تعداد بازدید
1 بازدید
ریال98.000

توضیحات

فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام، محتوای خود را در قالب 120 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

  1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
  2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
  3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام، کیفیت تضمین‌شده دارد.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام را دریافت کنید و تأثیرگذارترین ارائه‌ خود را آغاز کنید.


بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام :

عمر سعد در روز عاشورا سر بریده امام حسین علیه السّلام را به خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی داد تا آنها آن را نزد ابن زیاد ببرند، سپس دستور داد سر از بدن سایر شهیدان جدا نمودند و آن سرها را به همراه شمر بن ذی الجوشن، و قیس بن اشعث، و عمرو بن حجّاج به سوی ابن زیاد فرستاد، آنها سرها را به کوفه آوردند.

عمر سعد در روز عاشورا تا پایان، و در روز بعد تا ظهر، در کربلا ماند، سپس اهل بیت امام حسین علیه السّلام و بازماندگان شهیدان را، از کربلا به سوی کوفه روانه ساخت. بانوان حرم را سوار بر شترانی کرد که تنها پاره گلیمی به پشتشان انداخته شده بود، و دارای محمل و سایبان نبودند، صورت هایشان باز بود، با این که آنها امانت های بهترین پیامبران، رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله و سلم بودند، آنان همچون اسیران ترک و روم در سخت ترین وضع و اندوه به سر می بردند، و به راستی چقدر این شاعر نیکو سروده که گوید:

یصلّی علی المبعوث من آل هاشم

و یغزی بنوه انّ ذا لعجیب

«بر پیامبر برانگیخته شده از دودمان هاشم درود بفرستند، و از سوی دیگر با فرزندانش جنگ کرده و آنها را می کشند، به راستی که این موضوع بسیار عجیب است.»

و شاعر دیگر گوید:

أ ترجو امّه قتلت حسینا

شفاعه جدّه یوم الحساب

«آیا آن امّتی که حسین علیه السّلام را کشتند امید به شفاعت جدّش در روز حساب قیامت دارند؟»

روایت شده: تعداد سرهای شهیدان کربلا هفتاد و هشت سر بود، که قبیله های عرب برای تقرّب به پیشگاه ابن زیاد، و یزید بن معاویه، (لعنت خدا بر آنها) بین خود تقسیم نمودند به این ترتیب که:

قبیله کنده حامل سیزده سر بودند، که رئیسشان قیس بن اشعث بود.

قبیله هوازن حامل دوازده سر بودند که رئیسشان شمر بود.

قبیله تمیم حامل هفده سر شدند.

قبیله بنو اسد حامل شانزده سر شدند.

قبیله مذحج حامل هفت سر شدند.

و سایر قبایل، حامل سیزده سر گشتند.

روایت کننده گوید: وقتی که عمر سعد از کربلا خارج شد، گروهی از بنی اسد به قتلگاه آمدند و بر پیکرهای پاک و به خون تپیده شهدا نماز خواندند، و آنها را در مکان هایی که اکنون مشخّص است، به خاک سپردند

ورود اسیران کربلا به کوفه

عمر سعد اهل بیت امام حسین علیه السّلام و بازماندگان شهدا را به صورت اسیر به نزدیک کوفه رسانید، وقتی که آنها به کنار دروازه کوفه رسیدند، مردم کوفه برای تماشای آنها اجتماع کردند.

بانویی از زنان کوفه از پشت بام سر برآورد و صدا زد: «من ایّ الاساری انتنّ؛ شما اسیران از کدام طایفه هستید؟» آنها در پاسخ گفتند: «نحن اساری آل محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم؛ ما اسیران از آل محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم هستیم.»

آن بانو از پشت بام فرود آمد و آنچه از روپوش و پیراهن و روسری داشت، همه را جمع کرد و به اسیران داد، اسیران آنها را گرفتند و خود را پوشاندند.

حسن مثنّی همراه اسیران

راوی گوید: امام سجّاد علیه السّلام همراه آن بانوان اسیر بود، که بر اثر بیماری رنجور و لاغر شده بود، همچنین حسن بن حسن که به حسن مثنّی معروف بود، همراه اسیران بود، او نسبت به عمو و رهبرش امام حسین علیه السّلام ایثار و فداکاری بسیار نمود، و با کمال صبر و مقاومت،

جراحت های شمشیرها و نیزه های دشمن را تحمّل کرد، او در حالی که غرق در جراحات و زخمهای بسیار بود، در عین حال از میدان جنگ خارج شد و در بین اسیران بود.

مصنّف کتاب المصابیح می نویسد: حسن مثنّی فرزند امام حسن مجتبی علیه السّلام هفده نفر از دشمنان را به خاک هلاکت افکند، و در این درگیری، هیجده زخم بر بدنش اصابت کرد، به زمین افتاد، دائیش به نام اسماء بن خارجه او را به کوفه آورد و در آنجا مداوا نمود، تا اینکه سلامتی خود را بازیافت، آنگاه او را به مدینه روانه ساخت.

از جمله افرادی که همراه اسیران بودند، دو پسر امام حسن علیه السلام به نام زید و عمرو بودند.

خطبه پرشور حضرت زینب علیها السلام در کوفه

وقتی که نگاه اهل کوفه به اسیران مظلوم افتاد ناله و گریه کردند، امام سجّاد علیه السّلام به آنها رو کرد و فرمود:

«أتنوحون و تبکون من اجلنا؟ فمن الّذی قتلنا؟؛ آیا شما به حال ما نوحه می کنید و می گریید، پس چه کسی ما را کشت؟»

بشیر بن حزیم اسدی می گوید: در آن روز زینب علیها السلام دختر امام علی علیه السّلام را مشاهده کردم، تا آن روز بانوی پوشیده و نجیبی را مانند زینب علیها السلام هرگز ندیده بودم، که از او شیواتر سخن بگوید، گویی سخنانش از زبان حضرت علی علیه السّلام فرو می بارید، به مردم اشاره کرد که ساکت باشید، نفسها در سینه ها حبس شد، زنگها که در گردن اسبها و استرها بود از حرکت ایستاد.

متن خطبه حضرت زینب علیها السلام

الحمد للَّه و الصّلوه علی جدّی محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم و آله الطّیّبین الاخیار. امّا بعد یا اهل الختل و الغدر و الخذل ا تبکون؟! فلا رقأت العبره و لا هدأت الرّنّه انّما مثلکم کمثل الّتی نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّهٍ أَنْکاثاً تَتَّخِذُونَ أَیْمانَکُمْ دَخَلًا بَیْنَکُمْ الا و هل فیکم الّا الصّلف و النّظف، و الصّدر الشّنف و ملق الاماء و غمز الاعداء؟ او کمرعی علی دمنه او کفضّه علی ملحوده، الا ساء ما قدّمت لکم انفسکم أَنْ سَخِطَ اللَّهُ علیکم، و فی العذاب انتم خالدون.

أ تبکون و تنتحبون، ای و اللَّه فابکوا کثیرا، و اضحکوا قلیلا، فلقد ذهبتم بعارها و شنارها و لن ترحضوها بغسل بعدها ابدا، و انّی ترحضوها قتل سلیل خاتم النّبوّه، و معدن الرّساله، و سیّد شباب اهل الجنّه، و ملاذ خیرتکم و مفزع نازلتکم و منار حجّتکم و مدره سنّتکم.

الا ساء ما تزرون، و بعدا لکم و سحقا، فلقد خاب السّعی و تبّت الایدی، و خسرت الصّفقه و بؤتم بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ علیکم الذّلّه و المسکنه.

ویلکم یا اهل الکوفه أ تدرون ایّ کبد لرسول اللَّه فریتم، و ایّ کریمه له ابرزتم، و ایّ دم له سفکتم، و ایّ حرمه له انتهکتم، و لقد جئتم بها صلعاء عنقاء سواء فقماء [و فی بعضها: خرقاء شوهاء] کطلاع الارض، او ملاء السّماء، افعجبتم ان تمطر السّماء دما، و لَعَذابُ الْآخِرَهِ أَخْزی ، و انتم لا تنصرون و لا یستخفنّکم المهل، فانّه لا یحفزه البدار، و لا یخاف فوت الثّار، و انّ ربّکم لبالمرصاد

حمد و سپاس مخصوص خدا است، و درود بر پدرم محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم و فرزندان پاک و برگزیده او باد. امّا بعد: ای مردم کوفه! ای نیرنگبازان، بی وفایان و پراکندگان! آیا به حال ما گریه می کنید، اشکتان خشک مباد، و ناله شما فرو ننشیند، مثل شما مثل آن زنی است که رشته های خود را پس از تابیدن باز می کرد، چه فضیلتی در شما هست؟ لاف و گزاف، آلودگی و سینه های پرکینه، در ظاهر همانند کنیز چاپلوس، و در باطن همانند دشمنان سخن چین، یا مانند سبزی ها هستید که در لجنزارها روییده، و یا نقره ای که با آن قبر مرده را بیارایند، بدانید که برای آخرت خود کردار زشتی از پیش فرستادید که به خشم خداوند گرفتار، و در عذاب جاوید خواهید ماند.

آیا گریه می کنید؟ و فریاد گریه سر می دهید؟ آری به خدا سوگند باید زیاد بگریید و کمتر بخندید، که دامن خود را به عار و ننگ آلوده نموده اید که هرگز نمی توانید آن را بشویید؟ خون سرور جوانان اهل بهشت و پناه نیکان شما و گریزگاه پیش آمدهای ناگوار شما، و جایگاه رفیع حجّت شما و بزرگ و رهبر قوانین شما را ریخته اند.

ای مردم کوفه! بدانید کار زشتی را انجام می دهید، از رحمت خدا دور باشید و نابود گردید که کوششهای شما به هدر رفت و دستهای شما از کار بریده شد، و در سودای خود زیان دیدید و گرفتار خشم خدا گشتید، و سکّه خواری و بدبختی به نام شما زده شد.

وای بر شما ای اهل کوفه! آیا می دانید که چه جگری از رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلم را بریدید؟ و چه افراد پوشیده به حجاب را از حرمش بیرون کشیدید، و چه خونی را از او ریختید، و چه احترامی را از او هتک کردید؟

قطعا کاری بس هولناک، زشت، سخت، ناروا، خشونت بار و شرم آور به لبریزی سراسر زمین، و گنجایش آسمان انجام دادید.

آیا برای شما شگفت آور است که آسمان در این ماجرا خون ببارد؟

همانا شکنجه و عذاب جهان آخرت، ننگین تر خواهد بود، و کسی شما را یاری نکند و از مهلتی که به شما داده شده استفاده نخواهید کرد، که پیشی گرفتن شما، خدا را شتاب زده نمی کند، و او از فوت (انتقام) نمی هراسد، همانا که پروردگار شما در کمینگاه است.

راوی گوید: سوگند به خدا مردم کوفه را حیران و بهت زده دیدم گریه می کردند، و از حیرت انگشت خود را با دندان می گزیدند.

پیرمردی را گریان دیدم در کنارم ایستاده، آنقدر گریست که ریشش خیس شد، و در حال گریه خطاب به خاندان نبوّت می گفت: «پدر و مادرم به فدای شما، پیران شما برتر از پیران دیگر، و جوانانتان بهتر از جوانان دیگر، و زنانتان برتر از زنان دیگر، و نسل شما بهتر از نسلهای دیگر هستند که نه خوار می گردند و نه شکست پذیر می شوند.»

خطبه فاطمه صغری علیها السلام

زید بن امام کاظم علیه السّلام می گوید: پدرم از جدّش روایت کند که گفت:

فاطمه صغری علیها السلام پس از آنکه از کربلا وارد کوفه شد این خطبه را (در برابر اجتماع مردم) خواند:

الحمد للَّه عدد الرّمل و الحصی وزنه العرش الی الثّری احمده و اؤمن به و اتوکّل علیه و اشهد ان لا اله الّا اللَّه وحده لا شریک له، و انّ محمّدا عبده و رسوله، و انّ ذرّیته ذبحوا بشطّ الفرات بغیر ذحل و لا تراث

حمد و سپاس می گذارم خداوند را به عدد شن ها و ریگ ها و هم وزن جهان از عرش تا خاک، او را ستایش کنم و به او ایمان آورده ام، و بر او توکّل می کنم. و گواهی می دهم که معبودی جز خدای یکتا و بی همتا نیست، و شریک ندارد، و این که محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم بنده و رسول خدا است، و ذریّه و فرزندان او را در کنار فرات سر بریدند، با آنکه کسی را نکشته بودند تا طلب قصاص کنند.

اللّهم انّی أعوذ بک ان افتری علیک الکذب، و ان اقول علیک خلاف ما انزلت من اخذ العهود لوصیّه علیّ بن ابی طالب علیه السّلام، المسلوب حقّه المقتول بغیر ذنب- کما قتل ولده بالامس- فی بیت من بیوت اللَّه، فیه معشر مسلمه بألسنتهم، تعسا لرءوسهم، ما دفعت عنه ضیما فی حیاته، و لا عند مماته حتّی قبضته الیک، محمود النّقیبه، طیّب العریکه، معروف المناقب، مشهور المذاهب لم تأخذه اللّهم فیک لومه لائم، و لا عذل عاذل، هدیته یا ربّ للاسلام صغیرا، و حمدت مناقبه کبیرا، و لم یزل ناصحا لک و لرسولک صلواتک علیه و آله حتّی قبضته الیک زاهدا فی الدّنیا غیر حریص علیها، راغبا فی الآخره مجاهدا لک فی سبیلک، رضیته فاخترته و هدیته الی صراط مستقیم

خدایا! به تو پناه می آورم از اینکه دروغ بر تو بندم، و بر خلاف آنچه بر رسول خود فرستاده ای سخنی گویم، رسول تو پیمانها (ی محکم) برای وصیّ خود علی بن ابی طالب علیه السّلام از مردم گرفت، ولی آنها حقّش را غصب کردند، و او را بی گناه کشتند – همان گونه که فرزندش دیروز (روز عاشورا) – در خانه ای از خانه های خدا (کربلا) در نزد گروهی که مسلمان زبانی بودند کشته شد.

ای خاک بر سرشان! که نه در زندگی او (فرزند علی علیه السّلام) ستمی را دفع کردند، و نه به هنگام مرگش او را یاری نمودند، تا آنکه روحش را قبض کردی در حالی که طینتی پاک، و طبیعتی پسندیده، فضایلی معروف همگان، و عقائدی نیک که نزد همه مشهور بود داشت، خدایا! او در راه تو از سرزنش ملامتگران نهراسید، و از نکوهش کسی باک نداشت.

پروردگارا! تو فرزند علی علیه السّلام [حسین علیه السّلام] را از خردسالی به اسلام هدایت فرمودی، و در بزرگی، خصال اخلاقی او را ستودی، او پیوسته به وظیفه خیرخواهی نسبت به تو و پیامبرت صلوات تو بر او و بر آلش اقدام می کرد، تا آنکه او را به سوی خود بردی، در حالی که حرص و دلبستگی به دنیا نداشت، و شیفته آخرت بود، برای رضای تو در راه تو جهاد و کوشش نمود، او را پسندیدی و برگزیدی و او را به سوی صراط مستقیم هدایت فرمودی.

امّا بعد: یا اهل الکوفه، یا اهل المکر و الغدر و الخیلاء، فانّا اهل بیت ابتلانا اللَّه بکم و ابتلاکم بنا فجعل بلاءنا حسنا، و جعل علمه عندنا، و فهمه لدینا فنحن عیبه علمه، و وعاء فهمه و حکمته، و حجّته علی اهل الارض فی بلاده لعباده، اکرمنا اللَّه بکرامته و فضّلنا بنبیّه محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم عَلی کَثِیرٍ مِمَّنْ خلق تفضیلا بیّنا.

فکذّبتمونا و کفّرتمونا، و رأیتم قتالنا حلالا، و اموالنا نهبا، کأنّنا اولاد ترک او کابل، کما قتلتم جدّنا بالامس، و سیوفکم تقطر من دمائنا اهل البیت، لحقد متقدّم، قرّت لذلک عیونکم، و فرحت قلوبکم، افْتِراءً عَلَی اللَّهِ و مکرا مکرتم وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ

اما بعد: ای مردم کوفه! ای اهل حیله و نیرنگ و بی وفا و خودخواه، ما خانواده ای هستیم که خداوند ما را به شما و شما را به ما آزمایش فرمود. ما از آزمایش به طور نیک بیرون آمدیم، خداوند علمش را در نزد ما قرار داد و ما را دارای فهم و دریافت کرد، ما کانون علم خدا و مرکز فهم و حکمت او، و حجّت او بر اهل زمین در شهرهایش برای بندگانش هستیم، خداوند ما را به کرامتش، کرامت داد، و به وجود پیامبرش حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلم بر بسیاری از مخلوقاتش برتری بخشید، ولی شما ما را دروغگو دانستید، و در مورد ما ناسپاسی نمودید، کشتن ما را حلال دانسته، و اموال ما را به یغما بردید، گویی ما از فرزندان ترک و کابل بودیم، چنان که دیروز جدّ ما [حضرت علی علیه السّلام] را کشتید، و خون ما از شمشیرهای شما بر اثر کینه های گذشته می چکد، چشم شما به این گونه اعمال ناروا روشن شد، و دلتان شاد گشت، با این دروغی که بر خدا بستید، و نیرنگی که با خدا کردید، ولی خدا بهترین مکرکننده ها است.

فلا تدعونّکم انفسکم الی الجذل بما اصبتم من دمائنا، و نالت ایدیکم من اموالنا، فانّ ما اصابنا من المصائب الجلیله و الرّزایا العظیمه «فِی کِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیرٌ، لِکَیْلا تَأْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ.»

تبّا لکم، فانتظروا اللّعنه و العذاب، فکأن قد حلّ بکم و تواترت من السّماء نقمات، بعذاب، و یُذِیقَ بَعْضَکُمْ بَأْسَ بَعْضٍ ثمّ تخلّدون فی العذاب الالیم یوم القیامه بما ظلمتمونا أَلا لَعْنَهُ اللَّهِ عَلَی الظَّالِمِینَ (اقتباس از آیه ۲۲ و ۲۳ سوره حدید)

مبادا به خاطر خونی که از ما ریختید، و اموالی را که از ما تاراج کردید، شاد باشید، چرا که مصائب بزرگ و حوادث تلخ بسیار دشواری که به ما رسید، در کتاب تقدیرات الهی ثبت بود قبل از آنکه زمین را بیافرینند، و این بر خدا آسان است، این به خاطر آن است که برای آنچه از دست داده اید، تأسّف نخورید، و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشید، و خداوند هیچ متکبّر فخر فروشی را دوست ندارد.

ای کوفیان! مرگتان باد! منتظر عذاب و لعنت خدا باشید که گویی نزدیک است بر شما وارد شود، و عذابهای پی در پی از آسمان بر شما فرو ریزد، که شما را هلاک کند، و شما را در این جهان به جان یک دیگر اندازد، سپس وارد عذاب دردناک روز قیامت گردید، به خاطر ظلمهایی که بر ما روا داشتید، آگاه باشید لعنت خدا بر ستمگران باد.

ویلکم أ تدرون ایّه ید طاعنتنا منکم و ایّه نفس ترغب الی قتالنا؟ ام بایّه رجل مشیتم الینا تبغون محاربتنا؟

قست و اللَّه قلوبکم، و غلظت اکبادکم، و طبع علی افئدتکم، و ختم علی اسماعکم و ابصارکم و سوّل لکم الشیطان، و املی لکم و جعل علی بصرکم غشاوه فانتم لا تهتدون

وای بر شما آیا می دانید کدام دست بر ما ستم کرد؟ و کدام دل به جنگ با ما رغبت نمود؟ و با کدامین پای، به قصد جنگ با ما بیرون آمدید؟ سوگند به خدا دل شما سخت و بی رحم شد، و جگرهایتان درشت گردید، و بر دلها و گوشها و چشمهای شما مهر نهاده شد، و شیطان زشتیها را در نظر شما بیاراست، و به شما نوید عمر طولانی داد، و بر چشمهای شما پرده (جهل و غرور) آویخته شده است، و راه هدایت را نمی شناسید.

فتبّا لکم یا اهل الکوفه ایّ تراث لرسول اللَّه صلی اللَّه علیه و آله و سلم قبلکم و ذحول له لدیکم بما عندتم باخیه علیّ بن ابی طالب جدّی و بینه و عترته الطّیّبین الاخیار فافتخر بذلک مفتخر، و قال:

نحن قتلنا علیّا و بنی علیّ

بسیوف هندیّه و رماح

و سبینا نسائهم سبی ترک

و نطحناهم فایّ نطاح

مرگتان باد ای کوفیان! چه کینه ای به رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلم و چه دشمنی با او داشتید؟ که این گونه با برادرش علیّ بن ابی طالب علیه السّلام جدّم و پسران و عترت پاک و نیکش رفتار نمودید، تا آنجا که مردی از شما افتخار کرد و از روی افتخار چنین گفت:

ما علی و پسرانش را کشتیم، به شمشیرهای هندی و نیزه ها، زنهایشان را همانند اسیران ترک اسیر کردیم، و آنها را با سخت ترین شکنجه درهم شکستیم.

بفیک ایّها القائل الکثکث، و الاثلب، افتخرت بقتل قوم زکّاهم اللَّه و اذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهیرا، فاکظم و اقع کما اقعی ابوک فانّما لکلّ امرء ما اکتسب و ما قدّمت یداه! حسدتمونا- ویلا لکم- علی ما فضّلنا اللَّه علیکم

فما ذنبنا ان جاش دهرا بحورنا

و بحرک ساج لا یواری الدّعاء مصا

ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ، وَ مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ (اقتباس از آیه ۴۰ سوره نور)

خاک و سنگ در دهانت ای شاعر! آیا به کشتن آن قومی می نازی، که خداوند آن قوم را پاک و پاکیزه ساخت، و پلیدی را از آنها دور نمود، دهانت را ببند، و در جای خود بنشین همان گونه که پدرت نشست که برای هر شخصی همان است که تحصیل کرده و به پیش فرستاده است.

وای بر شما! آیا به ما حسادت می ورزید؟ به خاطر آنکه خداوند ما را بر شما برتری بخشیده است.

گناه ما چیست که دریاهای (فضائل) ما جهان را فروگرفت، و دریای تو روپوش کوچکی است که حتّی حشره دعموس (جانور کوچ دریایی) را نمی پوشاند. این از فضل خدا است که به هر کس بخواهد و شایسته ببیند عطا می کند، و خداوند دارای عطای بزرگ است، و کسی که خداوند برای او نوری قرار نداده، برای او نوری وجود ندارد.

روایت کننده می گوید: [خطبه حضرت فاطمه صغری علیها السلام آن چنان حاضران را تحت تأثیر قرار داد که] صدای آنها به گریه بلند شد و گفتند: «ای دختر پاکان! بس کن که با گفتارت دلهای ما را سوزاندی و گلوها و سینه های ما را کباب کردی، و درون ما را شعله ور ساختی.»

آنگاه آن بانو ساکت شد.

خطبه امّ کلثوم دختر علی علیه السّلام

در همان روز حضرت ام کلثوم علیها السلام دختر علی علیه السّلام از پشت پرده نازک، در حالی که با صدای بلند می گریست چنین خطبه خواند:

یا اهل الکوفه سوءا لکم، ما لکم خذلتم حسینا و قتلتموه و انتهبتم امواله و ورثتموه، و سبیتم نسائه و نکبتموه؟ فتبّا لکم و سحقا، ویلکم أ تدرون ایّ دواه دهتکم؟ و ایّ وزر علی ظهورکم حملتم، و ایّ دماء سفکتم، و ایّ کریمه اصبتموها؟ و ایّ اموال نهبتموها، قتلتم خیر رجالات بعد النّبیّ و نزعت الرّحمه من قلوبکم، أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ، و حزب الشَّیْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ

ای کوفیان، کار بسیار بدی انجام دادید (روزگارتان تیره باد) چرا حسین را تنها گذاشتید و او را کشتید، و اموالش را به یغما بردید و تصاحب کردید. و بانوان حرمش را اسیر کرده و آزردید؟

هلاکت باد بر شما، و از رحمت خدا دور گردید، وای بر شما! آیا می دانید چه فاجعه دردناکی را مرتکب شده اید؟ چه خونهایی را ریختید؟ چه گستاخی به حریم بزرگان نمودید؟ و لباس چه کودکانی را ربودید؟ و چه اموالی را تاراج کردید؟ شما بهترین مردان بعد از پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و سلم را کشتید؟ رحم و مهر از دلهای شما رخت بربسته، آگاه باشید که حزب خدا پیروزند، و حزب شیطان در ضرر و زیان می باشند.

قتلتم اخی صبرا فویل لامّکم

ستجزون نارا حرّها یتوقّد

سفکتم دماء حرّم اللَّه سفکها

و حرّمها القرآن ثمّ محمّد

الا فابشروا بالنار انّکم غدا

لفی قعر نار حرّها یتصعّد

و انّی لأبکی فی حیاتی علی اخی

علی خیر من بعد النّبیّ سیولد

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

.edd-js-none .edd-has-js, .edd-js .edd-no-js, body.edd-js input.edd-no-js { display: none; }
/* */
[{“@type”:”Product”,”name”:”u0641u0627u06ccu0644 u067eu0627u0648u0631u067eu0648u06ccu0646u062a u06a9u0627u0645u0644 u062du0648u0627u062fu062b u0628u0639u062f u0627u0632 u0634u0647u0627u062fu062a u0627u0645u0627u0645 u062du0633u064au0646 u0639u0644u064au0647 u0627u0644u0633u0651u0644u0627u0645″,”url”:”https://powerpoint-download.ir/downloads/220770/”,”brand”:{“@type”:”https://schema.org/Brand”,”name”:”u0622u0633u0627u0646 u067eu0627u0648u0631u067eu0648u06ccu0646u062a”},”sku”:”220770″,”image”:”https://powerpoint-download.ir/wp-content/uploads/edd/2024/09/powepointfile-150×150.png”,”offers”:{“@type”:”Offer”,”price”:”990000″,”priceCurrency”:”RIAL”,”priceValidUntil”:””,”url”:”https://powerpoint-download.ir/downloads/220770/”,”availability”:”https://schema.org/InStock”,”seller”:{“@type”:”Organization”,”name”:”u0622u0633u0627u0646 u067eu0627u0648u0631u067eu0648u06ccu0646u062a”}},”@context”:”https://schema.org/”}]
/* */

/* */

/* */

/* */

NProgress.start();
setTimeout(function() { NProgress.done(); $(‘.fade’).removeClass(‘out’); }, 1000);

راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
نقد و بررسی‌ها

هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.

اضافه کردن نقد و بررسی

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *