فایل پاورپوینت کامل سیمای حقیقت در هفته نامه «اللواء»

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیمای حقیقت در هفته نامه «اللواء» :

از روزگار دیرینه، مذهب شیعه در تجویز«تقیه » برای حفظ جان و مال، آماج انتقاد
قرار گرفته و نااهلان، تقیه را که سلاح ناتوان در برابر ستمگر بی رحم است، با
نفاق یکسان گرفته اند و مذهب حق را به تجویز نفاق متهم ساخته اند.

در گذشته از طرف دانشمندان شیعی پاسخهایی داده شده و روشن ساخته اند که اصل تقیه،،
یک اصل قرآنی و حدیثی است و با نفاق، فرسنگها فاصله دارد; منافق تظاهر به ایمان
کرده و کفر و الحاد خویش را پنهان می سازد، در حالی که جریان در تقیه بر عکس است.
او تظاهر به هماهنگی با عقیده کافر می نماید و ایمان خویش پنهان می سازد.

مسلما این نوشته ها در طول تاریخ تاثیری داشته هر چند چشم گیر نبوده است ولی
اخیرا در هفته نامه «اللواء» که در کشور اردن هاشمی منتشر می شود، مقاله ای به قلم
یکی از اساتید دانشگاه «موته » به نام عبدالکریم الکساسبه چاپ شده که کاملا موضع
شیعه را در مسئله تقیه تایید کرده است.

چیزی که هست در پایان مقاله جمله مبهمی دارد و شاید می خواهد بگوید، تقیه در یک
صورت تجویز شده و آن، تقیه مسلمان از کافر است، نه تقیه مسلمان از مسلمان.

ما برای توضیح این قسمت مقاله ای به دفتر هفته نامه فرستاده و روشن ساختیم
که تقیه برای حفظ جان و مال است و در این قسمت میان دو صورت تفاوتی نیست. سپس
شواهدی از کتابهای اهل سنت بر این مطلب اقامه نموده ایم.

چیزی که مهم است همان به دست آوردن ملاک حکم تقیه است. تقیه برای این تجویز شده
است که جان و مال و حیثیت فرد مسلمان بی جهت مورد تعرض قرار نگیرد خواه متعرض
کافر باشد یا نظام به ظاهر اسلامی.

هرگاه سلطان مسلمانی تمام آزادی ها را مصادره کند و دهن ها را ببندد و به کسی
اجازه اظهار عقیده ندهد و در صورت مخالفت به اعدام و زندان محکوم می شود،
هواداران حق در این صورت جز سکوت وظیفه ای ندارند و این همان تقیه است. اکنون در
کشورهای اسلامی جریانهای سیاسی حادی درکار است و سبب شده است که گروهی از
علما و دانشمندان اسلامی از هر نوع اظهار عقیده خودداری کنند و چه بسا روی مصالحی
اظهار هماهنگی کنند.

البته این نه به آن معناست که در همه وقت برابر ستمگر باید اظهار موافقت کرد
بلکه در شرایط خاص باید سکوت را شکست و نظام ستمگر را به هم ریخت. اینک ما در
اینجا مقاله استاد دانشگاه موته را با جوابیه ای که نوشته ایم منتشر می سازیم:

التقیه رخصه شرعیه

قسم الدراسات الاسلامیه/ جامعه موته

بقلم: اسامه عبد الکریم الکساسبه

الضرورات تبیح المحذورات و المشقه تجلب التیسیر

الحمدلله رب العالمین مل ء السموات والارض و ما بینهما و الصلاه و السلام علی
محمد النبی الخاتم و علی آله الطیبین الطاهرین الذین اذهب الله عنهم الرجس و
طهرهم تطهیرا… و بعد.

فی بواکیر ثقافتی و اطلاعی کنت اسمع الکثیر من المفتریات والمبالغات التی
کانت تدور حول الشیعه و حول التشیع خاصه ما یؤمنون من افکار و معتقدات کنت اصدق کل
ما یقال و ذلک لقله اطلاعی.

فقد کنت اسمع عن مبدا التقیه عند الشیعه و کان هذا المبدا لیس له اصل فی الشرع
الاسلامی الا انه مجرد فکر اختلقه علماء الشیعه و لکن الحقائق بعد الاطلاع ظهرت جلیه
و « جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا».

و الان ما هی التقیه و ماهی احکامها و ادلتها الشرعیه؟

التقیه: الاظهار باللسان خلاف ما ینطوی علیه القلب للخوف علی النفس و هی عکس مفهوم
النفاق.

