فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت شامل 111 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جهانی سازی، اسلام و آینده بشریت :

چکیده

با وجود گذشت بیش از یک دهه از ظهور پدیده جهانی شدن^(۱) یا در واقع، پروژه جهانی سازی، در واژگان و ادبیات بشری،^(۲) هنوز زوایای آن در هاله ای از ابهام و تردید قرار دارند.^(۳) از این رو، در اینجا سؤالاتی مطرح می شود؛ از جمله این که: جهانی شدن یا جهانی سازی به چه معناست؟ تاریخ پیدایش این اصطلاح و سابقه رویکرد و گرایش به آن کدام است؟ آیا در اسلام تمایلی به جهانی شدن وجود دارد؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، آیا جهانی شدن اسلامی قابل اثبات است؟ و در صورت اثبات آن، مبانی، ویژگی ها، ساختار و ابزارهای جهانی شدن چیست؟

این مقال در پی پاسخ گویی به این سؤالات برآمده است.

برای دست یابی به پاسخ قانع کننده درباره هر یک از سؤالات، فرضیات ذیل قابل طرحند:

۱. خاستگاه واژه «جهانی شدن» در غرب است، ولی زادگاه پدیده جهانی شدن در اسلام است.

۲. تنها اسلام از توانایی های لازم برای جهانی سازی برخوردار است.

برای تعیین درستی یا نادرستی این فرضیات، مباحث ذیل در مقاله حاضر مورد بحث و بررسی قرار گرفته است:

الف. تعریف جهانی شدن و تبیین تاریخ و سابقه آن؛

ب. اسلام و دیدگاه آن درباره جهانی شدن و تشریح قابلیت ها، ساختارها و ویژگی های جهانی شدن اسلامی.

مقدّمه

«جهانی شدن» به چه معناست؟ تاریخ پیدایش آن کدام است؟ و از چه زمانی، اصطلاح «جهانی شدن» به کار رفته و گرایش به آن پدید آمده است؟^(۴)

تعریف «جهانی شدن»

با وجود متداول بودن اصطلاح «جهانی شدن» یا «جهانی سازی»، هنوز تعریف جامع و مانعی از آن ارائه نشده است؛ زیرا:

۱. زوایا و ابعاد جهانی شدن دقیقا ملموس و روشن نیستند، حتی برای آنانی که در فرایند آن قرار دارند.

۲. اصطلاح «جهانی شدن» مفهوم جدیدی است و عمری کمتر از دو دهه دارد. بنابراین، هنوز تحقق نیافته و همچنان دست خوش تحوّل است.^(۵)

با این وصف، کوشش هایی برای ارائه تعاریفی از جهانی شدن، هر چند ناقص، مبهم و مشکوک صورت گرفته اند؛ از جمله:

«جهانی شدن» یعنی یکسان شدن و یا مشابه کردن دنیا. این فرایند به طرق گوناگونی همچون توسعه ماهواره ها، گسترش رایانه ها، افزایش رسانه ها، به ویژه ازدیاد شبکه های تلویزیونی صورت می گیرد.^(۶)

«جهانی شدن» پدیده ای چند بعدی است. از این رو، اقتصاد، سیاست و فرهنگ را در برمی گیرد و با تحقق آن، مرزهای ملّی از بین می روند و یا کم رنگ می شوند، کشورها نقش گذشته خود را از دست می دهند و به جای قوانین داخلی، قوانین بین المللی بر کشورها حاکم می گردند.^(۷)

جهانی شدن فرایندی اجتماعی است که در آن، قید و بندهای جغرافیایی، فرهنگی و مذهبی، که بر روابط انسانی سایه افکنده اند، از بین می روند. البته اگرچه جهانی شدن یک روند سیاسی، فرهنگی و اجتماعی است، اما بیش از همه، روندی اقتصادی است.^(۸)

۲

اگر به ماهیت جهانی شدن نه به صورتِ آن توجه کنیم، می توانیم این پدیده را به صور زیر تعریف نماییم:

گسترش فرهنگ اروپایی از طریق مهاجرت، استعمار و تقلید فرهنگی به سراسر کره زمین؛^(۹)

تداوم حرکت سرمایه داری که پس از پایان جنگ سرد، رویای تسلّط بر عالم را در سر می پروراند.^(۱۰)

تلاش برای گسترش جهانی الگوهای امریکا؛ همین نکته نگرانی و ترس برخی از کشورهای اروپایی را برانگیخته است.^(۱۱)

تصویری ترسناک از یک بازار عنان گسیخته و پایان نوسازی به سبک ملّی و دینی که تا از هم گسیختن تمام شالوده های سیاسی و اجتماعی ملت ها و دولت ها به پیش می رود.^(۱۲)

