فایل پاورپوینت کامل بیانات در دیدار رئیس و اعضای مجلس خبرگان رهبری

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات در دیدار رئیس و اعضای مجلس خبرگان رهبری :

خیر مقدم به حاضرین

بسم الله الرّحمن الرّحیم،الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین سیّما بقیّهالله فی الارضین؛ از خداوند متعال با همه ی وجود سپاسگزاریم به خاطر انتخابات خوبی که در سراسر کشور با استقبال وسیع مردم عزیزمان انجام گرفت[۱] و مجلس وزین و محترمی بحمدالله تشکیل شد. به همه ی برادران عزیز، آقایان محترم، علما و فضلای گرامی خوشامد عرض می کنم؛ بخصوص به تازه واردان و کسانی که اوّلین بار وارد این مجلس محترم شده اند که در میان آنها بحمدالله تعدادی جوانان پرنشاط، مجتهدان جوان و فعّال حضور دارند. امیدواریم که خداوند به همه ی شما و به ما توفیق بدهد تا بتوانیم وظایفمان را انجام بدهیم.

یاد درگذشتگان این مجلس را گرامی میداریم؛ عزیزانی، بزرگانی سالها در این مجلس حضور داشتند، کارهایی کردند، خدماتی کردند، خداوند ان شاءالله درجات آنها را عالی کند؛ آخرینشان برادر عزیزمان، مرحوم آقای طبسی (رضوان الله تعالی علیه) بود که ان شاءالله خداوند اجر زحمات آن مرد خدوم و زحمت کش را در این مرحله ی دشوار و پُرخطر به ایشان عنایت کند و مایه ی روشنی چشم ایشان بشود.

تشکیل این جلسه، با ماه شعبان که ماه اعیاد بزرگ و ماه تضرّع و خشوع و استغفار است همراه شد؛ این را هم به فال نیک میگیریم. ماه مهمّی بود که خب، رو به پایان است؛ امیدواریم که خداوند ما را بی بهره نگذاشته باشد از برکات این ماه که «اَلَّذی کانَ رَسولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ یَدأَبُ فی صیامِهِ وَ قیامِهِ فی لَیالیهِ وَ اَیّامِه».[۲]

سه نکته درباره مجلس خبرگان

مطلبی که بنده آماده کرده ام که عرض بکنم، سه نکته است: یک نکته مربوط به هویّت این مجلس است؛ یک نکته مربوط است به مسیر این مجلس و وظایفی که متوجّه آن است، [یعنی ] جهت گیری و مسیر این مجلس به نظر میرسد چگونه باشد؛ یک نکته هم که اگر وقت شد و خیلی مزاحمتْ طول نکشید و در پایان عرض میکنم، درباره ی وظایف عمومی ای که در این دوره بر عهده ی همه است، از جمله بر عهده ی ما و شما و این مجلس و دیگران.

هویت مجلس خبرگان

درباره ی هویّت این مجلس، بنده وقتی فکر میکنم، می بینم این یک موهبت الهی بود که خدای متعال به نظام جمهوری اسلامی عطا کرد؛ مجلس خبرگان یک موهبت است از طرف پروردگار، چیز عظیمی است. اگرچه این مجلس برای هدف خاصّی است که تصریح شده در قانون اساسی لکن با قطع نظر از آن هدف هم، این مجلس خیلی حادثه ی بزرگی است؛ پدیده ای است.

چرا؟ چون این یک مجموعه ای است از علما و صاحب نظران و خبرگان دینی و علمی از سراسر کشور که هر سال -حالا دو مرتبه، اگر اقتضا کند بیشتر- به مناسبت آن مسئولیّت، دُور یکدیگر جمع میشوند و ظرفیّت عظیمی را به وجود می آورند برای تبادل نظر، برای فکر کردن، برای هماهنگ شدن.

