فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان شامل 28 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حکیم خردمند روشن روان :

خبر درگذشت عالم ربانی، استاد بزرگ فلسفه و عرفان اسلامی، حکیم زاهد مرحوم آیت الله حاج شیخ یحیی انصاری شیرازی قدس سره، برای اینجانب که سال های متمادی از محضر پر برکت آن وجود ذی جود بهره مند بوده، خبری سخت تلخ و جانگداز است. اکنون که از میهن اسلامی دور و از فیض حضور در مراسم عروج روحانی این اسوه اخلاق و تقوی محرومم، ضمن عرض تسلیت به بازماندگان محترم و تلامیذ بزرگوار ایشان، با قلبی آکنده از اندوه، این وجیزه پراکنده را به ساحت قدسی وی تقدیم می کنم. روحش شاد و یادش گرامی باد.

یک دهان خواهم به پهنای فلک***تا بگویم شرح آن رشک ملک

کسانی که مرحوم استاد انصاری شیرازی را از نزدیک درک کرده بودند، اذعان دارند که این عالم ربانی مجسمه عفت و حیا، اخلاق و تواضع، حلم و خویشتنداری بود. او نه تنها با آموزش نکات دقیق فلسفی و عرفانی می کوشید شاگردان را با افقی متعالی از معارف آشنا سازد، بلکه با رفتار محجوبانه خود، آموزگار اخلاق و تربیت اسلامی بود. اکنون که دفتر خاطرات گذشته را در ذهن مرور می کنم با صحنه هایی شگفت مواجه می شوم که برای ثبت در تاریخ آموزش این مرز و بوم باید بیان شود.

مرحوم استاد انصاری شیرازی، علیرغم حضور جمع زیادی از طلاب و اصرار آنان، از رفتن بر فراز منبر تدریس خودداری نموده و ترجیح می داد همچون سایر تلامیذ، بر روی زمین بنشیند. او در تمام مدت تدریس، با ادبی مثال زدنی، دوزانو می نشست و به آموزش حکمت یا عرفان می پرداخت. این رفتار وی از آن رو بود که مبادا تدریس فلسفه، زمینه ساز غرور وی شده و او را از تهذیب نفس باز دارد. علاوه بر این، او از نگاه کردن به چهره طلاب اجتناب می ورزید. یکبار از ایشان در این باره پرسیدم. فرمود شاید یکی از کسانی که امروز در جلسه حضور دارد، درس مرا نپسندد و قصد ادامه حضور نداشته باشد. من به صورت طلاب نگاه نمی کنم، تا اگر در بیرون با هم مواجه شدیم، خجالت نکشند!

بعد از پنج سال حضور در درس عمومی فلسفه که بر اساس شرح منظومه حکمت مرحوم حاج ملاهادی سبزواری بود، اجازه فرمودند تا در درس خصوصی عرفان که برای جمعی محدود در منزل تدریس می شد، خدمت ایشان برسم. وقتی در این جمع، در اتاقی کوچک حضور یافتم، اولاً دیدم که پایین ترین قسمت اتاق، محل جلوس ایشان بوده و دیگران باید در قسمت های بهتر بنشینند. از این گذشته، او خود را مقید کرده بود که هر روز کفش تلامیذ را جفت کند. حتی اگر ما می خواستیم خود، این کار را کنیم، باز هم آن را تکرار می کرد. معلوم بود که همه این رفتارها، هدفمند بوده و این استاد بزرگ می خواهد بطور عملی شاگردان را با مفاهیم اخلاقی مبارزه با غرور و عُجب، آشنا سازد.

از ویژگی های درس استاد انصاری شیرازی آن بود که در آغاز هر جلسه، نخست روایتی اخلاقی از یکی از کتاب های روایی انتخاب می کرد، آن را با دقت، همراه با سلسله سند قرائت نموده، دقایقی پیرامون مفاد آن توضیح می داد و سپس بحث فلسفی خود را آغاز می نمود. در حین تدریس که مبتنی بر توضیح متن کتاب بود، از تشریح هیچ نقطه ای فروگذار نمی کرد. تلاش می کرد تا آخرین دقیقه به تدریس ادامه داده و لحظه ای کم نگذارد. در شروع درس نیز مقید بود رأس ساعت، آغاز نموده و عملاً نظم را به طلاب آموزش دهد. در حین تدریس با سماحت به شنیدن اشکالات و پرسش های طلاب می پرداخت و آنگاه با صدایی رسا می کوشید تا اشکال را برطرف کند. هیچگاه بدون مطالعه در جلسه تدریس حاضرنمی شد. شروح و حواشی متعددی را که بر متن درسی نگاشته شده بود، می دید و ملاحظات خود را نیز نسبت به آن ها در حین درس مطرح می ساخت.

درس حکمتی که او می آموخت، تنها قواعد و براهین خشک فلسفی نبود. ذوقیات نیز چاشنی همیشگی درس بود. او که خود ادیبی ارجمند و شاعری گرانمایه بود، برای هر مبحثی ده ها بیت شعر در حافظه داشت. گاه به مناسبت شعری از حافظ یا فردوسی و سعدی و… قرائت می کرد و آن را با مبانی فلسفی که مورد بحث بود، پیوند می زد. گاه نیز ظرائف و لطایفی از سخنان حکما و عرفا بیان می فرمود تا جلسه درس از نشاط نیفتد.

او محضر استادان زیادی را درک کرده و از خرمن دانش های گوناگون آنان آموخته و اندوخته بود. اما در این میان، تأثیر علامه فرزانه مرحوم آیت الله سید محمد حسین طباطبایی در شکل گیری شخصیت او بیش از دیگران بود. تا جایی که با یاد آن بزرگوار، بی درنگ حالش منقلب و آهی از سر فراق بر می آورد. خاطرات بسیار زیادی از آ