بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خودت باید پا پیش بگذاری :

روایتی از حادثه جانسوز کربلا، زبانحال زینب سلام الله علیها

کار سکینه نیست، که دیدن دختر، داغ رفتن پدر را افزونتر می کند.

خودت پیش می روی، در کنار رباب زانو می زنی. دست ولایت بر سینه اش می گذاری و از اقیانوس صبر زینبی ات، جرعه ای در جانش می ریزی.

آبی بر آتش!

آرام و مهربان از جا بلندش می کنی، به سوی خیمه اش می کشانی و در کنار عزیزان دیگری می نشانی.

از خیمه بیرون می زنی.

به افق نگاه می کنی. سرخی خورشید هر لحظه پر رنگ می شود.

تو هم مگر پر و بال در خون حسین شسته ای خورشید! که اینگونه به سرخی نشسته ای؟!

زنان و کودکان که خود، خلوت شدن اطراف خیام را از دور و نزدیک دیده اند و این آرامش نسبی را دریافته اند، آهسته آهسته از گوشه و کنار بیابان، خود را به سمت خیمه ها می کشانند.

همه را یک به یک با اشاره ای، نگاهی، کلامی، لبخندی و دست نوازشی، تسلی می بخشی و ب سوی خیمه هایت می کنی.

اما هنوز نقطه های ثابت بیابان کن نیستند. ماناه اند کسانی که زمینگیر شده اند، پشت به خیمه دارند یا دل بازگشتن ندارند.

شتاب کن زینب جان! هم الان هوا تاریک می شود و پیدا کردن بچه ها در این بیابان، ناممکن.

مقصد را آن دورترین سیاهی بیابان قرار بده و جابه جا در مسیر، از افتادگان و درماندگان و زمینگیران بخواه که را به خیمه برسانند تا از شب و ظلمت و بیابان و دشمن در امان بمانند.

بلند شو عزیزکم! هوا دارد تاریک می شود.

خانمم شما چرا اینجا نشسته اید؟ دست بچه ها را بگیرید و به خیمه ببرید.

گریه نکن دخترکم! دشمنان شاد می شوند. صبور باش! سفارش پدرت را از یاد مبر!

سکینه جان! زیر بال این دو کودک را بگیر و تا خیمه یاریشان کن