فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 65 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تاریخ نشر کتاب در ایران (۲) :

بررسی ها نشان می دهد که اشاع اندیشه های جدید با رواج چاپ همراه بوده است. ترویج اندیشه ها در میان بخش های گسترده ای از مردم، به ویژه در میان طبقه ای که سواد خواندن داشت، بدون ابراز انتقال آن ممکن نبود. عباس میرزا و همکاران نزدیکش ناگزیر بودند فن آوری مناسبی برای تکثیر به خدمت بگیرند و پیداست که در آن زمان هیچ فن آوری دیگری کارآمدی چاپ را نداشت. ورود این فن آوری به ایران، حدودا با ورود آن به مصر همزمان بود. نگاهی به سیر تحولات چاپ و نشر در مصر، همانندی آنها را در مواردی با تحولات چاپ و نشر در ایران نشان می دهد. محمد علی پاشا، خدیو مصر (۱۲۲۰-۱۲۶۴ ق) که بانی اصلاحات و جنبش نوسازی مصر بود، یکی از نخستین اقداماتش وارد کردن فن آوری چاپ به مصر بود. او کسی را به نام عثمان نور الدین به اروپا فرستاد تا در کشورهای مختلف آن قاره سفر کند و به اسرار تمدن غربی پی ببرد. او از ایتالیا و فرانسه کتاب می خرید و برای محمد علی پاشا می فرستاد تا به دستور او به عربی ترجمه شود. چاپخان بولاق، در بندر بولاق، نزدیک قاهر آن زمان، که نقش مؤثری در روشن گری مصریان و بسیاری از عرب زبانان در سرزمین های مدرن از راه چاپ انتقال یافت. در هشت سال نخست تأسیس مطبع بولاق، آثاری در زمینه های علوم نظامی، طب، صنعت، ریاضیات، مکانیک، و برخی از رشته های علوم دقیق و تجربی به عربی ترجمه و چاپ شد. گزارش هایی که تنی چند از خاورشناسان، نظیر رنو، هامر پورگشتال، بیانکی، هیورث دادن از آثار چاپ شده در مطبع بولاق در نشریه های خاورشناسی اروپا چاپ کرده اند، نه تنها از لحاظ تاریخ چاپ در مصر، بلکه از جهت تاریخ نشر، تاریخ ویراستاری، تاریخ ترجمه و تاریخ جنبش فکری در مصر، و حتی در نقاط دیگر سرزمین های عرب، پرنکته است.[۱]

تاریخ بنای مطعب بولاق را منابع به تفاوت ۱۲۳۵ و ۱۲۳۷ ق ذکر کرده اند، که با آغاز فعالیت های چاپی در ایران تقریبا مقارن است. عباس میرزا چند تن را برای آموختن فن آوری چاپ به خارج فرستاد و به آنها دستور داد ابزارهای چاپ را بخرند و به ایران بیاورند. یک فرنگی را هم به نام ادوارد برگس[۲] استخدام کرد تا فن آوری چاپ را به ایرانیان آموزش دهد و نخستین چاپخانه را تأسیس کند.[۳] میرزا صالح شیرازی، که بعدها نخستین روزنام فارسی را تأسیس کرد و انتشار داد، به دستور عباس میرزا به انگلستان فرستاده شد تا فن آوری چاپ را بیاموزد. او در انگلستان در چاپخانه ای به کار مشغول شد و پس از آموختن فن چاپ به ایران بازگشت و یک دستگاه کوچک چاپ و ابزارهای لازم برای تأسیس چاپخانه را با کشتی به ایران فرستاد. میرزا صالح سفرنامه ای هم نوشته و در این سفرنامه به این ماجرا اشاره کرده و برای چاپ از واژ«باسمه»استفاده کرده و ترکیب های لازم را برای چاپ با «باسمه »ساخته است.[۴] میرزا صالح پس از بازگشت به ایران، سفری هم به روسیه کرد و از آن کشور چند دستگاه چاپ خرید و با خود همراه آورد. به رغم این اقدامات، منابع موثق، او را بنیادگذار نخستین چاپخانه در تبریز نمی دانند که نخستین اثر فارسی در خود ایران، نه اثر فارسی بیرون از ایران، در آن چاپ شد. بنا به مدارک، چاپخان تبریز را آقا زین العابدین تبریزی به دستور عباس میرزا تأسیس کرد. سید حسن تقی زاده که ظاهرا نسبت به بنای نخستین چاپخانه حساسیت داشته، ماجرا را از زبان هوتم شیندلر[۵] نقل کرده که در این قضیه فردی مطلع بوده است.[۶]

