فایل پاورپوینت کامل   دیدگاه قرآن و امامان درباره ی موجودات فضایی

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل   دیدگاه قرآن و امامان درباره ی موجودات فضایی :

خداوند متعال از روز ازل، یعنی از بی نهایت سال قبل، مخلوق دارد، و از همان ازل، موجودات هوشمند و مکلّفی بوده اند؛ که خدا را عبادت نموده اند؛ اکنون نیز در سیّارات فراوانی چنین موجوداتی هستند؛ و در آینده و تا بی نهایت سال بعد هم چنین خواهد بود. هیچگاه عالم خلقت از موجود مکلّف خالی نبوده، نیست و نخواهد بود. نسل آدم(ع) روزی منقرض خواهد شد. امّا نسل هزاران آدم دیگر در سایر کرات، همچنان خواهند بود. این، آن حقیقتی است که از احادیث اهل بیت(ع) استفاده می شود.

طبق قواعد عقلی، و نیز طبق بیان اهل بیت(ع)، در عوالم و کرات مسکونی دیگر نیز هادیان الهی وجود داشته اند و وجود دارند؛ امّا اینکه آیا در آنجا هم امام غایبی خواهد بود یا نه؟ چندان معلوم نیست. بلکه در برخی روایات تصریح شده که موجودات برخی از این عوالم، مطیع هادیان خود هستند و معصیت نمی کنند. لذا با تکیه بر این گونه روایات می توان گفت که لا اقلّ در برخی از آن عوالم، جریان دین و دینداری، با زمین ما تفاوتهایی دارد. همچنین در برخی روایات آمده که مردم آن عوالم، خبری از شیطان ندارند.

پس بی گمان خداوند غیر از موجودات و آفریده هایی که می شناسیم آفریده های دیگری نیز دارد که ما هیچ گونه شناختی از آن ها نداریم و تنها به علم اجمالی و به نصهای قرآنی می دانیم که موجودات و آفریده های دیگری نیز وجود دارد.

یکی از بهترین منابع برای جستجو جهت امکان این امر کلام الله مجید است که به تعبیر قرآن کریم «تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْءٍ» نازل شده است.

مثلا خداوند در قرآن کریم می فرماید: «هر چه در آسمان ها و زمین است از جنبندگان و ملائکه، بدون هیچ تکبّر تسلیم و خاضع در برابر پروردگارند» (فصلت/۱۱). بنابراین اصل وجود موجوداتی در آسمان ها (کرات دیگر) مورد تأیید قرآن است، گرچه جزئیات آن برای ما مکشوف نیست.

در برخی از روایات آمده که غیر از منظومه شمسی، منظومه های دیگری هست که در برخی از کرات آنها، موجودات زنده ای وجود دارند. ظاهربرخی از آیات قرآن نیز چنین است؛ مثلاً در آیه ۲۹ سوره ( ( شوری ) ) می فرماید: ( ( ومن آیاته خلق السموات والارض و مابث فیهما من دابه؛ و ازنشانه های او است آفرینش آسمان ها و زمین و آنچه از جنبندگان در آن دوپراکنده ساخته است ) ). چنان که مشاهده می شود، در این آیه یکی ازنشانه های خداوند، آفرینش و پراکندن جانداران در زمین و آسمان ها قلمداد شده است. ] کلمه «دابه» و کلمه «فیهما» صریحاً می گویند، جنبندگان و موجودات زنده منحصر به کره زمین نیستند، بلکه در آسمانها و کرات عالم بالا نیز جنبندگان و موجودات زنده ای وجود دارد.

