فایل پاورپوینت کامل راهکارهای تقریبی مظفر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راهکارهای تقریبی مظفر :

مقدمه

در تحقیق وحدت، عوامل گوناگونی موثر است که مهم ترین آن نقش آفرینی بزرگان، عالمان و فرهیختگان کشورهای اسلامی است. اندیشمندان مسلمان می توانند با اقدامات موثر خود مردم مسلمان جهان رانسبت به ضرورت وحدت بین مسلمانان وتوطئه های دشمن در زمینه تفرقه امت آگاه کنند. شیخ محمدرضا مظفرازخاندان علمی(آل مظفر) یکی ازصاحبان رای و اندیشه در نزدیک کردن شیعه وسنی به یکدیگر بود.راهی که او برای نزدیک کردن دلهای مسلمانان-اعم ازشیعه وسنی- پیش گرفت, شیوه های علمی وتالیف کتابهایی ارزشمند دراین زمینه است. وی نخستین فعالیت موثرش راباسامان دادن به حوزه های علمیه وبالا بردن سطح آگاهی دانشجویان علوم دینی آغازکرده است. در این مقاله سعی برآن است که شرح حال اندیشمند اصلاحگر علامه محمد رضا مظفر وشرایطی که ایجاب می کرد تقریب بین مذاهب اسلامی ایجاد شود و هم چنین راهکارهای تقریبی علامه مظفر رانیز بیان کنیم ودرپایان به بررسی برخی افکاروعقایداین استاد بزرگوارپرداخته می شود.

تولد و کودکی

شیخ محمدرضا مظفر در پنجم شعبان سال ۱۳۲۲ قمرى در یکى از محله هاى نجف اشرف به نام «برّاق» چشم به جهان گشود و پنج ماه پیش از آن که از مادر متولد شود، پدرش را از دست داد و نام «محمدرضا» که پیش از این به پدرش تعلق داشت، بر وى نهاده شد(گلشن ابرار ،ص.۶۸۰). مادرش دختر علامه، شیخ عبدالحسین طریحى (م۱۲۹۳ق) است و او در دامان آن زن با فضیلت و با سرپرستى برادر بزرگش شیخ عبدالنبى مظفر (م۱۳۳۷ق) پرورش یافت. پس از درگذشت شیخ عبدالنبى، برادر دیگرش، شیخ محمدحسن مظفر (م۱۳۷۵ق) سرپرستى او را به عهده گرفت و راهنماى زندگى اش گردید. محمدرضا از خاندان علمى و ادبى بنام و معروف شیعى موسوم به ((آل مظفر)) برخاسته است . این خاندان از نیمه سده دوازده قمرى در حوزه نجف اشرف شناخته شد و چهره هاى نامدار وبزرگ آن در عرصه هاى متعدد و رشته هاى متنوع علوم اسلامى درخشید و شعاع پرتو نورشان گستره مراکز علمى ـ تحقیقى شیعه و غیر آن را در نوردید.

دوران تحصیل

محمدرضا پس از فراگیرى خواندن و نوشتن ، در سیزده سالگى راهى مکتب علوم دینى شد و به آموختن مبانى و اصول ادبیات عرب پرداخت و در این مقطع از استاد شیخ محمد طه حویزى بسیار بهره برد. او سپس با عزمى راسخ دوره سطح فقه و اصول را سپرى کرد و آنگاه در جلسات دروس عالى این دو علم و همچنین حکمت, فلسفه و عرفان که از سوى اساتید بنام که آورده می شود, تدریس مى گردید، حاضر گشت. اساتید بزرگ و مدرسین بنام عبارتنداز:

۱. شیخ محمدحسن مظفر، شیخ محمدرضا به همراه برادر دیگرش شیخ محمدحسین در درس برادر بزرگشان شرکت مى کردند.

۲. میرزا محمدحسین نایینى (متوفاى ۱۳۵۵ ق).

۳. شیخ آقا ضیاءالدین عراقى (۱۲۷۸ ـ ۱۳۶۱ ق).

۴. میرزا عبدالهادى شیرازى (۱۳۰۵ ـ ۱۳۸۲ ق).

۵. سید على قاضى طباطبایى (۱۳۸۵ ـ ۱۳۶۶ ق).

