فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی

با فایل فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جوان و فرهنگ های جوانی؛ بررسی جامعه شناختی :

اشاره

یکی از مباحث اساسی مورد مطالعه جامعه شناسان، مبحث فرهنگ و خرده فرهنگ هاست. خرده فرهنگ های متفاوت بر اساس موضوعات متفاوتی همانند قومیت، دین و نژاد شکل می گیرند. یکی از موضوعاتی که بر اساس آن خرده فرهنگ های متفاوتی شکل می گیرند موضوع سن یا مراحل زندگی است که در این میان، سن جوانی بیش از هر چیز دیگر خود نمایی می کند. بیش ترین خرده فرهنگ های موجود در جامعه در این گروه قرار دارند. به عبارت دیگر، ما در سن جوانی با طیفی از بهترین و بدترین خرده فرهنگ ها مواجه هستیم.

بنابراین، لازم است تا تحقیقات جامعی برای شناخت این خرده فرهنگ ها صورت گیرد تا اولاً، بتوانیم در حدّ امکان از تشکیل مجموعه های منحرف جلوگیری کنیم و ثانیا، جوانان را به طرف خرده فرهنگ های مناسب هدایت نماییم و از آن مهم تر این که بتوانیم عوامل تشکیل و توسعه این خرده فرهنگ ها را بشناسیم.

این مقاله سعی دارد در حد امکان، به این مهم جامه عمل بپوشاند.^(۱)

مطالعه پدیده جوانی، چرا؟

جوانی دوره ای طبیعی است که برای همه روی می دهد و آن را در تغییرات فیزیکی که اتفاق می افتند می توان دید. به عقیده جامعه شناسان، مسأله جوانی از این نظر حایز اهمیت است که با افراد جوان مطابق سنشان به گونه ای دیگر رفتار می شود، و در ارتباط با آنچه باید انجام دهند، انتظارات افراد از شخص بسیار تغییر می یابد. جست و خیز یک فرد ۳۵ ساله در یک بعدازظهر در خیابانی پر رفت و آمد منظره خنده داری است. به او گفته می شود مطابق سن و سالش رفتار کند، و تماشاگران فکر می کنند که او مست و یا دیوانه است. ولی اگر یک پسر بچه ۴ ساله در طول همان خیابان بالا و پایین بپرد، چه طور؟ ممکن است هیچ اظهارنظری در مورد وی وجود نداشته باشد. پس جوانی علاوه بر عنصر زیستی، دارای عنصری اجتماعی هم هست.^(۲) جامعه شناسان علاقه مند به مطالعه این عنصر اجتماعی هستند.

جوانی کی فرا می رسد؟

ما اصطلاح «جوانی» را در گفت وگوهای معمولی، بدون تصور دقیق از سن جوانی و سنی که جوان آن را ترک می کند، به کار می بریم.آیا نوجوانی، در سن ۱۶ سالگی زمانی که فرد می تواند رأی بدهد، به پایان می رسد؟ یا در سن ۱۸ سالگی، وقتی می تواند گواهی نامه رانندگی بگیرد، یا در سن ۱۹ سالگی وقتی که دبیرستان را به پایان می رساند؟ به طور خلاصه، می توان ادعا کرد که «جوانی» یک مفهوم کاملاً نسبی است، نه مطلق. هرچند همه افراد بشر دوره های کودکی، میان سالی، جوانی و پیری را می گذرانند، اما مدت هر یک از دوره ها در اجتماعات گوناگون و در ادوار زمانی متفاوت، فرق می کند.^(۳)

تعدادی از روان شناسان معمولاً دوره نوجوانی و شروع بلوغ را از ۱۲ تا ۱۸ سالگی می دانند؛ وقتی دوره تحوّل جسمی و روانی فرامی رسد، رشد سریع اعضا سبب بیداری هوس ها و احساسات و رؤیاهای گوناگون گشته و با شروع دوره بلوغ احساساتی تازه و مبهم، امیال شدید و نامعلوم در نوجوان پدیدار می شوند و از اعماق درون او نوعی فشار بر وجود او اعمال می شود که برایش ناشناس است. برخی دیگر جوانی را از ۱۸ تا ۲۵ سال می دانند؛ آن هنگام که رشد عقلانی و جسمانی به حد کمال می رسد.^(۴)

به طور خلاصه، می توان گفت: «جوانی» عبارت است از: دوره گذر از بچگی به بزرگ سالی.

گذار از نوجوانی به جوانی

دوره نوجوانی از این رو حایز اهمیت است که بین دو دوره کودکی و بزرگ سالی قرار دارد و به عبارتی، دوره گذار از کودکی به بزرگ سالی محسوب می شود. (دوران بچگی زمانی است که فرد تحت مراقبت یک فرد قرار دارد و کم تر در مباحثات درباره امور مهم مشارکت می کند، و دوره بزرگ سالی زمانی است که فرد متحمّل مشکلات زندگی همانند مخارج خانواده و پرورش کودکان می گردد.) بسیاری از جوامع دارای شاخص های اجتماعی^(۵) روشنی برای گذار از دوره کودکی به بزرگ سالی می باشند تا به سایر مردم نشان دهند که یک فرد (کودک سابق) موقعیت و منزلت جدیدی را کسب کرده است. برای مثال، در جامعه یهودی، آیین و مراسم «بارمیتزا» ^(۶)(Barmitzvah) و در جامعه اسلامی نیز مراسم جشن تکلیف شکاف میان موقعیت پسری و مردی (یا دختری و زنی) را نشان می دهند. این مراسم تغییر مهمی در زندگی شخص محسوب می شود. مراسمی که به عنوان شاخص های اجتماعی عمل می کنند، معروف به آیین های گذر^(۷) می باشد.

اما در جوامع کنونی غرب، هیچ شکلی از آیین گذر برای ورود به بزرگ سالی وجود ندارد^(۸) و این امر موجب ابهام در نقش نوجوانان و به تبع آن، ایجاد اختلال در رفتار آن ها می گردد؛ چرا که جوان هنوز خود را کودک فرض کرده، از پذیرفتن مسؤولیت های بزرگ سالی طفره می رود، بخصوص که وابستگی اقتصادی به والدین این امر را تشدید می کند.

خرده فرهنگ

«فرهنگ» را می توان مجموع رفتارهای اکتسابی و ویژگی های اعتقادی اعضای یک جامعه معیّن تعریف کرد.^(۹) به عبارت دیگر، فرهنگ مجموعه ارزش ها، هنجارها، باورها و عقاید مشترکی است که مبنای رفتار افراد واقع می شود و شیوه اندیشیدن و فعالیت انسان را جهت می دهد. مردم درون یک فرهنگ، خود را هر طور که هستند، درست و طبیعی تلقّی می کنند.

خرده فرهنگ

«خرده فرهنگ» درون یک فرهنگ قرار دارد و مجموعه متمایزی از ارزش هایی است که اعضای خرده فرهنگ را از سایر اعضای جامعه جدا می کند؛ مثل خرده فرهنگ جوانی.^(۱۰)

بعضی از جامعه شناسان خرده فرهنگ ها را چنین تعریف می کنند: خرده فرهنگ «شیوه زندگی گروه های خاص در درون یک فرهنگ وسیع تر است. خرده فرهنگ ها بسیاری از شیوه های زندگی فرهنگ های پیرامون خود را می پذیرند. اما همچنان برخی از انتظارات، کنش های خاص، اشیای مادی و روش های کار خود را حفظ می کنند. بنابراین، شیوه زندگی گروه های کوچک تر تا حدّی شبیه فرهنگ های مجاور است، اما در عین حال از آن متمایز و مشخص می شود.»^(۱۱)

خرده فرهنگ ها گروه ها و دسته های گوناگونی دارند که در زمینه نگرش های بنیادی مشترک بوده، آن ها را به اعضا فرمان می دهند. وضعیت های به وجود آمده بین افراد، بیانگر توقّعات آن ها در قبال یکدیگر می باشد. خرده فرهنگ ها ریشه در ناخودآگاه اعضای جامعه دارد و به زودی درونی می شوند و تنها هنگامی کاملاً به آن ها آگاهی می یابند که با شیوه های تفکر و رفتار جامعه ای متفاوت روبه رو شوند. خرده فرهنگ ها از طرز پوشیدن، نحوه صحبت کردن، قواعد معاشرت و رعایت ادب و احترام تشخیص داده می شوند.

تفاوت خرده فرهنگ با ضدفرهنگ در این است که ضد فرهنگ شکلی از خرده فرهنگ است که فعّالانه با فرهنگ مسلّط جامعه مخالفت می کند؛ مانند گروه ها و باندهای تبه کار.

خرده فرهنگ جوانی

امروزه چنین به نظر می رسد که بعضی از جوانان برای خود برخی آداب و رسوم، ارزش ها و هنجارهای خاصی دارند که منشأ رفتارهای متمایز آن ها شده است. همان گونه که فرهنگ ها و الگوهای زندگی هر جامعه با جوامع دیگر فرق می کند، از نسلی به نسل دیگر نیز این فرهنگ ها و الگوها متفاوت می شوند. هنجارها و الگوهای رفتاری جوانان و همچنین بزرگ سالان طبق ویژگی ها و موقعیت های اجتماعی متناسب با تاریخ نسلشان شکل می گیرند. بنابراین، طبیعی است که فرهنگ جوانان از فرهنگ بزرگ سالان جامعه تا حدی متفاوت باشد.

علت دیگر برای تفاوت فرهنگ جوانان با فرهنگ بزرگ سالان این است که جوانان در هر دوره ای دوست دارند دست به بازسازی ارزش ها بزنند؛ یعنی از یک سو، به حفظ ارزش ها و از سوی دیگر، به بازسازی عمیق آن ها بپردازند.^(۱۲)

بروز خرده فرهنگ جوانان به عنوان یکی از مهم ترین خرده فرهنگ ها با مطرح شدن هنجارها و ارزش های مشترک در سنین خاص پیش می آید و از آن رو که الگوی های رفتاری بعضی از خرده فرهنگ های جوانی در ایران از الگوهای غربی نشأت گرفته اند، لازم است تا سرچشمه های فرهنگ جوانان غربی به طور خلاصه مورد بحث قرار گیرند.

سرچشمه های فرهنگ جوانی در جوامع غربی

بحث از جوان و فرهنگ جوانی بحثی جدید است. تا دهه ۱۹۵۰ هویّت خرده فرهنگ جوانی در غرب به رسمیت شناخته نشده بود. هرچند فرهنگ جوانی انگلیسی همواره از فرهنگ جوانی امریکایی تفاوت زیادی دارد، ولی سرچشمه های آن از انگلستان نشأت می گیرد و همواره از لحاظ موسیقی و هنر شدیدا تحت تأثیر آن بوده است. این امر را می توان در رویاوری به فیلم ها و محصولات صوتی تصویری امریکایی در انگلستان مشاهده کرد. سه واقعیت مهم، که قطعا در درک زایش فرهنگ جوانی در غرب مهم می باشند عبارتند از:

اول. رشد ثروت جوانان در دهه ۱۹۵۰؛

دوم. پیشرفت ابزارهای جدید ضبط و پخش موسیقی و سرگرمی ها که به فرهنگ توده ای منجر شد؛

سوم. سرعت تغییرات فرهنگی در قرن بیستم.

۱. رشد ثروت جوانان اروپا در دهه ۱۹۵۰

دهه ۱۹۵۰ دوره ای بود که در آن تعداد نامحدودی از مشاغل و سطح دستمزدها در انگلستان به سرعت در حال رشد بود. نتیجه این امر سرازیر شدن پول بیش تر به جیب مردم بود. مسأله مهم آن که جوانان در این موفقیت شریک شدند، بدون آن که دچار مخارج سنگین خانواده و بدهی های آن باشند. آن ها می توانستند دست مزد خود را به دلخواه خود خرج کنند.

۲. پیشرفت ابزارهای جدید

در دهه ۱۹۳۰ پیشرفت هایی در صنعت ضبط صوت، صنعت فیلم و افزایش رادیو به وجود آمد. در دهه پنجاه، تلویزیون و پیشرفت فنی در ضبط صوت به این جمع اضافه شد؛ بازار بزرگ سالان به حد اشباع رسید. بنابراین، شرکت های تجاری به سوی جوانان تازه پولدار نشانه رفتند.

۳. تغییرات فرهنگی قرن بیستم

سرعت افزایش تغییرات فنی (برای مثال، پیشرفت های رایانه ای در ده سال گذشته) به مسأله شکاف نسل ها دامن زده و الگوهای رفتاری را تحت تأثیر قرار داده است؛ به این معنا که انتظارات، ارزش ها، عقاید و رفتار یک نسل کم تر به نسل بعدی منتقل می گردد.^(۱۳)

توسعه فرهنگ جوانی در جوامع غربی

در ابتدا، مصرف کننده اصلی موسیقی و لباس های مبتذل، جوانان طبقه پایین (کارگر) جامعه بودند؛ زیرا در مجموع، آنان زودتر از دیگران، ترک تحصیل می کردند و سر کار می رفتند، و چون مجرّد بودند، درامد حاصل شده را صرف هوا و هوس خود می کردند. به تدریج، این نوع فرهنگ، که با لباس های متمایز و موسیقی همراه بود، به طبقه متوسط سرایت کرد، ولی با شکلی که جوانان طبقه کارگر از فرهنگ جوانی اخذ کردند، متفاوت بود؛ زیرا جوانان طبقه متوسط تا سن ۱۸ یا ۲۱ سالگی تمام وقت تحصیل می کردند.^(۱۴)

بنابراین، الگوهای رفتاری خاصی که امروزه در جوانان غربی مشاهده می کنیم، ریشه در اهداف تجاری دارند. در حقیقت، جوانان غربی بازیچه سرمایه داران بزرگ شده و به طور زیرکانه ای مورد استثمار آن ها واقع می شوند. استفن مور در ادامه این مطلب می نویسد: «این نظر که جوانان نوعی از فرهنگ یگانه و یک پارچه ای ارائه دهند که از جهان واقعی به وسیله واقعیت منحصر به فرد سن و سال متمایز شده باشد، امری مضحک و مسخره است. تمام بازی فاصله نسل ها یک قرن قبل اصلاً وجود نداشت. شیوه ما در قبال فرایند نوجوانی در واقع یک پیشامد تاریخی بود؛ نتیجه همه شکست های اجتماعی که جنگ جهانی دوم موجب شده بود. جنگ جهانی دوم مجموعه ای از ارزش ها و مفاسد اخلاقی را در نیمه دهه ۱۹۵۰ به همراه آورد. ولی بیست سال جلوتر، امور جوانی دیگر به هیچ وجه یک طغیان نبود، بلکه یک سنّت بود. اما امروزه تولیدکنندگان فراورده های رسانه ای برای کسب پول بیش تر و ارضای هواهای نفسانی اوباش و اراذل فعالیت می کنند. بنابراین، مردم به جای تولید فیلم های خوب، سعی می کنند فیلم های جوان پسند بسازند و موسیقی مبتذلی به آنان تحمیل کنند. آن ها همچنین تلویزیونی برای جوانان درست کردند که در آن رقّاص خانه، انحرافات جنسی و بیکاری جانشین شخصیت، برنامه ریزی و هوش و تدبیر می شود و همه این ها بر این فرض مضحک استوار است که همه جوانان چیزهای مشابهی می خواهند؛ آنان چیزهای جوان پسند می خواهند! در گذشته جوانان همانند افراد مسن در اندازه های کوچک تر بودند، ولی اکنون وضع فرق کرده؛ دیگر هیچ کس بزرگ سال نیست؛ زیرا بعضا بزرگ سالان هم مثل نوجوانان هستند.»^(۱۵)

تنوّعات فرهنگ جوانی

طیف وسیعی از فرهنگ جوانی وجود دارد که بیانگر مجموعه دغدغه های فکری، الگوها و دیدگاه های جوانان با توجه به خانواده، محیط زندگی مدرسه و یا احیانا مشکلاتی می باشد که جوانان با آن ها مواجهند؛ مثلاً، جوانانی که در محیط های روستایی زندگی می کنند الگوهایی متفاوت با جوانان شهری دارند، یا جوانان مناطق پر جمعیت الگوهایی متفاوت با جوانان شهرهای کوچک دارند.^(۱۶) همچنین جوانان مسجدی تجارب متفاوتی نسبت به جوانانی که اهل مسجد نمی باشند، دارند. این تفاوت ها در سبک های^(۱۷) لباس پوشیدن، انتخاب موسیقی و در طرز رفتار گروه های گوناگون منعکس می شوند.

خرده فرهنگ های جوانی دارای تنوّعات گسترده ای هستند که در ذیل، به مهم ترین آن ها اشاره می شود.

فرهنگ جوانان حزب اللهی

جوانان حزب اللهی، که عمدتا از خانواده های مذهبی و سنّتی (و البته از طبقات و اقشار گوناگون جامعه) برخاسته اند، تشکیل فرهنگ خاص خود را داده اند که معمولاً با فرهنگ عمومی جامعه فرق می کند. تعداد این گونه افراد در جامعه ما پیش از انقلاب اسلامی ایران کم تر بود و همزمان با انقلاب، این افراد به سرعت تشکّل یافتند و شکل اجتماعی خاصی گرفتند و تشکیل گروه های اجتماعی با خرده فرهنگ خاص خود را دادند. با شروع جنگ تحمیلی، دایره فعالیت اینان نیز گسترش یافت و در دوران جنگ به اوج خود رسید و از درون مرزهای ایران فراتر رفت و در اقصی نقاط جهان گسترش یافت، به ویژه در کشورهای اسلامی همانند لبنان، سوریه و فلسطین به دلیل موقعیت خاص آن کشورها رشد بیش تری داشت.

پس از جنگ، هرچند فعالیت اجتماعی آنان نسبتا کاهش یافت، اما هنوز در قالب بسیج و هیئات مذهبی به فعالیت اجتماعی خود ادامه می دهند.

ویژگی های فرهنگی این جوانان به شرح ذیل می باشند:

الف. وضعیت ظاهری:

۱. لباس: معمولاً لباس ساده، ولی تمیز و مرتّب می پوشند. یکی از خصوصیات لباس های این جوانان آن است که اهمیتی به الگوهای غربی نمی دهند و تلاش دارند تا لباسشان متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی باشد؛ به این معنا که معمولاً در زمستان ها اورکت، کاپشن یا کت و شلوار می پوشند. در انتخاب کاپشن، از رنگ های زننده مثل قرمز پرهیز دارند و در تابستان، معمولاً از پیراهن آستین بلند استفاده می کنند و کم تر پیراهن را داخل شلوار می کنند.

۲. سر و صورت: معمولاً صورتشان مزیّن به محاسن است و دارای موهای شانه زده و مرتّب می باشند. از انواع الگوهای مو پرهیز دارند و کم تر دیده شده که موهای خود را آغشته به ژل یا روغن کنند یا بیش از حد معمول آن ها را بلند بگذارند.

معمولاً دارای سیمایی روشن و شاداب هستند و انسان از معاشرت با این افراد ناراحت و پشیمان نمی شود. شاید به همین دلیل باشد که کم تر وارد ناهنجاری ها و اعمال خلاف اخلاق می شوند.

ب. گفتار:

معمولاً سعی می کنند گفتارشان مؤدّبانه و با نزاکت باشد. اینان هرچند لهجه خاصی ندارند، اما بیش تر از واژه های خاصی استفاده می کنند، به طوری که می توان ادعا کرد که اینان نوعی زبان مخصوص به خود را بسط داده اند که در آن کلمات مذهبی بیش تر به کار برده می شود.

ج. رفتار:

به لحاظ رفتاری نیز از الگوهای رفتاری خاصی پی روی می کنند. البته بیش تر از الگوهای سنّتی، برخوردشان را روی برخی معیارهای مذهبی تنظیم می کنند. در درون خانواده نیز معمولاً پدر و مادرها از این جوانان خود اظهار رضایت بیش تری می کنند. سعی می کنند در درون خانواده، به پدر و مادر خود احترام بگذارند و حقوق آن ها را بجا بیاورند و کم تر در درگیری های داخل منزل شرکت می کنند.

در مراسم مذهبی، مثل اعیاد مذهبی و ایام شهادات و مولودی های ائمّه اطهار علیهم السلام حضور فعّال دارند. بسیار دیده شده است که در مراسم مذهبی به هیجان می آیند و ابراز احساسات بیش از حد می کنند. معمولاً پس از مراسم جلسات نیم ساعته دارند.

به طور کلی، می توان گفت: اینان تشکیل فرهنگ جوانی خاصی داده اند که با فرهنگ اصلی جامعه متفاوت می باشد و بر خلاف خرده فرهنگ های منحرف، اینان یک فرهنگ ارزشی را شکل داده اند که تلاش دارد ارزش های اصیل اسلامی را زنده کند و الگوهای رفتاری اینان را مجاهدان صدر اسلام و گروه های مرجع اینان را شهدا و ایثارگران و پیروان اصیل خط امام راحل قدس سره تشکیل می دهند.

فرهنگ جوانی طبقه متوسط^(۱۸)

این جوانان، که معمولاً از خانواده های تحصیل کرده و متوسط برخاسته اند، به احتمال زیاد تا گرفتن مدرک پیش دانشگاهی یا مدرک دانشگاهی در نظام آموزشی باقی می مانند. شکل فرهنگ جوانی آنان به احتمال زیاد، بر اساس زندگی دانشجویی استوار می باشد و اغلب با برخی اشکال اعتراض سیاسی در ارتباط می باشند. دوری از جهان واقعی در محیط های دانشگاهی به آسانی به آنان اجازه می دهد تا سبک های جدید زندگی و نگرش های نو را بدون امکان تنبیه شدن، مورد بررسی و امتحان قرار دهند.^(۱۹)

خرده فرهنگ خیابانی جوانان

مراد از «فرهنگ خیابانی» گروه های جوانی هستند که معمولاً بیش تر اوقات خود را در خیابان ها می گذرانند. گاه این خرده فرهنگ های جوانی موجد مسائل اجتماعی شده، نگرانی بزرگ ترها را به همراه خواهد داشت. خرده فرهنگ خیابانی جوانان معمولاً با لغزش های اجتماعی فرهنگی در ارتباط است. این خرده فرهنگ هنجارهای واقعی جوانان بیکاری را نشان می دهد که معمولاً ترک تحصیل کرده اند. برای گروه های خیابانی،^(۲۰) کار از اهمیت فراوانی برخوردار است. بیکاری بر اینان دارای تأثیر زیادی می باشد، و داشتن اشتغال برای آنان یک رؤیا محسوب می گردد.^(۲۱)

خرده فرهنگ لُمپن ها

دسته «لمپن ها» یا به تعبیر مشخص آن در زبان فارسی، «جاهل ها» همواره دارای خرده فرهنگ خاص خود هستند که آنان را از نظر رفتاری (خانواده، تفریح، لباس پوشیدن، سخن گفتن، راه رفتن، حرفه، محل سکونت و روابط اجتماعی) از دیگران متفاوت می کند.

لمپن ها لهجه خاص خود را دارند و از ضرب المثل ها و داستان هایی استفاده می کنند که نماد زندگی آن هاست. تا چند سال قبل، کت و شلوارهایی با کلاه مخمل همرنگ و کفش سیاه پاشنه خوابیده تمام میخ و پیراهن یقه باز و زیرشلوار بلند راه راه (که اغلب از شلوار بیرون است) و عرق گیر ابریشمی نصفه آستین بلند، لباس تمام رسمی لُمپن ها بود. لمپن با بارانی و چتر میانه ای ندارد؛ چون بارانی و چتر را در این حدود ژیگول بازی تلقّی می کند.

بسیار از آن ها بدنشان پر از خال است و بیش تر خال ها عکس زن، اژدها، ملائکه و شیر است و اکثرا آرزو می کنند که یکه بزن جنگل لمپن ها باشند و چون در عمل موفق نمی شوند، در ذهن خود و بر روی سینه یا دیگر اعضای بدنشان آن را نشان می دهند.

بعضی از این افراد به اسم زادگاهشان شهره می شوند؛ مانند علی یزدی، غلام محلّاتی، علی ترکه،… . بد و بی راه گفتن بیان عادی لمپن ها است و در همه جا و برای همه کس آن را به کار می برند، ولی شدت و ضعف دارد. شوخی و بذله گویی و گفتارهای آمیخته به دروغ و ناسزاگویی در محل کار بین لمپن ها بسیار رایج است. باید اضافه کرد که در جامعه، فرهنگ لمپن ها در حال حاضر، در معرض زوال است، اما در عین حال در طی زمان ممکن است برخی از مظاهر حیات فرهنگی آنان به سایر قشرهای جامعه نفوذ کند، اگرچه در سطح محدود و نه در تمامیت آن.^(۲۲)

نوع دیگری از فرهنگ جوانی، که کم و بیش امروزه شاهد آن هستیم، خرده فرهنگ خاصی است که آمیخته ای از فرهنگ جوانان غربی با فرهنگ لمپن هاست.

خرده فرهنگ های منحرف

امروزه رشد برخی از خرده فرهنگ های منحرف در بین نوجوانان و جوانان زنگ خطر افزایش جرایم علیه اخلاق و عفّت عمومی است. افزایش شاخص هایی مثل سنّت گریزی، فرهنگ گریزی، احساس تنهایی و بیگانگی اجتماعی، کاهش گرایش های مذهبی و اخلاقی و گرایش به تجمّلات و خوش گذرانی طیفی است که از یک سو، بزهکاران و مجرمان در آن قرار دارند که به جرایمی همچون تجاوز به عنف، روابط نامشروع و زنا دست می زنند و از سوی دیگر، جوانانی هستند که در حاشیه نشینی فرهنگی قرار دارند و رفتارهایی در قالب خرده فرهنگ های معارض از خود بروز می دهند. بدلباسی و بدحجابی، استفاده از نوارهای ویدئویی، برنامه های تلویزیونی و شبکه های ماهواره از مصادیق آن رفتارها می باشند.^(۲۳)

فرهنگ دختران جوان

گروه های دختران جوان همانند پسران، دارای فرهنگ ها و گروه های اجتماعی متفاوتی می باشند و درصددند از طریق این گروه ها خود را بشناسند. گروه، نقش مهمی در بستر آموزشی، فواصل اجتماعی و جنسیتی^(۲۴) دارد.^(۲۵) این گروه ها را در مراکز علمی همانند دبیرستان و دانشگاه، جشن های عروسی و خانوادگی می توان مشاهده کرد که مهم ترین آن ها دو فرهنگ ذیل می باشند:

۱. فرهنگ دختران مذهبی که معمولاً از قسمت عمده هنجارها و ارزش های قشر مذهبی جامعه پی روی می کنند، ولی به اقتضای سن و سال خود، از بعضی جهات با زنان مذهبی تفاوت هایی دارند. اینان معمولاً از چادر استفاده می کنند، در معاشرت با مردان بیگانه بسیار محتاطانه عمل می نمایند و به سنّت های مذهبی و خانوادگی بسیار پایبندند. تشکّل های گروهی اینان بیش تر در مجالس روضه و جشن های خانوادگی، همانند مولودی ها جلوه گر است.

۲. دختران جوانی که عمدتا فرهنگی متمایل به فرهنگ غرب را در خود پرورش داده، متمایل به الگوهای روز و موسیقی های تند می باشند. اینان بیش تر با شرکت در مجامع و جلسات گروهی بعضا مختلط، همانند جلسات دانشجویی، اعیاد و عروسی ها خود را نشان می دهند.

با این حال، به دلیل آن که فرهنگ سنّتیِ حفاظت از دختران هنوز در جامعه ما از سوی والدین رعایت می شود، گروه ها و تشکّل های آن چنانی که در میان پسران رایج هستند، در میان دختران به ندرت یافت می شوند.

عوامل مؤثر بر فرهنگ های جوانی

در شکل گیری خرده فرهنگ های متعدد جوانی، عوامل فراوانی دخالت دارند که در ذیل، به مهم ترین آن ها اشاره می شود:

الف. گروه همسالان

از آن رو که گروه همسالان تقریبا همسن یکدیگرند و احساس برابری می کنند، معمولاً از معیارهای مشترکی که به اشخاص مسؤول گروه مرتبط هستند، پی روی می کنند. گروه همسالان به عنوان عامل اجتماعی ساختن کودک در دوران بلوغ به اوج اهمیت و تأثیر خود می رسد. در این هنگام، کسب محبوبیت و موردپسند واقع شدن یکی از اهداف مهم نوجوانان می گردد و پذیرش ارزش های گروه همسالان به طور وسیعی به پذیرش فرد در گروه کمک می کند.

گروه همسالان می تواند تأثیری قطعی بر سبک زندگی جوانان داشته باشد. همه ما کم و بیش شنیده ایم: برخی که دارای ناهمسازی با قانونند، با جمعیت منحرفی حشر و نشر دارند. حیثیت و منزلت در میان گروه همسن و سال تا اندازه ای جانشین وفاداری به خارج از گروه می شود.^(۲۶)

ب. تهدید خارجی (جنگ)

تهدید خارجی تأثیر مستقیمی بر رفتار جوانان کشور بر جای می گذارد. جنگ موجب وحدت و همبستگی جوانان (از طبقه پایین گرف