موجودات هوشمند فرازمینی از منظر مفسران قرآن

قرآن کریم به آفرینش موجودات بی شماری در آسمان ها و زمین اشاره کرده است. در این میان، تعدادی از آن ها موجودات زنده اند که بخشی از آنها در خارج از زمین زندگی می کنند. برخی صاحب نظران با استناد به تعابیر قرآنی نظیر «دَابَّهُ»، «الْمَشَار ق وَ الْمَغَار ب »، «الْعَالَمِینَ»، «مَنْ فی السَّمَاوَاتِ»، «وَ السَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوج» وجود چنین موجودات زنده را در آسمان ها ممکن و حتی ضروری دانسته اند. اطلاق «دابّه» بر جنبندگان مادی، و اشاره قرآن به وجود مشرق ها و مغرب های متعدد از سویی، و اتصاف خداوند به پرودگار جهانیان بودن از سوی دیگر، برخی را بر این داشته است تا اشاره قرآن به حیات فرازمینی را به عنوان نظریه پردازی این کتاب مقدس طرح نمایند.

این پرسش که «آیا ما زمینیان تنها موجودات هوشمند جهان هستی هستیم» سؤالی است که از زمان های بسیار دور، ذهن دانشمندان و فلاسفه را به خود مشغول کرده است. اعتقاد به وجود حیات در بخش هایی از آسمان در آثار فیلسوفانی چون آناکسیماندر (. Anaximander) و دموکریتوس (. Dimokeritous (ریچارد، ۱۳۷۵: ۱۱) مطرح شده است نشان دهنده قدمت این تفکر و اهمیت آن نزد فلاسفه باستان است. علاوه بر این، در برخی متون مذهبی ادیان کهن شرقی نیز به این مسئله اشاره شده است. (بوتلار، ۱۳۷۲: ۲۳۲)

پس از اسلام و نزول آیاتی از قرآن که به نحوی به وجود موجوداتی خارج از زمین اشاره می کرد، این موضوع در بین مفسران و دانشمندان مسلمان نیز جای خود را باز کرد. سؤالاتی که از پیامبر و امامان و دیگر بزرگان صحابه در این زمینه پرسیده شده، شاهد این مدعاست.

حیات در خارج از زمین از منظر علم

این مسئله که آیا زیست آلی در جای دیگری از جهان وجود دارد و اینکه آیا ممکن است تمدن ماورای زمینی وجود داشته باشد، موضوع مهمی برای دانشمندان و عموم مردم بوده است. با وجود چنین واقعیتی که هیچ موجود زنده ای در خارج از سیاره ما کشف نشده، علوم طبیعی جدید به قدری پیشرفت نموده اند که اکنون می توان این مسئله را بر مبنای علمی استواری بنیان نهاد. پژوهش هایی در این مورد به وسیله بیشتر فیزیک دانان و زیست شناسان فضایی و دانشمندانی که در زمینه های مرتبط فعالیت دارند، در دست اجراست

.به عقیده کیهان شناسان، احتمال وجود حیات در دیگر سیارات محدوده منظومه شمسی بسیار ضعیف است، زیرا عطارد و زهره بسیار سوزان و خفه کننده، مریخ سرد و مشتری و زحل در «آمونیک» و «متان» غوطه ورند، ولی این نوع داوری ها درباره کرات منظومه شمسی نیز چندان منطقی نیست، زیرا اگر خود را در یکی از این سیارات قرار دهیم، درباره زمین می گوییم: زمین از گاز کشنده اکسیژن احاطه شده است و نمی توانیم بفهمیم که چگونه ساختمان بدن انسان با اکسیژن سازگاری دارد.

علل امکان وجود زندگی فرا زمینی

ابتدا به نظر می آید که اطلاعات علمی موجود، امکان پخش گسترده حیات هوشمند در جهان را کاملاً تصدیق می نماید؛ زیرا اولاً اگر موجودات زنده به طور طبیعی ضمن تکامل سیاره ما در زمین به وجود آمده اند، چنین تصوری منطقی است که تکامل مشابهی می تواند در اجسام فضایی دیگر از نوع زمین صورت گیرد.

ثانیاً کربن که اساس شیمیایی ماده زنده است، یکی از فراوان ترین عناصر در جهان است. علاوه بر اینکه به وسیله روش اخترشناسی مولکولی، ثابت گردیده سنتز مولکول های آلی پیچیده ـ که از آن حیات آلی می تواند به وجود آید ـ در توده های گاز و گرد و غباری که فضای بین ستاره ای را اشغال نموده اند، انجام می گیرد. ولی تمام این مطالب در قلمرو استدلال نظری است، به گونه ای که واقعیت این مسئله بسیار پیچیده تر است.

با پیشرفت علم در قرن اخیر، دیگر می توانیم پاسخ های روشن تری را درباره حیات و احتمال وجود آن در کیهان بیابیم. با احتساب شماره تخمینی سیارات عالم، دانشمندان محاسبه کرده اند احتمال اینکه ما تنها باشیم و به جز زمین در سراسر کائنات، نشانی از حیات نباشد یک در ۱۰۰ میلیون است. بسیاری از دانشمندان، پیرامون وجود یا عدم زیست فرازمینی اظهارنظر کرده اند که به چند مورد از آنها اشاره می شود:

(آیزاک آسیموف به روسی. (

در کتاب اکتشافات قرن بیستم می نویسد: :

به خاطر نتایج و داده های صحیح سفر فضایی، ما باید به ستارگان دست یابیم. ما باید سیاراتی نظیر زمین را که به دور آنها می چرخند و بر روی خود دوست و دشمن، ابرمردها و هیولاها را حمل می کنند، پیدا کنیم. (آسیموف، ۱۳۶۱: ۶۷)

ریچارد موریس هانت. Richard Morris Hunt

) با تشریح روند تکاملی جهان هستی، ایجاد حیات را لازمه این روند می داند و می نویسد:

در سال های اخیر رسم شده است که آفرینش زندگی را به عنوان مرحله ای در حیات کیهانی، مورد بررسی قرار می دهند. نخست کهکشان ها و سپس سیارات و ستارگان به وجود آمدند. این، شرایطی را به وجود می آورد که لازمه تشکیل مولکول های آلی پیچیده و در نهایت شکل گیری زندگی است. این تسلسل آن چنان اجتناب ناپذیر به نظر می رسد که تصور عدم امکان وجود زندگی، دشوار است. همان طور که کارل ساگان بیان می کند: ظاهراً علت وجود زندگی، در بطن قوانین شیمیایی جهان نگاشته شده است. (ریچارد، ۱۳۷۵: ۱۶۲)

موریس بوکای نیز امکان اختصاص حیات به زمین را بسیار ضعیف دانسته و می نویسد:

۱۰۰میلیارد ستاره در کهکشان راه شیری وجود دارد و کهکشان ما یک کهکشان از میلیاردها کهکشان است.

در کهکشان ما، احتمالاً باید نیمی از ۱۰۰ میلیارد ستاره، مانند خورشید، دارای منظومه های سیاره ای باشند، زیرا این ۵۰ میلیارد ستاره، مانند خورشید حرکت دورانی کندی دارند، خصوصیتی که آدم را وامی دارد تا فکر کند سیاراتی حول آنها وجود دارند. دوری این ستارگان چنان است که سیارات تابع دیدنی نیست، اما وجود آنها، درنتیجه برخی مختصات مسیر، محتمل است. یک تموج ضعیف مسیر ستاره می تواند نشانه حضور سیاره ای همراه باشد. .. ازاین رو، منظومه های سیاره ای با وضوح تمام، به وفور در جهان پراکنده اند. منظومه شمسی و زمین یگانه نیست. .. و درنتیجه، زندگی همانند سیاراتی که به آن پناه می دهند، در تمام جهان، آنجاهایی که شرایط لازم برای شکفتن و بسط یافت می شود، پخش گردیده است. (بوکای، ۱۳۶۵: ۱۹۸)

مفسران چه تفاسیری از این قبیل آیات داشته اند؟

علامه طباطبائی (رحمه الله) در مورد آیه مذکور می فرماید: ظاهر آیه این است که در آسمانها خلقی از جنبندگان (دواب) مثل روی زمین وجود دارد و اگر کسی بگوید که منظور از جنبندگان آسمان ملائکه هستند مردود است چرا که کلمه «دواب» بر ملائکه اطلاق نشده است.

آیت الله مکارم شیرازی معتقد است: «کلمه «دابه» شامل موجودات ذره بینی تا حیوانات غول پیکر می شود. .. و این آیه دلالت بر وجود انواع موجودات زنده در آسمان ها دارد گر چه هنوز دانشمندان به صورت قاطعی در این زمینه قضاوت نمی کنند. و سر بسته می گویند در میان کواکب آسمان به احتمال قوی ستارگان (سیاره های) زیادی هستند که دارای موجودات زنده اند ولی قرآن با صراحت این حقیقت را بیان می دارد که در پهنه آسمان نیز جنبندگان زنده فراوانی وجود دارد.

زمخشری در تفسیر خود می گوید: بعید نیست در آسمان ها حیواناتی که بر روی زمین راه می روند آفریده شده باشد. فخر رازی هم بعید نمی داند که خدا در آسمانها انواعی از حیوانات را آفریده باشد که مانند مردمان روی زمین (در آسمان ها) راه بروند. فیض کاشانی نیز گرچه به صراحت به عقیده وجود موجودات فرازمینی با توجه به آیه ذکر شده اشاره ای ندارد اما ریشه واژه «دابه» را دارای معنای حرکت جسمانی می داند. سپس ادامه می دهد که ملائکه دارای حرکت جسمانی نیستند؛ بنابراین او معتقد است که دابه چیزی است غیر از فرشتگان یعنی جن یا موجودی غیر از آن.

آیت الله نوری همدانی نیز با ذکر این نکته که اخیراً برخی از دانشمندان فضایی شوروی اعلام کردند که در کهکشان ما دست کم میلیون کره قابل زندگی وجود دارد. می نویسد: جالب اینکه از این موضوع مهم در حدود چهارده قرن قبل قرآن مجید با صراحت خبر می دهد» و سپس به آیه (شوری/ ) استدلال کرده و دو نکته از آن برداشت می کند: در آسمان ها نیز مانند زمین موجودات زنده وجود دارد. هر موقع که مشیت خدا اقتضا کند سکنه کرات آسمانی و زمین با یک دیگر ملاقات خواهند کرد.

آیت الله قرشی با قاطعیت از آیه مذکور دلالت بر وجود موجودات در کره های آسمانی را می فهمد. او می نویسد: ضمیر «فِیهِما» به آسمانها و زمین راجع است و با قاطعیت تمام روشن می شود که در آسمانها جنبندگانی آفریده و پراکنده شده اند و از جمله «عَلی جَمْعِهِمْ إِذا یشاءُ قَدِیرٌ» به دست می آید که روزی میان اهل زمین و آنها ارتباط بر قرار خواهد شد. اگر منظور از جمع، رسیدن آنها به یکدیگر باشد.

یکی دیگر از آیات معروفی که از آن برای اثبات وجود موجودات فرازمینی استفاده شده است، «الحمد لله رب العالمین»(فاتحه/) است. جمع نمودن کلمه «عالم» با «بن» نشانه ذوی العقول بودن آن است. برخی مفسران مقصود از عالمین را جهان جن، جهان انس، جهان آب و. .. دانسته اند که هر کدام جهانی مستقل از دیگری هستند. اما علامه طباطبایی معتقد است که این کلمه هم بر تک تک افراد عالم دلالت دارد هم نوع نوع آنها.

اینجاست که می توان تعبیر قرآن در برخی موارد که فرموده است «مشارق و مغارب» را تأییدکننده جهان های مختلف و متعدد بداند و اینکه خورشیدهای متعددی در مکان های مختلف در بین کهکشان ها وجود دارد که منشأ جهان هایی مانند کره زمین خواهند بود.

آیاتی از قرآن کریم که وجود موجودات فضایی را اثبات می کنند

آیاتی از قرآن کریم با صراحت عنوان می کنند که در کرات دیگر هم موجوداتی مانند انسان و حتی حیوانات و گیاهان وجود دارند که البته احادیث و روایات هم این امر را تأیید می کنند

.

در اینجا آیاتی از قرآن و نیز احادیث و روایاتی که وجود حیات بر سیارات دیگر را تأیید کرده اند با هم مرور می کنیم:

۱ – آیه سوره نور، وَ لِله ملک السموات و الارض و الی الله المصیر

و (بدانید که) ملک و پادشاهی آسمانها و زمین خاص خداست و بازگشت (همه خلایق) به سوی خداست.

