فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه»

با فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» شامل 75 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهید مفتح حلقه وصل «حوزه» و «دانشگاه» :

دانش طلبی در سایه معنویت، از همان دوران شیرخوارگی با جانش عجین شد و تا آخر با او بود. او پویش علمی و عمل صالح را از پدری عالم و عامل، مادری پاکدامن و فضیلت پرور، در کلاس تربیت خانوادگی آموخت و بی آن که پایش بلغزد، گام در طریق صلاح و فلاح گذاشت و به دنبال دانش و کردار نیک رفت و راهی به حریم مردان خدا یافت. عشق و گرایش قلبی آن شهید به ستارگان درخشان آسمان ولایت و خاندان پیامبر تنها علاقه ای معمولی نبود بلکه این ارتباط قلبی وسیله جذب و جلب معنویات و بهره گرفتن از خورشید معرفت و معنویت آن بزرگواران شد. همچنین این عطوفت معنوی، آن شهید را به جهت گیری در مقابل مسائل عصر خویش وا داشت و ضمن تلاش های فکری و تبلیغی با الهام از سیره اهل بیت به ستیز با ظلم برخاست و در این راه یک لحظه آرام ننشست. آن مجتهد ژرف اندیش بر این باور بود که زیارت بارگاه اهل بیت و سوگواری برای این خاندان، دل ها را احیا می کند و درس فداکاری و قیام به انسان ها می آموزد.

شهید مفتح مبارزه با عفریت جهل را مهمترین وسیله برای مبارزه علیه رژیم منحوس پهلوی می دانست. او عقیده داشت برای ایجاد تحول در اندیشه های مردم، لازم است آنان را از دره نادانی به قله آگاهی رسانید. وی بعثت پیامبر اسلام(ص) را نهضتی عملی- فکری می دانست که بر پیکر مرده اجتماع آن عصر روحی تازه دمید و این تحول ریشه دار علمی، تمامی مسائل اخلاقی و اجتماعی را بر پایه تعقل و مبانی علمی قرار داد. به عقیده آن شهید روشن بین، هر مسلمان وظیفه شناس و علاقه مند باید در دو جبهه مبارزه کند؛ در یک جبهه با دشمنان اسلام و در جبهه دیگر با خرافات و خرافه پرستان به ستیز در آید. شهید مفتح با آن که یکی از برجسته ترین اساتید حوزه و دانشگاه بود و در این دو پایگاه حساس و نیز در دبیرستان های قم به تدریس مشغول بود، به منظور آگاهی دادن به توده مردم و بیدار کردن و به حرکت درآوردن آنان، تلاش های وسیعی داشت و برنامه های تبلیغی خود را رها نمی کرد و مخصوصاً در ایام ماه مبارک رمضان، محرم و صفر در نقاط مختلف کشور این فعالیت دو چندان می شد.

زندگی سراسر اندیشه و شور و معنویت مرحوم مفتح همواره با هدف اصلاح امت اسلامی توأم بود و برای رسیدن به کمال معنوی، از هیچ تلاشی فروگذار نمی کرد. زمانی که در حوزه و دانشگاه به تدریس می پرداخت، طلاب و فضلا و دانشجویان را به نحوی شایسته تربیت می نمود؛ بدین معنا که ایشان در برنامه های درسی، بحث های اخلاقی و اجتماعی را بر مبنای روشنگری جامعه شناختی اطراف خود پیش می برد و حاضران را علاوه بر فراگیری متون درسی، به تهذیب نفس و مبارزه با شیطان درون و همچنین به شناخت جامعه خود و خلأهای موجود و پر کردن این خلأها تشویق و ترغیب می نمود.

شهید مفتح در آن هنگام در مواجهه با عموم طبقات جامعه، با رأفت و رحمت اسلامی و منطبق بر حدود اسلامی در بالا بردن رشد معنوی جامعه و بر آوردن نیازها و احتیاجات آن ها در حد امکان و توان خویش از هیچ تلاشی فروگذار نمی کرد و با مدیریتی قابل تقدیر در شکل دهی مبارزات مردمی و سازمان د هی و برنامه ریزی در کنار استاد شهید مرتضی مطهری و شهید مظلوم آیت الله دکتر بهشتی و تنی چند از روحانیون متعهد و مکتبی با الهام از فرامین حضرت امام توانست در هدایت مبارزات اسلامی نقش به سزایی داشته باشد. آیت الله شهید دکتر مفتح معتقد بود که حوزه علمیه، این میراث پر بهای انبیا و اولیا چراغ روشنگری است که از دیرباز فرا راه عاشقان علم و طالبان تهذیب و تربیت و بزرگان علم و تقوا و جویندگان معارف الهی پرتوافشانی کرده و در طول تاریخ علمای بزرگ و محققان عالی مقام و محدثان و مفسران و فلاسفه و اندیشمندان برجسته که از این مرکز برخاسته اند، هر یک مشعل دار علم و اندیشه های اسلامی بوده و همیشه در میان مردم و با مردم زندگی کرده اند. آن ها در دو قلمرو فردی و اجتماعی، فرهنگ و سیاست، علم و اندیشه، حماسه و مبارزه، سلوک و عرفان پیشگام جامعه بوده اند و در برابر سپاه جهل و ظلم ایستاده اند و از حریم حریت صیانت کرده اند.