ما فراموش نمیکنیم اوایل نهضت -سالهای و – امام راحل عظیم الشّأن (رضوان الله علیه) سفارش میکردند، پیغام می فرستادند به علمای شهرستان ها که شما هر چند وقت یک بار دُور هم بنشینید، ولو یک چایی بخورید؛ همین قدر دُور هم باشید و همدیگر را ببینید، ولو یک بحث جدّیِ مهمّی هم در بین نباشد؛ یعنی اجتماع جمع علما و خبرگان دینی و علمی در کشور این قدر اهمّیّت دارد.

امروز شما نگاه کنید به دنیا، می بینید به بهانه های مختلف افرادی را که دارای مشترکاتی هستند زیر نامهای مختلف جمع می کنند -به نام اتّحادیه، به نام انجمن، به نام سندیکا- و این مجموعه ها، کارهای بزرگی را انجام می دهند که گاهی خیلی ارتباط با حرفه ی آنها هم ندارد. فرض کنید اتّحادیه ی اقتصاددانان، اتّحادیه ی حقوقدانان بین المللی، اتّحادیه ی هنرمندان بین المللی می بینید درباره ی فلان مسئله ی سیاسی در کشور یا در دنیا، در سطح بین المللی اظهار نظر می کنند. یعنی اتّحادیه ها را به وجود می آورند برای اینکه افرادی که دارای یک وجه مشترکی هستند -حالا به هر صورت- ولو سلایق مختلف و آهنگهای مختلفی دارند امّا دُور هم جمع بشوند؛ نفْس این اجتماع یک فرصتی به آنها میدهد که بتوانند کارهای بزرگی را انجام بدهند و در مسیر حرکت کشور خودشان، یا حتّی در مسیر حرکتهای بین المللی، اثرگذاری کنند؛ این در دنیا معمول است.

ما حالا این را داریم؛ این را خدای متعال هدیه کرده است به این کشور. جمعی از علمای دین و روحانیّون معتبر و محترم که مورد اعتماد ملّت قرار دارند دُور هم جمع میشوند و این یک ظرفیّت عظیمی را به وجود می آورد؛ این کار بزرگی را می تواند انجام بدهد. نمی شود انتظار داشت که بنشینند منتظرْ که آن مسئولیّت مصرّح در قانون اساسی پیش بیاید آن را عمل کنند؛ نه، خیلی کارهای دیگر میتوانند انجام بدهند.

این اجتماعات و مجموعه ها و اتّحادیه هایی که در دنیا گفتیم به وجود می آید، هیچ پشتوانه و عقبه ی مردمی ندارند؛ اقتصاددان یا حقوقدان [هستند]؛ در رشته ی خودشان کسانی به اینها توجّه دارند، امّا در داخل جوامع، عقبه ی مردمی ندارند؛ برخلاف این مجلس. افرادی که در این مجلس هستند همه شان دارای عقبه ی مردمی هستند، یا کم یا زیاد؛ بعضی ها دایره ی عقبه ی مردمی شان خیلی هم وسیع است. برجستگان روحانی یک استان یا یک شهر یا حوزه ی علمیّه که میتوانند تأثیرگذاری کنند، دُور هم جمع میشوند؛ میتوانند در مسائل گوناگون هم اندیشی کنند؛ میتوانند نسبت به یک نقطه از مسائل کشور متمرکز بشوند و آن را دنبال کنند.

نباید گفت آقا اجرا که دست ما نیست؛ بله، اجرا دست این مجلس نیست، دست مسئولین است؛ لکن یک چیزی بالاتر از اجرا دست شما است و آن، افکار عمومی است. شما یا امام جمعه اید یا نماینده ی ولیّ فقیه اید یا مدرّس عالی رتبه ی حوزه اید یا روحانی سرشناس و محترمید؛ شما میتوانید روی افکار عمومی اثر بگذارید؛ وقتی افکار عمومی شکل گرفت، یک گفتمانی در جامعه نسبت به یک مسئله ای به وجود آمد، این به طور طبیعی مجریان و قانون گذاران و دست اندرکاران را به دنبال خود خواهد کشاند؛ این یک چیز طبیعی است. بنابراین به نظر من این مجلس از این جهت یک چیز فوق العاده ای است؛ یک پدیده ای است؛ ما باید به این اهمّیّت توجّه بکنیم.

بنابراین نتیجه گیری می کنیم که با توجّه به این هویّت برجسته و متعالی، این مجلس میتواند در جهت هدفهای انقلاب کارهای بزرگی را انجام بدهد. بنده در چند سال قبل از این -شاید در یکی دو دوره ی قبل از این- در همین مجلس گفتم[۳] که شما میتوانید درباره ی مسائل گوناگون قطعنامه صادر کنید؛ درباره ی یک مسئله ی خاص متمرکز بشوید، [بگویید] این خواستِ مجلس خبرگان است؛ مجلس خبرگان هم منتخب مردمند، خودشان هم آدمهای معمولی و متعارف نیستند، با مردم مرتبطند، مردم به اینها اعتماد دارند، خودشان اهل خبره اند، اهل نظرند، اهل تشخیصند؛ در مسئله ای که تشخیص میدهند، میتوانند یک درخواستی داشته باشند، یک خواسته ای داشته باشند؛ یا از رهبری یا از دولت یا از قوه ی قضائیه یا از مجلس یا از دستگاه های مختلف. این راجع به این نکته ی اوّل که هویّت این مجلس است و این به نظر من بسیار نکته ی مهمّی است. قدر این مجلس را باید همه بدانیم، هم شما باید بدانید، هم ماها باید بدانیم، هم مسئولین باید بدانند؛ این مجلس میتواند منشأ آثار بزرگی باشد.

مسیر و جهت گیری مجلس خبرگان

و امّا نکته ی دوّم که بحث مسیر و جهت گیری این مجلس است. در یک جمله به اعتقاد حقیر، مسیر انقلاب و هدفهای انقلاب، مسیر این مجلس است؛ یعنی این مجلس بایستی در مسیر انقلاب و هدفهای انقلاب حرکت کند.

اهداف انقلاب اسلامی چیست؟

هدفهای انقلاب چیست؟ در درجه ی اوّل حاکمیّت اسلام است؛ اصلاً انقلاب برای این به وجود آمد؛ برای اینکه اسلام حکومت کند؛ حاکمیّت داشته باشد با معنای خاصّ خودش. اهداف انقلاب [عبارتند از]: حاکمیّت دین خدا، آزادی، عدالت اجتماعی، رفاه عمومی، ریشه کنی فقر و جهل، مقاومت در برابر سیل بنیان کنِ فساد اخلاقی ای که از غرب به همه ی دنیا سرازیر شده که شما امروز دارید خصوصیّاتش را می بینید. در کشورها همجنس بازی را قانونی میکنند، نه فقط قانونی میکنند بلکه کسانی که معترض به این باشند را بشدّت هُو میکنند؛ دیگر از این فساد بالاتر! یک عدّه ای خیال میکردند -در سالهای قبل- در غرب که آزادی زن ومرد و ارتباط زن ومرد هست، هوسها کمتر است و انگیزه ها کمتر است؛ اینجایی که محدودیّت هست، الاِنسانُ حَریصٌ عَلی ما مُنِع! حالا معلوم شد که نخیر بعکس است؛ آنجا که آزادی هست، آنجا که هیچ گونه حدّومرزی برای ارتباط زن ومرد وجود ندارد، روزبه روز شهوات جنسی در آنها قوی تر، فعّال تر، خشونت آمیزتر، مهاجم تر دارد بُروز و ظهور پیدا میکند. و در این حد هم متوقّف نخواهد ماند؛ در آینده ای که ما نمیدانیم کِی خواهد بود، بحث به ازدواج محارم خواهد رسید! بحث به کارهای حسّاس تر خواهد رسید؛ یعنی دنیای فساد اخلاقی به این سمت دارد میرود؛ اینها بحث مسائل اخلاقی اش بود.

