بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بوی متعفن گناه :

اگر چشم برزخی یا چشم بصیرت داشتیم می توانستیم، تجسم اعمال خودمان و یا دیگران را ببینیم. کسانی که چشم برزخی دارند ملکوت برزخی اعمال را می بیند و نسبت به آن واکنش نشان می دهند. البته برخی که دارای چشم بصیرت هستند نه تنها ملکوت اعمال بلکه نیت ها را هم می بینند و وقتی کسی نیت بد یا خوبی داشته باشد صورت ملکوتی فرد را می بینند که کاری خوب یا بد را نیت کرده است.

اصولا پرندگان و برخی از حیوانات مانند سگ ها وقتی با انسانی رو به رو می شوند از نوع حرکات و رفتارهای انسان می فهمند که قصد تعرض دارد یا ندارد. سگ ها حتی می توانند از واکنش های تعریقی بدن انسان بفهمند که شخص ترسیده یا نترسیده است. اگر بوی ترس را بشنوند قوی تر و جسورتر می شوند و حمله می کنند و اگر بر خلاف آن احساس کنند پا به فرار می گذارند.

در حقیقت برخی از حیوانات به تحلیل اعمال و رفتار ما می پردازند و نیت را به دست می آورند و برخی به یک شکلی نیت خوانی می کنند و رفتار خودشان را بر اساس نیت طرف مشخص می کنند.

البته انسان ها به طور طبیعی از این ویژگی برخوردارند ولی از آن جایی که فطرت خویش را با گناه، آلوده و دفن می کنند و فتیله چراغ عقل خود را پایین می کشند و نور آن را کاهش می دهند، قدرت تشخیص خوب و بد را از دست می دهند. در آیات قرآنی از جمله آیات ۷ تا ۱۰ سوره شمس و آیه ۲۹ سوره انفال و مانند آن این معنا به دست می آید که انسان در صورت اعتدالی فطرت هم قدرت تشخیص خوب و بد و حق و باطل را دارد و هم بر اساس همین فطرت سالم به سمت خوبی کشیده شده و از بدی پرهیز می کند. از این رو کودکان کسانی را که نیت بدی در حقشان داشته باشند می شناسند و واکنش عصبی و هیجانی نشان می دهند و با گریه و زاری خودشان را آنان دور می کنند.

مومنان نیز این گونه هستند. لذا وقتی دو نفر مومن به یکدیگر می رسند احساس امنیت و آرامش می کنند و به یکدیگر علاقه پیدا می کنند ولی وقتی با یک نفر کافر و مشرک و گناهکار مواجه می شوند در خود احساس نفرت و بیزاری می کنند هر چند که نمی دانند چرا چنین حالتی را نسبت به فردی دارند.

وقتی ما شامه تند و تیزی داشته باشیم در آن صورت می توانیم آثار خوش و ناخوش اعمال خودمان ودیگران را بشنویم و ببوییم. کسانی که دارای شامه برزخی هستند وقتی غذایی در نزدشان می آید که حرام باشد با آن که خیلی زیبا و ظاهری خوش دارد ولی میلی به غذا پیدا نمی کنند و احساس سیری در خودشان می یابند و یا اگر خدای نکرده خورده باشند معده شان آن را پس می زند و بیرون می ریزد. گاه می شود که پس از خوردن حالت تهوع به آنها دست می دهد و استفراغ و قی می کنند و همه آنچه را از حرام خورده اند بیرون می ریزند.

اصولا مومن این گونه است؛ زیرا بر فطرت خود است و حق و باطل را می شناسد و نسبت به حق گرایش و نسبت به باطل گریزان است؛ هر چند که گاه علت آن را نمی فهمد.

به هر حال، هر چیزی از خوب و بد، بو و نشانه ای دارد که آدمی می تواند آن را بفهمد و خوشحال و بدحال شود. البته در قیامت این مساله بیشتر خودش را نشان می دهد چرا که آنجا، مقام تجسم اعمال خوب و بد است. در بهشت بوی خوش در جریان است زیرا همه دارای اعمال نیک و نیت های خوب هستند؛ اما در دوزخ بوی گند تعفن آزاردهنده بر می خیزد که برخی از خود دوزخیان به فریاد و گلایه در می آیند، زیرا دوزخیان متفاوت و هم چنین گناهان متفاوت است. برخی از گناهان بوی بدتری دارند به گونه ای که گند آن همه را می آزارد.

ب