بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سفرنامه راهیان نور :

با سلام بر شهیدان گلگون کفن و محضر امام زمان(عج ا… تعالی)

یک هفته قبل از حرکت کاروان اطلاعیه را در پانل دیدم با دیدن کلمه جنوب خیلی مشتاق شدم که ثبت نام کنم خدا خدا می کردم ظرفیت تکمیل نشده باشد و قسمت باشد من هم دیداری از کربلای ایران داشته باشم همیشه وقتی در تلویزیون نشان می داد که چگونه در جای جای خاک شلمچه راز ونیاز می کردند خودم را جای آنها تصور می کردم آرزو داشتم اروند رود را از نزدیک ببینم، شلمچه ، خرمشهر ، درفول، اهواز و خرم آباد و بالاخره رفتم دفتر بسیج و اسم نویسی کردم مثل اینکه قسمت بود من هم بروم»

من تنها احساسی را که خودم در طول سفر ده روزه داشتم بیان می کنم کاروان دو اتوبوسی دانشگاه آزاد مراغه که یک اتوبوس آقایان بودند و اتوبوس دیگر خانمها در مورخه ۱۹/۱۲/۸۰ رأس ساعت ۲بعدازظهر از دانشگاه حرکت کرد همه پر انرژی و سر زنده و خوشحال پشت سر هم صلوات می فرستادیم. خدایا از همان لحظه اول آدم احساس می کرد راهی کربلاست. اولین تصوری که از ذهنم گذشت همه مسافرین را با لباس بسیجی و چفیه بگردن و همه کسانی که ما را بدرقه می کردند مادران بسیجیان که با تکان دادن دست از عزیزان ۱۳، ۱۴ ساله خود که عازم خط مقدم جبهه ما بودند خداحافظی می کردند ( تصور می کردم )، می دیدم دیگر دست خودمان را از بسیجیان برادر جدا نمی کردم بعد از پیمودن ۱۲ ساعت راه ساعت ۲نصف شب اعلام کردند که بسیجیان عزیز اینجا کرمانشاه است می توانید تا اذان صبح در این کانون استراخت کنید همه پیاده شدیم و هر کدام با گرفتن پتویی به داخل سالن کانون فرهنگی بسیجیان کرمانشاه رفتیم.

در مورخه ۲۰/۱۲/۸۰ در خرم آباد به منطقه جنگی رفتیم که عملیات مرصاد در آن جا اتفاق افتاده بود همان لحظه که اتوبوس مقابل درب آن جا نگه داشت ما از داخل ماشین دیدیم که سربازان مشغول درست کردن و نمایش دادن میدان مین هستند هر کدام به طرفی می روند یکی مین ها را با دقت تمام در زمین می کاشت تازه شروع کارشان بود بعد ما پیاده شدیم و وارد منطقه شدیم از در که وارد می شدی قسمت دست راست هلی کوپتر های سوخته و توپهای خراب شده را گذاشته بودند از بالا که به جاده نگاه می کردی آدم واقعا یاد دوران جنگ می افتاد اصلا مثل این که موقع جنگ بود صدای ماشینهایی که از جاده می گذشتند صدای ماشینهای جنگ بود به تصورم صدای توپ و تانک هم می آمد بعد در قسمت دست چپ وارد یک سالن بزرگ شدیم آن جا نمایشگاهی برپا کرده بودند که شامل عکسهای کشتگان عراقی بود و در آخر یک اتاق ماکت کامل منطقه عملیاتی مرصاد بود. ماکت را طوری درست کرده بودند که بلندی کوه و درختچه های روی آن آشکار بود و چطور رزمندگان در میان آن درختچه ها کمین گرفته بودند و از خود دفاع کرده بودند کاملا به خوبی نمایش داده شده بودند بعد از دیدن آن ماکت از نمایشگاه که خارج شدیم آدم احساس می کرد دیگر مناطق اطراف را به خوبی می شناسد و با توضیحاتی که یک سروان داد و توضیح داد که با چند نفر نیرو و چند روز به فرماندهی حسین فرزانه عملیات مرصاد صورت گرفته که تعداد شهدا هم در این عملیات خیلی زیاد بوده است.

بیرون که می آمدیم باز جنب و جوش سربازانی را می دیدیم که چادر بر پا میکردند برای درست کردن قسمت های دیگر نما یشگاه و یک سماور بزرگ آب جوشانده بودند و از همه میهمانان با یک چایی داغ پذیرایی کردند موقع برگشتن از در که خارج می شدیم دیدیم میدان مینی که سربازان موقع ورود ما تازه شروع کرده بودند تمام کرده اند و خیلی طبیعی می نماید واقعا جالب و دیدنی شده بود به طرف درفول و اهواز به راه افتادیم ساعت ۳شب بود که در پادگان شهید باکری دزفول مستقر شدیم وارد آسایشگاه سربازان که شدیم تا وسایلمان را جابجا کنیم همه با دیدن سوسمارها فرار را بر قرار ترجیح دادند و برگشتند در داخل ماشین خوابیدند.

این پادگان مسافرهای خیلی زیادی داشت و شامل ساختمان ها و آسایشگاههای بزرگ و دستشویی بزرگ و حمامی بود که می گفتند این حمام را مراغه های زمان جنگ درست کرده اند که البته ما استفاده نکردیم و از نزدیک ندیدیم فقط آقایان حمام کردند. هوا خیلی گرم بود ساعت ۳۷/۱۱ دقیقه آن جا را ترک کردیم ساعت ۱ بود که اتوبوس کنار جاده نگه داشت و اطراف جاده باغهای پرتقال وجود داشتند فقط آقایان پیاده شدند جیبهایشان را پر از پرتقال کردند آقای علی مشرقی آذر ۲ تا پرتقال هم به ما داد پرتقال ها خیلی خوشمزه بودند برای اولین بار طعم پرتقال تازه را فهمیدیم آرزو می کردیم کاش ما هم مثل آقایان پیاده می شدیم و زیر سایه درختان برای چند دقیقه می نشستیم و داخل اتوبوس نمی پختیم. ساعت ۲۰/۱ دقیقه اتوبوس دوباره به راه افتاد و همچنان با منظره های سرسبز به راه خود