فایل پاورپوینت کامل زیارت امام حسین (ع)

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زیارت امام حسین (ع) :

واژه شناسی زیارت

واژه «زیارت»، از ریشه «زَور»، به معنای میل کردن به چیزی و روی گردانی از چیزی دیگر است. از این رو، دیدارهایی که دارای این ویژگی باشند، زیارت نامیده می شوند. ابن فارِس، در این باره می گوید:

الزّاءُ وَ الواوُ وَ الرّاءُ، أصلٌ واحِدٌ یدُلُّ عَلَی المَیلِ وَ العَدولِ… و مِنَ البابِ: الزّائِرُ؛ لِأنَّهُ إذا زارَک فَقَد عَدَلَ عَن غَیرِک.[۱]

زا و واو و را (زور)، ریشه ای است که دلالت بر تمایل و انصراف دارد. زائر، از همین ریشه است؛ زیرا وقتی زائر، تو را زیارت کند، از دیگری روی گردانده است.

ابن منظور نیز این معنا را تأیید می کند:

زارَ فُلانٌ فُلانا، أی: مالَ إلَیهِ.[۲]

فلانی، فلانی را زیارت کرد؛ یعنی: به او روی آورد.

طُرَیحی می گوید:

وَ الزِّیارَهُ فِی العُرْفِ: قَصدُ المَزورِ إکراما لَهُ و تعظیما لَهُ و استِئناسا بِهِ.[۳]

و زیارت، در عرف، آهنگِ زیارت شونده را کردن، به منظور گرامیداشت و بزرگداشت او و همدمی با اوست.

گفتنی است که معنای عرفی «زیارت» نیز ریشه در اصل لغوی آن، یعنی میل و عدول دارد. بنا بر این، مفهوم واژه «زیارت»، با معنای واژه هایی مانند: «رؤیت»، «مشاهده» و «إبصار»، متفاوت است؛ زیرا در این واژه ها، تنها مفهوم دیدار حضوری منظور است؛ ولی در واژه «زیارت»، علاوه بر ترک خانمان و دیگران، دیدار همراه با میل و محبّت و انس و اکرام، مورد توجّه است.

ریشه یابی زیارت در فطرت

انسان، ذاتا موجودی اجتماعی است که با همنوع خود، انس می گیرد و پیوند برقرار می نماید. از این رو، دیدار همراه با میل و محبّت انسان ها با یکدیگر، ریشه در فطرت آنها دارد و زیارت، در واقع، تأمین کننده بخشی از نیازهای فطری انسان است.

این نیاز فطری، پس از مرگ محبوب انسان نیز ادامه دارد، هر چند از شدّت آن، کاسته می گردد. به دلیل همین نیاز فطری، در میان همه اقوام و ملل جهان، کمابیش زیارت قبور نزدیکان و دوستان، مرسوم است.

زیارت از نگاه اسلام

اسلام که آیین فطرت است، به موضوع زیارت، توجّه ویژه ای دارد. احادیث اسلامی، به منظور بهره گیری هر چه بیشتر از این زمینه فطری انسان ها در جهت رشد و شکوفایی انسانیت و سازندگی جامعه آرمانی، ره نمودهای ارزنده ای در باره زیارت، ارائه کرده اند.

نکته قابل توجّه این که با تأمّل در احادیث پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام، معلوم می شود که معیار توصیه و تشویق آنان به زیارت، میزان تأثیر و نقش آن در سازندگی فردی و اجتماعی است و بدین سان، هر چه زیارت برای ساختن جامعه توحیدی سودمندتر باشد، انجام دادن آن، بیشتر مورد تأکید است و بر این اساس، زیارتِ: خویشاوندان، اهل ایمان، دانشمندان، اولیای الهی و بویژه خاندان خاتم انبیا صلی الله علیه و آله، در زمان حیاتشان و پس از آن، توصیه شده است.

زیارت احیا (زندگان)

زیارت اهل ایمان، به قدری در سازندگی فردی و اجتماعی انسان، مؤثّر است که در برخی از روایات، هم سنگ زیارت خداوند متعال و یا زیارت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شمرده شده است. در حدیث نبوی آمده:

مَن زارَ أخاهُ المُؤمِنَ إلی مَنزِلِهِ لا لِحاجَهٍ مِنهُ إلَیهِ، کتِبَ مِن زُوّارِ اللّهِ، وَ کانَ حَقیقا عَلَی اللّهِ أن یکرِمَ زائِرَهُ.[۴]

هر کس از برادر مؤمنش در خانه او، بدون نیاز بردن به نزد وی، دیدار کند، از زائران خدا شمرده می شود و بر خداوند است که زائرش را احترام کند.

