فایل پاورپوینت کامل راز و رمز موفقیت شهید آیت الله مدنی رحمه الله

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راز و رمز موفقیت شهید آیت الله مدنی رحمه الله :

اشاره

پاسداشت و احیای تاریخ بزرگان نتایج متنوّع و متعددی دارد؛ از جمله، شناخت فرهنگ، پیشینه و شخصیت های مرز و بوم خویش، غنا و استغنای فرهنگی، امید و خودباوری، اعتماد به نفس، تقویت نیروی استقلال فرهنگی و… .

قرآن و نهج البلاغه یکی از انگیزه های نقل قصص گذشتگان را «عبرت» می دانند[۱] که از زوایای گوناگون جامعه شناسی، روانشناسی، اقتصادی، سیاسی، معنوی، زندگی فردی و جمعی و… قابل بررسی و استفاده است.

جلوه هایی از علل موفقیت آیت الله مدنی(ره)

با نگاهی به زندگی و سیر عملی شهید آیت الله مدنی(ره)، به برخی نکات و ویژگی ها برمی خوریم که از این موفقیت رمز گشایی می کند؛ برخی از آنها عبارتند از:

۱. ویژگی های ایمانی و عقیدتی

شهید مدنی از عمق دل باور کرده بود که تا خدا نخواهد و اجازه ندهد، کاری صورت نمی گیرد: «وَ ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ یشاءَ اللَّه رَب الْعالَمینَ»[۲]. از این رو، دل به خدا داده بود و نقش تأثیرگذاری سایر آفریده ها را منوط به اذن خدا می دانست.

توکل بر خدا به او این توان را می داد که در بزنگاه های حساس، شجاعانه تصمیم بگیرد و در راه خدا، هر جا که تکلیف بود، بدون هیچ هراس و تردیدی، اقدام کند.

رها کردن مغازه و بازار در عنفوان جوانی، یتیمی و یتیم داری و پا نهادن در حوزه علمیه در دوران رضاخانی[۳] پرداختن به مبارزه با پهلوی از دوران طلبگی در قم تا آخر عمر، تبعیدهای مکرر، هجرت به نجف اشرف، تعامل با شهید نواب صفوی (ره) در عرصه های گوناگون، مبارزه با عبدالکریم قاسم و پرچمداری حمایت از آیت الله حکیم (ره) در عراق، حمایت آشکار، همه جانبه و همیشگی از امام خمینی(ره) و… نشان از اعتقاد صحیح در خداشناسی و توکل کامل اوست. در آن زمان، اگر رژیم احتمال می داد کسی طرفدار امام خمینی(ره) است، ده ها محدودیت، محرومیت، زندان، شکنجه و اعدام در انتظارش بود.

ساواک طی گزارش ۳۱/ ۵/ ۴۹ درباره شهید مدنی اعلام می دارد: «نامبرده در همدان به نفع [امام] خمینی فعالیت و بیش از یک سوم اهالی همدان را مقلد خمینی کرده است و در هر محفل و مجلسی از [امام] خمینی تمجید می کند و وی را اعلم مجتهدین قلمداد می نماید.»[۴]

۲. مخالفت صریح با شاه و «حزب رستاخیز»[۵]

یکی دیگر از رازهای زندگی ایشان، دشمنی صریح با طاغوت زمان و حکومت ظلم بود؛ این ویژگی در گفتار ایشان نیز به وضوح نمایان است؛ آنجا که می گوید:

«پیروزی از آن کسانی است که ایمان داشته و به خدا متّکی هستند.»[۶] «چون ما به وعد خدایی و اطمینان به خدای خود داریم، پیروزی از آن ما است.»[۷]

این ویژگی ایشان همراه بود با رفتارهای زاهدانه و عالمانه به طوری که میان علم و عمل یا میدان مبارزه با هوای نفس (جهاد اکبر) و مبارزه با شیاطین ظاهری (جهاد اصغر) را جمع کرده بود؛

داماد ایشان می گوید: «در ایام اوج گرفتن آشوبهای حزب خلق مسلمان تبریز، در نیمه های شب می دیدم که آقا برمی خاست و پس از ادای نماز شب، هزار بار با تضرع عرض می کرد: «یا الهی! ایاک نستعین؛ خدایا! تنها از تو یاری می خواهیم.»[۸]

۳. اخلاص

رسیدن به اخلاص، دو پیش فرض لازم دارد: اعتقاد صحیح و خودسازی کامل با تسلّط بر هوای نفس، و شهید مدنی سرآمد رهروان این دو بخش بود.