ففی التقیه یتم اظهار الکفر و ابطان الایمان. اما فی النفاق فیتم ابطان
الکفر و اظهار الایمان.

والتقیه رخصه شرعیه کاکل المیته و الدم و لحم الخنزیر و ما اهل لغیر الله به لان
الله عز وجل یقول:«و ما جعل علیکم فی الدین من حرج مله ابیکم ابراهیم هوسماکم
المسلمین ».

اما النفاق: «فهو اشد الکفر لانه اشد خطوره و المنافقون فی الدرک الاسفل من النار».

الادله علی جواز الاخذ بمبدا التقیه:

ان الاصل فی الاسلام هو: عدم موالاه الکافرین و الیهود و النصاری والصدع بما
امر الله و عدم خشیه احد فی الحق الا الله.

فالمؤمنون هم الذین «یجاهدون فی سبیل الله ولا یخافون لومه لائم » (المائده/۵۴).

و لکن الضرورات تبیح المحذورات و المشقه تجلب التیسیر.

قال تعالی: «فمن اضطر غیر باغ ولا عاد فلا اثم علیه ».

ای من اضطر للوقوع فی المحرم علی ان لا یطلبه لذاته و لا یتعدی علی اصل تحریمه
فان الاثم عنه مرفوع.

ونحن نعلم ان الله قد نهانا عن موالاه الکافرین و مودتهم فی الاصل الحکمی و لکن
هنالک حالات یجوز لنا فیها موالاتهم فیها فما هی لنتعرف علیها من خلال الایه
القرآنیه الکریمه التالیه:

قال تعالی: «لا یتخذ المؤمنون الکافرین اولیاء من دون المؤمنین و من یفعل ذلک
فلیس من الله فی شی ء الا ان تتقوا منهم تقاه و یحذرکم الله نفسه و الی الله
المصیر» (آل عمران/۲۷).

مفهوم الایه: نهی و تحذیر من الواحد الاحد عزوجل من موالاه و موده الکافرین؟ و
من یفعل ذلک فهو فی غایه البعد عن الله. و لکن فی حاله خوفکم من جهتهم امرا یجب
اتقاؤه فهنا الموالاه جائزه کرخصه لا کاصل.

و قال تعالی: «وقال رجل مؤمن من آل فرعون یکتم ایمانه اتقتلون رجلا ان یقول ربی
الله و قد جاءکم بالبینات من ربکم و ان یک کاذبا فعلیه کذبه و ان یک صادقا
یصبکم بعض الذی یعدکم ان الله لا یهدی من هو مسرف کذاب » (غافر/۲۸).

من خلال الایه السابقه نلاحظ ما یلی:

ان الرجل من آل فرعون و قوم فرعون فاسقون والرجل مؤمن وکان هذا الرجل یکتم
ایمانه ای یخفیه یظهر الکفر و یبطن الایمان والسبب فی ذلک: خوفا من فرعون
وجنوده لان فرعون طغی و فی الارض علا.

و لکن ماهی المنفعه التی جلبها و حققها مؤمن آل فرعون بکتمه ایمانه:

صیانه نفسه و حمایتها و تقدیم النصح بعدم قتل موسی بناء علی انه کافر لیس مؤمن و
لیس له عند موسی ای منفعه.

فهنا تم تحقیق امرین بالتقیه و اخفاء الایمان: درء مفسده و جلب مصلحه.

والتقیه تکون فی حال التمکن فی الارض و فی حال ضعف المسلمین و تکون فی الحرب
لان (الحرب خدعه) و هی جائزه لصون النفس من الضرر لان دفع الضرر عن النفس واجب قدر
الامکان حتی فی ساحه القتال. قال تعالی: «ولا تلقوا بایدیکم الی التهلکه » و قال
تعالی: «ولا تقتلوا انفسکم ان الله کان بکم رحیما».

احکام التقیه

1. تکون بالجری علی اللسان مع الاطمئنان فی القلب بالایمان.

2. لو انه افصح بالایمان والخوف حیث تجوز له التقیه کان ذلک افضل ^(۱) و ذلک
بناء علی قاعده «وان تصوموا خیر لکم ».

3. تکون التقیه اذا کان الرجل فی قوم کفار ویخاف منهم علی نفسه و ماله فیداریهم
بلسانه و نحن نعرف ان الدعوه السریه للاسلام استمرت ثلاث سنین قبل ان یصدع
الرسول صلی الله علیه و آله و سلم بالدعوه.

و من ذلک الذی یعیش مثلا فی «اسرائیل » وسیط الیهود او فی روسیا وسط الشیوعیین
او فی