بحث مسائل اقتصادی [هم همین طور است ]. پول شویی؛ حالا اسم پول شویی را می آورند و این را به عنوان یک جرم تلقّی میکنند امّا مهم ترین کمپانی ها و شرکتهای بزرگ دنیا کارشان عبارت است از همین بازی های پولی و مالی و انبوه کردن ثروتهایی که در اختیار دارند؛ و طبعاً تبعیض، طبعاً فاصله ی طبقاتیِ روزافزون. این سیل بنیان کنی است، این به سمت همه ی کشورها و همه ی جوامع سرازیر است؛ یکی از اهداف انقلاب، مقاومت در مقابل این سیل بنیان کن است.

مقاومت در مقابل سلطه ی استکبار، یکی از اهداف انقلاب است. طبیعت استکبار سلطه است، دنبال سلطه است، دنبال فراگیر کردن سلطه است؛ هر ملّتی و هر نظامی که مقاومت نکند اسیر خواهد شد و در کمند آنها خواهد افتاد. اینها جزو اهداف انقلاب است. مسیر حرکت این مجلس، مسیر اهداف انقلاب است.

و این کار دشواری است؛ این یکی از آن دشوارترین کارها است. توجّه بفرمایید که شیئی که مورد رقابت است یا مورد تخاصم است، به دست آوردنش دشوار است امّا نگه داشتنش دشوارتر است. فرض کنید یک جنس قیمتی، یک گوهر گران قیمتی که طالبانِ زیادی دارد، شما در این مسابقه وارد میشوید و با زحمت زیاد این را به دست می آورید؛ نگه داشتنش از به دست آوردنش مشکل تر است. علّت هم معلوم است؛ چون شما در وقتی که وارد میدان مبارزه میشوید، مهاجمید؛ با روح تهاجم وارد میشوید، با انگیزه وارد میشوید، میدانید هدفتان چیست، دنبال هدف مشخّصی حرکت میکنید؛ امّا وقتی که آن را به دست آوردید، طرف مقابلی که میخواهد آن را از شما برباید، او دارای روح تهاجم است، او مهاجم است، او انگیزه دارد؛ شما نمیدانید از کدام طرف حرکت خواهد کرد، از کدام طرف حمله خواهد کرد امّا او برنامه ریزی میکند، نقشه کشی میکند و به شما حمله میکند. انقلاب کار دشواری بود؛ پدید آوردن انقلاب کار آسانی نبود؛ ابتکار عمل میخواست، تلاش میخواست و خون دل میخواست؛ خب، امام بزرگوار این ملّت را و این مجموعه های فعّالِ مبارز را با شعار خود، با روحیّه ی خود، با تقوای خود، با ایمان خود، با صدقی که نشان داد، حرکت داد و این کار دشوار انجام گرفت و این انقلاب، نظام سازی کرد و موفّق شد و پیروز شد؛ امّا نگه داشتنش مشکل تر است؛ نگه داشتنش مشکل تر است. دشمنها، آنهایی که با آنها در واقع مبارزه میشد برای ایجاد این انقلاب، آنها که بیکار ننشسته اند، آنها که دست برنداشته اند؛ آنها دنبال این هستند که این انقلاب را از دست شما بربایند؛ همچنان که دیدید در بعضی از کشورها -در همین چند سال اخیر- مردم حرکتهای بزرگی انجام دادند، [امّا دشمنان ] آمدند از دست اینها ربودند، بردند، اینها را به خاک سیاه نشاندند.

