فایل پاورپوینت کامل شهید صدوقی، الگوی فضیلت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید صدوقی، الگوی فضیلت :

نام و نسب

در سال ۱۳۲۷ هـ. ق در یزد و در خانواده ای روحانی کودکی زاده شد که او را محمد نام نهادند. پدرش مرحوم میرزا ابوطالب از عالمان وارسته آن سامان بود که در مسجد روضه محمدیه، معروف به حظیره اقامه جماعت می کرد و محل رجوع مردم بود و به جهت خط خوشی که داشت، در تنظیم اسناد عقود و معاملات مردم می کوشید.

نسب شریف «صدوقی» بر اساس آنچه بر سنگ مزار آخوند ملا مهدی کرمانشاهی حک شده است، به چهره والای شیعه، شیخ جلیل فقیه، ابوجعفر، محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی، معروف به «شیخ صدوق»رحمه الله علیه می رسد.[۱]

تحصیل و تدریس

وی در سایه سرپرستی مرحوم میرزا محمد کرمانشاهی، پسر عموی خود، به تحصیل علم پرداخته، شرح لمعه و قوانین را در مدرسه عبدالرحیم خان یزد خواند. در سال ۱۳۴۸ هـ. ق برای ادامه تحصیل راهی حوزه کهن اصفهان شد، و پس از یک سال عازم شهر جهاد و اجتهاد، یعنی قم گردید.

اقامت وی در قم مصادف است با ششمین سال سلطنت استبدادی رضا خان و اوج حملات وی به روحانیت که همزمان جوّ ارعاب و تهدید «امنیه های» رضا خانی بیداد می کند، پوشیدن لباس روحانیت جرم محسوب می شود، مجلس روضه ممنوع شده، مؤسس حوزه در فشار طاقت فرسا قرار دارد و مردم به پوشیدن کت و شلوار و کلاه پهلوی مجبورند.

وی درقم پس از مدتی به درس حاج شیخ عبدالکریم راه می یابد و مورد لطف و توجه خاص ایشان قرار می گیرد و بر اثر اعتماد ایشان، محل رجوع طلاب و حلال مشکلات آنان می شود.

از سال ۱۳۵۵ هـ. ق آیات ثلاث آن روزگار، سید محمد تقی خوانساری (۱۲۹۵ـ ۱۳۷۱ هـ. ق)، سید صدر الدین صدر (۱۲۹۹ ـ ۱۳۷۷ هـ. ق) و سید محمد حجت کوه کمره ای (۱۳۱۰ ـ ۱۳۷۳ هـ. ق، مشترکاً به رتق و فتق امور حوزه پرداختند. در این راه، آیه الله صدوقی نیز با همتی بلند و عزمی استوار، به یاری آنان شتافت؛ چنان که خود می گوید:

«پس از فوت مرحوم آیه الله حائری قسمت عمده ای از کارهای حوزه به دوش ما افتاد و علاوه بر تولیت مدارس، تقسیم شهریه های طلاب نیز زیر نظر بنده بود.»

همزمان با تدبیر امور حوزه و تحصیل در محضر آیات ثلاث، خود نیز به تدریس دروس سطح مشغول می گردد و به جهت برخورداری از بیان شیوا و حافظه قوی و محضر خوش، تدریس وی مورد استقبال طلاب جوان قرار می گیرد.

آیه الله صدوقی آن گاه که در محضر زعیم حوزه به تدریس و تحصیل و خدمت به طلاب سرگرم بود، در ایام فراغت نیز برای امرار معاش از دسترنج خویش، به کار کشاورزی در منطقه عباس آباد قم می پرداخت.

شروع جنگ جهانی دوم و فرار رضا خان، موجب دمیده شدن روح آزادی و شکست پیکره استبداد گردید. در این سالها، حوزه علمیه قم رونق گذشته را باز یافت و بر اثر سعی و تلاش آیات عظام قم، تعداد طلاب رو به فزونی نهاد.

آشنایی با امام خمینی قدس سره

آیه الله صدوقی از بدو ورود به قم به دوستی و هم صحبتی با امام خمینی قدس سره دل بست؛ به طوری که هر دو بزرگوار در جلسات و محفل انس یکدیگر شرکت می کردند. آن شهید می گوید: «بنده در سال ۱۳۴۹ هـ. ق که وارد قم شدم، دو سه روز پس از ورود، با امام خمینی آشنا شدم و کم کم آشنایی ما بالا گرفت و به رفاقت کشید و گاه در تمام مدت شبانه روز با ایشان بودم.»

بازگشت به یزد

آیه الله صدوقی در پی اصرار مردم و علمای یزد، به ویژه عالم فرزانه مرحوم سید محمد علی وزیری و ارسال تلگرافهای گوناگون آنان به خدمت آیه الله بروجردی و سایر مراجع، و علی رغم داشتن موقعیت ممتاز در شهر قم، به یزد مراجعت می کند و مورد استقبال بی نظیر مردم آن دیار قرار می گیرد.

او با وردد به یزد، حوزه درس تشکیل می دهد و خدمات عمرانی و فرهنگی خویش را آغاز می کند. میزان و نحوه خدمت رسانی وی به گونه ای بود که او را به حضرت خضر نبی علیه السلام تشبیه کرده اند؛ چرا که گفته اند: حضرت خضر علیه السلام هر کجا که می نشست، آنجا سبز و خرم می شد و آیه الله صدوقی نیز به هر دیار که قدم می گذاشت، از خودش آثار خیر و باقیات صالحات به یادگار می گذاشت.