دخالت در امور داخلی دولت های جهان سوم و کنار گذاشتن ممانعت هرگونه قانونی که مانع تجارت آزاد از سوی شرکت های چند ملّیتی است، بدون آنکه ثبات اجتماعی و حاکمیت این دولت ها را در نظر بگیرد.^(۱۳)

جهانی سازی گویای طرحی پیچیده برای استعمار است. می توان در این باره، از عبارت فرایندهای جهانی شدن استفاده کرد که قرین دهکده الکترونیک جهانی، پیدایش قبیله جهانی، انقلاب اطلاعاتی، فشردگی زمان و مکان و گسترش جهانی آگاهی می باشد.

پیروز مجتهدزاده، واژه «جهانی شدن ها» را به کار می برد که حاوی بار عظیمی از امریکایی شدن است و در واقع، همان جهانی سازی به دست صاحبان صنعت و سرمایه است و امریکا سکوی اصلی پرتاب موشک جهانی شدن فرض می شود و در پرتو جهانی شدن ها، جهانیان به فرهنگ، مفاهیم، زبان و اخلاق یا بی اخلاقی امریکایی تن می دهند.^(۱۴)

فرایند جهانی شدن را معمولاً در چهار حوزه فنی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مطالعه می کنند. در حوزه فنی و تکنولوژیک، از وقوع انقلاب صنعتی سوم سخن می رود. انقلاب صنعتی اول در قرن هجدهم میلادی، تحوّلی در تکنولوژی تولید بود. انقلاب صنعتی دوم در نیمه دوم قرن نوزدهم، تحوّلی در تکنولوژی توزیع و ارتباط ایجاد کرد. انقلاب صنعتی سوم در پایان قرن بیستم، تحوّلاتی اساسی در حوزه ارتباط، مصرف و اطلاعات به همراه آورد. در حوزه اقتصاد، به تبع تحوّلات فنی مذکور، تغییرات بی سابقه ای رخ نمودند. در جهانی شدن اقتصاد، کنترل دولت ملّی بر اقتصاد ملّی به نحو فزاینده ای از دست می رود و عناصر اصلی سیاست های اقتصادی و مالی ملّی، جهانی می شوند. از لحاظ سیاسی، با ظهور و گسترش اختیارات نهادهای سیاسی جهانی همچون بانک جهانی، تحوّلات چشم گیری در حوزه محدود شدن قدرت و حاکمیت دولت های ملّی رخ می نمایند. به طور کلی، در فرایند جهانی شدن، ویژگی های اصلی دولت ملّی همانند اهمیت و نقش مرزها در حال زوال قرار می گیرند. در سطح فرهنگ، باید از ظهور جامعه مدنی جهانی سخن گفت. جنبش های فرهنگی و اجتماعی بین المللی جزئی از این جامعه هستند و به مسائل و موضوعاتی همچون رعایت حقوق بشر و آزادی های مدنی از جانب دولت های ملّی نظر دارند که از حدود توانایی و دید دولت های ملی بسی فراتر می روند.^(۱۵)

تاریخ جهانی شدن

بحث مربوط به تاریخچه جهانی سازی، به دو بخش تقسیم می گردد:

۱. گذشته اصطلاح جهانی شدن

قدمت این واژه به سال های آخر دهه ۵۰ و سال های اولیه دهه ۶۰ میلادی می رسد. در سال ۱۳۲۸ ش / ۱۹۵۹ م. مجله آکونومیست از کلمه «سهمیه جهانی»^(۱۶) استفاده کرد. در سال ۱۳۳۰ ش / ۱۹۶۱ م فرهنگ وبستر نخستین فرهنگ معتبری بود که تعاریفی درباره دو اصطلاح «globalism»، «globalization» ارائه داد. یک سال بعد، نشریه spectatorمفهوم جهانی را گیج کننده توصیف نمود. در سال ۱۳۴۴ ش / ۱۹۶۵م مارشال مک لوهان، نام «دهکده جهانی» را بر کتابِ جنگ و صلح در دهکده جهانیِ خود گذارد.^(۱۷)

برخی اصطلاحِ «دهکده جهانی» را سرآغازی بر شکل گیری اصطلاحِ جهانی شدن می دانند. با این وصف، استعمالِ واژه «جهانی شدن» و یا مشتقّات آن تا دهه آخر قرن بیستم محدود باقی ماندند. از این رو، جای تعجب نیست که تا سال ۱۳۷۳ش / ۱۹۹۴م فهرست

۳

کتاب های موجود در کنگره امریکا، که از واژه «جهانی» یا «جهانی شدن» استفاده کرده باشند، به ۳۴ عنوان محدود شود، در حالی که این عناوین در سال ۱۳۷۷ ش / ۱۹۹۸ م به بیش از ۲۰۰ عنوان و در سال ۱۳۷۸ به بیش از ۴۰۰ عنوان رسیدند. این رشد، گویای پذیرش و یا مورد توجه قرار گرفتن اصطلاحِ جهانی شدن توسط نویسندگان و محققان در سال های پایانی سده بیستم است. بنابراین، می توان گفت: از ویژگی های سال های پایانی قرن بیستم کاربرد فراگیر واژه «جهانی شدن» است.^(۱۸)

نتیجه اینکه جهانی شدن تداوم حرکتِ نظام سرمایه داری و کاپیتالیستی غرب است که پس از جنگ سرد، از لاک دفاعی خود بیرون آمده، رؤیای تسلّط بر عالم را در سر می پروراند. به همین دلیل، با پایان جنگ سرد، که به فروپاشی بلوک شرق انجامید، سیاست و استراتژی جدیدی به نام «نظم نوین جهانی» از سوی امریکا مطرح گردیده است. این پدیده که با تحوّلات عظیم در تکنولوژی جدید اینترنتی همراه شده، به مقدّمه ای برای جهانی سازی تبدیل گردیده است.^(۱۹)

۲. پیشینه گرایش به جهانی شدن

رویکرد به مفهوم «جهانی شدن»، چه در نظریه و چه در عمل، سابقه ای به قدمت بشر دارد؛ زیرا گرایش به جهانی شدن، نخست در ادیان الهی بروز کرد، به گونه ای که ادیان بزرگ الهی، همچون یهودیت، مسیحیت و اسلام، سودای جهانی سازی داشته اند و هر یک از آن ها در صددند امّت یگانه و حکومت واحد جهانی پدید آورند. البته در این میان، جهانی سازیِ اسلامی برترین و کامل ترین شکل جهانی سازی دینی را مطرح کرده است؛ زیرا براساس آیاتی همچون «اِنَّ الارضَ یرِثُها عبادیَ الصّالحونَ» (انبیاء: ۱۰۵) مخاطبان در جهانی سازی اسلامی، نه عرب، نه عجم، نه مکّی، نه مدنی و نه حتی مسلمانان، بلکه کافه ناس و تمام مردمند، و معنویت (خدا) و عقلانیت (انسان) دو عنصر اساسی آن می باشند. در کنار ادیان الهی، تمدن ها، کشورها و مکتب هایی نیز بوده اند که بر پایه اندیشه های جاه طلبانه، سودجویانه و توسعه خواهانه به جهان گرایی علاقه داشته و حتی کوشیده اند در قالبِ جهان گشایی به آن جامه عمل بپوشانند. بابلیان، ایرانیان و رومیان از همین تمدن ها، کشورها و آدم ها هستند که در پی نیل به حکومت بر جهان و واداشتن همگان به پیروی از ارزش های خود بوده اند.^(۲۰)

پس از اسلام، اغلب از دو مکتب مارکسیسم و کاپیتالیسم به عنوان مدعیان حکومت جهانی نام می برند:

مارکسیست ها با تقسیم تاریخ به کمون اولیه، برده داری، فئودالیسم و کاپیتالیسم، مدعی اند که بشر با گذر از این مراحل چهارگانه، به مرحله نهایی، یعنی کمونیسم وارد می شود که آن یک حکومت جهانی با ویژگی هایی همچون مرام اشتراکی، فقدان دولت و نبود مالکیت است. البته آن ها پیش از ورود به مرحله آخر تاریخ، یک مرحله انتقالی به نام «سوسیالیسم» را نیز پشت سر می گذارند. سوسیالیسم کمی به کاپیتالیسم و نیز اندکی به کمونیسم شبیه است؛ مثلاً، در سوسیالیسم، همانند کاپیتالیسم، دولت و حکومت وجود دارد، ولی بر خلاف کاپیتالیسم، حکومت در اختیار همه نیست، بلکه در حاکمیت کارگران است. اگرچه شکست کمونیسم در دنیای امروز، به معنای غیر قابل وصول و یا خیالی بودن حکومت جهانی کمونیستی است، ولی سوسیالیست ها معتقدند: به علت ریشه دار بودن شعارهای عدالت و مساوات سوسیالیستی در نهاد و فطرت انسان، بشر دوباره به سراغ سوسیالیسم و سپس کمونیسم خواهد آمد؟!^(۲۱)

کاپیتالیسم یا سرمایه داری غرب یکی دیگر از مدعیان جهانی شدن نیز، در پی جهان گرایی و ایجاد یک حکومت جهانی است.^(۲۲) از زمانی که سرمایه داری غرب شکل گرفت، یعنی از چهار پنج سده پیش، یا به عقیده والرشتاین، از قرن ۱۶ میلادی تسلّط نظام سرمایه داری بر جهان آغاز شد. از اواخر قرن ۱۹، و بخصوص از اوایل قرن ۲۰، سرمایه در کشورهای شمال به مرحله اشباع رسید و انباشت سرمایه به رکود اقتصادی دامن زد. بنابراین، غرب به صدور سرمایه دست زد تا از این طریق به بازارهای جدید و جویای سرمایه دست یابد و بحران های نهفته در درون خود را نیز به کشورهای توسعه نیافته منتقل کند. این فرایند موجب رشد دوباره نظام سرمایه داری گردید. نتیجه اینکه جهانی شدن اولاً، ادامه تحوّلات کلان تاریخ بشر غربی، یعنی تحوّل انقلاب کشاورزی، انقلاب صنعتی و انقلاب اطلاعاتی است؛ ثانیا، تداوم حرکت سرمایه داری غرب است، ولی پس از پایان جنگ سرد، تهاجمی تر شده و رؤیای تسلّط بر عالم و جهان را در سر می پروراند.^(۲۳)

به این دلایل، جهانی شدن پیش از هر تعریف دیگر، به آن معناست که سیاست اقتصادی، امنیت غذایی و… باید در حوزه اختیارات تجّار و سرمایه گذاران دولت های ثروتمند قرار گیرد و در این روند، حکومت ها، نهادهای بین المللی و حتی سازمان های بین المللی نیز اجازه ندارند فعالیت و قدرت آن ها را به پرسش گیرند.^(۲۴) با چنین نگرش و عقیده ای است که کروگمن جهانی شدن را ادغام بیشتر بازارهای جهانی، مک ایوان آن را گسترش بین المللی مناسبات تولید و مبادله سرمایه سالارانه، و بازانسون یکپارچگی تجارت با حذف مرزهای تجاری، سرعت در مبادله تکنولوژی و افزایش عمومی در مصرف جهانی می داند. طبیعی است که در رأس چنین

۴

نظامی، امریکا قرار گیرد. از این رو، مالکوم واترز می گوید: «جهانی شدن نتیجه مستقیمِ گسترش فرهنگ اروپایی از طریق مهاجرت، استعمار و تقلید فرهنگی به سراسر کره زمین است. این پدیده به طور ذاتی، از طریق فعالیت های سیاسی و فرهنگی با الگوی توسعه سرمایه داری همراه است.»^(۲۵)

روژه گارودی هم در این باره می گوید: «جهانی سازی نظامی است که قدرتمندان را با ادعای روابط آزاد و آزادی بازار، قادر می سازد تا اصنافی از دیکتاتوری های ضد انسانی را به مستضعفان تحمیل نمایند.»^(۲۶)

رابرتسون در یک جمع بندی کلی، فرایند جهان خواهی کاپیتالیسم و مشخصه های آن را به این ترتیب مطرح می کند:

۱. مرحله بدوی که در اروپا و در بین سال های ۱۴۰۰ تا ۱۷۵۰ رخ داد. تجزیه کلیسا، ظهور جوامع دولتِ ملت و استعمار کشورهای ضعیف مشخصه این مرحله است.

۲. مرحله آغازین که از سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰ ادامه داشت و بروز مسائل شهروندی و انعقاد اولین قراردادهای بین المللی از نشانه های آن هستند.

۳. مرحله جهش که به سال های ۱۸۷۵ تا ۱۹۲۵ برمی گردد. در این مرحله، بشر شاهد مهاجرت ها در سطح وسیع و جنگ های بزرگی همچون جنگ جهانی اول بوده است.

۴. مرحله سلطه جویی که طی سال های ۱۹۲۵ تا ۱۹۶۹، با بروز جنگ جهانی دوم، تأسیس جامعه ملل و سازمان ملل متحد، آغاز جنگ سرد و افزایش کشورهای جهان، جهانی شدن روند سریع تری به خود گرفته است.

۵. مرحله فقدان قطعیت که از سال ۱۹۶۹ به بعد، فعالیت وسیع رسانه های گروهی، تشدید جنگ سرد و تلاش برای دست یابی به سلاح های مرگ بارتر موجب شدند که ساکنان کره زمین، اعتماد کمتری نسبت به روندی که در جهان طی می شد، داشته باشند.

