الذی یختلف عن «جام جم » بمقدار ۱۵ دقیقه فلکیه .

لقد وفق الله کاتب هذه السطور لزیاره بیته سنه (۱۳۸۱ ه)، حیث امضی عشره ایام فی المدینه بجوار قبرالنبی (ص)، فتفحص امر القبله فی المدینه بکل دقه، فوجد ان العلامه (البیرونی) و (ناصرخسرو العلوی) و المتاخرین من الاوربیین قداجمعوا علی ان المدینه و مکه تقعان علی دائره زوال واحده تقریبا، و جمیعهم یجمعون علی ان قبله المدینه هی نفسها التی عینها رسول الله (ص) بدون الاستعانه بایه وسیله للرصد والحسابات الفلکیه و القواعد الریاضیه، یوم وقف و قال: «محرابی علی المیزاب » و علی هذا الاساس الثابت الذی ذکرناه عن قبله المدینه، قال العلامه الحلی المتوفی سنه ۷۲۶ ه مبینا وجهه النظر الفقهیه فی ذلک فی کتابه العظیم الشان «تذکره الفقهاء» :

«المصلی بالمدینه یجعل محراب رسول الله (ص) قبلته من غیراجتهاد لعدم الخطا فی حقه، علیه السلام .» و تشبه وجهه نظر العلامه الحلی فی رصانتها و وثاقتها، وجهه نظر (السمهودی) المتوفی سنه ۹۱۱ ه التی ذکرها فی «وفاءالوفا باخبار دارالمصطفی » ، اذقال: «والذی ذکره اصحابنا انه لایجتهد فی محراب النبی (ص) لانه صواب قطعا، اذ لایقر علی خطا فلا مجال للاجتهاد فیه . . .» و بحسب تعبیر ابن بطوطه فی رحلته: «قبله مسجد رسول الله (ص) قبله قطع لانه (ص) اقامها» ^(۵)

و مثل ذلک کان قول الشیخ الحافظ محمدبن النجار المتوفی سنه ۶۴۷ ه فی «الدره الثمینه فی تاریخ المدینه » : «. . . فاتاه جبریل (ع) فقال: یارسول الله ضع القبله و انت تنظر الی الکعبه . . . و صارت قبلته المیزاب » ^(۶) کانت معرفه طول البلاد و عرضها، و خاصه تعیین الطول، مساله صعبه للقدامی، و لذلک فقدظهر فی جداولهم التقریب و التخمین و احیانا الخبط و السهوالکبیر فی ارقام الطول والعرض . اما الیوم، بعد اختراع الآلات و وسائل الاتصال کاللاسلکی و التلغراف و غیرهما، فقد ذللت تلک الصعوبه و تحول التخمین الی یقین .

یری العالم الجلیل (شاذان بن جبریل) فی رسالته «ازاحه العله فی معرفه القبله » و بحسب بعض جداول الطول و العرض القدیمه التی کانت فی یده، ان قبله المدینه منحرفه من الجنوب الی الشرق بمقدار ۱۰ ۳۷، و قد تابعه فی ذلک صاحب «البحار» و آخرون، مع انه امر ضعیف جدا، بل خطا . ان اشخاصا مثل العلامه الحلی والسمهودی و ابن بطوطه ممن جعلوا الاساس قیام رسول الله (ص) فی تعیین قبله المدینه تعیینا بالقطع و رفضوا قبول الاجتهاد فی ذلک، و لم یلقوا بالا الی جداول الطول و العرض التی کانت موجوده یومذاک بهذا الشان خاصه، قد قالوا الحق و فعلوا الصواب .

و باختصار، ان قبله المدینه تقع علی الجنوب، و هی کما عینها رسول الله (ص) و اتجه بوجهه نحوها فی صلواته، بعد ان قال بوحی من نورالله تعالی: «محرابی علی المیزاب » و هی قبله مقطوع فی امرها، و هی من معاجز رسول الله (ص) الفعلیه، و لایجوز الاجتهاد فیها .

الفصل الثانی

تعیین الزوال الحقیقی فی المدینه

بعد بیان تعیین قبله المدینه لابد من ذکر تعیین الزوال الحقیقی فی المدینه، الامر الذی یزید من اهمیه اعجاز رسول الله (ص .) هنالک فی کتب الهیئه طرق عدیده لتعیین الظهر الحقیقی .

و نحن فی «دروس معرفه الوقت والقبله » اوردنا، ابتداء من الدرس الثانی والاربعین حتی الخامس والخمسین، ثلاثین طریقا لتعیین ذلک مع الادله والبراهین الریاضیه .

