فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس

با فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس شامل 70 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تجلی سیمای مادر در غزل دفاع مقدس :

مقدمه

اصطلاح ادبیات مقاومت، اصطلاحی است بسیار جدید و ادبیاتی را شامل می شود که به شرح وبیان مبارزه، پایداری ورنج مردم مبارز جهت به دست آوردن آزادی و رسیدن به برابری و از بین بردن ستم وکوتاه کردن دست اشغالگران ازسرزمین اجدادی خود ودفاع از فرهنگ وسنت های قومی و حمایت از دین و باورداشت های مردم آن سرزمین میپردازد. (سنگری، ۱۳۸۰: ۲۵) حاصل چنین تلاشی در نهایت ادبیاتی است پویا، موثر و بسیار غنی و عاطفی که مخاطبین ادبیات را به سوی خود میکشاند. همچنین در تعریف ادبیات پایداری گفته اند : مجموعه آثاری که «درون مایه و موضوع آن با تکیه بر ویژگی ملیت یا دین، انسان ها را به دفاع و مبارزه در برابر هر نوع استبداد، تحقیر، بندگی و بردگی ترغیب و تشویق کند و یا صحنه های نبرد و تبعات آن را توصیف نماید» (مکارمینیا، ۱۳۸۳: ۱۱) ادبیات پایداری نام دارد.

جنگ هشت ساله عراق با ایران وپیامدهای آن زمینه نگارش هزاران اثر در زمینه ی ادبیات مقاومت شد. در این آثار هنرمندان به موضوعاتی چون تاریخ عملیات ها،گزارش رخدادها، نقش مردم، فرماندهان ورزمندگان، جایگاه خانواده، پدر، مادر، همسر و…پرداخته اند. با آغاز جنگ تحمیلی و عزیمت جوانان و مردان به جبهه ها برای حفظ کیان اسلام و میهن، مردم فهیم ایران نیز با آگاهی از وضعیت جبهه ها و اهمیت شرایط موجود در صحنه حضور یافتند. آن ها با درک وضع موجود «جبهه ها را تا خانه های خود گسترش دادند و با همه ی وجود در این مبارزه ی سرنوشت ساز شرکت کردند؛ فرزندان خود را راهی جبهه ها کردند و خود در پشت جبهه ها به جمع آوری امکانات پرداختند» (کریمی لاریمی، ۱۳۸۸: ۱۲۸). شرایط چنان بود که همه به این باور رسیده بودند که دفاع مقدس متعلق به همه ی مردم است. در چنین روزهایی زنان و پیشاپیش آنان، مادران، بار اصلی حمایت از رزمندگان را بر عهده گرفتند.

این تلاش و همراهی مردم ؛ به ویژه، مادران این مرز و بوم برای حمایت از جبهه ها ازنگاه تیزبین هنرمندان دورنماند و درآثارآنان به تصویر کشیده شد.. شاعران جنگ در آفرینش اثر خود مادر شهید و جانباز ودیگر مادران را با قلم هنر واحساس در قالب شعر بیان کرده وبه نوعی قدردان شکوه و عظمت ایثار وفداکاری آنان هستند.

در این مقاله سعی بر آن است تا تجلی سیمای مادر ، ازنقطه نظرهاوزوایای مختلف در دوره ی جنگ و پس از آن، دسته بندی ، بررسی و تحلیل شود و در هر مورد، شاهدمثال هایی متناسب با عناوین انتخاب شده، از شعر شاعران مختلف ارائه شود.

اصولاً همه ی مسایل مربوط به جوامع و نگرانیهای فکری بشر به نحوی در ادبیات متجلی میشود. در طول تاریخ و در ادبیات ملل مختلف شاعران و نویسندگان در تلاش بوده اند تا دیدگاه خود را نسبت به پدیده های جوامع بشری در ادبیات بروز دهند و از این طریق سهمی در نشان دادن دغدغه های مهم بشریت داشته باشند. نوع نگاه انسان به «مادر» یکی از این مقولات است که در ادوار مختلف و به شکل های گوناگون در آثار سخنوران منعکس شده است.

اگر حیطه ی بررسیها را به ادبیات فارسی محدود کنیم خواهیم دید که مادر در ادبیات ما نقشی متنوع دارد ؛ اگر از آغاز پیدایش شعر و نثر فارسی به کندوکاو درباره ی زن و نقش او بپردازیم به مواردی متعدد برمیخوریم که به زن توجه شده و نقش و شان او محور اثر قرار گرفته است. زن در آثار کلاسیک فارسی گاه در نقش معشوق ظاهر میشود و گاه در نقش مادر، دختر، همسر و…. در ادوار مختلف ادبیات فارسی نیز نقش های واحد از نظر ارزش و اهمیت دچار تغییرات اساسی شده است؛ به عنوان مثال ارزش و جایگاه زن به عنوان معشوق در دوره ی سبک خراسانی با ادوار دیگر نظیر عراقی و هندی کاملاً متفاوت است؛ در یکی معشوق زمینی و حتی کنیز عاشق و در دیگری آسمانی و برتر از عاشق است.

در دوره ی معاصر و با گسترش ارتباطات و ایجاد تحولات جدید در سطح جامعه، به ویژه از مشروطه به بعد ، نگاه جامعه و به تبع آن دیدگاه ادیبان نسبت به زن دستخوش تغییرات اساسی شده است. در این دوره بیشتر در آثار داستانی به مقوله ی زن توجه نشان داده اند؛ با پیدایش و شکل گیری ادبیات داستانی به شکل نوین، نویسندگان همگام با حوادث اجتماعی پیش رفتند و مسائلی را در ادبیات مطرح کردند که در محافل سیاسی نیز مطرح بود؛ مسائلی نظیر آزادی، وطن ، تعلیم و تربیت، رنج رعیت، برابری زن و مرد و…. اما به مرور زمان مقوله ی زن از انحصار ادبیات داستانی خارج و به شکل چشمگیری وارد حوزه ی شعر شد.

با آغاز جنگ تحمیلی و نقش پررنگ زنان در عرصه ی دفاع مقدس توجه به زن در اشعار شاعران بیشترو قابل تاملتر از گذشته شد. نکته مهم تر این است که نقش زن هم دچار تحول شد؛ زن که در ادوار گذشته بیشتر در لباس معشوق نمایانده میشد و بیشتر این جنبه از وجودش جلوه میکرد، به تدریج به عنوان مادر یا همسردر اشعار متجلی شد و این بعداز وجود او برجسته شد ؛ به گونه ای که در غزل دفاع مقدس، توجه به مادر به یکی از مضمون های اصلی اشعار بدل شد در این مقاله تلا ش بر این است که:

سیمای مادربه عنوان یک زن درغزل دفاع مقدّس با تصویر متفاوت در تاریخ ایران نشان داده شود.

ضرورت انجام تحقیق

شعر و ادبیات فارسی، به ویژه در حوزه ی دفاع مقدس از زوایای مختلف نقد و ارزیابی شده است، اما آن چه مسلم است غزل دفاع مقدس از ظرفیت های بالایی در نقد ادبی و دیگر مسائل زبانی و زیباشناسی برخوردار است که برخی از این ظرفیت ها مغفول مانده است؛ یکی از این ظرفیت ها نقش مادر در این آثار است. با توجه به اهمیت غزل دفاع مقدس و رویکرد مثبت فضای ادبی معاصر نسبت به مقوله ی مادر به عنوان یک زن، بررسی سیمای مادروتجلی آن درشعر دفاع مقدس ضروری به نظر میرسد.

سیمای مادر در غزل دفاع مقدس

غزل دفاع مقدس جایگاه تجلی ناب ترین اندیشه های انسانی است، به گونه ای که میتوان ردپای ایثار و فداکاری بیشتر اقشار جامعه را در آن یافت. در این میان، مادر در غزل دفاع مقدس نقش وجایگاه ارزشی ویژه ای داردوتبلور این نقش از زوایای متفاوتی به تصویر کشیده شده است. آفرینش آثارادبی با این رویکرد،بی شک بستر مناسبی را برای فرهنگ سازی وتثبیت هرچه بیشتر باورهای دینی وآرمان های اسلامی فراهم خواهد آورد. برخی از برجسته ترین این زوایا در این مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

– مادردر جایگاه حامی و پشتیبان

جنگ اتفاق ناخوشایندی است که تنها نقطه آسیب پذیر آن منطقه جنگی نیست بلکه همه جامعه ناخواسته درگیر آن می شوند، با شروع جنگ در یک سرزمین همه ی جامعه به ناچار، به نوعی با مسایل مربوط به آن روبه رو میشوند. بنابراین یکی از ابعاد مهم جنگ مسایل مربوط به پشت جبهه؛ نظیر پشتیبانی و آماده سازی زمینه ی حضور قدرتمند رزمندگان در جبهه است. این حمایت و پشتیبانی ممکن است مادی یا معنوی باشد که به هر شکل ، ارزشمند و ضامن پیروزی است. در زمان جنگ چون مردان بیشتر در صحنه های نبرد حضور داشتند وظیفه ی زنان پشتیبانی و تدارک خطوط جنگ بود. از یک سو، مایحتاج فرزندان ، برادران و همسرانشان را در جبهه تأمین میکردند و از دیگر سو وظیفه ی سنگین اداره ی خانواده، حفظ روحیه ی سلحشوری جامعه و… را بر عهده داشتند؛ دراین میان نقش مادربه جهت تقدس والای آن نقشی قابل تامل است.