به گفت تقی زاده، مطالبی که ادوارد براون دربار تأسیس نخستین چاپخانه در ایران نوشته است، ترجم مطالب محمد علی تربیت است و با توضیحات شیندلر مطابقت دارد.[۷] نیز گفته شده است که عباس میرزا پیش از بازگشت میرزا صالح به ایران، چند دستگاه چاپ را از روسیه سفارش داده بود و میرزا زین العابدین تبریزی را به پترزبورگ فرستاد تا فنون چاپ را در آنجا بیاموزد. او به هنگام بازگشت، دستگاه چاپ و مقداری وسایل و تجهیزات چاپ با خود به همراه آورد که نخستین چاپخان تبریز با آن ساخته و نخستین کتاب فارسی در خود ایران در آن چاپخانه چاپ شد.[۸] در برخی منابع آمده است که پیش از چاپخان تبریز، چاپخانه ای در شیراز دایر بوده است. این مدعا بنا به مدارکی که فعلا در دست است صحت ندارد.

برپای مدارک موجود، نخستین کتابی که در چاپخان تبریز به چاپ رسیده، اثری دربار فتواهای جهاد از عالمان شیعه دربار جنگ های ایران و روس بوده است. خانبابا مشار در فهرست کتاب های چاپی فارسی ذیل مدخل فتح نامه، این توضیح را آورده است: «اولین رساله ای است که بعد از ورود مطبعه از اروپا به تبریز، در آن مطبعه به طبع رسیده است. »مشار از نویسند این کتاب نامی نبرده است، اما در همان فهرست.. . ، زیر مدخل جهادیه، نویسنده را میرزا عیسی قائم مقام (میرزای بزرگ) و تاریخ چاپ آن را ۱۲۳۳ ق ذکر کرده است.[۹] محمد علی تربیت از نویسند فتح نامه نام نبرده، اما جهادیه را رساله ای به قلم میرزا عیسی قائم مقام دانسته است.[۱۰] مجتبی مینوی هم تردید کرده که فتح نامه و جهادیه یک اثرند یا دو اثر متفاوت.[۱۱] جهادیه از روی نسخ چاپ شده در ۱۲۳۴ ق، به کوشش جهانگیری قائم مقامی افست شده است، همراه با مقدمه ای از او که این مقدمه هم مشکل را حل نمی کند.[۱۲]

دربار آثار چاپ شد پس از این دو، شک و شبهه نیست. مآثر سلطانیه، نوشت عبد الرزاق بیگ دنبلی (مفتون) شرحی دربار سلطنت فتحعلی شاه قاجار از زمان جلوس او بر تخت سلطنت در ۱۲۱۲ تا ۱۲۴۱ ق است که در همین سال چاپ شده است. تعلیم نامه، رساله ای است دربار آبله زدن که بخشی از آن ترجمه از نوشت دکتر کرمیک و بخشی دیگر تألیف است و در ۱۲۴۵ ق چاپ شده است. گلستان سعدی هم بعد از اینها چاپ شد. هم این کتاب ها با حروف سربی حروفچینی و با دستگاه چاپ دستی تکثیر شده اند. این کتاب های نخستین، که از ارزش مندترین آثار داری قدمت و تاریخ چاپ هستند، هیچ کدام محصول صنعت نشر نیست، و نشر به این معنا که با تخصص و مهارت خود، بر ارزش کتاب بیفزاید و ارزش افزود آن متمایز از ارزش چاپ باشد، در اینها دیده نمی شود. این کتاب ها با سرمایه و پشتیبانی دولتی در جهت مقاصد دولتی چاپ شدند. از چگونگی پخش و فروش آنها هم اطلاعی نداریم و از واکنش خوانندگانی که آنها را خوانده و احیانا تأثیری گرفته باشند، ظاهرا مطلی در جایی ثبت و ضبط نشده است. از دو عامل مهم و دو محرک اصلی در نشر، یعنی طبق متوسط دارای درآمد و غرامت نسبی، و سواد کتاب خواندن در آن زمان هم اطلای نداریم؛ نیز نمی دانیم کتاب های چاپ شده به ولایات دیگری جز پایتخت رسیده و این تحول فرهنگی در ایران بازخوردی داشته است یا نه. به رغم این بی اطلاعی، رویدادهای چند سال بعد نشان می دهد که چندین شهر کشور از پدید چاپ استقبال کرده اند و این خود نشان می دهد که از تحول در زمین چاپ باخبر بوده اند، یا باخبر شده اند. ولایات از لحاظ فرهنگی در یک سطح نبودند. وضعیت صنعتی، اقتادی و به ویژه موقعیت ارتباطی آنها در مرتب فرهنگی آنها مؤثر بود. شهرهایی که دروازه های ورود و خروج مسافر و بار بودند، بیش و زودتر از شهرهای دیگر با تحولات دنیای خارج آشنا شدند. تبریز، رشت، بوشهر و کرمانشاه، شهرهای عمده ای بودند که صادران و واردات کشور و آمد و رفت مسافران از طریق آنها و از شهرها و مراکز دیگر سر راه اصلی آنها بود. مدرنیت غربی به ویژه با مسافرانی که از این چهار دروازه به کشور وارد می شدند، نخستین تأثیرهای خود را به همراه می آورد. این تأثیرها روایت های یکسانی نداشت. تأثیرها در مسیری که از تبریز وارد ایران می شد با رنگ قفقازی و عثمانی، در مسیر رشت با لحن روسی، در مسیر بوشهر با رنگمای انگلیسی و هندی، و در مسیر کرمانشاه با گرایش های عثمانی و عربی درآمیخته بود و آمد و شدها تا پایان عصر قاجار هرجه بیش تر افزایش یافت، بر این تأثیرها هم افزوده شد.[۱۳]