۶. شیخ محمدحسین اصفهانى (۱۲۹۶ ـ ۱۳۶۱ق).

این شخصیت را مى توان از معماران بزرگ علمى شیخ محمدرضا دانست که در شکل دهى شخصیت او تاءثیر بسیارى داشت ، بدان حد که خط مشى اصولى ، فقهى و فلسفى او بیشتر متاثر از دیدگاههاى این استاد است. احترام و تجلیل فراوان مظفر از مقام شیخ محمدحسین گواه ارتباط تنگاتنگ و علاقه بى حد به ایشان است. درمحضر اساتید فن با امداد پروردگار، شیخ محمد رضا به مقام والاى اجتهاد رسید و حضرات آیات شیخ محمدحسین اصفهانى ، شیخ محمدحسن مظفر و سید عبدالهادى شیرازى اجتهاد او را گواهى کردند. مظفر در سیر کسب دانش ، علاوه بر علوم دینى به فراگیرى دانشهایى چون حساب ، هندسه ، جبر، هیئت و عروض روى آورد و در ۲۱ سالگى کتابى در علم عروض نگاشت. شیخ محمدرضا مظفر در کنار تحصیل ، مطالعه و تحقیق ، به تدریس معارف الهیّه در حوزه علمیه اشتغال داشت و نخست به تدریس کتاب مکاسب (در فقه) و رسائل (در اصول ) پرداخت و آنگاه به تدریس دوره خارج فقه و اصول اهتمام ورزید. او همچنین فلسفه اسلامى را به طالبان این فن آموخت و از آن جمله کتاب اسفار اثر ملاصدرا را در منزل خود تدریس مى کرد.

شرایطی که ایجاب می کرد بین مذاهب اسلامی تقریب ایجادشود عبارتنداز

الف:سیطره استعمار برامت اسلامی وایجاد تفرقه بین مردم

در نیمه قرن بیستم اولین دور از نبرد غرب گرایی و اسلام در عراق والبته در بیشتر کشورهای اسلامی به نفع استعمار به پایان رسید و استعمارگران توانستند به حکم برتری‌های مادی, سیاسی و علمی خود و عقب ماندگی جهان اسلام, سیطره خود را بر امت اسلامی تحمیل نمایند. رهبری دینی مستقر در نجف اشرف,عدم توجّه جدّی به جنبه سیاسی را برگزید و ضرورت نوگرایی در زیر ساخت‌های جامعه اسلامی و ایجاد شکل نوینی از اندیشه اسلامی که بتواند همپای چالشهای تمدنی تحمیلی از سوی غرب بر اسلام در این دوره جدید حرکت کندرا حس نمود. بنابراین به صورت طبیعی توجّه به نوگرایی فکری بر دغدغه‌های سیاسی غلبه یافت و پایه‌های جدید زیر ساخت‌ جامعه اسلامی معاصر شکل گرفت.

ب:فتاوای علمابرای جلوگیری ازرفتن به مدارسی که درعصراستعمار بازمی شدبه دلیل فضای فاسدوپایین بودن سطح آگاهی مردم

از این رو مرجعیت دینی نجف اشرف با صدور فتوایی ورود به مدارس عصری استعمارگران را تحریم کرده و در کنار آن به گشایش مدارس مستقل با فضای دینی همت گماشت. در زمینه دروس حوزوی, سید عبدالحسین شرف الدین در کنار مدارس تحت نظارت خود به تأسیس مدارس حوزوی در لبنان اقدام کرد. سید محمد محسن امین در سوریه دست به اقدام مشابهی زد و در ایران نیز شیخ عباس علی اسلامی ,فکر تنظیم مدارس حوزوی در قالب مدارس تحت برنامه را پذیرفت و در عراق, شیخ محمد رضا مظفرنیز پیشگام تجربه نوسازی و برنامه ریزی در علوم حوزوی به شمار می‌آید.

از این رو دهه پنجاه و حتی دهه شصت قرن بیستم دوره غلبه اندیشه بر سیاست در اقدامات مرجعیت و حوزه علمیه نجف اشرف به شمار می‌آید. استادمظفردرراس همه فعالیتها واقدامات اصطلاحی نجف اشرف قرارداشت ونه تنهادرهمه ی جنبش ها ی اصلاحی زمان خود سهیم بود بلکه عضوبسیارموثر و بارز این جنبش ها به شمار میرفت. مشکل این بود که این افکاراصلاحی با همه ی نیرومندی وایمانی که طرفدارانش به ضرورت عملی ساختن آن درحوزه علمیه داشتند صورت مشخصی نداشت ویک برنامه اصلاحی اساسی وحساب شده برای چاره نواقص درمیان نبود.

استاد بر اساس تجارب طولانی به افکار اصلاحی کاملأ آشناشده و تنظیم صحیح برنامه های درسی و تبلیغی به وضوح برایش روشن شده بود ،اودرپرتو نبوغ ودانش خود توانسته بود ریشه اصلی این مشکل را کشف کند وازهمدردان وهمفکران بخواهد حل مسأله را از این ریشه ها آغازکنند ،درنظراستاد ،مشکل اساسی دردوقسمت بود درقسمت درس وتحصیل وقسمت تبلیغ وارشاد.

اصلاحات و راهکارهای علامه مظفر

– سامان دادن به وضعیت علمی وتربیتی حوزه های علمیه وبالا بردن سطح آگاهی های دانشجویان علوم دینی به گونه هایی که بدان اشاره می رود:

الف:اقدامات فرهنگی

۱- تاسیس مدارس وجمعیت منتدی النشر

برنامه‎ها و فعالیت های اصلاحی استاد نام او را در زمره یکی از احیاگران عصر حاضر، در تاریخ کهن حوزه علمیه نجف اشرف جاودان ساخت، اقدامات اصلاحی آیت الله مظفر به قرار ذیل است: جمعیت منتدی النشر: اولین اقدام او این بود که عده ای ازبرادران فاضل وهمدرد خود رااز حوزه ی علمیه دورهم گرد آوردوجمعیت متفکروباهدفی تشکیل داد که اوضاع واحوال علمی ودرسی نجف رابه خوبی درک می کردند وبه عمق وعظمت مأموریت اصلاحی سنگینی که نجف برعهده داشت کاملا آشنا بودند. منتدى از ریشه «نداء» به معناى فریاد است و زمانى که به باب افتعال برود ، به معناى فراخوانى همدیگر است(اسماعیل بن حماد جوهری ،ج۶،ص.۲۵۰۵،ذیل ماده ی ندا)؛ بنابراین، «منتدى النشر» به معناى فراخوانى یکدیگر در گسترش فرهنگ و علوم اسلامى است. مرحوم مظفر با تشکیل جمعیت «منتدى النشر» کم کم به اهداف اصلاحى خود نزدیک تر شد. این نهاد کاملاً علمى و مذهبى در سال ۱۳۵۳ قمرى، مجوز تأسیس را از دولت عراق گرفت و بهترین وسیله را برای تحقق اهداف اصلاحی در پی نشر فرهنگ دینی و ایجاد روح اسلامی در مردم و استحکام اخلاق تشخیص داد.

در ماده ۴ اساسنامه جمعیت چنین آمده است: «اهداف منتدی النشر عبارت است از عمومیت دادن فرهنگ اسلامی و علمی، و اصلاح اجتماعی به وسیله نشر، تألیف، آموزش و… با استفاده از شیوه‎های مشروع». استاد محمدرضا مظفر ریاست این جمعیت را به عهده داشت و حمایت آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی از این نهاد نوپا بسیار راهگشا بود. آیت الله مظفر و همفکران دیگر او، خطر تهاجم فرهنگی غرب را به هنگام شناخته و به سرعت جوانان را دریافتند و برای در امان ساختن آنان از شبیخون دشمن، ایشان را در زیر چتر اندیشه‎های اسلامی جای دادند و مراکز عالی آموزشی را تأسیس کردند.

۲-تاسیس دانشکده فقه:

آیت الله مظفر در سال ۱۳۷۶ ق. دانشکده فقه را در نجف اشرف تأسیس کرد و وزارت فرهنگ عراق در سال ۱۳۷۷ آن را به رسمیت شناخت. مواد درسی این دانشکده عبارت بودند از: فقه امامیه، فقه تطبیقی، اصول فقه، تفسیر و اصول و مبانی تفسیر، حدیث و اصول حدیث (درایه)، و روانشناسی، ادبیات و تاریخ ادبیات، جامعه شناسی، تاریخ اسلام، فلسفه اسلامی، فلسفه جدید، منطق، تاریخ جدید، اصول تدریس، نحو، صرف و یک زبان بیگانه.

