فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان شامل 111 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیوه تربیتی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان :

مقدمه

مفهوم سبک زندگی در ادبیات علمی و فرهنگی تا حدودی جدید است. اینکه برای نخستین بار این اصطلاح از سوی چه کسی به کاررفته است، میان روانشناسان و جامعه شناسان اختلاف است (مهدوی کنی، ، صص ۱۹۹ -۲۳۰). بااینکه سبک زندگی، مفهومی جدید است، بسیاری از اندیشمندان، سبک زندگی را چگونه زندگی کردن افراد تعریف کرده اند. سبک زندگی متمایزکننده افراد و گروه هاست. برخی اندیشمندان معتقدند سبک زندگی آن نوع رفتارهایی را شامل می شود که قابل مشاهده و معنادار است به طوری که باعث تفاوت بنیادین میان گروه های اجتماعی مختلف می شود اما برخی دیگر معتقدند که سبک زندگی علاوه بر رفتارها، شامل ارزش ها، نگرش ها و عقاید نیز می شود (فاضل قانع، ، ص ۸)؛ بنابراین افراد باید سعی کنند سبک زندگی خود را طوری انتخاب کنند که در ارتباط با دیگران بتوانند اثربخش تر و کاراتر ظاهر شوند. سبک زندگی از دیدگاه های مختلف تعریف شده است. از دیدگاه گیدنز، سبک زندگی، روش الگومند مصرف، درک و ارزش گذاری محصولات فرهنگ مادی است که استقرار معیارهای هویتی را در چهارچوب زمان و مکان ممکن می سازد (نیکوکار، خیری، تابان و صیدی، ).

سبک زندگی اسلامی

سبک زندگی اسلامی یعنی در زندگی هر فرد، چه شخصی، چه خانوادگی و چه اجتماعی، قواعد و الگوها و قالب ها و ملاک های اسلامی نقش مهمی ایفا کند؛ یعنی روش ها را بر اساس آنچه اسلام گفته و خواسته است به کار گیرد (شریعت پناه، ، ص ۵۰). سبک زندگی راه های گوناگون زندگی فرد یا گروه است و شامل الگوها، اعتقادات، سلیقه ها و ارزش ها و هنجارهایی است که در زندگی روزمره به کار می رود (ابوالحسن تنهایی و خرمی، ، ص ۲۵).

هر مکتب مذهبی، سبک زندگی برای بشریت عرضه می کند و مدعی است، جامعه مطلوب وزندگی سالم درنتیجه پیروی از روش زندگی است که آنان عرضه می کنند. اسلام یکی از بنیان های سازنده سبک زندگی انسان است. در برخی از آیات قرآن سبک زندگی مورد تأیید اسلام نیز بیان شده است تا انسان ها بدانند سبک زندگی مطلوب اسلامی چیست و ویژگی ها و آثار آن چیست و رسیدن به آن، ممکن است. غایت آموزه های دینی، رهایی از وضع موجود سبک زندگی غیر اسلامی و رسیدن به حیات طیبه و سبک زندگی اسلامی است (رجب نژاد، حاجی، امیر مهدوی و رجب نژاد، ، ص ۹).

مهم ترین نوآوری در مفهوم سبک زندگی اسلامی این است که به آموزه های اسلامی و کلیت اسلام نگاه شده است. سبک زندگی اسلامی اصولی شناخته شده است و در علوم انسانی و حتی سطح بین الملل، از زاویه های متعدد به آن نگاه می شود و موردمطالعه قرار می گیرد. سبک زندگی اسلامی با تمام زندگی افراد و ابعاد آن مرتبط است. سبک زندگی اسلامی جهتی با دیگر سبک های زندگی متفاوت است. در جامعه شناسی، مدیریت، علوم پزشکی و روانشناسی بالینی و… نیز بحث از سبک زندگی مطرح است؛ اما در این قلمروها فقط به رفتاری خاص می پردازند و با شناخت ها و عواطف ارتباط مستقیم برقرار نمی کنند؛ اما سبک زندگی اسلامی به این دلیل که اسلامی است، نمی تواند با عواطف و شناخت ها بی ارتباط باشد. بر این اساس، هر رفتاری که بخواهد مبنای اسلامی داشته باشد. باید حداقل هایی از شناخت و عواطف اسلامی را پشتوانه خود قرار دهد. در سبک زندگی از دیدگاه روان شناختی، جامعه شناختی و علوم پزشکی تن ها به رفتار نگریسته می شود؛ اما در هیچ یک نیت افراد، شناخت ها و عواطف آنان به شمار نمی رود سبک زندگی اسلامی، نمی تواند بی توجه به نیت ها باشد؛ مانند نماز که اگر اعتقاد به خداوند و معاد را پشتوانه خود نداشته باشد، رفتار اسلامی به شمار نمی رود (کاویانی، ، ص ۸۱).

