فایل پاورپوینت کامل خاطرات تبلیغی از سفر به برزیل

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خاطرات تبلیغی از سفر به برزیل :

حجت الاسلام احمد قادری از روحانیون مبلغ حوزه علمیه قم است که در فاصله زمانی بهمن ماه سال تا خرداد را به تبلیغ در شهرهای گویانیا و گوارانتا در کشور برزیل سپری کرده است. وی از خاطرات خود می گوید که در ادامه می خوانیم:

نماز جماعت، پشت شیشرستوران در برزیل

کار فرهنگی یک ایرانی برای نیمه شعبان در برزیل

توسل مستبصر اهل سنت به امام زمان (عج) در برزیل

استقبالِ کشیشان برزیلی، از دریافت کتاب آموزه هایی از قرآن، به قلم آیت الله خامنه ای

تعجب زنان برزیلی از نام گذاری روز زن در ایران

خاطره جالب مبلغ ایرانی از دفتر ایران دربرزیل

سفر تبلیغی به برزیل و برگزاری جشن میلاد امام علی(ع)

ماه رمضانِ به یادماندنی در برزیل

ردّ پای اسرائیل در مدارس برزیل

نماز جماعت، پشت شیشرستوران در برزیل

آمارهای رسمی از “مرکز تحقیقات پیو” نشان می دهد؛ اگرچه که تا سال “اسلام” به عنوان دومین دین پُرطرفدار در دنیا بوده؛ اما پیش بینی شده که این آمار تا سال ، دگرگونیِ جالب توجه را تجربه خواهد کرد و آن، نزدیک بودن تعداد طرفداران اسلام و مسیحیت در این دوره، خواهد بود.

در ماه های حضورم در برزیل، یکی از شهرهایی که تجربه کردم، شهر guaranta do norte بود که در نزدیکیِ جنگل های انبوه آمازون بود و نه تنها مسجد و مرکز اسلامی نداشت؛ بلکه فاقد حتی یک مسلمانِ بومیِ برزیلی بود.خیلی علاقه داشتم با برزیلی ها ارتباط بگیرم و ضمن گفتگو، از خدا، اسلام، پیامبر، قرآن و. . . برایشان بگویم.

البته بحمدالله توفیقات خوبی در این خصوص، رزق من شد؛ اما در حوزاقامنماز، باید فکری می کردم تا بتوانم این موضوع را به عنوان پرچم و عمود دین اسلام، تبلیغ کنم.

دست به تلفن شدم و یکی یکی، آمار معدود مسلمانانِ مهاجر آن شهر و شهرهای اطراف همچون: Matupa را به دست آوردم و آنها را به میهمانی و پذیرایی شام، دعوت کردم. یکی برای لبنان بود، دیگری برای بنگلادش، دو نفر که پدر و پسر بودند، از عراق آمده بودند، خانمی هم از اهالیِ سوریه، در آن شهر مقیم بود.

همه در روز مشخصی در محل اقامت ما یعنی Hotel floor da mata حاضر شدند. جمع خوبی تشکیل شد، هم از شیعه و هم از اهل سنت؛ دلم برای نماز جماعت تنگ شده بود؛ قبل از اینکه سراغ شام برویم، پیشنهاد دادم تا با هم اقامنماز کنیم؛ همه موافق بودند؛ اما مشکل آن بود که مکانی برای اقامنماز نداشتیم. با هماهنگی مدیریت هتل، از رستوران که بواسطپنجره هایِ بزرگ شیشه ای، مُشرف به خیابان بود، استفاده کردیم و ملحفه هایی که در قسمت تدارکات هتل وجود داشت را به عنوان زیرانداز، پهن کردیم.

چون بنده طلبه بودم، جلو ایستادم و شروع به نماز کردم. نماز که تمام شد، بی اختیار به سمت پنجره هایِ مُشرف به خیابان نگاه کردم و مردمی را دیدم که با توجه و تمرکز، به نماز خواندن ما می نگریستند.

خلاصه در سرزمین درخت و طبیعت و آبشار و در شهری که نام و نشانی از اسلام نبود، یک نماز جماعت مختصر وحدت بخش، که هم شیعه در آن حضور داشت و هم سُنی، اقامه کردیم. البته بحمدالله این موضوع تا زمانی که در آن شهر بودم، بارها تکرار شد.

کار فرهنگی یک ایرانی برای نیمه شعبان در برزیل

سالی که در برزیل بودم، منتظر بودم تا نیمشعبان برسد و قدمی برای معرفی امام زمان علیه السلام در آنجا بردارم. اگرچه که مخاطبین من تماماً مسیحی بودند و حتی یک شیعه یا حتی اهل سنت هم در شهر نبود، ولی دغدغطلبگی من اجازه نمی داد نیمشعبان بیاید و دست روی دست بگذارم و کاری نکنم. به ذهنم رسید از مسیر مقبولات و اعتقادات مسیحیان برزیل، وارد شوم تا بتوانم اثرگذار باشم.