زادگاه و تحصیلات

محمد مفتح، در ۲۸ خرداد ۱۳۰۷ هجری شمسی در خانواده ای روحانی و در فضایی معنوی و نورانی در شهر همدان چشم به جهان گشود و در دامان خانواده ای علاقه مند و شیفته اهل بیت عصمت و طهارت (ع) پرورش یافت. پدرش از واعظان همدان بود و در مدح و مراثی رسول اکرم و اهل بیت شعر می سرود و در حوزه علمیه همدان، ادبیات عرب تدریس می کرد.[۱] مفتح که در زمان کودکی در دامان پدر پرورش یافته و احکام نورانی اسلام را از پدر عملاً آموخته بود در این دوران به فراگیری علوم اسلامی تمایل یافت و با حضور در مجلس درس پدر، ادبیات را نزد والد خواند و مقدمات کمال در محفل گرم پدر در وی بارور گردید. وی در هفت سالگی وارد دبستان و پس از این دوره به دلیل اشتیاق فراوان به دروس حوزوی، در مدرسه علمیه همدان مشغول تحصیل شد. در این دوران بود که احساس می کرد به دریایی زلال برای سیراب کردن روح تشنه خود دست یافته است؛ لذا با جدیت هر چه تمام تر در مدّت کوتاهی مراحل مقدماتی دروس دینی را به پایان رسانید و در سن ۱۶ سالگی با اخلاق و پشتکار تمام در سال ۱۳۲۲ ش. برای ادامه تحصیل به قم مهاجرت کرد.

یادآور می شود او مقدمات دروس دینی- علم عربی، فقه و بخشی از منطق- را نزد پدر ملاعلی همدانی[۲]، سید محمد جلالی و شیخ محمدعلی همدانی تلمذ کرد.[۳] مفتح در جوار قدسی حضرت معصومه(س)، در حجره ای محقر و نمناک در مدرسه دارالشفاء همچون دیگر جویندگان دانش دین اقامت گزید و با جدیت و تلاش وافر در محضر اساتید و فحول و بزرگان دین به کسب معارف مشغول شد. ذوق سرشار و استعداد عالی به همراه کوشش پرجوش و وجود اساتید برجسته سبب گردید تا مفتح به صورت شگفت انگیز و شایان توجهی دروس حوزه از جمله رسائل، مکاسب و کفایه را طی سال های ۱۳۲۴-۱۳۲۲ ش. فرا گیرد و خود در زمره اساتید حوزه علمیه قرار گیرد. وی دروس خارج و اصول را در عالی ترین سطح در محضر آیات عظام بروجردی، امام خمینی، گلپایگانی و مرعشی نجفی آموخت. رسائل را نزد آیت الله مجاهد تبریزی و مکاسب و کفایه را نزد سید محمد محقق داماد به اتمام رسانید. همچنین عرفان، فلسفه، حکمت را از محضر امام راحل، علامه طباطبایی و ابوالحسن رفیعی کسب فیض کرد و آیت الله سید محمد حجت نیز پرتوی از اندیشه های فقهی خود را به این شاگرد وارسته انتقال داد.

کسب معارف تا سطوح عالی

وی پس از درک محضر اساتید حوزه و کسب معارف اسلامی در سطح عالی، در فقه نیز چنان تبحر یافت که عنوان اجتهاد را احراز نمود و بعد از اندک مدتی خود به تدریس کتاب منظومه حاج ملاهادی سبزواری پرداخت و در ردیف یکی از فضلای حوزه علمیه قم قرار گرفت. از آن جا که او یک طلبه جدی و سخت کوش و یک محقق موفق بود هیچ گاه حدی برای اندوخته های علمی خود قائل نمی شد؛ بنابراین تصمیم گرفت تحصیلات کلاسیک دانشگاهی را ادامه دهد. مفتح رشته معقول را در دانشکده الهیات در سال ۱۳۴۱ آغاز کرد و در سال ۱۳۴۴ رساله دکتری خود در باره موضوع «حکمت الهی و نهج البلاغه» را به پایان برد. رساله تحقیقاتی دکترای وی با درجه بسیار خوب با راهنمایی استاد مرحوم محمد مشکوه مورد تصویب شورای دانشکده قرار گرفت.[۴]

روح بزرگ و کمال جوی و شوق شگرف و استعداد عالی وی که می کوشید هرچه بیشتر به مطالب علمی پی ببرد باعث شده بود تا در راه کسب اندوخته افزون تر در حوزه علمیه و دانشگاه به بالاترین و عالی ترین درجه علمی دست یابد.

تشکیل مراکز علمی- فرهنگی

پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، همزمان با تدریس در حوزه علمیه، تدریس در دبیرستان های قم را آغاز کرد. در همین سال ها با همیاری شهید مظلوم آیت الله دکتر سید محمدحسین بهشتی، کانون اسلامی دانش آموزان را در قم تشکیل داد. شهید مظلوم آیت الله بهشتی در این باره می گوید: «آشنایی من با مرحوم آقای دکتر مفتح به ۱۳۲۵ یعنی ۳۴ سال پیش مربوط می شود. اولین سالی که برای ادامه تحصیل به قم رفتیم (۱۳۲۴) یعنی ۳۵ سال قبل، به مناسبت های مشترک شدیدی که پیدا کرده بودیم انس و آشنایی مان بیشتر شد. با همکاری ایشان کانون اسلامی دانش آموزان در قم به وجود آمد که اولین مجمع اسلامی زنده بود که در آن طلبه و دانشجو و معلم و دانش آموز و گروه های مختلف در کنار هم جمع می شدند و جلوه ای بود از هماهنگی همه قشرهای جامعه ما بر محور اسلام عزیز و بینش زنده و سازنده اسلام.»[۵]

در این اثنا، مفتح بر اساس رسالت خطیری که بر دوش داشت به وعظ و ارشاد و تبلیغ در نقاط کشور به ویژه در ایام محرم، صفر و رمضان پرداخت و با مطالب و سخنانی فصیح و شیوا در عین حال محکم و ژرف، آگاهی های دینی و مذهبی مردم را ارتقا داد و به موازات این برنامه ها، معلمی در دبیرستان دین و دانش قم[۶] را پذیرفت و شروع به روشن نمودن اذهان دانش آموزان نسبت به اوضاع زمان و مسائل سیاسی اجتماعی کرد و در تشکل آن ها برای افزودن بر معلومات و آگاهی دینی شان و آغاز فعالیت علیه رژیم منحوس پهلوی بر اساس باورهای دینی و اعتقادات مکتب تشیع جهدی وافر به کار برد. وی که می کوشید طلاب علوم دینی را با روشنگری و بیداری به جرگه مبارزه با رژیم طاغوتی بکشاند این کار را با تلاش های مستمر علمی تداوم می بخشید. از این رو، مجمع علمی اسلام شناسی را در سال های ۱۳۳۸ و ۱۳۳۹ با جمعی از نخبگان حوزه بنیان نهاد.[۷]

با شروع نهضت امام خمینی از آغاز دهه ۱۳۴۰، شهید دکتر مفتح همچون دیگر شخصیت های برجسته و شاگردان امام خمینی در صحنه سیاست حضوری فعال یافت و در سال های ۴۲-۱۳۴۰ از سوی حضرت امام(ره) مأموریت یافت تا جهت آگاهی مردم به خوزستان سفر کند. وی با حضور در شهرهای آبادان، اهواز، خرمشهر، با سخنرانی های گرم و پر حرارت و خطابه های رسا و شورانگیز در کمترین زمان ممکن وضعیت عمومی این شهرها را دگرگون نمود، تا آن جا که ساواک ورود وی به این استان را ممنوع اعلام کرد. فعالیت های خستگی ناپذیر این استاد محبوب کماکان پابرجا بود تا دیگر حضور وی در مدارس را تاب نیاوردند و به سال ۱۳۴۷ از آموزش و پرورش اخراج و به جنوب کشور تبعید گردید. پس از سپری شدن یک سال – انقضای تبعید- به وی اجازه بازگشت به قم را ندادند و ناگزیر به اقامت در تهران شد. حضور دکتر مفتح در تهران، نقطه عطف و نقطه آغازین دیگری در زندگی وی به شمار می آید. آمدن وی به پایتخت، باعث گردید از یک طرف با شخصت های علمی و اندیشمندان اسلامی و از طرف دیگر با دانشجویان، ارتباط نزدیک تری پیدا نماید و آمال و اندیشه هایش را در کنار همفکران خود محقق سازد. در همین سال به دعوت دانشکده الهیات در این دانشکده مشغول تدریس گردید و همزمان به دعوت «انجمن اسلامی دانشگاه تهران» به اقامه نماز جماعت در مسجد دانشگاه همت گمارد. تدریس آیت الله مفتح در جمع دانشجویان و سخنرانی های وی در کانون های دانشجویی آتش نهضت اسلامی را شعله ور ساخت.

مساجد الجواد، جاوید و قبا؛ پایگاه فعالیت های فکری و مبارزاتی

آیت الله مفتح پس از مسجد دانشگاه، به پیشنهاد برخی از بزرگان، در مسجد الجواد(ع) تهران حضور یافت و این مسجد را مرکز فعالیت های علمی و مبارزاتی خود قرار داد. وی مباحث اسلامی را با طرحی نوین و شکلی جدید مطرح نمود که مورد استقبال جوانان قرار گرفت.[۸] پس از بسته شدن مسجد الجواد در سال ۱۳۵۲ از سوی ساواک، بلافاصله مفتح فعالیت های گسترده ای را در مسجد جاوید آغاز کرد و آن را به پایگاه دیگری علیه رژیم منحوس پهلوی مبدل ساخت. ساواک در روز سوم آ