اذا اردنا تعیین الظهر الحقیقی لافق معظم ارجاءالمعموره لابد من نصب شاخص، والشاخص علی نوعین: الشاخص المخروطی والشاخص الصفیحی . ان کیفیه استعمال الشاخص المخروطی و طریقه نصبه متداوله فی سطح الدائره الهندیه و امثالها . انما نحن الآن بصدد نصب الشاخص الصفیحی و تعیین الظهر الحقیقی به .

الشاخص الصفیحی شاخص عریض کصفیحه من المعدن او قطعه حجر مسطحه او من الآجر او من الخشب مستویه الوجهین تقام عمودیه علی سطح الارض .

بعد ان نعین خط نصف النهار، او خط الزوال، علی سطح ارض مستویه باحدی طرق تعیینه، و نقیم شاخصا صفیحیا علی طول ذلک الخط و امتداده بصوره مستقیمه، یکون ذلک الشاخص واقعا علی سطح دائره نصف النهارو بما ان خط نصف النهار نفسه یقع علی سطح دائره النهار فلا بد ان یقع ظل الشاخص الصفیحی، منذ طلوع الشمس حتی وصولها الی دائره نصف النهار، علی جهه الغرب . و عند بلوغ مرکز جرم الشمس دائره نصف النهار، فلایکون هناک ظل لصفحه الجانب الغربی للشاخص و لا لصفحه الجانب الشرقی منه، بل یقع خط الظل علی خط نصف النهار نفسه و ینطبق علیه، ای ان ظل الشاخص الصفیحی یقع علی خط الزوال، و یکون هذا عند اول الظهر الحقیقی فی الافق الذی اقیم الشاخص الصفیحی، ای ان الجدار نفسه یقوم مقام الشاخص الصفحیی .

و اول من استعمل الشاخص الصفیحی لتعیین الظهر الحقیقی هو خاتم الانبیاء محمدالمصطفی (ص)، و کان من معجزاته الفعلیه الاخری انه امر با قامه جدار علی جهه غرب مسجدالمدینه فوق خط نصف النهار، الذی یقع علی سطح دائره نصف النهار، و اعلن للناس ان اول الظهر الحقیقی هو الزوال عند انعدام ظل الجانب الغربی، و عودته الی جانب الشرق، و عندما یشاهدون ظل الجانب الشرقی من الجدار لهم ان یؤدوا صلاه الظهر .

مره اخری یطرا السؤال: کیف استطاع رسول الله (ص) ان یعرف خط نصف النهار علی سطح الارض المستویه لیامر باقامه الجدار علی الجانب الغربی من المسجد علی امتداده فوق سطح دائره نصف النهار؟

نعم، ان ما قلناه فی الفصل الاول حول تعیین جهه القبله، صادق هنا ایضا . اذلو انه کان قد استخدم آلات و ادوات لتعیین خط نصف النهار لما غفل المؤرخون عن ذکر ذلک، ولکن احدا لم یتفوه بکلمه عن ذلک، والحقیقه هی ان هذه معجزه اخری لم تحصل الا بنور الوحی الالهی .

کان الاستاذ ابوالفضائل، العلامه الحاج میرزا ابوالحسن الشعرانی یقول: «انهم الیوم فی المراصد الغربیه، مثل (غرینیتش و پاریس) یقیمون الجدران علی الطراز نفسه قائلین انه افضل وسیله لتعیین الظهر الحقیقی . اذن، طریقه تعیین الظهر الحقیقی فی مسجد النبی (ص) کانت خیر طریقه یقلدها الیوم العلماء فی اوربا .» لتیسیر العمل بالشاخص الصفیحی و تعیین الاوقات المذکوره علی سطح الدائره الهندیه، او الرخامه (جاء بیان ذلک فی الدرس ۹۵ من کتاب «دروس هیئت و دیگر رشته های ریاضی ») ^(۷) تقام لوحه معدنیه او لوحه من الخشب المسطح المستوی بشکل (ا ب ج د) علی خط نصف النهار (ه د)، ای علی امتداده و استقامته، و تطبیق التعلیمات الاخری .

الفصل الثالث

ارتفاع جدار مسجد المدینه

جعل رسول الله (ص) ارتفاع جدار المسجد لتعیین اوقات الصلاه بارتفاع قامه انسان متوسط القامه، و هو بین ست اقدام و نصف الی سبع اقدام . فی الکتب الریاضیه و التنجیم یطلق علی طول الشاخص القائم علی سطح الافق اسم الظل الثانی، او ظل المستوی، اوالظل المبسوط ^(۸) و یقسم الی سبعه اقسام او سته اقسام و نصف، ویطلقون علی تلک الاقسام اسم (الاقدام) و یسمی ظلها (ظل الاقدام .) و علیه فان من یرید ان یعلم ان کان ظل شی ء ما قد بلغ طوله ام لا، فانه یتخذ من ظل قامته مقیاسا، و یقال ان ذلک قداقیم علی غرار بناءالجدار .

