فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی

فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی شامل 117 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعریف ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن و متون اسلامی :

مقدمه

اخلاق از مهم ترین و شریف ترین موضوعاتی است که همیشه مورد بحث و توجه بوده است؛ به گونه ای که پیامبر اکرم (ص) در خصوص اهمیت اخلاق فرموده اند: من جهت تکمیل مکارم اخلاقی مبعوث شده ام (بحارالانوار، ج ۱۶، ص ۲۱۰).

پرستاران نیز به عنوان جامعه بزرگی از نظام سلامت، برای هدایت عمل و مراقبت درست، برای اداره کردن موقعیت ها در آینده و برای ارائه مراقبت ایمن، شایسته، قانونی و اخلاقی از تمام بیماران در دنیای پیوسته در حال تغییر امروز به اخلاق و دانش اخلاق نیاز دارند (چیتی[۱]، ۲۰۰۷م.). در پرستاری اخلاق زمینه ساز استانداردهای رفتاری است که چارچوبی برای اعمال و اقدامات را فراهم میکند(بوتیس[۲]، ۲۰۰۸م.). از این رو، پرستاران به مانند صاحبان سایر حرفه ها نیاز به شناسایی و درک ارزش هایشان دارند (چیتی، ۲۰۰۷م.، ص ۳۱۵).

ارزش ها مبنایی برای ابعاد اخلاقی عمل بالینی و رفتار پرستاران فراهم میکنند (هود، ۲۰۱۰م.، ص ۲۷). ارزش ها ریشه در اعتقادات، مذهب و فرهنگ هر جامعه ای دارند و میتوانند تأثیر قابل ملاحظه ای بر روی سلامتی، آموزش و خط مشیهای اجتماعی و به تبع آن بر روی مراقبت سلامتی یا مدل های ارائه مراقبت به بیماران داشته باشند (رسول[۳]، ۲۰۰۰م.). در مکتب اسلام، ارزش های اخلاقی ثابت هستند؛ مطهری بیان داشته که اخلاق، عبارت است از یک سلسله خصلت ها و سجایا و ملکات اکتسابی که بشر آن ها را به عنوان اصول اخلاقی میپذیرد و چگونگی روح انسان است که چگونه باید باشد و این یک امر ثابت و مطلق و همگانی و همیشگی است، ولی رفتار انسان که عبارت است از پیاده کردن همان روحیات در خارج، در شرایط مختلف، متفاوت میشود و باید هم مختلف بشود و به عبارت دیگر مظاهر اخلاق انسانی در شرایط مختلف، متفاوت است (مطهری، ج ۲۲، ص ۶۱۸).

امروزه در تمام جهان، افراد با استفاده از منابع مذهبی و اخلاقی موجود در سنت های خود، به دنبال پاسخ به سؤالات خود میباشند (ساشادینا، ۱۳۸۷ش.، ص ۳۴۳). از آنجایی که ریشه غنی فرهنگی و مذهبی مردم ایران به سیستم های بهداشتی درمانی تسری یافته، توجه به موضوعات فرهنگی، مذهبی و اخلاقی در حرفه های مختلف واجد اهمیت بسزایی شده است. با توجه به متفاوت بودن ارزش ها و اختلاف فرهنگی بین کشور اسلامی ایران با دنیای غرب، داشتن بار ارزشی و فرهنگی ارزش های اخلاقی و صبغه مذهبی و دینی مراقب کنندگان و مراقبت شوندگان در سیستم بهداشت ودرمان، این ضرورت احساس میشود که ارزش های اخلاقی از دیدگاه اسلام شناسایی و تعریف شوند. لذا هدف از انجام این مطالعه تعیین ارزش های اخلاقی پرستاری از منظر قرآن کریم و متون اسلامی میباشد.

