فایل پاورپوینت کامل خاطرات یکی از اعضاء گروه سرود شهید، از وقایع ۱۲ بهمن ۵۷

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خاطرات یکی از اعضاء گروه سرود شهید، از وقایع ۱۲ بهمن ۵۷ :

«ایام الله» دهه فجر، یادآور خاطرات پرشور و صحنه های فراموش ناشدنی است، و در این میان ورود حضرت امام به ایران و حضور در بهشت زهرا و سخنرانی تاریخی در کنار تربت شهیدان از فرازهای حساس آن است، آنچه در ادامه می آید خاطرات حجت الاسلام والمسلمین سید جواد ورعی می باشد که در ۱۲ بهمن ماه سال ۱۳۵۷ و در سن ۱۵ سالگی افتخار حضور در گروه سرودی را پیدا کرده بود که قرار بود در قطعه ۱۷ بهشت زهرا همزمان با ورود رهبر محبوب انقلاب، حضرت امام خمینی به میهن سرود اشکبار «شهید» را با دوستانش سر دهد و خطاب به شهیدان گلگون کفن بگوید:

«قلب ها همه می تپید، همه منتظر بودند، منتظر قدوم مبارک عزیزی که سالیان دراز از وطن دور مانده بود، مجریان برنامه در حال آماده سازی جایگاه در قطعه ۱۷ بودند، علما در یک طرف نشسته اند، خبرنگاران و فیلمبرداران داخلی و خارجی در سکویی روبروی جایگاه دوربین به دست ایستاده اند.

بچه های گروه سرود هم در کنار جایگاه جا داده شده اند، من هم در میان آنها هستم، قرار است که با ورود امام خمینی قبل از سخنرانی ایشان سرود «شهید» را اجرا کنیم، مدت یک ماه تمرین کرده و برای آن روز آماده شده بودیم، مخفیانه در چند مسجد تعلیم داده شده بودیم، گروهی از ما هم در فرودگاه با سرود «خمینی ای امام» به استقبال رهبر کبیر انقلاب رفتند. همه خوشحالند و نگران، دقیقه ها به سختی می گذرد، چرا امام نیامد؟ چه اتفاقی افتاده؟ نکنه…!

ابتدا لحظاتی آیت الله صدوقی با لهجه شیرین یزدی برای مردم سخنرانی کرد تا این که بالاخره استاد شهید مطهری به جایگاه آمدند و دقایقی با مردم صحبت کرده و به مردم نوید تشریف فرمایی امام را دادند، لحظاتی بعد هلیکوپتری در آسمان بهشت زهرا ظاهر شد، نزدیک و نزدیک تر شد، چشم ها دوخته و گوش ها تیز شده. هلیکوپتر پائین و پایین تر آمد، گرد و خاکی بلند شد، مردم محوطه ای را برای فرود باز کردند، هلی کوپتر به زمین نشست.

علما به طرف هلیکوپتر شتافتند و به همراه مردم کوچه ای که دیوارهایش از پوست و گوشت و استخوان بود، را تا جایگاه گشودند. امام امت، قلب تپنده ملت قدم بر خاک مقدس و گلگون بهشت زهرا گذاشت، در میان افرادی که دورش حلقه زده بودند، با قامتی برافراشته حرکت می کرد، همه از شوق دیدار امام منقلب شده بودند، دوستم، جواد مرزبان راد کنارم ایستاده بود. گفت: «ورعی! آدم یک جوری می شود!»

دیدم اشک در چشمانش حلقه زد. ما که نوجوان بودیم و تنها مدت کوتاهی بود که امام را شناخته بودیم اینقدر از ورود امام و دیدار ایشان خوشحال شدیم، نمی دانم مریدان ایشان و شاگردان آن بزرگ مرد و مردمی که سالها در کنار ایشان زندگی کرده، و در راهش جان فشانی ها کرده بودند، چه حالی داشتند؟

بالاخره امام پای در جایگاه نهادند و مراسم آغاز شد، پس از قرائت قرآن نوبت ما شد که سرود «شهید» را در حضور امام سر دهیم، با شروع سرود سکوت بر قطعه ۱۷ بهشت زهرا حاکم شد: