فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار شامل 37 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیخ فضل الله نوری(ره)، شهیدِ سر به دار :

نگاهی کوتاه به زندگی نام افتخارآمیز

فضل الله کجوری معروف به شیخ فضل الله نوری در سال ۱۲۵۹ قمری در یکی از روستاهای شهرستان نور مازندران متولد شد. پدر وی ملا عباس نوری طبرسی و مادرش، خواهر میرزا حسین نوری(معروف به محدث نوری) و دختر میرزا محمدتقی نوری است. او دارای شش دختر و چهار فرزند پسر بود. وی دروس ابتدائی را در نور و تحصیلات سطح حوزه را در تهران پشت سر گذراند و برای ادامه تحصیلات حوزوی راهی نجف اشرف شد. ایشان از شاگردان ممتاز و وارث علوم آیات عظام میرزا حبیب الله رشتی و میرزای شیرازی بزرگ به شمار می آیند.

شیخ فضل الله نوری در سال ۱۳۰۳ قمری و در زمان سلطنت قاجار برای هدایت و پیشوایی جامع ایران، روانه تهران شد و از همان آغاز به تدریس فقه، اصول و دیگر علوم اسلامی پرداخت و از خود بیش از دوازده اثر فاخر به جای گذاشت. مجتهدان و علمای بسیاری هم چون شیخ عبدالکریم حائری (احیاگر حوزه علمیه قم) و آیت الله سید محمود مرعشی((پدر آیت الله سید شهاب الدین مرعشی(ره)) از خرمن دانش او بهره مند شدند. او که نماینده میرزای شیرازی در تهران بود در میان مردم نیز جایگاه ویژه ای داشت. با پشتیبانی آخوند خراسانی، اصل دوم متمم قانون اساسی مشروطه مبنی بر تشکیل هیئت نُظّار را به تصویب مجلس شورای ملی رساند، ولی به دلیل اختلاف با دیگر نمایندگان درباره برخی از اصول متمم قانون اساسی مشروطه، از مجلس کناره گیری کرد و برای این که در برابر انحراف در قانون بایستد، مشروط مشروعه را پیشنهاد داد و تا آخر عمر و تا پای شهادت، سر آن ایستاد.

هدف شیخ فضل الله(ره)

شیخ فضل الله نوری(ره) که از نیازهای واقعی ایران و ایرانیان باخبر بود، به دنبال حل مشکلات کشور از منشأ اساسی آن بود. وی بر این باور بود که تمام مصوبات مجلس باید به تأیید مجتهدان طراز اول و فقهاء برسد؛ زیرا در زمان غیبت، حکومت و ولایت را برای فقیه جامع الشرایط که در زمان غیبت نائب امام زمان(عج) است، می دانست. این نگاه شیخ در کنار اعتقاد او مبنی بر گنجاندن آموزه های مذهب جعفری در قانون اساسی مورد تقابل جریانات روشنفکری و استعمارزدگان قرار گرفت، از این رو وقتی صدای پای استعمار را شنید و احساس کرد که قاجاریه در فکر خودکامگی و سوءاستفاده از قانون اساسی هستند، با اصل مشروطه به مخالفت برخاست.[۱]

دیدگاه های شیخ، مبنی بر توجه ضروری به اسلام و شریعت، باعث موضع گیری های شدید حتی در بین مبارزان شد. کسانی که وابستگی روشنفکری و بلکه فراماسونی هم داشته و دوست داشتند که قانون اساسی ایران همسان قوانین غربی مصوب شود. به طوری که از ۱۶ نماینده تهران در مجلس شورای ملی، سیزده نماینده گرایش فراماسونی داشته اند تا حدی که «سعد الدوله»، تدوین کنند متمم قانون اساسی قبلاً در بلژیک به لژ فراماسونی پیوسته بود.

بااین حال شیخ برای اصلاح قانون اساسی پیشنهادهایی به مجلس داد. ذکر مذهب جعفری به عنوان مذهب رسمی کشور و اصل نظارت فقها بر قوانین مجلس شورای ملی، تطبیق قانون اساسی و دیگر قوانین حقوقی و جزایی با قوانین اسلام، ازجمله خواسته هایی بود که شیخ با طرح آن ها عملاً موردتهاجم ناجوانمردان روشنفکران غرب گرا و دیگر ناآگاهان حتی از بین حامیان سابقش قرار گرفت.[۲]

مواضع سه مرحله ای شیخ با مشروطه

اگرچه شیخ شهید در نهضت تحریم تنباکو حضور داشت و گون مقابله با استعمارگران را می دانست، اما این بار مخالفانشان در داخل و خارج دست به هم داده بودند تا دیدگاه های شیخ به گوش مردم نرسد. از این رو وقتی شیخ از اصلاحگری ناامید شد، دست به اقداماتی زد که می توان مجموعه مواضع اش را به سه مرحله مهم تقسیم کرد: یکی در زمان مشروطه خواهی و دخالت او در پیدایش و رشد مشروطه، دوم؛ در زمانی که از اصلاح مشروطه مأیوس شد و پیشنهاد مشروطه مشروعه را داد و سوم؛ وقتی که اساساً مشروطه و مشروطه خواهان را در برابر شریعت دید و حکم به حرمت مشروطه کرد. اما تبلیغات مخالفان و فعالیت های معاندان و سکولارها و اقدامات سفارتخانه های خارجی و حتی برخی روحانیون درج چندم عرصه را بر شیخ تنگ کرده بودند و با تبلیغات گسترده، بذر تنفر را از او در دل ها کاشتند و او را از چشم مردم انداخته تا مقدمات برخورد را فراهم آورند.

افزون بر آن، جامع ایران که با مرگ مظفر الدین شاه، متزلزل بود و محمدعلی شاه هم که به سلطنت رسید، اوضاع کشور بدتر شد و از سوی دیگر تبلیغات سوء نیز علیه شیخ چنان سنگین شد که گروهی از این خلأ استفاده کرده و طرح تبعید او را مطرح کردند و عده ای دیگر به منزل او حمله مسلحانه کردند و او در این حادثه مجروح شد.

جانْفدای ملت

شیخ فضل الله نوری(ره) واقعاً یک متشرع بود و برای دین و ملت تا پای جان فداکاری می کرد و بر سر همین عقیده در بحبوحه مخالفت ها و هجمه ها، سعدالدوله (صدراعظم محمدعلی شاه) برای شیخ پیام فرستاد که با وزیرمختار روسی و انگلیسی گفتگو کردم و برای شما جای مناسبی در سفارتخانه تهیه کرده ام تا از خطر محفوظ باشید- یا اجازه بدهید پرچم هلند را که کشور بی طرفی است بر بام خانه نصب کنیم تا در امان باشید، شیخ با تبسمی استهزاء گونه فرمودند: «باید پرچم ما را روی سفارتخانه بیگانه نصب کنند. چطور ممکن است که صاحب شریعت به من که از مبلّغان احکام هستم، اجازه فرماید پناهنده به خارج از شریعت شوم، آیا روا است که من پس از هفتادسال که محاسنم را برای اسلام سفید کرده ام حالا بیایم و زیر پرچم بیگانه بروم؟»، آنگاه آی شریف «وَ لَنْ یجْعَلَ اللَّه لِلْکافرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً »[۳] را خواند. سپس ملت گرایی خود را در کنار شریعت مداری این چنین زیبا و رسا به اثبات رساند و گفت: «من حاضرم صد مرتبه زنده شوم و ایرانیان و