قلنا فی الفصل الثانی ان رسول الله (ص) امر ببناء جدار فی الجانب الغربی من مسجد المدینه علی خط نصف النهار بحیث لایکون له ظل عندالظهر، ثم عندالزوال یظهر ظل الجدار فی الجانب الشرقی، و قد جعل رسول الله (ص) ظهور الظل فی الجانب الشرقی علامه لوقت صلاه الظهر، فعند ما کان الناس یشاهدون ظل الجدار من الجانب الشرقی یقفون لاداء صلاه الظهر . من البدیهی ان الظل بعدالزوال یتدرج فی الامتداد، و علی ذلک فقد امر رسول الله (ص) ان یقیم الناس صلاه العصر عندما یبلغ طول هذا الظل بمقدار ارتفاع الجدار، فکان الناس یقیسون من اسفل الجدار حتی مسافه سبع اقدام، فاذا غطی الظل تلک المسافه علموا ان وقت صلاه العصر قد حل، فیقومون لادائها . و قد عین النبی (ص) آخر وقت صلاه العصر ببلوغ الظل ضعف الشاخص .

فی البدایه کان لمسجد المدینه اربعه جدران فقط، و بعد مده جعل له غطاء و مظله، و بعد ذلک بنی فوقه سقف کالمتعارف، کما هو مذکور فی الکتب بالتفصیل ^(۹) فاذا اعترض معترض کیف کان یحدث الظل فی الجانب الشرقی للجدار داخل المسجد، نقول فی الجواب ان ما ناخذه بعین الاعتبار هو حال المسجد قبل بناءالسقف .

انه لما یدعو للعجب ان نلاحظ ان الکتب الفقهیه التی تتناول الدائره الهندیه و تبحث فی تعیین خط نصف النهار و القبله، لا تشیر الا الی الشاخص المخروطی، و انی لم ار فی ای کتاب فقهی اشاره الی الشاخص الصفیحی، و لا الی الزوال علی النحو الذی و صفناه فی مطلق الآفاق (سواءالآفاق التی تصل فیها الشمس الی جهه الراس عند دائره نصف النهار او لا تصل، بل تبقی فی جهتی شمال الراس و جنوبه لتعیین اول الظهر، علی الرغم من ان اول من استخدم الشاخص الصفیحی لتعیین الظهر و موعد صلاتی الظهر و العصر هو رسول الله (ص .) اذا ما اقیم الشاخص الصفیحی علی سطح دائره نصف النهار، ای علی امتداد خط نصف النهار، فان زوال ظل سطحه الغربی یکون علامه، فی جمیع الآفاق و جمیع الایام، علی وصول مرکز جرم الشمس الی حلقه نصف النهار (الی دائره نصف النهار .) فی هذا الوقت یقع ظل الصفیحه نفسها فی جمیع الآفاق علی خط نصف النهار، فاذا کان منصوبا فی الآفاق الشمالیه، فان ظله علی خط نصف النهار یکون باتجاه القطب الشمالی، و اذا کان منصوبا فی الآفاق الجنوبیه، فان ظله علی خط نصف النهار یکون متجهانحوالقطب الجنوبی .

ولکن الشاخص المخروطی لیس کذلک بحیث لایکون له ظل فی جمیع الآفاق و جمیع الایام عند وصول الشمس الی دائره نصف النهار، و ذلک لانه اذا کان خط عرض البلد بقدر المیل الکلی – و هو الآن یقدر بنحو ۲۵ ۲۳ سواء اکان البلد فی الشمال ام فی الجنوب، فان الشمس فی کل دوره سنه شمسیه تصل مره واحده الی جهه الراس، و عندئذ لا یکون للشاخص المخروطی ظل، و اذا کان خط عرض البلد اقل من المیل الکلی، او کان عدیم العرض، فان الشمس فی کل دوره سنه شمسیه تصل مرتین الی جهه الراس، و فی هاتین المرتین لایکون للشاخص المخروطی ظل، سواء اکان البلد شمالیا ام جنوبیا و اذا کان عرض البلد اکثر من المیل الکلی، بصرف النظر عن کونه شمالیا او جنوبیا فان ظل الشاخص المخروطی لاینعدم ابدا، و بعد زوال الشمس عن دائره نصف النهار، یرجع ظل الشاخص الی الشرق، و یسمی (الفی ء) و معناه فی اللغه (الرجوع .) یقول الرصدی الکبیر المولی (غلام حسین جونپوری) الشیرازی الاصل، فی کتابه القیم «جامع بهادری » :