مادر به جهت نقش مقدس وآرمانی که داردقدرتمندترین بازوی حمایتی رزمندگان درزمان جنگ محسوب می شد. درواقع این کوه قدرت در پشت جبهه ها باحمایت همه جانبه از رزمندگان تا همیشه روزگار تاج افتخار بر سردارد. شاعران در آثار خود به ترسیم نقش مادران در پشت جبهه ها پرداخته اند تا از این رهگذر آنان را به تلاش بیشتر تشویق و ترغیب نموده واین افتخارات را برای همیشه در تاریخ این سرزمین ثبت نمایند.

در شعر زیرشاعر با زبانی ساده وصمیمی خاطرات جنگ را در ذهنش یادآوری می کند ونقش حمایت گر مادری را به زیبایی به تصویر می کشد.

توی اروند، در آن نیمه ی شب ، با قایق

چارده ساله علی، هم سفرم، یادت هست؟

ناله ا ی کرد و به یک بار به اروند افتاد

بعد از آن واقعه، خم شد کمرم ، یادت هست؟…

مادرش تا کمر کوچه به دنبالم بود

بسته ای داد، برایش ببرم، یادت هست؟

(فروغی جهرمی، ۱۳۷۳ : ۲۵)

حضوردرخشان در پشت جبهه و حمایت های مادرانه از جنبه های معنوی جبهه های جنگ بود که به زیبایی درکلام شاعران بازتاب یافته است. در شعر زیر نقش معنوی مادران که برای رزمندگان دعا میکردند و تمام توان خود را برای حمایت آنان معطوف می داشتندبه زیبایی توصیف میشود :

آرام ونرم نم نم باران گرفته بود

دستی دوباره آینه قرآن گرفته بود

چشمی برای بدرقه ی آسمانی اش

یک کهکشان ستاره چراغان گرفته بود

(گنکره سراسری دفاع مقدس، ۱۳۸۸: ۹۳)

– مادر اسطوره شکیبایی و توکل

صبوری و شکیبایی در آیین ایرانیان از مشخصه های بارز است و در زنان ایرانی این ویژگی برجسته تر به چشم می خورد.مادران شهدا نمادایستادگی وبردباری هستند باافتخار حاصل عمر خود را فدای این سرزمین میکنند صبورانه سوزدل واشک چشم خودراپنهان می کنند، مادرانی که هرگز سوز بی قراری شان را کسی نشنیده وداغ هجران را درسرای سینه خاک کرده اند. شعر زیر تصویر مادرصبوری است که با شنیدن خبر شهادت یکی دیگر از فرزندانش آهسته و پنهان میگرید. شاعر برای بیان میزان شکیبایی و استواری معیار «به وسعت تاریخ» را برای این وارستگی در نظر می گیرد:

داری از خانه میزنی بیرون، مثل خورشید شعله ور شده ای

نکند باز هم – زبانم لال – داغدار یکی دگر شده ای

ایستادی مقابل چشمم، با سکوتی به وسعت تاریخ

تا فراسوی خویش زل زده ای، به جنون مبتلا مگر شده ای

بی خودی سیل اشک هایت را می کنی زیر چادرت پنهان

من تو را درک می کنم بانو! مثل من نیز خون جگر شده ای

(ذبیحی، ۱۳۸۶: ۳۷)

اوج صبوری این اسوه های مقاومت زمانی است که از جگر گوشه های خودتنها استخوان و پلاک به دستشان می رسد وآنان باز هم صبر و سکوت رادر پیش میگیرند:

ناشناس آمد مبادا مادرش فهمیده باشد

ممکن است از استخوان ها چهره اش را دیده باشد

تا کجا زن میتواند مرد باشد، مرد وقتی

جای گریه بر سر تابوت او خندیده باشد

(جعفری، ۱۳۸۵: ۵۹)

– مادر ستون مردانه خانواده

جایگاه رفیع دیگری که مادرایرانی بر بلندای آن درشعر دفاع مقدس دیده شد نقش غیر مستقیم او دردفاع بود. ایفای نقش پدر در جایگاه مادرانه از هنرهای زنانه دیگری بود که مادرایرانی آن را با شایستگی هرچه تمام تر به سرانجام رساندوتلاش نمود تا فرزندان کمتر خلاء نبود پدر را حس کنند وبه این ترتیب بهداشت روانی محیط خانواده آسیب نبیند.

این نقش سنگین در شعر شاعر به زبان شیرین دخترانه بیان می شود.تصویر درد ودل دختر با قاب عکس پدر مقصود وهدف شاعر را به بهترین شکل در جام اندیشه مخاطب می ریزد.

نه در دلم… دل تنگم… ولی مگر می شد؟

مدام قاب نگاهت برابرم باشد

و یک غریبه صدایت کنم که «بابا… آب»…

فقط