با آنکه عالمی سرشناس و در آستان مرجعیت بود، خود را همانند طلبه ای کوچک فدای امام خمینی(ره) می کرد. او در نجف اشرف مؤذن نماز جماعت امام راحل بود.[۹] در ایران خود را مقلّد امام(ره) معرفی می کرد، با آنکه می توانست رساله بنویسد و یک مرجع باشد.

در حوادث سیاسی و جناحی خرم آباد، همدان، تبریز و… نه تنها از خودخواهی و حزب بازی و تشکیل تشکّلهایی که برای ریاستش سینه بزنند، پرهیز داشت و نه تنها بین سران سیاسی و روحانی اختلاف انگیزی نداشت؛ بلکه سنگ صبور حوادث و جریانها و آبی بر سر آتش اختلافها بود.

به خاطر دارم سخنان او در سمینار ائمه جمعه در فیضیه، در باب اخلاص، اشک امامان جمعه را درآورد. ایشان در باب تشخیص مصادیق اخلاص و ریا می فرمود: «بنگرید! اگر فلان کار خوب، مثلاً ساخت بیمارستان یا مؤسسات خیریه و امور خیر را که با حرص و ولع انجام می دهید، آیا اگر به جای شما شخص دیگری همین کار را سرپرستی می کرد، همین اندازه اهمیت می دادید و حمایت می کردید؟ یا چون شخص شما انجام می دهید، آن را خوب و ضروری می دانید؟ در صورت اول، نیّت شما خدایی و در صورت دوم، نفسانی است.»

و نیز می فرمود: «اگر دل انسان با نور تقوا نورانی شود، عوض خودبینی و عوض به خود بالیدن، اصلاً خودش را غیر قابل می بیند و از اصل وجودش خجالت می کشد و اشک خجالت می ریزد.»[۱۰]

۴. توسّل و عشق به ائمه(ع)

خدای تعالی می تواند بی وسیله کارها را سامان دهد؛ ولی بنایش بر استفاده از علل و اسباب است. در اعطای فیوضات الهی وسایطی در کارند و از ما نیز خواسته است که در برآمدن نیازهای مادی و معنوی، از اسباب استفاده کنیم.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار

شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

خداوند متعال اسباب مادی نظیر ابر و باد و اسباب معنوی نظیر فرشتگان و یا اولیای الهی را وسایط فیض خود قرار می دهد. گرچه می تواند شفا دهد؛ ولی بدون دارو و درمان شفا نمی دهد.

گاهی تمسّک به دعا، نماز، سجده و… یا توسّل به پیامبران و اولیای الهی سبب دریافت فیوضات الهی است. شهید مدنی که عاشق ائمه(ع) بود، از آنان زیاد استمداد می کرد و از رهبران پیاده روندگانِ کربلا بود. برای استنباط اینکه سید است و آیا شهید می شود، به امام حسین(ع) متوسل شد و نتیجه گرفت[۱۱]. همواره در نجف روضه اهل بیت(ع) را برپا می کرد. روزی در منبر فرمود: «تاکنون نتوانسته ام قصه جنگ صفین را مطالعه کنم؛ زیرا هرگاه می خواهم بخوانم، غربت علی(ع) و مظلومیتش برایم مجسم می گردد و آنقدر بغض گلوگیرم می گردد که نزدیک است خفقان بگیرم و بمیرم. از این رو، هرچه در این باب می گویم، همه شنیده های من است.»[۱۲]

هرگاه نام امام حسین(ع) می آمد، بغض و گریه امانش نمی داد.[۱۳]

پیامبر خدا(ص) می فرماید: «أَکثَرُکمْ نُوراً یوْمَ الْقِیامَهِ أَکثَرُکمْ حُبّاً لآِلِ مُحَمَّدٍ(ص)؛[۱۴] پرنورترین شما در روز قیامت کسی است که آل محمد(ص) را بیش تر دوست بدارد.»

و نیز می فرماید: «مَنْ أَحَبَّ أَنْ یلْقی اللَّه وَ قَدْ کمُلَ إِیمَانُهُ وَ حَسُنَ إِسْلَامُهُ فَلْیوَالِ الْحُجَّهَ صَاحِبَ الْمُنْتَظَرَ؛[۱۵] هر کس دوست دارد خدا را ملاقات کند، در حالی که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، پس باید دوستدار حضرت صاحب الزمان منتظر باشد.»

علاقه شهید مدنی به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) و به خصوص امام حسین(ع) به قدری زیاد بود که امکان نداشت ایشان منبر برود؛ اما از امام حسین(ع) صحبتی به میان نیاورد، و به محض اینکه نام حضرت برده می شد، تمام چهره اش از اشک پر می شد.[۱۶]

۵. توسّل به امام رضا(ع)

شهید بزرگوار آیت الله مد