و در حدیثی دیگر از ایشان روایت شده که فرمود:

مَن زارَ أخاهُ فی بَیتِهِ قالَ اللّهُ ت لَهُ: أنتَ ضَیفی وَ زائِری، عَلَی قِراک، وَ قَد أوجَبتُ لَک الجَنَّهَ بِحُبِّک إیاهُ.[۵]

هر کس برای دیدن برادر [مؤمن] خود به خانه او برود، خداوندت به او می گوید: «تو میهمان و زائر منی. پذیرایی تو، به عهده من است و من به خاطر این که او را دوست داری، بهشت را بر تو واجب کردم».

و در روایت دیگری از پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است:

مَن زارَ عالِماً فَکأَنَّما زارَنی.[۶]

هر کس به دیدار عالِمی برود، گویی مرا زیارت کرده است.

گفتنی است که در آداب زیارت (دید و بازدید) در اسلام، بویژه در باره خویشاوندان، افزون بر دیدار، به نیکی کردن و هدیه دادن نیز تأکید شده است.[۷]

زیارت اموات (مردگان)

از نظر اسلام، انسان، پس از مرگ نیز دارای حیات برزخی است. از این رو، زیارت اموات، دیدار با بدن های پوسیده و بی جان نیست؛ بلکه زیارت ارواحی است که در عالم برزخ، زندگی می کنند و از دیدار با آنها، شاد می گردند و ارتباط با آنان، عبرت آموز، و در زندگی مادّی و معنوی انسان، مؤثّر است. برترین شاگرد مکتب خاتم الأنبیا، امام علی علیه السلام، در باره برخی از آثار و برکات زیارت اموات، چنین می فرماید:

زوروا مَوتاکم؛ فَإِنَّهُم یفرَحونَ بِزِیارَتِکم، وَ لیطلُبِ الرَّجُلُ حاجَتَهُ عِندَ قَبرِ أبیهِ وَ امِّهِ بَعدَ ما یدعو لَهُما.[۸]

به زیارت مردگانتان بروید، که آنها با زیارت شما خوش حال می شوند. انسان، در نزد قبر پدر و مادرش، پس از آن که برایشان دعا کرد، حاجتش را بخواهد.

سیره پیامبر خدا صلی الله علیه و آله[۹] نیز گواه اهمّیت زیارت اموات و تشویق بر این کار مفید و سازنده است. در صحیح مسلم آمده:

کانَ رَسولُ اللّهِ(ص) کلَّما کانَ لَیلَتُها [أی لیله عائِشَهَ] مِن رَسولِ اللّهِ(ص) یخرُجُ مِن آخِرِ اللَّیلِ إلَی البَقیعِ فَیقولُ: السَّلامُ عَلَیکم دارَ قَومٍ مُؤمِنینَ، وَ آتاکم ما توعَدونَ غَدا مُؤَجَّلونَ، وَ إنّا إن شاءَ اللّهُ بِکم لاحِقونَ. اللّهمَّ اغفِر لِأَهلِ بَقیعِ الغَرقَدِ.[۱۰]

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، در آن شب هایی که [از میان همسرانش ] نوبت با عایشه بود، در اواخر شب، از خانه خارج می شد و به بقیع می رفت و می فرمود: «سلام بر شما، خانه گروه مؤمنان! آنچه وعده داده شدید، در فردایی تعیین شده، به شما داده شد. ما هم به شما می پیوندیم، إن شاء اللّه! خداوندا! اهل بقیع غَرقَد[۱۱] را بیامرز».

گزارش شده که امام علی علیه السلام نیز در بازگشت از جنگ صِفّین، هنگام نزدیک شدن به گورستان کوفه، خطاب به اهل قبور، فرمود:

یا أهلَ الدِّیارِ الموحِشَهِ، وَالمَحالِّ المُقفِرَهِ، وَالقُبورِ المُظلِمَهِ، یا أهلَ التُّربَهِ، یا أهلَ الغُربَهِ، یا أهلَ الوَحدَهِ، یا أهلَ الوَحشَهِ، أنتُم لَنا فَرَطٌ سابِقٌ، وَ نَحنُ لَکم تَبَعٌ لاحِقٌ، أمَّا الدّورُ فَقَد سُکنَت، وَ أمّا الأَزواجُ فَقَد نُکحَت، وَ أمَّا الأَموالُ فَقَد قُسِّمَت، هذا خَبَرُ ما عِندَنا، فَما خَبَرُ ما عِندَکم؟

آن گاه به یارانش رو کرد و فرمود:

أما لَو اذِنَ لَهُم فِی الکلامِ لَأَخبَروکم أنَّ خَیرَ الزّادِ التَّقوی.[۱۲]

ای ساکنان خانه های وحشت، و مکان های خالی، و گورهای تاریک! ای خاک نشینان! ای غریبان! ای تنهایان! ای وحشت زدگان! شما بر ما پیشی گرفتید، و ما در پی شما به شما می پیوندیم. امّا خانه ها، مسکن دیگران شدند. امّا همسران، به همسری دیگران در آمدند. امّا ثروت ها، تقسیم شدند. این، خبری است که پیش ماست. پیش شما چه خبر؟

بدانید که اگر اجازه سخن گفتن داشتند، به شما خبر می دادند که: «بهترین توشه، پرهیزگاری است».

زیارت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام

از آن جا که پیوند با پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و خاندان پاک او، بیشترین نقش را در سعادت و خوش بختی دنیا و آخرت انسان دارد، زیارت آنان، در حیات و ممات، بیش از دیگران توصیه شده است. در حدیث است که امام حسین علیه السلام از جدّش پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پرسید:

یا أَبتاه! ما لِمَن زارَک؟

پدر عزیزم! پاداش زائر تو چیست؟

پیامبر صلی الله علیه و آله در پاسخ فرمود:

یا بُنَی! مَن زارَنی حَیاً أومَیتاً أو زارَ أباک أو زارَ أخاک أو زارَک؛ کانَ حَقّاً عَلَی أن أزورَهُ یومَ القِیامَهِ وَ اخلِّصَهُ مِن ذُنوبِهِ.[۱۳]

پسرکم! هر کس مرا، زنده یا مُرده، زیارت کند، یا پدرت یا برادرت و یا تو را زیارت کند، بر من حق دارد که روز قیامت، او را زیارت کنم و او را از گناهانش رها سازم.

همچنین از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود:

مَن زارَنا فی مَماتِنا فَکأَنَّما زارَنا فی حَیاتِنا.[۱۴]

هر کس ما را پس از درگذشتمان زیارت کند، گویی در زمان زنده بودن، زیارتمان کرده است.

ثواب زیارت امام حسین علیه السلام

ملاحظه روایاتی که در این بخش، در باره فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام آمده اند و مقایسه آنها با روایاتی که در باره فضیلت زیارت سایر افراد خاندان رسالت رسیده اند، به روشنی نشان می دهد که زیارت امام حسین علیه السلام، بیش از دیگران، مورد تأکید قرار گرفته است.

این روایات، نه تنها زیارت سید الشهدا علیه السلام را با فضیلت ترین کار و همانند زیارت خدا و پیامبر او توصیف می نمایند، بلکه تصریح می کنند که زیارت ایشان، بر هر مؤمنِ معترف به امامت اهل بیت علیهم السلام لازم است و کسی که بتواند او را در کربلا زیارت کند و خودداری نماید، حقّی از حقوق خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله را ترک کرده و با این جفاکاری، مورد عاقّ اهل بیت علیهم السلام واقع می گردد و بدین سان، از خیر و برکات فراوانی محروم می شود و از ایمان و عمرش، کاسته می گردد.[۱۵]

برکات شگفت انگیز زیارت امام حسین علیه السلام

زیارت سید الشهدا علیه السلام، اگر با آداب و شروط آن انجام شود، کیمیایی است که جان آدمی و زندگی او را متحوّل می سازد.

بر پایه روایات این بخش، زیارت آن بزرگوار، آثار وبرکات بسیاری دارد، از جمله این که فرشتگان الهی، برای زائر امام حسین علیه السلام، احترام ویژه ای قائل اند و وی، مشمول دعای اهل بیت علیهم السلام و فرشتگان است.[۱۶]

خداوند متعال، گناهان زائر امام حسین علیه السلام را می بخشد، عمرش را طولانی می کند، روزی اش را فراوان می گردانَد، غمش را زائل می سازد، قلبش را شاد می نماید، گناهانش را به عمل صالح تبدیل می کند و اگر بدبخت باشد، او را خوش بخت می نماید، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، برای او شفاعت می کند و به او نیز اجازه شفاعت کردنِ دیگران داده می شود، با حسین بن علی علیه السلام محشور می گردد و در بهشت، همنشین اهل بیت علیهم السلام خواهد بود و در نهایت، باید گفت: فضایل و برکات زیارت امام حسین علیه السلام، غیر قابل شمارش است.[۱۷]

برکات زیارت سید الشهدا علیه السلام، به حدّی است که نه تنها اهل زمین، بلکه آسمانیان و فرشتگان مقرّب الهی و ارواح پاک پیامبران و صدّیقان، پیوسته به زیارت او می آیند و از برکات مزارش بهره می برند.

به همین جهت، توصیف شده که پیروان اهل بیت علیهم السلام، حتّی در سخت ترین شرایط، هر قدر که می توانند، از برکات بی شمار زیارت امام علیه السلام بهره مند شوند.[۱۸]

حکمتِ این همه فضیل