می دانستم که نوید ظهور منجی را همانبیاء عظام، خصوصا حضرت مسیح علیه السلام به پیروان خود داده اند. در مرحله نخست، روایاتی در این باب از اینترنت پیدا کردم و بعد چون منابع مکتوب در اختیار نداشتم، با محققان یکی از مراکز تحقیقاتی در قم هماهنگ کردم تا روایات را از جهت سند، مورد بررسی قرار دهند.

در نهایت یک حدیث انتخاب شد. روایت شریف محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: “یا محمّد بن مسلم انّ فی القائم من اهل بیت محمّد (علیهم السّلام) شبه من خمسه من الرسل: یونس بن متی و یوسف بن یعقوب و موسی و عیسی و محمّد صلوات الله علیهم” و بعد روایت، یکی یکی، شباهت های امام مهدی ارواحنافداه را به پیامبران، شرح می دهد. فورا با یکی از دوستان طرّاح در ایران تماس گرفتم و ماجرا را در میان گذاشتم. او هم با افتخار، انجام کار را پذیرفت و بعد از چند بار رفت و برگشت، اصلاح و آماده چاپ شد. به سختی سراغ مغازه هایی که چاپ بنر داشتند را گرفتم؛ اما متاسفانه برخلاف ایرانِ خودمان، آنقدر قیمت چاپ یک بنر × گران بود که کُلاََ از چاپ آن منصرف شدم. با ناراحتی به هتل آمدم. فکری به سَرم زد و شروع به انتشار طرح، در فضای مجازی کردم و برای تمام افرادی برزیلی که می شناختم، فرستادم و البته بازخوردهای مثبتی را نسبت به این روایت و معرفی امام زمان(عج) از برزیلی ها دریافت کردم.

توسل مستبصر اهل سنت به امام زمان (عج) در برزیل

در ایامی که در شهر Guaranta do norte برزیل بودم، به جهت فعالیت هایی که داشتیم، صبح زود، قبل یا بعد از نماز صبح، باید از هتلِ محل اقامت Flor da mata خارج می شدیم. معمولا وقتی پس از نماز سوار ماشین می شدیم، من دعای عهد را که در حقیقت بیعت روزانه با امام عصر هست را بلند می خواندم. یکی از همراهان من در آن مقطع زمانی، پزشک مستبصر اهل سنتِ ایرانی بود که هر روز باتفاق، مسیر را می رفتیم و برمی گشتیم.

یکی از صبح ها وقتی سوار ماشین شدیم، خواستم تا رسیدن به مقصد، کمی استراحت کنم و عملا حوصله ای برای قرائت دعا نداشتم. چشمانم را که بستم، پزشک مستبصر، دستی بر شانمن زد و گفت: حاج آقا! امروز دعای عهد نمی خوانی!؟ من به این دعا علاقه دارم و این دعا در حقیقت، حال دل من را خوب می کند و ارتباطم را با امام زمان، تقویت می کند.

من اگرچه آنروز حسّ و حال خواندن دعا نداشتم؛ اما از خودم خجالت کشیدم و خیلی زود، انرژیِ سخنان این مستبصرِ ایرانی به من منتقل شد و شروع به خواندن دعا کردم و با خودم گفتم: اگر چه که این پزشک سال ها بر اعتقادات اهل سنت بوده؛ اما امروز که شیعه شده، چقدر ارتباط خوبی را با امام زمان خود، برقرار کرده است.

استقبالِ کشیشان برزیلی، از دریافت کتاب آموزه هایی از قرآن، به قلم آیت الله خامنه ای

چند ماهی که در شهر Guaranta do norte برزیل بودم، یکی از کارهایِ روزانمن در اوقات فراغت، برقراری ارتباط موثّر و دیدار با چهره های موجّه شهر بود. از جملاین افراد، دو کشیش کاتولیک به نام های: “پدر آدنیلسون” Padre Adenilson و “پدر ریکردو” Padre Ricardo بودند. این دو کشیش مسیحی، از جهت اخلاق اجتماعی و مردم داری، بین کاتولیک های شهر، زبانزد بودند. پیش از این، برخی از دوستان برزیلی، من را به آنان معرفی کرده بودند؛ لذا پیش زمینذهنی از بنده داشتند. به هر صورت، قرار ملاقاتی در خانآنان گذاشته شد.

برای خودم جالب بود که منزل مسکونی کشیش ها، دقیقاََ دیوار به دیوار با بزرگترین کلیسای شهر بود. با توجه به اینکه در آئین مسیحیت، یک کشیش امکان ازدواج ندارد و باید حتما مجرد باشد، لذا هر دو پدر روحانی، با هم در یک خانه زندگی می کردند.

