فایل پاورپوینت کامل تقلید و گرته برداری از غرب

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تقلید و گرته برداری از غرب :

در همین حوزه مقدس قم، مؤسساتی تاسیس شده اند که مثلا اقتصاددان تربیت می کنند؛ ولی دقت که می کنید، می بینید داریم همان حرف های اقتصاددان های غربی را تکرار می کنیم. توجه نداریم که اقتصاد غربی، جامعه شناسی غربی، روانشناسی غربی و. .. مبتنی بر جهان بینی ماتریالیستی است. وقتی آن مبنا را قبول نداریم، چرا در اقتصاد و. .. از آنها گرته برداری کنیم. میوه ای که درخت مادی گرایی می دهد، خاصیت مادی گرایی دارد. اگر آن ریشه و مبنا را نپذیرفته ایم، آثار و ثمرات آن را هم نباید پذیرفت. جامعه دینی، محتاج علومی است که هم ریشه قرآنی داشته باشند و ثمره قرآنی و اسلامی. اگر در اندیشه تکوین و توسعه چنین جامعه ای هستیم، باید از ریشه شروع کنیم و دست از فایل پاورپوینت کامل تقلید و گرته برداری از غرب برداریم. گاهی حتی آدم های صالح و دلسوز هم فریب می خورند و تحت تاثیر فرهنگ غربی، پیشنهادهایی برای اصلاح امور می دهند که ریشه در فرهنگ و باورهای ما ندارد. یعنی می خواهند اصلاحات را با ابزارهای علمی موجود به پیش ببرند که نتیجه اش، همراهی بیشتر با فرهنگ غربی، و دورتر شدن از فرهنگ و سنت های دین است. این گونه اصلاحات، به بن بست می رسد و کاری از پیش نمی برد. چند وقت پیش در یک میزگرد تلویزیونی با عده ای از اهل فضل، درباره «پدیده روسپی گری» گفتگو می کردیم. همه کسانی که در آن جلسه حضور داشتند، اولا فاضل و دلسوز به حال اسلام و انقلاب بودند و ثانیا هر یک در شاخه ای از علوم انسانی تخصص داشت. نکته تاسف باری که من در آن نشست علمی مشاهده کردم این بود که دیدم اکثر دوستان، طوری وارد بحث می شوند و بعد هم خارج که تطابق چندانی با باورها و آموزه های اصیل ما ندارد. ورود و خروج ها به گونه ای بود که در روش های علمی رایج در غرب است و ما ناخودآگاه به همان شیوه عمل می کردیم. بحث را بردند به سمت هنجارها و ناهنجارها. من گفتم ابتدا بیاییم هنجارها را تعریف کنیم؛ چون تعریفی که در علوم اجتماعی از «هنجار» می دهند، نوعی همراهی باخواست اکثریت است؛ یعنی هر چه با روال عمومی و روند کلی و خواست های عامه مردم، هم خوانی داشت، هنجار است، وگرنه نابه هنجار محسوب می شود. در نظریه های لیبرالیستی، ارزش ها را اکثریت می سازند و تابع سلیقه آنهاست. هنجار و ارزش، آن چیزی است که اکثری مردم می پسندند و با آن کنار آمده اند! بنابراین اگر یک روزی جامعه و مردم به بی حجابی عادت کردند، بی حجابی هنجار است! و قس علی هذا. اگر این حرف را بپذیریم، فردا که بی حجابی، هنجار و ارزش شد، دیگر هیچ متدینی نباید سعی در تغییر شرایط و وضعیت داشته باشد؛ یعنی نباید حجاب را تبلیغ کند! چون وقتی هنجار شد، باید پذیرفت! اینها نظریه هایی است که به ما تحمیل کرده اند و ما هم گاهی چشم بسته آنها را می پذیریم و بر اساس آنها، تصمیم می گیریم. چرا مقاومت ما در مقابل فرهنگ های وارداتی این اندازه کم شده است؟
حداقل یک دلیلش این است که ما زیر ساخت های علمی و اندیشگی برای فرهنگ خود را تولید نکرده ایم؛ البته این زیر ساخت ها متناسب با علوم جدید، تولید نشده اند. برای همین هر نظریه ای ما را به خود جلب می کند و مدت ها ما را به دنبال خود می کشد. تولید علم، مبتنی بر پیش انگاره های فلسفی است که محل تولید آن هم حوزه است. طلاب علوم دینی، باید بدانند که در چه مصافی شرکت کرده اند و جامعه دینی چه نیازهایی دارد. اگر این نیازها را بدانیم، حس و انگیزه لازم را برای هر نوع فعالیتی که اقتضای صنف و مسؤولیت های ماست، آمادگی داریم………….
منظور شما از این که می فرمایید ما نباید الگوها و برنامه های خود را از غربی ها بگیریم، این است که از صفر شروع کنیم و همه چیز را از ابتدا بنیان بگذاریم؟ ممکن است عده ای بگویند راهی که ما پیش رو داریم، راهی است که غرب هم روزی پیش رو داشته و انتخاب خاصی کرده و پیش رفته است. دلیلی ندارد که ما از تجربیات و مطالعات آنها استفاده نکنیم؛ به ویژه اگر در نظر بگیریم که برخی از صاحب نظران، سخن از ضرورت ترجمه و حتی راه اندازی نهضت ترجمه می گویند و بر این باورند که عصر طلایی تمدن اسلامی هم با ترجمه آثار یونانیان آغاز شد. اگر ما نباید خود را هیچ گونه وامدار غرب کنیم، باید جلو ترجمه را بگیریم و از ورود اندیشه های آنان به سرزمین های اسلامی جلوگیری کنیم؛ ولی این کار، نه شدنی است و نه مفید. بنابراین جا دارد که حضرت عالی منظور خودتان را از جدا کردن حساب خود از غربی ها، روشن تر بفرمایید.
این عصر طلایی که شما می فرمایید با عصر طلایی غربی ها خیلی فرق دارد. اروپایی ها با ترجمه آغاز نکردند و اگر در ابتدای تمدن سازی خود، دست به ترجمه زدند، کتاب هایی را به زبان خود برگرداند که ریشه یونانی – یعنی غربی – داشت. در واقع از طریق کتاب های عربی، به آثار اسلاف یونان خود، برگشتند. بنابراین، آنها هم با بازگشت به گذشته تاریخ خود، توانستند به عصر طلایی و تمدن کذایی برسند. بی دلیل نیست که الان هم هر نظریه ای که می سازند و حرف جدیدی که می زنند، به یک نحوی آن را به یکی از نظریه های فلاسفه یونان ارجاع می دهند. شبیه کار برخی از ادبای عرب که هر چه می گویند و هر نظری که می دهند، یک طوری به سیبویه متصل می کنند.
این نکته بسیار مهمی است که ما توجه داشته باشیم که نهضت ترجمه در جهان اسلام با قصه ترجمه در غرب فرق می کند. به همین دلیل من معتقدم ترجمه، همان قدر که ما را با فرهنگ های بیگانه آشنا می کند، همان اندازه از پیشینه و سنت خود جدا می کند. اگر قرار است که دنبال راه حل های مختلف باشیم، عاقلانه تر آن است که اول راه حل های سنتی خود را بیازماییم و تجربیات بیشینیان خود را به محک آزمایش بگذاریم. ما به محض این که، به فکر افتادیم برای حل مشکلات خود، دنبال تجربیات دیگران باشیم، اول رفتیم سراغ کسانی که نه فرهنگ آنها، نه هویت تاریخی آنها و نه هیچ عنصر مهمی از عناصر تمدنشان، مطابقتی با فرهنگ و هویت و تمدن ما دارد چرا اول نرویم سراغ اسلاف خود و چرا نخست تجربه تاریخی خود را نیازماییم؟ شما برای این «چراها» جوابی دارید؟
البته غربی در دوران ترجمه، این طور نبود که فقط با پیشینه خود آشنا بشود. آنها در انبوه کتاب هایی که به زبان خود برگرداندند، تجربیات مسلمانان را نیز به یغما بردند. آن کتاب هایی که در رنسانس یا پیش از آن ترجمه شد، فقط حرف های ارسطو و افلاطون نبود. غربی ها، هم از طریق ترجمه و هم از طریق جنگ های صلیبی، به تفصیل با فرهنگ و سرمایه های علمی – فرهنگی مسلمانان آشنا شدند و همین سرمایه را به کار انداختند و پیش رفتند.
درست است؛ ولی این را هم توجه کنید که آنها در پذیرش و هضم اندیشه های متفاوت، محدودیتی نداشتند. هر چه را که مناسب توسعه خود می دیدند، می گرفتند و به کار می بستند. برای همین با نوعی التقاط و بی ریشگی مواجه شدند. اولا عمده آن چه از طریق ترجمه، نصیبشان شد، همان حرف های اسلاف یونانی خود بود؛ ثانیا آنچه را هم که از فرهنگ اسلامی گرفتند، با هویت تاریخی خود مخلوط کردند و یک معجونی ساختند که نتیجه آن را می بینیم. ما چنین اجازه ای نداریم، برای ما توسعه به هر قیمتی و با هر ریشه ای، مطلوب نیست. جهان اسلام نمی تواند پیوند خود را با وحی قطع کند. این که درهای ذهن و علم و اندیشه خود را کاملا باز کنیم و به هر بیگانه نامحرمی اجازه ورود بدهیم، سرنوشت تیره ای را برای ما رقم خواهد زد. این کار را غرب کرد و الان کارش به این جا رسیده است که می بینیم. من تصور نمی کنم حتی روشنفکران ما هم این وضع و حال کنونی غرب را مطلوب بدانند.
قطعا ما به تجربیات دیگران نیازمندیم و دلیلی ندارد همه چیز را از صفر شروع کنیم؛ ولی باید فیلتر گذاشت و توجه داشت که ما ثابتاتی داریم که مجاز به تغییر یا جابه جایی یا تصرف در آنها نیستیم. بله؛ باید علوم دیگران را به استخدام گرفت؛ ولی چگونه؟ چه اندازه؟ با چه فیلترهایی؟ اگر اجازه بدهید من یک مثال از مکاسب محرمه می زنم تا قدری منظورم را روشن تر کرده باشم.
در کتاب های مر