«ینقل محمدالخفری، فی شرح «الزیج الایلخانی » من کتاب «تاریخ الفلاسفه » الذی هو ترجمه کتاب قانیطس الیونانی، فیقول ان اول من نظر فی احوال الکواکب کان آدم علیه السلام . اقام علی قمه جبل القمر مقیاسا لرصد ظل الشمس، فعند وصول الظل الی اقصره کان یعرف ان النهار قدانتصف، فکان یقضی الصبح حتی منتصف النهار فی اعداد الثمار الماکوله الجبلیه . و عند منتصف النهار کان یحمل تلک الثمار الی اطفاله فی البیت .

و کان یراقب التزاید والتناقص و انعدام الظل، و ینتظر تکرار ذلک، حتی اذا رای انعدام الظل ثانیه علم ان الشمس قد عادت الی وضعها الاول، و بعد حساب ایام العوده رای انها ثلاثمئه و خمسه و ستون یوما، وادرک ان الشمس تقوم بدوره کامله خلال تلک المده . . .» ^(۱۰)

ان قوله «عند وصول الظل الی اقصره » یدل علی ان المقیاس الذی کان قد نصبه علی قمه جبل القمر هو الشاخص المخروطی، لا الصفیحی . و قوله «و کان یراقب التزاید والتناقص و انعدام الظل . . .» فیدل علی ان عرض جبل القمر کان بقدرالمیل الکلی فی ذلک الیوم .

ان المیل الکلی آخذ بالانتقاص، و مقدار هذا الانتقاص فی کل سنه شمسیه یقرب من نصف ثانیه فلکیه، و بدقه ۴۶۸/۰ من الثانیه، فیکون الانتقاص خلال عشر سنوات شمسیه بمقدار (۶۸۰و۴)، و بعد حوالی «۱۸۶۰۰۰» سنه شمسیه تتحد منطقه البروج مع معدل النهار، ای تقع علی مستوی واحد و ینمحی المیل فی تلک الحاله نقول فی ختام هذاالفصل: ان بناء جدار الجانب الغربی من مسجد المدینه بامر من رسول الله (ص) علی مستوی الزوال فی المدینه، کمثل تعیین القبله فیها، من معاجزالنبی (ص) الفعلیه حتی الآن و التی تشتمل علی العدید من المسائل الریاضیه والعلمیه . ان اکثر المعاجز الفعلیه تقوم علی التصرف فی ماده الموجودات و تسخیرها بقوه الولایه التکوینیه باذن من الله تعالی . والمعجزات القولیه هی علوم و معارف و حقائق نزلت من حضره القدس الالهی علیهم، و علی راس سلسله معاجز رسول الله (ص) القولیه یاتی القرآن الکریم کمعجزه ما تزال حیه باقیه .

معظم المعاجز الفعلیه تکون موقته و محدوده بالزمان والمکان و سریعه الزوال، و تصبح بعدالوقوع حدثا تاریخیا یتصف بالخبریه، و غالبا ما تنفع العامه من الناس ذوی الاحساسات فیالفون الیها، و هؤلاء یدرکون بالحواس قبل ان یؤمنوا، بخلاف المعجزات القولیه التی یبقی اعجازها علی مدی الاعصار والقرون، و هی ذات تاثیر فی الخاصه من ذوی القوی العاقله المفکره التی تؤلف هیکل المدینه الفاضله الانسانیه . هذا الفریق الذی یطلب المعجزات القولیه، ای العلوم والمعارف والحقائق، و هی الموائد السماویه و المآدب الروحانیه، انما هو الفریق الذی یدرک النکته و یفهم اللغه و یعرف الجواهر، و یعلم مآتی بضاعه العلم و کیفیتها، کما یقول الشیخ الطوسی فی الفصل الرابع من النمط التاسع من شرح (الاشارات) للشیخ الرئیس ابن سینا: «الخواص للقولیه اطوع والعوام للفعلیه اطوع .» او علی حدقول المولا الرومی فی الدفتر الرابع من المثنوی:

النصیحه الفعلیه اشد جذبا للبشر فهی تنفذ فی روح کل ذی اذن طرشاء ان من بین معجزات النبی (ص) الفعلیه الباقیه هی معجزه تعیین قبله المدینه، و کذلک بناء جدار مسجدالمدینه کنمودج مرشد لاستنباط المسائل الریاضیه للظل – التی یعبر عنها بالمماس و الظل – بالتفصیل الآتی فی الفصل القادم .

مل