مرحل دوم: چاپ در نقاط دیگر

در ۱۲۳۹ ق، حدودا شش سال پس از عمر چاپ در تبریز، میرزا زین العابدین تبریزی که چاپخان تبریز را به راه انداخته بود، به دستور فتحعلی شاه به تهران احضار و مأمور تأسیس چاپخاندار الحکومه شد.[۱۴] گفته شده است در همان ایام کتاب های چاپ تبریز را در تهران هم عرضه می کردند و بعضی از تاجران ولایات دیگر نسخه هایی از آنها را می خریدند، و بر این اساس حدس زده می شود که شبکه ای، ولو ضعیف، برای عرضه و فروش کاب، ایجاد شده بود.[۱۵] میرزا زین العابدین زیر نظر منوچهرخان گرجی (معتمد الدوله) که مدیری کاردان بود و به سبب تقربش به دربار، نفوذ زیادی داشت، به تأسیس چاپخان دار الخلافه مشغول شد و پس از به راه افتادن چاپخانه، مجموعه ای از کتابهایی که به «چاپ معتمدی»معروف است، چاپ و نشر شد. این کتاب ها که سرجمع نسخه های چاپ شد آن را ۸۰۰ هزار جلد تخمین زده اند[۱۶] که البته این رقم را با قید احتیاط تلقی باید کرد -شامل انواعی از کتاب هاست که با حمایت دولتی در زمینه های مختلف تاریخی، مذهبی و ادبی انتشار یافت و رویداد مهمی در تاریخ فرهنگی ایران و نشانه ای از رسان فرهنگی و ارتباطی جدید در ایران سد ۱۹ است.[۱۷]

شمار چاپخانه های دولتی تهران در مدت نسبتا کوتاهی زیاد شد و در پی آن، تصمیم گرفتند چاپخانه های دولتی تهران را زیر نظر منوچهرخان گرجی درهم ادغام کنند. از ادغام اینها چاپخان دولتی ایران شکل گرفت و تا یک سال پس از آغاز سلطنت ناصر الدین شاه، تا ۱۲۶۵ ق، به کار مشغول بود و آثار بسیاری در این چاپخانه به چاپ رسید.[۱۸] در پی تبریز و تهران، در شهرهای شیراز، اصفهان، ارومیه، بوشهر، مشهد، انزلی، رشت، اردبیل، همدان، خوی، یزد، قزوین، کرمانشاه، گروس، و کاشان چاپخانه تأسیس شد.[۱۹] مهم ترین شهرهای تجارتی ایران در آن زمان، به ترتیب عبارت بودند از: تهران، اصفهان، شیراز، تبریز و مشهد. عمد مبادله های بین المللی ایران از این شهرها و از مسیرهای اصلی حمل و نقل، که پیش تر به آنها اشاره شد، صورت می گرفت.[۲۰] برپای اطلاعات موجود، تا پایان سلطنت محمدشاه در ۱۲۶۴ ق، تعداد چهار چاپخانه در تبریز و دست کم چهار چاپخانه در تهران دایر بوده است[۲۱]، اما با اینکه مدتی از عمر