فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 54 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شاخصه های سنت در جامعه مسلمین :

مردم سالاری، ش ۹۳۱، ۲۹/۱/۸۴

چکیده: یکی از شاخصه های تمدن مدرن، مفهوم فاخر «حق» است که معیاری برای قانون نویسی در تمام کشورها و مکاتب و مسالک شده است. البته در پس دوران روشنگری، حق در مقابل تکلیف قرار گرفت و فیلسوفان و سیاست مداران برای عقب نشاندن دوران کلیساها (سنت) تلاش کردند.

دوران سنت برجستگی ها و مشخصه هایی دارد که با دوران مدرنیته متفاوت است. در حال حاضر (دوران جدید) طبیعی های دوران سنت غیرطبیعی شده است. جامعه ما به دلیل عدم حضور مدرنیته، از مسئله حق بی بهره مانده و متأسفانه به تکلیف که مربوط به دوران سنت است بازگشته است. در میان آن دسته از آثار اندیشمندان مسلمان و ایرانی که به بررسی علل انحطاط و عقب ماندگی مسلمین پرداخته اند، اثری از تأکید بر آزادی و حق به معنای امروزی نیست. درحالی که شده اعلامیه جهانی حقوق بشر نشانه ای از پدیدار شدن حق مداری در دوران مدرن دنیای غرب است.

تمدن مدرن دارای سه نشانه «تکنولوژی»، «علم تجربی» و مفهوم فاخری تحت عنوان «حق» که از آن معنایی نه در برابر باطل، بلکه در برابر تکلیف برمی آید است.

دوران سنت، دوران زمانی نیست و تاریخ مشخصی را برای آن نمی توان برشمرد. باید گفت که سنت برجستگی ها و مشخصه هایی دارد که با دوران مدرنیته متفاوت است. این دو جهان کاملاً متفاوت از یکدیگر هستند و مشخصات بنیادی خود را دارند. به طوری که طبیعی ها، استثناها و بدیهیات دنیای قدیم، در دوران جدید غیرطبیعی، غیراستثنایی و غیربدیهی شده است، این چنین است که جهانی به جای جهان دیگر می نشیند. دوران سنت یک رشته از بدیهیات، طبیعیات، قاعده ها و بنیادهاست که با جای گزینی جهان جدید، جای خود را به دنیای نوین می دهد.

شک به عنوان یکی از مشخصه های دنیای مدرن به شمار می رود و در مقابل، یقین را به عنوان شاخصی در دنیای سنتی برمی شمردند؛ به طوری که از مشخصات دنیای قدیم، کندی در حرکت فکر و اندیشه و لذا یقین و جزم به مواضع موجود است.

در تبیین انسان حق مدار در میان آثار اندیشمندان بزرگ مسلمان و از جمله ایرانی، اثری از تأکید بر حق و آزادی به معنای امروزی آن نیست؛ چرا که مسئله انسان سنتی اینها نبود و اعلامیه جهانی حقوق بشر نشانه ای از پدیدار شدن حق مداری در انسان دوران مدرن است.

اشاره

هرچند که به ظاهر تصور می شود پیشرفت و تمدن جدید مدیون مدرنیته است و سایر جوامع باید از این الگوی پدیدار شده در غرب تبعیت کنند تا به تکنولوژی، توسعه و پیشرفت دست یابند، ولی در واقع وقتی به تجزیه و تحلیل مسئله تمدن و تحول جدید در غرب از زمان رنسانس به بعد می پردازیم با واقعیت هایی مواجه می شویم که خلاف این موضوع را بیان می کند. به این معنا که تمدن و مدرنیزه شدن حاصل تفکرات الحادی و مکاتب فلسفی شک گرایان غربی در آن دوران نبوده است. عامل توقف اروپا، مذهب تحریف شده و خرافی کلیسا بوده^(۱) و آن گونه که برخی تصور می کنند مذهب اصیل و دست نخورده موجب توقف بشر نمی شود تا در صدد کنار گذاشتن آن باشیم و به نسبیت و شک گرایی مطلق روی آوریم و طبیعی های دوران قدیم را در دنیای جدید غیرطبیعی، استثنای آن دوران را غیراستثنا و بدیهیات آن را غیربدیهی دانسته و جهان را به دو جهان سنت و مدرنِ کاملاً مجزا که در مشخصات بنیادی با هم متفاوت اند بدانیم.

دوری از مذهب نیز پی آمدهای ناگوار و خاص خودش را دارد. غربیان به بیان خودشان، پس از رسیدن به مدرنیته با مشکلات جدیدی روبه رو شدند؛ زیرا مدرنیسم پدیده ای است که دو خصلت متضاد را در نهان خود می پروراند: از طرفی دایره امنیت، اعتماد و خوشی را در سر دارد و تا حدودی در ارتباط با تأمین این خواسته های انسانی و طبیعی موفق بوده است، اما از جانب دیگر امواج مخاطره، اضطراب و تلخی را در دل می پروراند؛^(۲) درحالی که این سنت اصیل و مذهبِ حق است که می تواند آرامش واقعی را برای انسان به ارمغان بیاورد.