مبارزات سیاسی

شهید صدوقی اهل مبارزه سیاسی بود و همگام با امام راحل قدس سره همواره با ظالمان زمان خویش در جنگ و ستیز بود. در غائله انجمنهای ایالتی و ولایتی، به افشاء این توطئه پرداخت و روحانیت منطقه یزد را جهت مقابله سازماندهی کرد.

در جریان موضع گیری قاطع علماء و مراجع بزرگ در مقابل رفراندم قلابی انقلاب سفید، ایشان نیز در یزد نقش هماهنگ کننده در بسیج مردم و روحانیت را داشت.

وی ماجرای حمله وحشیانه به مدرسه فیضیه در سال ۱۳۴۲ هـ. ش را محکوم کرد و در ماجرای دست گیری امام راحل قدس سره در همان سال از یزد به قم مهاجرت کرد و پی گیر امور بود.

شهید صدوقی از امضاء کنندگان بیانیه کم نظیر علمای اسلامی در اعتراض به انتخابات دوره بیست و یکم و نیز ادامه بازداشت امام خمینی قدس سره بود. وی با شنیدن خبر تبعید حضرت امام به ترکیه، در خانه به سوگ نشست و از اقامه جماعت خودداری و دیگران را نیز از این کار منع کرد و حتی به مؤذنین گفته بود که اذان نگویند.

او مدافع و حامی فدائیان اسلام بود و مرحوم نواب صفوی و سید محمد واحدی را که مورد تعقیب بودند، در خانه خود مخفی نگه می داشت.

در دوران ستمشاهی به شدت مانع شرکت روحانیون در مجالس و مراسم شاهانه بود. با ارسال کمکهای مالی و وجوه شرعیه به دفتر امام خمینی قدس سره در نجف اشرف، موجب تقویت امام می گشت و به فرموده مقام معظم رهبری، در طول یکی دو سال قبل از پیروزی انقلاب برای بیشتر فعالیتهای انقلاب در سراسر کشور نقش محوری داشت.

با پیروزی انقلاب در ۲۲ بهمن ماه سال ۱۳۵۷ آیه الله صدوقی برای تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی از یزد راهی مجلس خبرگان شد و در این مجلس شهادت و رشادت خود را در تدوین اصل ولایت فقیه به منصه ظهور رساند.

امامت جمعه و نمایندگی امام

امامت جمعه و نمایندگی امام، مسئولیت دیگری است که او از عهده اجرای آن رد راستای حل مشکلات مردم، تعدیل تندرویها، تحریض مردم و بازسازی استان و کمک به محرومان و مستضعفان به نیکوترین وجه بر می آید. او با درایت و کاردانی و مدیریت بالای خود به گونه ای عمل می کند که در طول سالهای بحرانی اوّل انقلاب که هر روز ایران زمین شاهد توطئه ای جدید بود، استان یزد از کمند توطئه های گوناگون در امام می ماند.

در روزهای آغازین بعد از پیروزی، لانه های توطئه و فساد گروهکهای چپ و راست را تعطیل می کند و بساط آنان را بر می چیند و هر حرکت خزنده دشمن را در نطفه خفه می کند. با شروع جنگ تحمیلی، سیل کمکهای مردمی و نیروی انسانی را از یزد راهی جبهه های نبرد می کند و خود نیز در بعضی عملیات افتخار آفرین حضور می یابد و گرمابخش فضای جبهه ها می شود که شورانگیزترین حضورش در عملیات غرورآفرین بیت المقدس و فتح خرمشهر بود.

همراه با شهدای محراب

او در شهادت اولین شهید محراب، «مدنی» را «اسوه» می خواند و قاتلان او را دشمنان کوردل و فریب خوردگان ابرقدرتها می نامد. وی می نویسد: «مکتبی که با خون علی ها پایه گذاری شده، باید با خون امثال مدنی ها آبیاری شود.»[۲]

در شهادت دومین رفیق راه خود، شهید آیه الله دستغیب نیز می نویسد: «و ای امام! ملت ما در مکتب حسین علیه السلام این مسئله را به خوبی دریافته که مرگ در بستر برای شخصیتی چون آیه الله دستغیب کم بود.»[۳]

همچنین می نویسد: «و همه ما آمادگی برای این چنین مسائل داشته و داریم.» تا اینکه در یک روز گرم کویری ناگهان صدای جمهوری اسلامی ایران خبری جانکاه را چنین اعلام می کند:

«ساعت ۵/۱ بعد از ظهر امروز (جمعه یازدهم تیر ماه ۱۳۶۱) عالم ربانی، مجاهد خستگی ناپذیر، آیه الله صدوقی، یار امام امّت و نماینده امام و امام جمعه یزد با دهان روزه، در محراب نماز به شهادت رسید….»

آری، چند لحظه پس از پایان نماز جماعت با زبان روزه در سن ۷۵ سالگی، به فیض شهادت نائل گشت و بدین سان دفتر عمر سراسر زهد و تلاش او بسته شد.[۴]

ویژگیهای اخلاقی

مرحوم