اسلام بلاشک قلع وقمع کننده ی ظلم و استکبار است؛ لِیُظهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِّه.[۴] یقیناً اسلام میتواند کفر را، جبهه ی مقابل را شکست بدهد؛ امّا کدام اسلام قادر به این کار است؟ آن اسلامی میتواند کفر را و استکبار را و ظلم را قلع وقمع کند یا او را محدود کند یا از تجاوز و تعدّی او جلوگیری کند که دارای نظام باشد، دارای دولت باشد، دارای نیروی نظامی باشد، دارای رسانه باشد، دارای سیاست باشد، دارای اقتصاد باشد، ابزارهای فراوان در اختیار او باشد؛ اسلامی که توانسته نظام سازی کند و حکومت سازی کند، این اسلام میتواند مقاومت کند، وَالّا یک شخص ولو مسلمان برجسته ای باشد، یا جریان اسلامی مثل جریانهایی که در دنیا هستند، اگر به سمت هدف حکومت پیش نروند، هیچ خطری برای استکبار ندارند؛ چون هیچ کاری از دست آنها به این صورت برنمی آید؛ نمیتوانند قلع وقمع کنند کفر و ظلم و استکبار را. شما این اسلامی را که قادر بر مقابله است، قادر بر مقاومت است، قادر بر سینه سپر کردن در مقابل جبهه ی کفر است، این اسلام را به دست آورده اید، با زحمت هم به دست آورده اید، امّا چه جوری میخواهید حفظش کنید؟ در مقابل دشمن، این را باید نگه داشت، این را باید حفظ کرد؛ این چیزی نیست که [اگر] رهایش کنیم خودش بماند؛ دشمن حمله میکند.

راه های مقابله نظام سلطه با انقلاب

الف- جنگ سخت و نرم

دشمن چند جور حمله می کند: یک جور حمله های سخت است؛ جنگ سخت؛ این را دشمن تجربه کرد و شکست خورد؛ جنگ هشت ساله ای که علیه ما به راه افتاد، ازاین قبیل بود؛ جنگ بین المللی بود؛ یکی به صدّام ابزار شیمیایی داد، یکی هواپیمای میگ داد، یکی هواپیمای میراژ داد، یکی امکانات ضدّ هوایی داد، یکی نقشه های جنگی داد؛ حتّی نقشه های جنگی و ساخت سنگرها هم با کمک دیگران بود. اینها همه کمکش کردند که بلکه این جنگ را او ببرد؛ و نتوانست.

حمله ی سخت یک نمونه اش جنگ هشت ساله است. یک نمونه، شورشهای قومی است که در کشور -در همه ی مرزهای کشور- راه انداختند که یادتان هست که همه جا جنگ راه انداختند و شورش راه انداختند؛ [دشمن ] نتوانست فائق بیاید؛ اینها جنگ سخت بود. کارهای تروریستی را، جریانهای تروریستی را یا فعّال کردند یا به وجود آوردند؛ آمریکا به سکّوی نفتی حمله کرد؛ آمریکا هواپیمای مسافری را ساقط کرد؛ هرچه توانستند کردند؛ اینها جنگ سخت است. در همه ی اینها شکست خوردند؛ در مقابل ملّت ایران و در مقابل امام بزرگوار شکست خوردند و بیشتر مرعوب شدند. امام بزرگوار با آن قدرتی که خدای متعال به او داده بود، به خاطر توکّل و تقوایی که داشت، به خاطر بصیرتی که داشت، به خاطر دلدادگی به هدف که در آن بزرگوار بارز و آشکار بود، خدای متعال در او هیبت قرار داد، به طوری که دیگران می ترسیدند، دشمنان از امام به معنای واقعی کلمه مرعوب بودند؛ کَاَنَّهُم حُمُرٌ مُستَنفِرَهٌ * فَرَّت مِن قَسوَرَهٍ؛[۵] مثل فریاد شیری که می ترسانَد حیوانها را، فریاد امام و نوای امام اینها را می ترساند، مرعوب می شدند. خب، این