فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 42 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تجلی ظهوری و شعوری :

منظور از «دم» همان نفس رحمانی حضرت حق‌تعالی است. صادر نخستین یا اولین ظهور، نَفَس رحمانی یا وجود منبسط یا وجود ساری یا تجلی ساری است. با دم رحمانی حضرت حق که «بسم الله الرحمن الرحیم» ناظر به آن است، جهان تجلی کرده است. گلشن‌راز مشتمل بر هزار بیت، شاهکار بزرگ و موجز عرفان اسلامی محسوب می‌شود و دیباچه آن گویای جهان‌بینی عرفان اسلام است و متشکل از سه بخش:

۱) مساله مراتب تجلی حضرت حق و چگونگی تجلی جهان از ذات و اسماء و صفات الهی ۲) انبیا و نقش ایشان در سیر و سلوک ۳) نقش اولیا در هدایت و تربیت معنوی بشر جهان‌بینی عرفا با جهان‌بینی فلاسفه و متکلمین متفاوت است. متکلمین (غزالی، فخررازی و شیخ‌مفید و…) از خالق و مخلوق سخن می‌گویند، فلاسفه (فارابی، ابن‌سینا و صدرالمتألهین و…) از مراتب وجود سخن می‌گویند و عرفا (مولوی، شیخ صفی‌الدین اردبیلی و شبستری و…) از تجلی و مراتب تجلی می‌گویند. ما در کتاب «تفسیر ساختاری سوره حمد» (صفوی، قم، انتشارات سلمان آزاده، ) اجمالا دیدگاه عرفانی دوایر وجود و سلسله ‌مراتب تجلی وجود و ظهور اسما و صفات خدا را توضیح داده‌ایم. شیخ‌اکبر محی‌الدین اندلسی نیز در کتاب «انشاءالدوائر» سبب آفرینش عالم و مراتب تجلی را در سه باب تدوین کرده: «جدول هیولانی»؛ «جدول حضرت الهیت از جهت اسمای حسنا» و «سبب آغاز ابداء عالم و حدوث و ظهورش» و سپس آنها را تبیین کرده است. چهار بیت اول دیباچه گلشن‌راز را در مقاله پیشین («فرهیختگان»، فروردین ) تبیین کردیم و اکنون بخش دوم شرح دیباچه را پیگیری می‌کنیم.

در این بخش شبستری «تجلی ظهوری» و «تجلی شعوری» یا «قوس نزول» و «قوس صعود» را تبیین کرده است. اصطلاح «تجلی» در جهان‌بینی عرفان اسلامی پراهمیت است. عارفان تجلی را در دو معنا به کار می‌گیرند: ۱) در معنای جهان‌شناختی و ۲) در معنای معرفت‌شناختی. تجلی ظهوری جنبه متافیزیکی و تحلیلی جهان‌بینی عرفا و تجلی شعوری جنبه معرفت‌شناسی اندیشه عرفان اسلامی را بیان می‌کند. البته در گلشن‌راز پس از دیباچه، بیشتر راجع به «تجلی شعوری» سخن گفته‌شده است و شبستری سعی کرده که ابعاد مختلف «تجلی شعوری» یا «معرفت‌شناسی عرفانی» را تبیین کند. تجلی شعوری جلوه‌گر شدن حقیقت (حق) بر دل صافی سالک است که نتیجه آن دست یافتن به شناخت حقیقت و معرفت حق خواهد بود. سالک برحسب روشی که برمی‌گزیند، درنتیجه ارشاد و پس از طی مقامات، به تزکیه روح و تصفیه دل می‌رسد و آن را جلوه‌گاه حقیقت می‌سازد. درحالی که ابن‌عربی بیشتر کوشش کرده است که جنبه هستی‌شناسانه تجلی را تبیین کند. سراسر هستی به پنجمرتبه یا به پنج عالم تقسیم می‌شود و هر بخش نازل‌تر، مظهر یا آیینه بخش فراتر است و درنهایت، کل عالم هستی مراتب تجلی ظهوری و آیینه حق به‌شمار می‌آید.