به همین دلیل باید این مطلب مهم و اساسی را باور داشت که گرایش به خلاقیت ها، اکتشافات علمی و صنعتی، حاصل دین ستیزی نمی باشد؛ بلکه تولیدات صنعتی حاصل مغزهای متفکر و خلاق است که البته در خدمت اهداف و اغراض ضدمذهبی و غیرانسانی به کار رفت.^(۳)

پیشرفت در اسلام

اسلام همواره با پیشرفت و توسعه موافق بوده است؛ لذا درباره علم و علم آموزی که سرمایه هر پیشرفتی است از پیشوایان بزرگ دین سفارشات زیادی شده است. اما این گونه نبوده که توسعه و تجدد هدف قرار گیرد و برای رسیدن به آن تمامی سنن و رسوم گذشته نابود شود.

اسلام، از آغاز، در محیط و جامعه عرب جاهلی که سنت های مذمومی در آن رواج یافته بود، ظاهر گردید. با ورود اسلام سنت های باطل از جامعه زدوده شد تا راه پیشرفت و تحولات مثبت هموار گردد. ازاین رو، با بسیاری از این آداب و سنن خرافی، مثل زنده به گور کردن فرزندان، رواج قتل، غارت، فساد و تعصبات قومی و قبیله ای و کینه هایی که تا سالیانی زیاد برای مردم دردسرآفرین بود و به خاطر آن دست به کشتار می زدند، مقابله کرد و سنت های صحیح و اصیل اسلامی، مانند: تساوی و رفع تبعیض، دین داری، گذشت و ایثار، جوانمردی، مودت، انفاق و دستگیری از مستمندان، خوش خلقی را نهادینه کرد. البته میان سنن جاهلی هم سننی بودند که اسلام نه تنها آنها را از میان نبرد، بلکه به آنها ارتقا داد، مانند سنت میهمان نوازی و احترام به آن و پای بندی به قراردادها و معاهدات.

پس در واقع اسلام، زمانی که ظهور کرد، برای ایجاد تحول و حرکت به سمت جلو، با تمامی سنن و رسوم گذشته مقابله نکرد؛ زیرا دلیلی نداشت که تمامی آنها از بین رود؛ چون در میان آنها سنت های پسندیده ای هم وجود داشت. این چنین بود که مسلمانان راه پیشرفت و تجدد را طی کردند؛ به گونه ای که در عصر خود از پیشرفته ترین و مدرن ترین جوامع شدند و سایر جوامع از این ره آورد در تعامل با آنان بهره مند شدند. مونتگری وات در این باره می گوید: هنگامی که انسان تمام جنبه های درگیری اسلام و مسیحیت در قرون وسطی را در نظر می گیرد، این روشن است که تأثیر اسلام بر جامعه مسیحیت، بیش از آن است که معمولاً شناسایی می شود. اسلام نه تنها در تولیدات مادی و اختراعات تکنولوژی اروپا شریک است و نه تنها اروپا را از نظر عقلانی در زمینه های علم و فلسفه برانگیخت، بلکه آن را واداشت که تصویر جدیدی از خود به وجود آورد.^(۴) در مجموع، مسلمانان در پیشرفت تجارت، صنعت، علم، فلسفه، ریاضیات، نجوم و ستاره شناسی، پزشکی، منطق و متافیزیک نقش به سزایی ایفا کردند؛ دست آوردهای مهمی را در ارتباط با مهارت های دریانوردی، کشاورزی و استخراج معادن برای غرب قرون وسطی به ارمغان آوردند و در زمینه هنر و آداب و رسوم یک زندگی مطبوع و دل پذیر، آثاری به جای ماندنی از خود به یادگار گذاشتند. در واقع، رنسانس در اروپا بعد از مواجهه با مسلمانان رخ داد، ولی به صورت نهان؛ زیرا مجال و فرصتی برای ظهور آن به دلیل استبداد اربابان کلیسا و جو حاکم وجود نداشت. اما بعد از آنکه قدرت کلیسا رو به اضمحلال رفت، متجددانی آمدند و نقش مذهب را تماما از صفحه زندگی مردم آن سامان حذف کردند و به جای آن، این پیشرفت و تکنولوژی را به خود منتسب کردند. درحالی که اگر کلیسا و مودیان مذهبی راه درست را طی کرده بود، ممکن بود جامعه بهتر روند مدرنیزه شدن را طی کند. از سوی دیگر، افرادی هم نمی آمدند که به طور کلی مذهب را کنار بزنند و تمامی گرفتاری های خود را از مذهب بدانند. یعنی رویه نادرست کلیسا، که دستخوش تحریف شده بود، کار را به جایی رساند تا کلیسا را مهجور کنند؛ زیرا چنین شیوه ای با روح و طبیعت بشر ناسازگار بود.

در هر صورت، مدرنیسم حاصل برآیند اتصال و توالی حلقه های زنجیره ای از اندیشه های نوین است که یکی پس از دیگری به ظهور پیوست. به نظر می رسد فیلسوفان و فلسفه های گوناگون، بستر رویش و محور پرورش مدرنیسم را در غرب فراهم آورند؛ زیرا سهم عمده انقلاب ها و تحولات فرهنگی و دینی یک جامعه عموما از آن فلاسفه یا فیلسوف نمایانی است که در پردازش اندیشه های فرهنگی و دینی آن جامعه سهیم بوده اند. علاوه بر اظهارات نظریه پردازان مدرنیسم، ویژگی فلسفه مدرن جای گزین علوم طبیعی، تجربی و سیاسی با اندیشه های جزمی و قطعی فلسفی، و جای دادن آن علوم در کانون اندیشه انسان غربی است.^(۵) از سوی دیگر، دیری نپایید که بشر صنعتی غرب متوجه شد علم