۲ – آیه سوره الاسراء، تسبح له السموات السبع والارض و من فیهن و ان من شی ء الایسبح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم انه کان حلیماً غفورا.

آسمانهای هفتگانه و زمین و هر کس که در آنهاست او را تسبیح می گویند و هیچ چیز نیست مگر اینکه در حال ستایش تسبیح او می گوید ولی شما تسبیح آنها را درنم ی یابید به راستی که او همواره بردبار [و] آمرزنده است.

۳ – آیه سوره الشعراء، قال ربُّ السموات و الارض و ما بینهما ان کتم موقنین.

موسی جواب داد: خدای آسمانها و زمین است و آنچه ما بین آنهاست، اگر به یقین باور دارید.

در آیات نام برده ملاحظه میکنید که شباهت این موجودات زنده از شکل آیات کاملاً مشهود است، آیاتی هم دلالت بر این دارند که انسان های بر روی زمین و کرات دیگر هم زمان دچار حوادث هولناک روز قیامت خواهند شد.

۴ – آیه سوره نمل، الا سیجدو ا لله الذی یخرج الخب، فی السموات و الارض و یعلم ما تخفون و ما تعلنون

چرا برای خداوندی سجده نمی کنند که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است خارج ( و آشکار ) می سازد، و آنچه را پنهان می دارید یا آشکار می کنید می داند؟!

۵ – آیه سوره الزمر، له مقالید السموات و الارض والذین کفرو ابایات الله او لئک هم الخاسرون.

کلیدهای آسمانها و زمین از آن اوست و کسانی که به آیات خداوند کافر شدند زیانکارانند.

این گزارش حاکی از آن است که چون روز قیامت به انسان ها و عقاب و ثواب آن ها تعلق دارد لذا حوادث هولناک آن از قبیل ترس و خوف و بیهوش شدن انسان ها را شامل می شود و فرشتگان از این قاعده مستثنی هستند.

به علاوه اگر منظور از ساکن آسمان ها فرشتگان باشند لازم می آید که منظور از سماوات، کرات، آسمانی نباشند بلکه همان هفت آسمانی باشند که دارای مراتب معنوی و رتبی هستند، در حالی که با توجه به قرائن فراوان در قرآن مجید هر جا «سماوات» با «ارض» کنار هم آمده اند، منظور آسمان های سیارات دیگر هستند.

۶ – آیه سوره رعد، الله الذی رفع اسموت بغیر عمد ترون ها ثم استوی علی العرض و سخر الشمس والقمر کل یجری لاجل مسمی یدبر الامریفصل الایات العلکم بلقاء ربکم توقنون.

خداوند همان کسی است که آسمان ها را بدون ستون هایی که برای شما دیدنی باشد برافراشت، سپس به عرش استیلا یافت: خورشید و ماه را مسخر اراده خود ساخت، که هر کدام در وقت خاص به گردش در آیند، امر عالم را با نظامی محکم و آیات قدرت را با دلایلی مفصل منظم ساخت، باشد که شما به ملاقات پروردگار خود یقین کنید.

در این آیه منظور از ستون ها، نیروی جاذبه بین کرات است. به چند حدیث که موارد مذکور را تایید می کنند توجه نمایید:

۷ – آیه سوره ق، افعیینا بالخلق الاول بل هم فی لبس من خلق جدید.

مگر ما از آفریدن بار نخست عالم خسته شدیم؟ نه همه این حرفها را می دانند ولی نسبت به خلقت جدید در قیامت شک دارند.

(و آیات دیگر که می اید یا برای رعایت اختصار همه آنها را نمی آوریم.).

آیا روایاتی در تایید موجودات فرازمینی داریم؟

۱ – در کتاب توحید و حصال روایتی است از جابر بن یزید که از امام باقر (ع) در مورد آیه سوره «ق» پرسید، حضرت فرمودند: ای جابر آیا گمان می کنی که خدا فقط این عالم واحد، کره زمین را خلق کرده و آیا فکر می کنی که او به جز ش