روش ها

این مطالعه قسمتی از یک مطالعه بزرگ تر جهت تدوین کدهای اخلاقی پرستاری در ایران میباشد. این تحقیق به صورت یک مطالعه تحلیلی دو مرحله ای مشتمل بر یک مطالعه تطبیقی و یک پانل متخصصین انجام شد. در مرحله اول، از کتاب قرآن به عنوان منبع اصلی شناسایی و تعریف ارزش های اسلامی و به منظور درک بهتر آن از کتاب های تفسیر قرآن المیزان و تفسیر قرآن نور و همچنین از منابع اسلامی معتبر دیگر که در جدول ۱ آمده استفاده شد.

روش کار بدین صورت بود که با استفاده از رسانه های نرم افزاری و پایگاه های اطلاع رسانی معتبر موجود درباره تفسیرالمیزان، تفسیر نور و مجموعه کتاب های شهید مطهری، ارزش های شناسایی شده با کلیدواژه های کرامت انسان، وجدان، همدلی، ارتباط انسانی، درستی عمل، امانت و رازداری، صداقت، عدالت، شایستگی، معنویت، استقلال و اختیار و مسؤول بودن مورد جستجو قرار گرفتند.

استخراج داده ها به روش فیش برداری انجام شد به این ترتیب که ابتدا، ارزش های استخراج یافته و تعریف ارائه شده از آن در هر متن مقابل آن نوشته شد. سپس محقق به اتفاق تیم تحقیق، این یافته ها را در تمام متون با هم مقایسه و موارد مشابه یا مترادف را در یک جدول قرار داده و سپس براساس ویژگی تعریفی ارائه شده از هر مفهوم، در باره هر ارزش، یک تعریف ارائه گردید.

در مرحله دوم با تشکیل پانل تخصصی متشکل از شش نفر از اساتید اخلاق اسلامی، فلسفه اسلام، اخلاق پزشکی، اخلاق پرستاری و دکتری پرستاری و تیم تحقیق، در طی سه جلسه در باره ارزش های اخلاقی و تعاریف بدست آمده از دیدگاه متون اسلامی بحث و سپس درباره آن ها توافق به عمل آمد.

نتایج و بحث

بر اساس مرور بر متون اسلامی انجام شده، ارزش های اخلاقی در قالب دوازده درون مایه «کرامت انسان»، «وجدان کاری»، «همدلی»، «ارتباط انسانی»، «دقت و درستی عمل»، «امانت و رازداری»، «صداقت»، «عدالت»، «حفظ و ارتقای شایستگی»، «معنویت»، «استقلال و اختیار» و «مسؤول بودن» قرار گرفتند. در این قسمت در ابتدا خصوصیات هر یک از ارزش های اخلاقی بیان شده و سپس تعریف هریک از ارزش های اخلاقی بدست آمده ارائه گردیده است.

کرامت انسان

انسان خلیفه خدا روی زمین است (بقره /۳۰). انسان موجودی با کرامت است و خداوند بیان کرده که انسان را بر بسیاری از آفریده های خود برتری کامل دادیم (اسراء/۷۰). خلافت الهی انسان، تبلور کامل روح الهی در این موجود ویژه جهان آفرینش است (بقره /۳۳). کرامت انسان به جایگاه و مقام ویژه انسان در برابر سایر موجودات اشاره دارد و آن عقل است که انسان را قادر به صحبت کردن، تسلط بر سایر مخلوقات، نوشتن و بسیاری دیگر از تواناییها نموده است (طباطبایی، ج ۱۳، ص ۲۱۹). انسان در میان موجودات از شرافت و کرامت مخصوص برخوردار است و وظیفه و رسالتی خاص دارد، مسؤول تکمیل و تربیت خود و اصلاح جامعه خویش است (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲، ص ۸۵).

با توجه به موارد ذکر شده، میتوان کرامت انسان را چنین تعریف کرد:

کرامت انسان به مقام خلیفه و جانشینی خدا روی زمین ارتباط داده شده است.

کرامت انسان به خصوصیت، جایگاه و مقام ویژه انسان در برابر سایر موجودات اشاره دارد. پاکدامنی و عفت از مواردی است که باعث حفظ کرامت انسانی میشود. عفت زن و مرد، حق خداست، نه حق الناس. چون انسان پاسدار چنین حقی است، صاحب حیثیت است و باید اقداماتی صورت گیرد که این حیثیت حفظ گردد. فضای داخل بیمارستان باید به گونه ای باشد که شرایط انجام وظایف و تکالیف الهی امکان پذیر باشد (جوادی آملی، ۱۳۷۷ش.). جداسازی زنان و مردان در بیمارستان، یک توصیه دینی در قوانین دینی اسلام است (ساشادینا، ۱۳۸۷ش.).

حفظ آبرو، جان و مال انسان محترم است و در هنگام معاینه یا بررسی بیمار بدون اجازه و رضایت او دخل و تصرف در تن او ممنوع است (بحارالانوار، ج ۲۱، ص ۴۰۶). از این رو، نه تنها باید شرایط عفت فردی فراهم گردد، بلکه شرایط محیطی هم به گونه ای باشد که تأمین کننده نیازهای مذهبی فرد باشد و بتوان منزلت و شأن او را حفظ کرد و به لحاظ داشتن کرامت، این انسان نباید مورد تحقیر و بیاحترامی قرار گیرد و در چنین جایگاه رفیع و خطیری، رعایت و حفظ کرامت انسان حایز اهمیت فراوان است.

وجدان کاری

انسان از وجدانی اخلاقی برخوردار است و به حکم فطری، زشت و زیبا را درک میکند. درک و فهم خوبیها و بدی ها به صورت فطری در عمق روح انسان ها نهاده شده است. یعنی با الهام الهی خوب و بد را میفهمد و لازم نیست که خوب و بد را معلم به انسان بیاموزد، وجدان انسان به انسان میفهماند و انسان از وجدانی اخلاقی برخوردار است (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲۱، ص ۲۵۷). در قرآن کریم آمده: سوگند به نفس انسان و اعتدال آن، که ناپاکیها و پاکیها را به او الهام کرد (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲، ص ۲۷۱). قرآن، وجدان را به «آلنفس آللوآمه» تعبیر میفرماید.

نفس ملامتگر که صاحبش را ملامت میکند؛ یعنی قوه ای در وجود انسان هست که وقتی انسان کاری را انجام می دهد، با خود انسان حرف میزند و او را ملامت میکند که چرا من چنین کاری را مرتکب شدم، عجب کار بدی کردم (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲۱، ص ۲۵).

در سوره الرحمن (۷-۱) آمده که در نفس انسان یک «وضع المیزان» وجود دارد. خدا در نفس انسان هم، همان میزانی را که در قیامت دارد، خلق کرده است.

وجدان در بشر همان کاری را میکند، که میزان در قیامت. میخواهد بگوید که ما یک چنین هادی ملامتگری به بشر داده ایم که دقیقا حقیقت را رسیدگی میکند و میفهمد. در اسلام مواردی پیدا میکنیم که دلالت میکند بر اینکه اسلام برای وجدان انسان اصالت قائل شده است. حدیثی است از رسول اکرم که فرمود:

«آلصدق طمانینه و آلکذب ریبه « راستی یک اطمینانی به دل میدهد و دل انسان حرف را زود میپذیرد (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲۱، ص ۲۶۰).

با توجه به موارد ذکر شده، میتوان وجدان کاری را چنین تعریف کرد: قوه ای در وجود انسان هست که وقتی انسان کاری را انجام میدهد، با خود انسان حرف میزند و او را ملامت میکند. وجدان در بشر همان کاری را میکند که میخواهد بگوید که ما یک چنین هادی ملامتگری به بشر داده ایم که دقیقا حقیقت را رسیدگی میکند و میفهمد. با الهام الهی، فرد خوب و بد را میفهمد و لازم نیست که خوب و بد را معلم به انسان بیاموزد.

او از وجدانی اخلاقی برخوردار است و به حکم الهامی فطری، زشت و زیبا را درک میکند. در پرستاری، وجدان به عنوان یک عامل درونی در ارزیابی اعمال و رفتار است.

همدلی

یکی از علائم حیات یک جامعه وجود همبستگی بیشتر در میان افرادش میباشد. رسول اکرم (ص) میفرماید: مثل مردم با ایمان، آن هایی که زنده به ایمانند، آن هایی که مصداق «یا ایها آلذین آمنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم» هستند، مثل مؤمنین در همدلی، در دوست داشتن یکدیگر، در عاطفه داشتن نسبت به یکدیگر، در همدردی نسبت به یکدیگر، در علاقه مند بودن به سرنوشت یکدیگر، مثل پیکر زنده است که اگر عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا با این عضو همدردی میکنند (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲۵، ص ۴۲۷). سنتی که در تمام اولاد علیعلیه السلام دیده میشود، همدردی و همدلی با ضعفا، محرومان، بیچارگان و افتادگان است (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۱۸، ص ۱۰۵). رسول اکرم (ص) فرموده: آن که به عیادت بیمار میرود، در رحمت خدا فرو میرود، پس چون بر بالین بیمار مینشیند، رحمت پیرامونش را میگیرد و عیادت کامل به این است که دست بر چهره یا دست بیمار بگذارید و حالش را بپرسید و بگویی: حالت چطور است (احمدیان، ۱۳۸۵ش.، ص ۳۵۶).

با توجه به موارد ذکر شده، میتوان همدلی را چنین تعریف کرد: همدردی و همدلی از شیوه رفتاری معصومین بوده است که نشانه ارزشمند بودن انسان است.

مؤمنین در همدلی، در دوست داشتن یکدیگر، در عاطفه داشتن نسبت به یکدیگر، شریک هستند. رسیدگی به بیمار، پیگیری مشکلات بیمار و شریک شدن در احساسات بیمار از نشانه های همدلی میباشد. پرستاران که بیشترین مدت زمان تماس با بیماران را دارند، بهتر میتوانند بیماران را درک و اقدامات خود را انجام دهند.

ارتباط مهربانانه

این ارزش در بردارنده «محبت و خوش رفتاری»، «احسان» و «اعتماد» است.

الف) محبت و خوش رفتاری

در آیه ۱۴۳سوره بقره، آمده که خداوند نسبت به انسان مهربان است و به احسان و نیکی و مهربانی فرمان میدهد و از نامهربانی و بدی نهی میکند. قدرت بیان و سخن گفتن هدیه الهی است و این سخن بایستی مستدل و محکم، پسندیده و به اندازه، نرم و مهربانانه، شیوا و رسا، کریمانه و بزرگوارانه، زیبا، نیکو و بهترین سخن ها باشد (قرائتی، ج ۱۱، ص ۳۷۵). محبت به عنوان یک نیاز اصیل روحی، در زندگی انسان و تأمین سلامت روحی و روانی او نقش به سزایی دارد و به آن حلاوت میبخشد. محبتی که بر اساس صفای قلبی در بین دل های پاک و بی آلایش ایجاد میشود. پیامبر اکرم (ص) فرموده اند: آگاه باشید که مودت و دوستی مؤمن از بزرگترین عوامل ایمان است (سادات، ۱۳۸۷ش.، ص ۱۸۳).

پیامبر اکرم (ص) فرموده اند: مدارا کردن با مردم، نیمی از ایمان و رفق و نرمی کردن با آن ها نیمی از راحتی انسان است و باز فرموده اند: سه چیز است که در هر که نیست، کارش انجام نگیرد، تقوایی که وی را از گناه باز دارد، اخلاقی که با مردم بسازد و مدارا کند و حلمی که با آن جهل و سبکی نادان را دفع کند.