۶. مرحله جهانی سازی که با پایان جنگ سرد،^(۲۷) فروپاشی شوروی (سابق)، حمله امریکا به عراق، و طرح نظم نوین جهانی (طرح نظام تک قطبی) به رهبری امریکا آغاز شد. این پدیده با تحوّلات گسترده تکنولوژی در زمینه اینترنت، تأسیس سازمان تجارت جهانی و نیز وحدت پولی یازده کشور اروپایی همراه است.^(۲۸)

نتیجه آنچه ذکر شد آن است که تاریخ ابداع واژه «جهانی شدن» و «جهانی سازی» و محتوای سرمایه داری آن به غرب برمی گردد، اما آیا پدیده جهانی شدن یا جهانی سازی هم که اسلام مطرح می سازد، از چنین محتوایی دنیاگرایانه و انسان مدارانه برخوردار است؟

جهانی شدن اسلامی

حاصل مباحث قبلی این است که جهانی سازی ریشه در غرب دارد و در غرب متولد شده و بارور گردیده است. اصول و مبانی فکری و فلسفی آن دقیقا همان اصول و مبانی تفکر غرب هستند. اندیشمندان متعددی نیز بر ارتباط مستقیم بین جهانی سازی و غرب و بر پروژه بودن آن تأکید دارند. در رأس پروژه جهانی سازی امریکاست، اما امریکا به دلایل گوناگونی از صلاحیت رهبری جهانی سازی برخوردار نیست. در این صورت، این سؤال پیش می آید: اگر امریکا یا مسیحیت دولتی قادر به رهبری عادلانه جهان نیست، پس چه چیزی از این توانایی برخوردار است؟! پاسخ این سؤال اسلام است. اما آیا جهانی سازی اسلام بر اساس تعالیم دینی قابل اثبات است؟! این جهانی سازی بر چه اصولی استوار است و ویژگی ها و ابزارهای آن کدام است؟!^(۲۹) در پاسخ به سؤالات مذکور، توجه به مباحث ذیل ضروری است:

جهانی شدن در قرآن و حدیث

اسلام جهانی تولد یافت. مسلمانان برای جهانی کردن اسلام بسیار کوشیدند. شیعیان هم دل به حکومت جهانی حجه بن الحسن علیه السلام سپرده اند. آیات و روایات اسلامی نیز جریان جهانی شدن اسلام را مورد تأیید و تأکید قرار داده اند.^(۳۰)

از جمله آیات و روایات فراوانی که درباره جهان مداری اسلام وجود دارند، موارد ذیل تنوّع و کاربرد بیشتری دارند.

الف. قرآن: آیاتی از قرآن به مسئله «جهانی شدن اسلام» اشاره دارند:

۱. «وَ نُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الاَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ وَ نُمَکِّنَ لَهُمْ فِی الاَرْضِ وَ نُرِیَ فِرْعَونَ وَ هامانَ وَ جُنودَ هُما مِنهُم ما کانُواْ یَحْذَرُونَ.»(قصص: ۵ و ۶)^(۳۱)

این دو آیه گر چه به قصه حضرت موسی علیه السلام ، فرعون و بنی اسرائیل مربوطند، ولی محتوا و مفهوم آیات تنها به آن برنمی گردد. آنچه در آن دوره اتفاق افتاد، جلوه ای از اراده خداوند برای حاکمیت بخشیدن مستضعفان بر مستکبران بود، در حالی که اراده خدا در این باره، به طور کامل تحقق نیافته است. پس روزی می رسد که خداوند حاکمیت خویش بر زمین را از طریق سپردن آن به دست افراد صالح تحقق بخشد.^(۳۲)

۲. «قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنی إِلَی یَوْمِ یُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنظَرِینَ إِلَی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ.» (حجر: ۳۶۳۸)^(۳۳)

بر پایه این آیه، روزی در عمرِ باقی مانده این دنیا می رسد که شیطان، دیگر بر انسان حاکمیت ندارد. در واقع، خداوند سبحان با مهلت درخواست ابلیس تا روز قیامت، موافقت نکرد و تا زمان معیّنی (= پیش از برپایی قیامت) به او مهلت داد. با پایان یافتن حاکمیت شیطان بر انسان، جهانی شدن اسلام از سوی بنده صالح خداوند تبارک و تعالی، یعنی حجه بن الحسن علیه السلام آغاز می گردد.^(۳۴)

۳. «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْکَرِهَ

۵

الْمُشْرِکُونَ.» (توبه: ۳۳)^(۳۵)

امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه