فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان

با فایل فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان شامل 67 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعامل با والدین در نگاه امام رضا علیه السلام ذیل آیات ۱۴ و ۱۵ سوره لقمان :

مقدمه

احادیث متعددی از امام رضا(ع) در تبیین آیات قرآن نقل شده اند که با عنوان احادیث تفسیری از آنها یاد می شود. با بررسی دقیق و تحلیل علمی این احادیث می توان به فهم صحیح از آیات قرآن دست یافت. یکی از شاخص ترین و با اهمیت ترین دستورات الهی، احترام به والدین است که در قرآن کریم بدان اشاره شده است. وقتی این اهمیت واضح تر می گردد که دستور به احترام به والدین در کنار امر به شکر الهی قرار گرفته است.

در این خصوص روایاتی از امام رضا(ع) در کتب مختلف حدیثی جمع آوری شده است ولی تاکنون کسی به بررسی سندی و توضیح و تبیین این روایات نقل شده، نپرداخته است لذا بر آن شدیم که در این پژوهه روایات امام رضا(ع) در خصوص احترام به والدین را مورد بررسی قرار دهیم. جنبه ی محوری این مقاله تبیین جایگاه روایات امام رضا(ع) در تبیین معارف ناب اسلامی است. در این مقاله چهار روایت از امام رضا(ع) مورد بررسی قرار گرفته است.

آیات

«وَ وَصَّینَا الْانسَانَ بِوَالِدَیهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلی وَهْنٍ وَ فِصَالُهُ فی عَامَینْ أَن اشکرْ لی وَ لِوَالِدَیک إِلی الْمصِیر (لقمان/۱۴) وَ إِن جَاهَدَاک عَلی أَن تُشْرِک بی مَا لَیسَ لَک بِهِ عِلْمٌ فَلَا تطِعْهُمَا وَ صاحِبْهُمَا فی الدُّنْیا مَعْرُوفًا وَ اتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنَابَ إِلی ثُمَّ إِلی مَرْجِعُکمْ فَأُنَبِّئُکم بِمَا کنتُمْ تَعْمَلُون» (لقمان/۱۵)؛ و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم مادرش او را با ناتوانی روی ناتوانی حمل کرد (به هنگام بارداری هر روز رنج و ناراحتی تازه ای را متحمّل می شد)، و دوران شیرخوارگی او در دو سال پایان می یابد (آری به او توصیه کردم) که برای من و برای پدر و مادرت شکر بجا آور که بازگشت (همه شما) به سوی من است! (*) و هرگاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزی را همتای من قرار دهی، که از آن آگاهی نداری (بلکه می دانی باطل است)، از ایشان اطاعت مکن، ولی با آن دو، در دنیا به طرز شایسته ای رفتار کن و از راه کسانی پیروی کن که توبه کنان به سوی من آمده اند سپس بازگشت همه شما به سوی من است و من شما را از آنچه عمل می کردید آگاه می کنم.

حدیث اول

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ علِی ماجِیلَوَیهِ رَضی اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِی عَنِ السَّیارِی عنِ الْحارِثِ بْنِ الدِّلْهَاثِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عزَّ وَ جلَّ أَمرَ بِثَلَاثَهٍ مَقْرُونٍ بِهَا ثَلَاثَهٌ أُخْرَی أَمَرَ بِالصَّلَاهِ وَ الزَّکاهِ فَمَنْ صَلَّی وَ لَمْ یزَک لَمْ یقْبَلْ مِنْهُ صَلَاتَهُ وَ أَمرَ بالشُّکرِ لَه وَ لِلْوَالِدَینِ فَمَنْ لَمْ یشْکرْ وَالِدَیهِ لَمْ یشْکرِ اللَّهَ وَ أَمَرَ بِاتِّقَاءِ اللَّهِ وَ صلَهِ الرَّحمِ فَمَنْ لَمْ یصِلْ رَحِمَهُ لَمْ یتَّقِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ (عیون أخبار الرضا، ج ۱، ص۲۵۸؛ تفسیر نور الثقلین، ج ۴، ص۲۰۱؛ کشف الغمه فی معرفه الائمه، ج ۲، ص۲۹۳؛ الخصال، ج۱، ص۱۵۶) « امام رضا (ع) فرمودند: به راستی که خداوند عز و جل به سه چیز همراه با سه چیز دیگر امر فرموده است؛ به نماز و زکات امر نموده است پس هر کس نماز بخواند و زکات ندهد، نمازش مقبول نیست و به شکر الهی و شکر والدین فرمان داده پس هر کس والدین خود را شکر نگوید همانا پروردگار را شکر نگفته است و به تقوای الهی و پیوند با خویشاوند فرمان داده است پس هر کس پیوند با خویشاوند نداشته باشد تقوای خداوند عز و جل را رعایت ننموده است». (ترجمه از مولف).

حدیث دوم

حدَّثَنَا عَلِی بْنُ أَحْمَدَ بْنِ محَمَّدِ بنِ عِمْرَانَ الدَّقَّاقُ وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السِّنَانِی وَ الْحُسَینُ بْنُ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَحْمَدَ الْمُکتِّبُ رَحمَهُمُ اللَّه قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو الْحُسَینِ محَمَّدُ بنُ أَبی عَبْدِ اللَّهِ الْکوفی عنْ سَهْلِ بْنِ زِیادٍ الْآدَمِی عنْ عبْدِ الْعَظِیمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِی عَنْ مَحْمُودِ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا (ع) یقولُ منْ لَمْ یشْکرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَم یشکرِ اللَّهَ عزَّ وَ جلَّ (عیون أخبار الرضا، ج ۲، ص۲۴؛ تفسیر نور الثقلین، ج ۴، ص۲۰۱؛ بحار الأنوارالجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار (ط – بیروت)، ج۶۸، ص۴۴؛ تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، ج۱۶، ص۳۱۳). «شنیدم از حضرت رضا (ع) می فرمود: هر کس که پاس نعمت خویش از مخلوق را ندارد، خداوند عزّ و جلّ را شکر نکرده است». (ترجمه عیون أخبار الرضا، ترجمه غفاری و مستفید، ج ۲، ص۳).

حدیث سوم

مُحَمَّدُ بْنُ یحْیی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ محَمَّدِ بنِ عیسَی عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبی الْحسَنِ الرِّضا (ع): أَدْعو لِوَالِدَی إِن کانا لَا یعْرِفَانِ الْحَقَّ؟ قَالَ: ادْعُ لَهُمَا وَ تَصَدَّقْ عَنْهُمَا، وَ إِنْ کانَا حَیینِ لَا یعْرِفَانِ الْحَقَّ فَدَارِهِمَا، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ بَعَثَنِی بِالرَّحْمَهِ لَا بِالْعُقُوقِ ( الکافی (ط – الإسلامیه)، ج ۲، ص۱۵۹؛ تفسیر الصافی، ج ۴، ص۱۴۴؛ تفسیر نور الثقلین، ج ۴، ص۲۰۰؛ تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، ج۲۱، ص۴۹۰؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۱۵ ص۱۷۹. «به امام رضا (ع) عرض کردم: هر گاه پدر و مادرم مذهب حق را نشناسند. دعاشان کنم؟ فرمود: برای آنها دعا کن و از جانب آنها صدقه بده، و اگر زنده باشند و مذهب حق را نشناسند با آنها مدارا کن، زیرا رسول خدا فرمود: خدا مرا به رحمت فرستاده نه به بی مهری و نافرمانی.» (الکافی، ترجمه مصطفوی، ج ۳، ص۲۳۳).

حدیث چهارم

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ النَّیسَابُورِی الْعَطَّارُ رَضِی اللَّهُ عَنْهُ بِنَیسَابُورَ فِی شَعْبَانَ سَنَهَ اثْنَتَینِ وَ خَمْسِینَ وَ ثَلَاثِمِائَهٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِی بنُ محَمَّدِ بْنِ قُتَیبَهَ النَّیسَابُورِی عَنِ الْفضْلِ بنِ شَاذَانَ قَال: … وَ بِرُّ الْوَالِدَینِ وَاجِبٌ وَ إِنْ کانَا مُشْرِکینِ، وَ لَا طَاعَهَ لَهُمَا فِی مَعْصِیهِ الْخَالِقِ وَ لَا لِغَیرِهِمَا، فَإِنَّهُ لَا طَاعَهَ لِمَخْلُوقٍ فِی مَعْصِیهِ الْخَالِقِ. (عیون أخبار الرضا، ج ۲، ص۱۲۴؛ تفسیر نور الثقلین، ج ۴، ص۲۰۳؛ تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، ج۱۶، ص۱۵۵؛ بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار (ط – بیروت)، ج۱۰ ص۳۵۶؛ الخصال، ج۲، ص۸۰).. .. و نیکی به پدر و مادر واجب است هر چند مشرک باشند، امّا طاعتشان در امری که معصیت خدای عزّ و جلّ است جایز نیست، نه تنها پدر و مادر بلکه اطاعت هیچ کس در معصیت پروردگار جایز نیست، چرا که مخلوقی را در نافرمانی و معصیت خالق اطاعت نیست. (ترجمه عیون أخبار الرضا، ترجمه غفاری و مستفید، ج ۲، ص۲۷۰-۲۷۱).