هم چنین میفرمایند: برادرت را با گشاده رویی ملاقات کن (سادات، ۱۳۸۷ش.، ص ۲۱۷). رسول اکرم (ص) میفرمایند: برترین پیروان من کسی است که بیش از دیگران با مؤمنین الفت داشته باشد (سادات، ۱۳۸۷ش.، ص ۱۵۳). در این رابطه امام صادق میفرمایند: اصل و پایه عقل بعد از ایمان به خدای متعال، مهرورزی و محبت کردن با مردم است و امام باقر(ع) میفرمایند: کامل ترین مردم از لحاظ ایمان، خوش خلق ترین آن هاست (سبحانی، ۱۳۷۳ش.، ص ۵۱).

زمانی که ارائه مراقبت، توأم با مهربانی باشد، بسیار دلپذیرتر، آرامش بخش و موجب افزایش محبت و گرمی در روابط خواهد شد. در حدیث به نقل از غررالحکم آمده: «من شرف نفسه کثرت عواطفه، من کثرت عواطفه کثرت معارفه.» مردم با ایمان همواره گشاده رو خواهند بود و رفتاری همراه با عطوفت و مهربانی خواهند داشت (اصفهانی، ۱۳۷۲ش.، ص ۶۰).

ب) احسان

مراد از احسان نیکی کردن به دیگران است (طباطبایی، ج ۱۲، ص ۳۵۴). به عبارت دیگر، انجام کار بدون داشتن چشم داشت از دیگری است. در آیه ۸۳ سوره بقره آمده که به مردم احسان کنید. احسان جامع ترین و وسیع ترین واژه برای نیکی است. برخورد خوب و گفتار نیکو بر همه مردم لازم است و در سوره نحل (۹۰) آمده: همانا خداوند مردم را به عدل و احسان و دادن حق خویشاوندان فرمان میدهد و از کارهای زشت و ناپسند و تجاوز، نهی میکند (قرائتی، ج ۱، ص ۱۴۹).

کمک به مردم در هنگام سختیها، تلاش برای رفع نیازمندیهای مردم، گرامی داشتن مؤمنان و خدمت به مردم از مصادیق احسان هستند. امام صادق (ع) به نقل از پیامبر اکرم (ص) فرموده: کسی که مؤمنی را یاری کند، خداوند هفتاد و سه مشکل او را حل میکند و کسی که برادر مسلمان خود را با سخنی ملاطفت آمیز و با رفع مشکلش گرامی بدارد، تا هنگامی که در این حال است، در سایه رحمت خدا قرار دارد. هم چنین امام صادق (ع) فرموده: برآورده کردن حاجت مؤمن بهتر از آزادکردن هزار برده و بهتر از صدقه دادن هزار بار اسب در راه است (داودی، ۱۳۸۸ش.، ص ۳۰-۱۲۸).

ج) اعتماد

زندگی سالم اجتماعی آن است که افراد قوانین و حدود و حقوق یکدیگر را محترم شمرده، عدالت را امری مقدس به حساب آورده و به یکدیگر مهر بورزند و هر یک برای دیگری آن را دوست بدارد که برای خود دوست میدارد و آن را نپسندد که برای خویش نمیپسندد. به یکدیگر اعتماد و اطمینان داشته باشند و ضامن اعتماد متقابل آن ها، کیفیات روحی آن ها باشد. هر فردی خود را متعهد و مسؤول اجتماع خویش بشمارد (مطهری، ۱۳۸۹ش.، ج ۲، ص ۵۰). در این رابطه رسول اکرم (ص) فرموده اند که خوشبختی مرد همین بس که در کار دین و دنیا به او اعتماد کنند (احمدیان، ۱۳۸۵ش.، ص ۵۷).

با توجه به موارد ذکر شده، میتوان ارتباط مهربانانه را چنین تعریف کرد: اصل و پایه عقل بعد از ایمان به خدای متعال، مهرورزی و محبت کردن با مردم است. مودت و دوستی مؤمن از مهم ترین خصوصیات فرد با ایمان است. محبت به عنوان یک نیاز اصیل روحی، در زندگی انسان و تأمین سلامت روحی و روانی او نقش به سزایی دارد. محبتی که بر اساس صفای قلبی در بین دل های پاک و بیآلایش ایجاد میشود. رفتاری که همراه با سازش و مدارا با مردم، تحمل و صبوری، گشاده رو بودن، خوش اخلاق بودن، خوش زبانی، مهربانی و عطوفت باشد. شرط مسلمانی خوش رفتاری با دیگران است که منجر به اعتماد و اطمینان متقابل گردد. ارتباطی که مبتنی بر مهرورزی، محبت و خوش رفتاری، احسان و اعتماد متقابل باشد، زمینه ساز ارایه مراقبت درست میباشد.

دقت در عمل و درستی کار

این صنعت خداست که هر چیزی را با دقت ساخته است (نمل /۸۸) صنع به کاری گفته میشود که بر اساس علم، دقت و مهارت باشد. در آیه ۳۲ سوره مائده چنین آمده است: «و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا». ارزش عمل به انگیزه و هدف است و افرادی که کارشان نجات جان انسان هاست، باید قدر و ارزش کار خویش را بدانند (قرائتی، ۱۳۸۶ش.، ج ۳، ص ۷۵).

حضرت علی(ع) فرموده اند: هر کس که به کار خدمات پزشکی میپردازد، باید تقوا پیشه کند و نهایت تلاش خود را در جهت ارائه بهترین و کامل ترین و مؤثرترین خدمات به کار گیرد. لازمه رسیدگی خوب به بیماران، داشتن احساس مسؤولیت و روحیه وظیفه شناسی و در شکل اکمل آن، روحیه ایثار است و هیچگاه خدمات ارزنده خود را با منت گذاری بر بیمار ضایع نخواهد کرد. مراقبت و پرستاری از بیمار نزد خداوند اجر بسیار دارد تا جایی که با انگیزه رضای خدا اگر کسی یک روز و شب به مراقبت بیماری برخیزد، خداوند او را با حضرت ابراهیم (ع) محشور میکند (اصفهانی، ۱۳۷۲ش.، ص ۶۱).

از عالیترین نمونه های فضیلت، کنترل بر نفس خود و اعمال خویش میباشد (سبحانی، ۱۳۷۳ش.، ص ۴۹). «زمانی که مردم از صاحبان حرف پزشکی، تقوا، دلسوزی، آگاهی و تلاش صادقانه در ادای وظایف دیدند، به آن ها اعتماد میکنند.

عمل مبتنی بر تقوا و به کار بستن دانش و مهارت سفارش شده است. اوصیکما.. بتقوی الله و نظم امرکم. نظم در امور برای حرفه های بهداشتی درمانی که به زیور تقوا آراسته اند، هم برای تأمین مصالح جامعه و هم برای پیشرفت علم و آسایش جسمی و روحی و روانی ضروری است (اصفهانی، ۱۳۷۲ش.، ص ۵۶-۵۵).

با توجه به موارد ذکر شده، میتوان دقت در عمل و درستی کار را چنین تعریف کرد:

عمل صالح به معنای کار راست، درست و نیکو است. از آنجا که اسلام بر دو مؤلفه اصلی ایمان به حق و عمل صالح شکل میگیرد؛ مسلمان و مؤمن کسی است که در دل به حق ایمان و باور داشته باشد و در عمل کارهای درست و نیکو انجام دهد. هر کس که به کار خدمات پزشکی اشتغال دارد، باید تقوا پیشه کند و نهایت تلاش خود را در جهت ارائه بهترین، کامل ترین و مؤثرترین خدمات به کار گیرد.

با توجه به این که کار پرستاری بسیار دقیق و حساس و پر مخاطره میباشد پرستار موظف است آنچه را که بر عهده دارد به صورت نیکو و درست انجام دهد.

صداقت

یکی از مشخصه های اساسی در اسلام، صداقت یعنی راستی، راستین بودن، از روی حقیقت بودن، از روی دلسوزی بودن، از روی عاطفه انسانی و الهی بودن و از روی رحمه للمؤمنین بودن است: «لقد جاءکم رسول من أنفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمؤمنین رؤف رحیم» (توبه /۱۲۸