بیت پنجم: از آن «دم» گشت پیدا هر دو عالم / وز آن پس شد هویدا جان آدم

منظور از «دم» همان نفس رحمانی حضرت حق‌تعالی است. صادر نخستین یا اولین ظهور، نَفَس رحمانی یا وجود منبسط یا وجود ساری یا تجلی ساری است. با دم رحمانی حضرت حق که «بسم الله الرحمن الرحیم» ناظر به آن است، جهان تجلی کرده است. دم همان «نفس رحمانی» است. به‌وسیله نفس رحمانی هر دو عالم ایجادشده است. منظور از ایجاد نیز تجلی یافتن از عالم «علم الهی» به «عالم عینی» است. یعنی «عالم غیب و شهادت به تجلی شهودی حضرت حق ظهور یافتند» (مفاتیح‌الاعجاز، لاهیجی، زوار، ، ص ) تجلی غیر از «وجود» و «خلقت» در فلسفه و کلام است. عرفا برای ظهور و حدوث عالم از اصطلاح تجلی استفاده می‌کنند. عرفا معتقدند در دنیا یک «بود» است که حضرت حق جل و جلاله است (لا اله الا هو) (بقره، ) و مابقی «نمود» است، یعنی عوالم یا کثرات، «نمود»های آن «بود» هستند و وجودات اعتباری هستند، اما فلاسفه از مراتب وجود می‌گویند و در رأس وجود، خدا است که واجب‌الوجود است و علت‌العلل. از آن «نفس رحمانی» هر دو عالم ایجاد شده و دو عالم هم منظور عالم غیب و شهادت است، یعنی هم عالم غیب که تشکیل ‌شده از «جبروت» و «ملکوت» و هم عالم شهادت که شامل عالم «ناسوت» است، هر دو از طریق دم رحمانی تجلی یافته است.

از آن دم، «جان آدم» تجلی یافت و مقصود از این آدم، آدم ابوالبشر است. آدم جزئی از عالمین [نیز] هست ولی به‌سبب علو درجات و جامعیت، تخصیص به ذکر مجدد شده است.در قرآن و نهج‌البلاغه راجع‌به تجلیات خدا بیانات متعددی است. «تجلی» یا به «ذات» است نظیر (وَالنَّهارِ إِذَا تَجَلَّی) (اللّیل/) یا به امر و فعل است، نظیر (… فَلَمَّا تَجَلَّی رَبُّه لِلْجَبَلِ… ) (الأعراف/)» (راغب اصفهانی، : ماده «تجلی»). «تجلی به معنای انکشاف است که نقیض خفاء به شمار می‌رود، همچنان‌که ظهور، خلاف بطون است: (وَالنَّهارِ إِذَا جَلَّاها) (الشّمس/)؛ روز پنهان بود و خدای سبحان این پرده را کنار زد. (وَالنَّهارِ إِذَا تَجَلَّی) (اللّیل/)؛ وقتی شب کنار زده شد، روز نمایان گشت» (مصطفوی، ق. ، ج ، ). مولی‌الموحدین علی‌(ع) فرمود: «الحمدلله، المتجلّی لخِلْقِه بخلقه: شکر و سپاس خدای سبحان را که با آفرینش خود، عظمت خویش را بر بندگانش نمایان ساخت» (نهج‌البلاغه/ خ ). نیز می‌فرماید: «فتجلّی لهم سبحانه فی کتابه، مِن غیر آن یکونوا رأوه، بِمَا أراهم مِن قدرته، و خوّفهم مِن سطوته: خدای سبحان در کتاب آسمانی‌اش -قرآن- عظمت خویش را نمایان ساخت، بدون آنکه خلایق او را با چشم سر ببینند، به سبب قدرت والایی که از خود نشان داد و به‌خاطر ترساندن آنان از سلطه قهار خویش» (نهج‌البلاغه/ خ ).

بیت ششم: در آدم شد پدید این عقل و تمییز/ که تا دانست از آن اصل همه چیز

خداوند وقتی جان آدم را آفرید، عقل را هم در او قرار داد و آن عقل سلیم، قدرت تمییز و تشخیص حق و باطل را دارد. انسان از طریق عقل سلیم می‌داند اصل همه چیز حضرت حق است و ماسوی الله تجلیات حضرت «هو» هستند و کثرات وجود اصیل و قایم به ذات خود نیستند. عقل سالم بشر این موضوع را می‌فهمد که حضرت حق «اصل» است. فلسفه خلقت در بیت مذکور با الهام از قرآن (و ما خلقت الجن والانس الا لیعبدون (ای لیعرفون)) و گفتار معروف «کُنتُ کَنزا مَخفیا فأحبَبتُ آن أُعرَفَ، فخَلقتُ الخلق، لِکی أُعرَفَ» (من گنجی پنهان بودم. می‌خواستم که متجلی شوم. پس آدم را آفریدم تا به شناخت برسد.)، «عرفان به خدا» بیان شده است. مولوی در مثنوی سروده:

بهر اظهار است خلق این جهان / تا نماند گنج حکمت‌ها نهان/ کنت کنزا کنت مخفیا شنو/ جوهر خود گم مکن، اظهار شو» (مثنوی، د ، -)

شناخت خدا از دو طریق «علم حصولی» (راه متکلمین و فلاسفه