شیخ محمدرضا خود در دانشکده به تدریس فلسفه اسلامی می‎پرداخت و مجلات کتاب «اصول الفقه» را آماده می‎کرد تا در دانشکده فقه تدریس شود او همچنین به سرپرستی دانشکده و نظارت بر کارهای تألیفی آن می‎پرداخت. وی زندگی خود را به طور کامل در اختیار این مرکز علمی گذارد و همه توانایی ها و امکاناتش را در این دانشکده بذل نمود.

۳-تدوین کتاب های درسی:

در قرن اخیر جمعی از اندیشوران حوزه، تغییر برخی متون درسی و کوتاه کردن طول مدت آموزش را به منظور دستیابی سریع به اهداف متعالی پیشنهاد کرده‎اند و برخی از مصلحان نیز تجدید بنای علمی و تدوین کتاب های روزآمد را ـ با توجه به حفظ عمق و اصالت مطالب آن ها ـ وجهه نظر خود قرار داده‎اند که این تغییر و جایگزینی همواره با مقاومت برخی دیگر مواجه بوده است. آیت الله مظفر در میان دو دوره سطح و خارج، دوره نخست را به دلیل نقص در مواد درسی و سبک تحصیل و تدریس ـ نیازمند اصلاح می‎دانست و از این رو در پی تأسیس منتدی النشر و دانشکده فقه، تنظیم وضعیت آموزشی و افزودن متون آموزشی جدید برآمد.

تدوین کتاب های «المنطق»، «اصول الفقه» و «عقاید الامامیه» یک بازنگری وابتکار در نگارش کتاب های درسی بشمار می‎آید که هم اکنون دو کتاب نخست از متون درسی حوزه‎های علمیه به خصوص حوزه مقدس قم می‎باشد. و. کتاب، عقاید الامامیه مجموعه‎ای از عقاید اسلامی بر اساس روش اهل بیت ـ علیهم السلام ـ می‎باشد که به صورتی فشرده و رسا تنظیم شده است، اثری که از هر گونه پیچیدگی‎های رایج کتب کلامی عاری بوده و برای همگان درخور فهم است. استاد پیشتر این مطالب را در سال ۱۳۶۳ ق. در دانشکده دینی منتدی ارائه کرده بود و سپس آن را بدین نام و هم چنین به نام «عقاید الشیعه» به چاپ رساند و هدف عالی او از نگارش آن تقریب بین مذاهب اسلامی بود.

ب:اقدامات سیاسی

۱-نگارش مقالاتی مفید در زمینه های سیاسی

آیه الله مظفر زندگى اش را تنها به فعالیتهاى فرهنگى و علمى حوزه محدود نساخت ، بلکه اندیشه نافذش ، مسائل و موضوعات اجتماعى و سیاسى جامعه و امت اسلامى را در نوردید و هر پدیده مهم را به دقت دنبال مى کرد. بحرانها و مشکلات تحمیل شده بر مسلمانان ، او را بیشتر تحت تاءثیر قرار مى داد و استاد را به تلاش درراستای حل مشکلات مسلمین وا مى داشت. فشارهاى روزافزون فرانسویان بر مردم الجزایر و نامردمی هاى صهیونیستها نسبت به مردم فلسطین ، حوادث ناگوارى است که از دید نافذ او پنهان نبود و آن فقیه فرزانه را در رنج فرو مى برد و گاهى در برخى از نشریات مقالات مفیدى مى نگاشت . وى همچنین در جنگ بین مصر و اسرائیل در سال ۱۹۵۶ م . تلگرافى خطاب به شیخ الازهر فرستاد و همدردى خود را با ملت مصر اعلام داشت.

آن استاد، صهیونیسم را خطر بزرگى براى جامعه اسلامى مى دانست و اصولا انحراف سردمداران کشورهاى اسلامى از حق و مسامحه ایشان با دیوسیرتان غرب را عامل بدبختى مسلمانان و ریشه رشد صهیونیستها مى دانست.

۲-تاسیس جماعه العلماء براى مقابله با