فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام

فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام شامل 47 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حقیقت امام و ائمه اطهار علیهم السلام :

در سوره «انبیاء» خدا فرشته ها را به کِرام معرفی کرد: بَلْ عِبادٌ مُکرَمُونَ لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُونَ. در زیارت جامعه امام هادی(سلام الله علیه) اهل بیت عصمت و طهارت همانند ملائکه به کرامت موصوف شدند. در زیارت جامعه این ذوات قدسی می خوانیم: «وَ عِبَادِهِ الْمُکرَمِینَ الَّذِینَ لا یسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یعْمَلُون ». مسیر نزول قرآن را فرشتگان کِرام به عهده دارند، بَلْ عِبادٌ مُکرَمُونَ بر عهده دارند، بِأَیدِی سَفَرَهٍ کرَامٍ بَرَرَهٍ یعنی این قرآن از مسیر کرامت آمده است.

وقتی قرآن کریم نازل شد، باران هم از خدا نازل شد؛ منتها نزول قرآن به نحو تجلّی است و نزول باران به نحو تجافی. فرق این دو امر آن است که در تجافی چیزی که در بالاست در پایین نیست، چیزی که در پایین است در بالا نیست. باران مادامی که در فضاست روی زمین نیست و وقتی به زمین افتاده در فضا نیست، این به نحو تجافی است. اما قرآن وقتی نازل شد به نحو تجلّی است. قرآن را خدا آویخت نه انداخت. باران را به زمین می اندازد می شود تجافی قرآن را خدا به زمین نیانداخت به زمین آویخت؛ یک طرف قرآن به دست ذات اقدس الهی است که در حدیث ثقلین آمده، در سایر احادیث آمده. اینکه به ما گفتند: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً، به این طناب تمسک کنید برای اینکه این طناب به یک جای بلندِ مستحکم بسته است. اگر طناب در کنار یک مغازه ای افتاده باشد مشکل خودش را حل نمی کند، این اعتصامی ندارد. اعتصام به آن حبلی سودآور است که به دست حکیمی بسته باشد. اگر قرآن کریم را خدا نازل کرد یعنی آویخت و اگر باران را نازل کرد یعنی انداخت و اگر لیله قدر، لیله نزول قرآن است یعنی لیله اعتصام به حبل آویخته است و نه انداخته.

مهم ترین بیانی که ذات اقدس الهی درباره قرآن کریم دارد، در سخنان نورانی امام هشتم علی بن موسی الرضا المرتضی (علیه و علی آبائه و ابنائه آلاف التحیه و الثناء) آمده که حضرت این معارف را بهره همه، مخصوصاً ایرانی ها قرار داد. وجود مبارک امام رضا (علیه السلام) وقتی وارد ایران شد، مکتب تشیع را به همراه خود آورد. ایران را غدیر فتح نکرد سقیفه فتح کرد. اجداد ما از غدیر با خبر نبودند از اهل بیت با خبر نبودند. بسیاری از ایرانی های صدر اسلام، اهل سقیفه درآمده بودند، معلقات شان این است. وقتی وجود مبارک امام رضا از یک طرف، سید عبدالکریم حسنی از طرف دیگر، امام احمد بن موسی از طرف دیگر، فاطمه معصومه (صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین) از طرف دیگر آمدند، برکت غدیر آمد اجداد ما شیعه شدند، وگرنه فخر رازی از اهل همین تهران است که سنّی است، سایر علماء از همین منطقه هستند که سنّی هستند، اجداد ما به برکت امام هشتم شیعه شدند لذا ایام کرامت را ایام تشیع می دانیم، ایام فرشته شدن می دانیم. اجداد ما را اینها نجات دادند وگرنه پدران ما و نیاکان ما غیر از تیم و عدی قبیله ای را نمی شناختند، بنی هاشم را نمی شناختند، اهل بیت را نمی شناختند. مگر آن روز ممکن بود کسی با خبر باشد با جریان بسته آن روز. وجود مبارک امام هشتم وقتی وارد سرزمین خراسان شد سؤال شد که مسئله مهم در اینجا چیست؟ عرض کردند مسئله امامت و خلافت است. حضرت فرمود: اینها از خلافت و امامت چه خبری دارند؟! اینها چه می دانند امامت چیست؟! اینها چه می دانند خلافت چیست؟! آن سخنرانی نورانی را که مرحوم کلینی نقل کرد دیگران هم نقل کردند از وجود مبارک امام هشتم به ما رسیده است فرمود: «اَلإِمَامُ وَاحِدُ دَهْرِهِ لَا یدَانِیهِ أَحَد»، «وَ هُوَ بِحَیثُ النَّجْمُ مِنْ یدِ الْمُتَنَاوِلِینَ وَ وَصْفِ الْوَاصِفِینَ فَأَینَ الِاخْتِیارُ مِنْ هَذَا وَ أَینَ الْعُقُولُ عَنْ هَذَا وَ أَینَ یوجَدُ مِثْلُ هَذَا»؛ امام ستاره آسمان است، با دست کسی نمی تواند به آسمان دست درازی کند و ستاره را بگیرد یا مسح کند. مگر امامت را می شود شناخت؟! مگر ولایت را می شود بدون غدیر شناخت؟! مگر حقیقت امامت یک امر انتصابی است؟!

ادعیه چند قسم است: بعضی از این ادعیه فقط طلب مغفرت است طلب گشایش زندگی است حل حاجت است اینهاست، بعضی از این ادعیه مسائل کلامی است مسائل فلسفی است مسائل اعتقادی است مسائل عمیق علمی است. فهمیدن بعضی از این ادعیه قوی تر و غنی تر از مسئله: «لَا تَنْقُضِ الْیقِینَ أَبَداً بِالشَّک» استصحاب است، آن را با هفت یا هشت سال درس خواندن می شود فهمید، اما بعضی از ادعیه را با هفت یا هشت سال درس خواندن یقیناً نمی شود فهمید. آن دعاهای ماه رجب از همین قبیل است. این دعایی که به ما آموختند وقتی بعد از نماز می خواهید دعا کنید یا در غیر حالت نماز دعا کنید بگویید: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَک فَإِنَّک إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَک لَمْ أَعْرِفْ نَبِیک، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَک فَإِنَّک إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَک لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَک، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَک فَإِنَّک إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَک ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی»، این نظیر روایت های «رُفِعَ. . . مَا لایعْلَمُونَ»و امثال ذلک نیست که با هفت یا هشت سال درس خواندن حل بشود.

آیا مسئله امامت انتصابی است یا انتخابی؟ آیا امام را مردم انتخاب می کنند که آنها می گویند یا امام عهد خداست امامت عهد خداست که خدا می گوید؟ ما می گوییم امامت عهد خداست و خدا باید عطا کند چه اینکه به خلیل حق فرمود: لاَ ینَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ؛ اینکه می خوانیم لاَ ینَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ باید بدانیم که این عهد فاعل «ینال» است یعنی امامت عهد من است میثاق من است حکم من است فرمان من است. این فرمان باید از بالا صادر بشود این سِمَت الهی است، سِمَت مردمی نیست. امامت انتخابی نیست تا مردم به کسی رأی امامت بدهند؛ امامت انتصابی است، چرا؟ چون خود ائمه از طرف ذات اقدس الهی فرمودند اگر کسی بخواهد امام را بشناسد باید پیغمبر را بشناسد، اگر بخواهد پیغمبر را بشناسد باید خدا را بشناسد، چرا؟ چون امامت جانشینی نبوت است خلافت نبی است؛ اگر کسی خواست «خلیفه النبی» را بشناسد باید مستخلف عنه را بشناسد، اگر مستخلف عنه را نشناخت که خلیفه را نمی شناسد و اگر کسی خواست نبی را بشناسد حتماً باید «الله» را بشناسد زیرا نبی خلیفه «الله» است تا کسی مستخلف عنه را نشناسد خلیفه را نمی شناسد. این سه تا جمله چندین برهان عمیق کلامی را به همراه دارد؛ می گوید: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَک»؛ خدایا خودت را به من معرفی کن من تو را بشناسم! چون اگر تو را نشناختم جانشین تو را که پیغمبر است نمی شناسم. نبوت که انتخابی نیست با رأی مردم نیست، مردم جمع بشوند کسی را نبی کنند. برهان مسئله هم این است: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَک فَإِنَّک». این «إنّک» شما در دعاها نمی بینید که استدلال بکند برهان اقامه کند، در دعاها این است که خدایا مشکل ما را حل کن! گناهان ما را بیامرز! بیماری ما را شفا بده! مشکلات دیگر را حل کن! برهان و استدلال در دعا نیست. دعا، خواستن است خواندن است طلب کردن است ناله کردن است گریه کردن است، در آنجا استدلال نیست، اما در اینجا استدلال هست: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَک»، چرا؟ «فَإِنَّک إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَک لَمْ أَعْرِفْ نَبِیک» خد