زنگ زدیم و وارد خانه شدیم. پس از ورود، هر دو به استقبال آمدند و محترمانه، مودّبانه، با سلام و احوالپرسی و روی گشاده، من و همراهم را به اتاق میهمانی بردند. یک محیط ساده، تمیز و آرامش بخش. یک فرش ساده به همراه چند مبلمان قهوه ای و چند میز عسلی که روی هر کدام، یک کتاب مقدّس یعنی انجیل Biblia گذاشته بودند. سپس با شکلات های برزیلی از من پذیرایی کردند. من در ابتدا خودم را معرفی کردم و از اوضاع و احوال آنان پرسیدم. حال و هوای دوستانه ای بین طلبایرانی و کشیش های برزیلی حاکم شد.

کم کم به طرح بعضی از موضوعات کلامی و اعتقادی پرداختم و از اسلام به عنوان آخرین و کامل ترین نسخادیان آسمانی، سخن گفتم. گفتم که اسلام معتقد است که مسیحیت هم، از ادیان توحیدی و آسمانی است و این موضوع، بارها در کتاب مقدّس ما مسلمانان، یعنی قرآن کریم یادآوری شده است. سپس به نبوّت حضرت عیسی مسیح علیه السلام اشاره کردم و گفتم: ما معتقدیم که مسیح، یکی از انبیای بزرگ الهی است که البته بشارت به آمدنِ پیامبری پس از خود را داده و او کسی نیست غیر از حضرت محمد صلی الله علیه و آله.

نکتجالب اینجا بود که وقتی درباراسلام، قرآن کریم و پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله صحبت می کردم، از چهرآنان معلوم بود که اولین بار است که این مطالب به گوش شان می رسد و اتفاقا به این موضوع نیز، اذعان کردند. خلاصه از مشترکات دین اسلام و مسیحیت گفتم و به هیچ عنوان جایگاه طرح نقاط اختلاف، آنجا نبود. سپس کتاب “آموزه هایی از قرآن کریم” که به قلم رهبر معظم انقلاب و به زبان پرتغالی ترجمه شده بود را به همراه یک بسته شکلات، به آنها هدیه دادم که با استقبال خوب شان مواجه شد و البته بعدها خودشان پیام فرستادند که کتابی که هدیه گرفتند، بسیار جالب و پُرمفهوم بود.

تعجب زنان برزیلی از نام گذاری روز زن در ایران

تازه رفته بودم برزیل. با حال و هوای آنجا، چندان آشنایی نداشتم و غافل از اینکه اینجا از جعبه های شیرینی متعارفی که در قنادی های ایران وجود دارد، خبری نیست.

پرس و جو کردم، گفتند برای این کار، بهترین راه حل، خرید و توزیع شکلات هست که برزیلی ها هم، عاشق شکلاتند. سفارش خرید چند بسته شکلات دادم.

روز میلاد حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها رسید. نشستم پای سیستم و اطلاعیه تبریکی رو به مناسبت این روز خجسته، آماده کردم. در فضایی که تفکر فمنیستی موج می زند، در اطلاعیه ای که آماده شد، به گرامیداشت روز زن در ایران اشاره کردم و تصویری هم از تمثال مبارک امام خمینی(ره) در کنار نام مقدّس حضرت فاطمه علیها السلام، گذاشتم.

متن اطلاعیه این بود:

«امروز روز تولد دختر آخرین پیامبر خداست و همین طور روز زن در ایران، این روز را به همه تبریک می گوییم»شکلات ها را درون ظرفی ریختم و یکی از پوسترها را کنار آن نصب کردم. در ورودی اتاق ایران هم، کنار تابلوی دفتر ایران، این اطلاعیه را چسباندم.

چون اتاق ما، محل رفت و آمد افراد بود، این اطلاعیه کوچک برای برزیلی ها، بسیار جلب توجه می کرد. بعد که وارد اتاق می شدند، با شکلات هایی که به آن علاقه داشتند، پذیرایی می شدند و یک عدد تسبیح، که برای مسیحی های متدیّن (مثل ما مسلمان ها)، ارزشمند است، به آنها هدیه می دادم و به بیان توضیحات مختصری از شخصیت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، می پرداختم.

اینکه در کشور ایران، روزی را که سالروز میلاد تنها دختر پیامبر خداست، به عنوان روز زن گرامی می دارند، نکته ای بود که در برزیل با استقبال فوق العاده افراد، به ویژه بانوان مواجه شد.

خاطره جالب مبلغ ایرانی از دفتر ایران دربرزیل

مجموعه ای که کاملاً در اختیار برزیلی ها بود، دفتری داشتیم به عنوان اتاق ایران که محل رفت و آمد و مراجعات برزیلی ها بود. علی رغم آنکه قبل از بنده هم این اتاق، محل خدمت هم وطنان ایرانی بود، اما با افتخار، قرعه به نام بنده افتاد.

متأسفانه دفتر ایران، هیچ نام و نشانی از ایرانی بودن نداشت، نه تابلویی، نه پرچمی و نه عکسی از امام و رهبری. در قدم اول، یک تابلوی کوچک سفار