فایل پاورپوینت کامل تحلیلی بر آرای مردم در انتخاب مهم ترین جمله سال ?? رهبر انقلاب

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تحلیلی بر آرای مردم در انتخاب مهم ترین جمله سال ?? رهبر انقلاب :

گفتمان پیروز دولت جوان حزب اللهی

رهبر انقلاب در سخنرانی نوروزی خطاب به ملت ایران[۱] خطاب به داوطلبین ریاست جمهوری فرمودند: «انتظار داریم سنگینی کار را بدانید؛ بدانید چه چیزی را میخواهید بر دوش بگیرید، چه بار سنگینی را میخواهید بر دوش بگیرید؛ این را بدانید. اگر دیدید می توانید، خیلی خب، وارد کارزار انتخاباتی بشوید؛ امّا این جور نباشد که سنگینی کار را ندانید.

اوّلاً مشکلات و مسائل اصلی کشور را بشناسید. مسائل کشور یکی دو تا که نیست؛ صدها مسئله هست که از این صدها مسئله اقلّاً ده ها مسئله اش جزو مسائل اساسی و مهمّ کشور است؛ اینها را بدانید، بدانید که مشکل کشور کجا است و مسائل کشور چیست، برای حلّ آن مسائل هم یک برنامه ای و راه حلّی داشته باشید، ولو اجمالی. مسئله ی اقتصاد را بشناسید؛ اقتصاد مهم است. در خود مسئله ی اقتصاد کارهای مهمّی هست؛ رشد تولید ملّی، رشد سرمایه گذاری ملّی، تقویت پول ملّی، مسئله ی تورّم و امثال اینها در ذیل عنوان اقتصاد است. بعد، مسئله ی امنیّت کشور که مسئله ی بسیار مهمّی است.

موضوع آسیب های اجتماعی که یکی از آن مسائل مهمّ کشور مسئله ی آسیب های اجتماعی است. روبه رو شدن با سیاستهای پیچیده ی دنیا؛ شما میخواهید با این سیاستها مواجه بشوید؛ مسئله ی سیاست خارجی. [همچنین] مسئله ی بسیار مهمّ فرهنگ. شما باید بدانید که در کشور چه خبر است و چه انتظاری هست و چه کار باید انجام بگیرد؛ اینها را بدانید. اگر می بینید میتوانید این بار سنگین و مهم را به دوش بگیرید، بسم الله، وارد بشوید.» در این باره مطلبی از آقای دکتر فرشاد مهدی پور، استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی منتشر می کند.

در ایرانِ جدید، ماه خرداد مملو از اتفاقات، سالگردها و نمادهای بسیاری است. یکی از نمادها، اتفاقات مربوط به مردم سالاری در این ماه است. تقریباً تمامی انتخابات ریاست جمهوری در سه دهه ی اخیر، در این ماه برپا شده است؛ آن هم در کشوری که چندین هزاره زیر سلطه ی حکومت های پادشاهی بوده و برای اوّلین بار در آن جمهوری تحقق یافته است. خرداد علاوه بر همه ی آنچه از گذشته در خود دارد، روبه آینده نیز دو روند را تکمیل خواهد کرد: اوّل به فرجام رساندن چشم انداز بیست ساله ی ایران و دوم فیصله دادن به تحرکات استعمارگرایانه در محیط داخل.

اول

در طلیعه ی انتخابات ، رهبر انقلاب بر مفهوم دهه ی عدالت و پیشرفت تأکید داشتند؛ اینکه دولتی بر سر کار آید که بتواند مرحله ی سوم دولت سازی تمدنی را محقق کند. تقریباً در تمامی دهه ی اخیر، مفاهیمی برای نام سال انتخاب شده که گرچه عنوانی اقتصادی داشته، امّا بر بستری از مضامین فرهنگی و سیاسی نیز استوار بوده است: جهاد اقتصادی ()؛ تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ی ایرانی ()؛ حماسه ی سیاسی و اقتصادی ()؛ اقتصاد و فرهنگ با عزم ملّی و مدیریّت جهادی ()؛ اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل ()؛ اقتصاد مقاومتی، تولید – اشتغال ()؛ حمایت از کالای ایرانی ()؛ رونق تولید ()؛ جهش تولید () و تولید، پشتیبانی ها و مانع زدایی ها ().

امّا آیا می توان چرخنده های اقتصادی را منهای تحرک فرهنگی یا سیاسی به حرکت درآورد؟ در ایران، دولت بزرگ ترین بنگاه اقتصادی و دستگاه دیوان سالاری است و با اغماض می توان گفت که حدود درصد منابع کشور در اختیار اوست: «رئیس جمهور از همه ی مدیریّت های کشور پُرمشغله تر و پُرمسئولیّت تر است؛. .. عمده ی نزدیک به همه ی مدیریّت های کشور که هزاران مدیریّت است، در اختیار رئیس قوّه ی مجریّه است. همه ی بودجه ی مصوّب کشور در اختیار رئیس جمهور است. .. امکانات حکومتی کشور هم همین طور، اکثر و اغلب در اختیار رئیس جمهور است.

بنابر این، مدیریّت های دیگر در جنب قوّه ی مجریّه در واقع چیزی نیستند»؛ پس، دولت خودش مهم ترین پیش ران تحول و تغییر به شمار می رود و اگر به حرکت درآید، سرعت همه ی پیش ران ها دوچندان خواهد شد. دولت یک نهاد سیاسی است؛ نهادی برآمده از کنش های جناحی-جریانی و رأی دهندگانی که در گردونه ی نیازها و خواسته ها و در کارزار (کمپین) انتخاباتی، به گزینه ی مورد نظر رأی می دهند. تکلیف متغیر فرهنگ نیز روشن است؛ وقتی بناست جهش تولید داخل در دستور کار قرار بگیرد، مصرف کننده ی ایرانی باید در مورد آن، فعال و کُنشگر باشد؛ هم از این حیث که در خرید، محصول و کالای ایرانی را در اولویت قرار دهد و هم اینکه در قبال کاستی ها و محدودیت های ناشی از صادرات تولید، همراهی کند.

این همراهی با نهاد سیاسی دولت ظرفیتی مضاعف می یابد، چراکه در کشاکش گران شدن بنزین در سال ، وقتی در نظرسنجی ها از مردم سؤال می شد که در چه شرایطی با سیاست مذکور موافقید، عدد موافقین در مواجهه با گزینه ی «اگر به ما گفته می شد که کشور به این افزایش نیاز دارد…» به یک باره چندین برابر می شد.

دوم

از میانه ی تابستان که رهبر انقلاب اشاره ای به روی کارآمدن دولت جدید در داشتند، گویا امیدی بود به آینده ای پیش رو که شرایطی مثبت تر را تدارک خواهد دید: «…ان شا ءالله دولت تازه نَفَس دیگری می آید و امیدواریم که ان شاء الله کارها را با یک جدّیّت بیشتری دنبال بکنند.» این جدیت در دگرگونی، متکی بر همان گفتارهای پیشین است؛ یعنی ق