بررسی سندی احادیث

سند حدیث اول: محَمَّدُ بْنُ علِی مَاجِیلَوَیهِ امامی و ثقه است (نرم افزار درایه النور) از علی بن ابی القاسم عبدالله بن عمران (ابی) اطلاعاتی در دست نیست و این راوی مهمل است. اما أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّه الْبرْقِی ثقه است. (رجال النجاشی، ص ۷۷؛ الفهرست، ص ۵۳؛ الرجال (لابن داود)، ص ۴۰؛ خلاصه الاقوال، ص ۱۵). از السَّیارِی و همچنین از الْحَارِثِ بْنِ الدِّلْهاثِ و أَبیهِ اطلاعاتی در دست نیست و این سه نیز مهمل اند. پس این سند ضعیف است.

سند حدیث دوم: درباره عَلِی بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الدَّقَّاقُ باید گفت امامی و ثقه است. (نرم افزار درایه النور). اگرچه مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السِّنَانِی بنابر قرائنی امامی و ثقه است. (همان) از الْحُسَینُ بْنُ إِبرَاهِیمَ بنِ أَحْمَدَ الْمُکتِّبُ اطلاعاتی در دست نیست و مهمل است. نجاشی، أَبُو الْحُسَینِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْکوفِی را ثقه و صحیح الحدیث می داند اگرچه اشاره می کند که از ضعفا نقل روایت کرده است. (رجال النجاشی، ص ۳۷۳). درباره سَهْلِ بْنِ زِیادٍ الْآدَمِی (نرم افزار درایه النور) و عَبْدِ الْعَظِیمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِی باید گفت که ثقه اند. (خلاصه الاقوال، ص ۱۳۰). مَحْمُودِ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ مهمل است. بنابراین سند روایت ضعیف است.

سند حدیث سوم: مُحَمَّدُ بْنُ یحْیی از نظر رجالیون ثقه است. (خلاصه الاقوال، ص ۱۴۶؛ رجال النجاشی، ص ۳۴۸؛ الفهرست، ص ۴۱۰). همچنین أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی (رجال النجاشی، ص ۹۴؛ الفهرست، ص ۶۸؛ خلاصه الاقوال، ص ۱۶). و مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ (رجال النجاشی، ص ۴۲۱؛ خلاصه الاقوال، ص ۱۶۹) نیز ثقه اند در نتیجه سند این روایت صحیح است.

سند حدیث چهارم: عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ النیسَابُورِی الْعطَّارُ (نرم افزار درایه النور)، عَلِی بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُتَیبَهَ النَّیسَابُورِی (خلاصه الاقوال، ص ۹۴؛ رجال النجاشی، ص ۲۵۹) و الْفَضْلِ بْنِ شَاذَان (خلاصه الاقوال، ص ۱۳۳؛ الفهرست، ص ۳۶۳؛ رجال النجاشی، ص ۳۰۷) ثقه و مورد اعتماد اند. از لحاظ سندی این روایت صحیح است.

نتیجه: دو روایت ابتدایی از لحاظ سندی ضعیف و دو روایت پایانی صحیح هستند.

بررسی دلالت احادیث

الف) توضیح واژگان

شکر به معنای ثناگوئی در مقابل نعمت است (قاموس قرآن، ج ۴، ص۶۲). همچنین به معنای شناخت نیکی، مدح و نشر آن است. (لسان العرب، ج۴، ص۴۲۳؛ کتاب العین، ج۵، ص۲۹۲).

إِنْعَام: (از باب افعال) به معنی نعمت دادن (قاموس قرآن، ج ۷، ص۸۵) و رساندن نیکی به دیگران (ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه خسروی، غلامرضا، ج۵، ص۳۶۹) می باشد. منعم نیز اسم فاعل از همین ریشه به معنی نعمت دهنده است.

دارَی، مُدَارَاهُ یعنی با وی مهربانی کرد و او را گول زد، و در زبان متداول به معنای رضایت وی را جلب و خواسته اش را بر آورده کرد، می باشد. (فرهنگ ابجدی، ترجمه مهیار، ص۳۸۱). مداراه به معنای خوش رفتاری و تحمل نمودن نیز می باشد. (لسان العرب، ج ۱۴، ص۲۵۵؛ النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، ج ۲، ص ۱۱۶).

عقوق از ریشه عقق و به معنای نافرمانی کردن، آزردن پدر و مادر است. (فرهنگ معین) عاق به معنی قطع رحم و مخالفت با پدران است. (کتاب العین، ج۱، ص۶۴).

طاعَه از ریشه طوع است و به معنی «از او فرمانبرداری کرد» است. (فرهنگ ابجدی، ترجمه مهیار، ص۸۹) طاعت مصدر آن است.

معصیه به مع