سبک زندگی اسلامی، ازآن جهت که اسلامی است، نمی تواند بی ارتباط با عواطف و شناخت ها باشد. بر این اساس، هر رفتاری که بخواهد مبنای اسلامی داشته باشد، باید حداقل هایی از شناخت و عواطف اسلامی را پشتوانه خود قرار دهد. در سبک زندگی از دیدگاه روان شناختی، جامعه شناختی و علوم پزشکی تن ها به رفتار نگریسته می شود، اما در هیچ یک نیت افراد، شناخت ها و عواطف آنان محسوب نمی شود. سبک زندگی اسلامی، نمی تواند بی توجه به نیت ها باشد مانند نماز که اگر اعتقاد به خداوند و معاد را پشتوانه خود نداشته باشد، رفتار اسلامی محسوب نمی شود (نیکوکار و دیگران، ).

در سبک زندگی اسلامی، انسان در جایگاهی قرارگرفته که باید پاسخگو و مسئولیت پذیر باشد. این مسئولیت پذیری و پاسخگویی در چهار جهت است. اول خدا، دوم خود انسان، سوم مردم و چهارم ساختار طبیعت؛ و این طبیعت، طبیعت کسانی نیست که توحید را قبول ندارند بلکه به معنی زمین، آب، خاک، کوه، دشت، حیوان، صحرا، گل، گیاه و کل نعمت هایی است که وجود دارند. بحث آلودگی های صوتی که امروزه در مسائل طبیعت موجود است یا آلودگی های هوا، آلودگی های آب، بحث آبزیان و مسائلی از این قبیل که بیان می کند از شدت افزایش گازهای گلخانه ای در سطح جهان لایه ازن دچار مشکل شده و به زودی زندگی برای بشر سخت خواهد شد، بیانگر این مفهوم است. طبیعتی که ما باید در حراست از آن برای بقای زندگی کوشا باشیم خود در نقطه مرکزی قرار می گیرد. انسان در این دیدگاه معتقد است که چون باخدا رابطه دارد پس او بر انسان حقی دارد که باید ادا شود و چون با خود انسان مرتبط است، پس این خود انسان که اعم از جان، چشم، گوش و اعضا و جوارح می شود بر انسان حقی دارد که باید ادا شود. در مورد حق مردم، یعنی پدر، مادر، همسر، فرزند، معلم، شاگرد، حاکم، مشاور، رفیق و هم نشین و همچنین تمامی طبقات اجتماعی که انسان با آن ها در ارتباط متقابل است موظف است حقی را رعایت کند و اگر ادا نکند مدیون این افراد است. آب و گیاه و زمین و دشت و آفتاب و صحرا و همه موجودات حقی دارند که چون این ساختار طبیعت همه در خدمت حیات انسان اند.

شاخص های سبک زندگی اسلامی

این شاخص ها به ابعاد مختلفی از وظایف زندگی اطلاق می شود که هرکدام سهم بسزایی در آن سبک زندگی دارد و نبودن هرکدام موجب می شود که آن سبک زندگی ناقص باشد. این شاخص ها اولین بار توسط کاویانی (۱۳۹۰) برای سنجش سبک زندگی اسلامی به کاربرده شد که تمام وظایف زندگی را پوشش می دهد و عبارت است از: شاخص اجتماعی، شاخص عبادی، شاخص باورها، شاخص اخلاق، شاخص مالی، شاخص خانواده، شاخص تفکر و علم، شاخص دفاعی امنیتی، شاخص زمانشناسی (نیکوکار و دیگران، ).

درآیات مختلف خداوند به عوامل سبک زندگی اسلامی اشاره می فرمایند. قرآن کریم درجاهای مختلفی یادآور این می شود که انسان ها در قبال یکدیگر مسئول اند و وظایفی را بر عهده دارند؛ برای مثال در آیه ۷۲ سوره انفال خداوند می فرماید که اگر در دین خود از شما یاری طلبند برشماست که آن ها را یاری کنید به گونه ای که خداوند در آیه ۱۰ سوره حجرات مؤمنان را برادر یکدیگر می نامد. این آیات نشان می دهد که انسان ها در زندگی خود وظایفی اجتماعی را بر عهده دارند به گونه ای که جامعه مانند خانوادهای بزرگ تر برای هر فرد است (نیکوکار و دیگران، ).

عبادت تأثیراتی مثبت در دنیا و آخرت دارد به طوری که خداوند در قرآن کریم آیه ۲۸ سوره رعد می فرماید: آگاه باشید که دل ها با یاد خداوند آرام می گیرد. نشان می دهد که یاد خداوند باعث آرامش انسان در زندگی می شود که موجب می شود تصمیم گیری های بهتری بگیرد. خداوند در آیه ۷۰ سوره اسرا می فرمایند که توانمندی انسان درباره تصرف در مخلوقات دیگر و جانشین خدا بودن در زمین و توانمندی های گسترده دیگر آدمی که موجب برتری و کرامت او نسبت به مخلوقات دیگر است، آگاه می شود؛ یعنی انسان با خودشناسی و هستی شناسی می تواند به توانایی ها و استعدادهای خود پی ببرد و در زندگی خود به موفقیت دست پیدا کند. خداوند در جای دیگری در آیه ۳۷ سوره اسرا اشاره دارد که انسان ها نباید با تکبر رفتار کنند؛ یعنی انسان باید در زندگی بااخلاق باشد (نیکوکار و دیگران، ).

الگوی زنان جامعه اسلامی، حضرت فاطمه زهرا (س)

از مهم ترین شیوه های تعلیم و تربیت، روش الگو گیری است. اسلام هم برای تربیت و تعالی انسان ها، بر این اصل مهم تأکید نمود؛ زیرا شخصیت الگو، به عنوان یک نقطه کانونی در محور رشد و هدایت های اخلاقی تربیتی قرار می گیرد و در شکل گیری رفتار تربیت شونده، آثار زیادی بر جای می گذارد. به همین دلیل قرآن کریم الگوهای صحیحی را تعیین نموده و بر پیروی از ایشان سفارش کرده است. از سوی دیگر نیاز به الگو، از نیازهای طبیعی بشر است و انسان را وا می دارد تا با در نظر داشتن الگوی موردنظر، تلاشی هدف دار و آگاهانه برای رسیدن به ویژگی های رفتاری و اخلاقی الگو در پیش گیرد. قرآن کریم، رسول گرامی اسلام (ص) را الگوی شایسته و اسوه حسنه مؤمنان معرفی کرده است، در این الگو گیری فرقی میان زن و مرد نیست، اما به دلیل خلق وخوی و مسئولیت های خاص زنانه، لازم است زنان از جنس خود هم الگویی داشته باشند تا ازنظر پذیرش الگو و روشن شدن مصادیق اسوه پذیری، به راه و رسم و سیره اخلاقی و خانوادگی او اقتدا کنند (نوری، ). چه کسی بهتر از فاطمه زهرا (س) که به حق در تمام ابعاد، الگوی بی نظیر است کسی که در همه ابعاد سیاسی و اجتماعی و جهادی، شخصیت ممتاز و برجسته ای است؛ به طوری که همه زنان مبارز و انقلابی و برجسته و سیاسی عالم می توانند از زندگی او درس بگیرند.

با آگاهی از شخصیت جامع حضرت فاطمه (س) و نهادینه کردن اصول مختلف شخصیتی ایشان در زندگی فردی و خانوادگی، پایه های زندگی از ارزش و دوام بسیاری برخوردار خواهند شد. تربیت کودکان و فرزندان در دنیای امروز کاری مهم، دشوار و پیچیده است و به همین موازات مطالعه، مشاوره، دقت، وقت گذاری و ظرافت زیادی را می طلبد (صادقی اردستانی، ، ص ۳۵). فاطمه زهرا (س) محور آفرینش است، شخصیتی که بشر عادی از شناخت او ناتوان است. پدر بزرگوارش اشرف انبیا، پیامبر رحمت (ص) در وصف دخت والامقام خویش چنین می فرمایند: «ابنتی فاطمهَ حوراء آدمیّه» دخترم فاطمه حوریه ای به سوی آسمان است. شخصیتی که همتا و همسرش امیر عالم هستی، امیر مؤمنان بر او می نازد و در ضمن افتخارات خود می فرماید: «شمارا به خدا سوگند می دهم! آیا در میان شما کسی غیر از من هست که همسرش سرور بانوان بهشتی است؟». او نه تن ها حجت خدا بر انسان هاست بلکه حجت خدا بر پیشوایان و امامان معصوم است. آنجا که امام حسن عسگری (ع) می فرماید: «نحنُ حجهُ الله علی الخلقُ و فاطمهُ حجهُ علینا» ما حجت خداوند بر آفرینندگان و فاطمه حجت خدا بر ماست؛ و سرانجام فرزندش حضرت مهدی، مادر والامقامش را الگو و اسوه خود انتخاب کرده و می فرماید: «و فی ابنهُ رسول الله لی اُسوه حسنه» برای من از دختر رسول خدا، الگو و اسوه نیکویی است (رحیمیان، ).

روش تحقیق:

این تحقیق توصیفی تحلیل بوده و به بررسی سبک زندگی حضرت فاطمه (س) در تربیت فرزندان می پردازد. تحقیق حاضر به صورت اسنادی و از نوع تحلیلی – توصیفی است. اطلاعات این مقاله به روش کتابخانه ای و از طریق فیش برداری جمع آوری شده است.

تربیت فرزندان:

یکی از ابعاد زندگی صدیقه کبرا، حضرت فاطمه زهرا (س) که بسیار درخشان و دلنواز است، «بعد تربیتی» زندگی حضرت است. آنچه می تواند مادران و فرزندانشان را در امر تربیت بیمه کند، عمل کردن به سیره و رفتار عملی و علمی فاطمه زهرا (س) است. چه اینکه، تمام عظمت ها و شکوه هایی که به بهترین صورت در زندگی فرزندان فاطمه (س) متجلی است نشانگر تربیت تابناک و دامان پاک و آموزه های گران ارج این بانوی نمونه است (رضایی، ؛ مدنی بجستانی، ).

حضرت فاطمه به تربیت همه جانبه فرزندان خود اهتمام ویژه داشت، در تربیت جسمانی به پرورش جسم فرزندان خود و سلامت و تغذیه آن ها اهمیت می داد. ایشان خود فرزندانش را شیر می داد و گاهی خود غذا نمی خورد تا شوهر و فرزندانش غذا بخورند و وقتی فرزندان حضرت بیمار می شدند از پیامبر می خواستند تا برای سلامت آن ها دعا کند. در بُعد تربیت روحی و عاطفی نیز دختر پیامبر باوجود سختی های زندگی، محبت و مهر مادری را از فرزندان خود دریغ نمی کرد و خود به کارهایشان رسیدگی می کرد، با آنآن هم بازی می شد و برایشان شعر کودکانه با مفاهیم سیاسی، اجتماعی و اعتقادی می خواند. حضرت فاطمه زهرا نگران رشد صحیح فرزندان و سرنوشت آنان بود و حتی به علی وصیت کرد که با امامه، خواهرزاده فاطمه ازدواج کند؛ چراکه امامه همانند فاطمه با فرزندان او مهربان بود. تکریم و احترام کودکان و رعایت عدالت و مساوات میان آنان از دیگر ویژگی های سیره تربیتی آن حضرت بود. تربیت دینی و معنوی کودکان به مراتب مهم تر از جنبه های دیگر تربیت است؛ چراکه هدف اصلی تربیت فرزند، حرکت به سوی عبودیت است. در مسیر تربیتی فاطمه نیز تشویق به کارهای عبادی اهمیت ویژه ای داشت. در این کار افزون بر راهنمایی های گفتاری، از طریق رفتار عملی نیز الگویی شایسته برای فرزندان خود به شمار می رفت و مفاهیمی چون ایثار، خدامحوری و توکل به خدا در همه امور را به صورت عملی به آنان می آموخت.

حضرت فاطمه (س) امر تربیت را امری تحوّل انگیز، سازنده، نجات ده بشر از خطرات و عوارض می شناسد. او می داند که رمز پیشرفت و انحطاط فرد و جامعه در سایه تربیت قابل خلاصه شدن است. جامعه ای پیشرفته است که تربیت آن پیشرفته باشد و قومی منحط به حساب می آیند که تربیت آن ها منحط باشد، هم او معتقد است که این مادران اند که زمینه را برای بهشتی شدن فرزندان فراهم می سازند

تغذیه فرزندان

شیر مادر یکی از عواملی است که در نشاط روحی و جسمی فرزندان بسیار تأثیر دارد و باعث سعادت یا شقاوت فرد می شود. با دقت در سیره حضرت زهرا (س) درمی یابیم که امر تغذیه کودکان دقیقاً موردعلاقه ایشان بوده است. گاه فاطمه زهرا (سلام الله علیها) شکم فرزندان را به قیمت گرسنگی خود سیر می کرد. سیره عبادی آن حضرت و گریه های شبانه و دعاهایی که در حق همسایگان می نمود باعث می شد بچه ها در فضای عبادت و بندگی قرار گیرند. علاوه بر آن هنگام غروب نمی گذاشت بچه ها بخوابند و اگر در خواب بودند، آن ها را بیدار می کرد که آن وقت، وقت استجابت دعاست؛ و همچنین در شب های قدر آن ها را با غذای سبک دادن بیدار نگاه می داشت.

تشویق فرزندان به فراگیری علم

حضرت زهرا (س) از همان آغاز کودکی فرزندانش، عبادت خدای تعالی را در روح و روان آن ها تثبیت کرد و خوی پرستش خدای یکتا را در فطرت لطیف آن ها سرشت و از همان آغاز به آن ها علم آموخت و آن ها را برای کسب معارف و تشویق در فراگیری، آماده می کرد، به عنوان مثال به فرزندش حسن (ع) که هفت ساله بود می فرمود: به مسجد برو، آنچه را از پیامبر شنیدی فراگیر و نزد من بیا و برای من بازگو کن (محمدی اشتهاردی، ، ص ۶۴).

شخصیت بخشی به فرزندان

در آموزش های دینی ما نیز شواهدی وجود دارد که انتقال زمینه های روحی و اخلاقی را از والدین به فرزندان تأیید می کند. در سیره عملی حضرت زهرا (س) نیز توجه به شخصیت بخشی فرزندان و ایجاد اعتمادبه نفس در آن ها کاملاً مشهود است. حضرت زهرا (س) برای ایجاد اعتمادبه نفس در فرزندان خود آن ها را وادار و تشویق به مسابقه و ورزش می کرد. ازجمله نمونه های دیگر؛ روحیه شادابی و نشاط و محبت در بین افراد خانواده است.

محبت و مهرورزی به فرزندان

روان شناسان معتقدند که کودکان به موازات نیازهای زیستی و فیزیولوژیکی به ویژه در سنین نخستین، نیازمند ارتباطات عاطفی و پذیرش از جانب دیگران هستند که برآورده کردن این نیازها، موجب بسترسازی آرامش و تعادل روانی و دستیابی به برخی از بالندگی های روانی است. آرامش روانی، امنیت خاطر، اعتمادبه نفس، اعتماد به والدین، الگو گیری در مهرورزی به دیگران و پیشگیری از انحرافات، نمونه ای از این امتیازات است. درس محبت در خانه حضرت زهرا (س) به طور کامل ارائه می شد و آن حضرت که خود از سرچشمه محبت و عطوفت رسول خدا (ص) سیراب شده و قلبش کانون محبت به همسر و فرزندانش بود در این جهت نیز وظیفه مادری خود را به بهترین شکل انجام می داد (حسینی شاهرودی، ، ص ۱۴).

دقت در سلامتی فرزندان

یکی از وظایف والدین به ویژه مادر مراقبت از سلامتی جسمی فرزندان است. حضرت زهرا (س) به عنوان مادری نمونه در این مورد نیز حساسیت خاص داشتند که نمونه ای از آن در قصه سوره هل اتی و بیماری حسنین و نذر سه روزه فاطمه (س) برای بازگشت سلامتی و صحت به فرزندان خود است.

گفتار با فرزندان

سخن گفتن محبت آمیز و مؤدبانه نقش مؤثری در شخصیت و بزرگی روح کودک دارد، رفتار مؤدبانه پدر و مادر با یکدیگر و رعایت احترام بهترین آموزش برای فرزندان است، چگونگی صحبت کردن حسین علیهماالسلام با مادر و پاسخ زهرا (س) و نحوه مکالمه آن حضرت با همسرش و احترام گذاردن به بزرگ تر و کسب اجازه، از حدیث شریف کسا آشکار است ادب و احترام در گفتار خانواده فاطمه (س) نمایان است. استفاده از کلمات محبت آمیز و مؤدبانه سبب محبت و صفای بیشتر خانوادگی می شود، حسنین علیهماالسلام از جد بزرگوارشان اجازه ورود گرفتند، ایشان این گونه احترام و ادب را از گفتار و رفتار مادر و پدر خود آموختند. حتی در گفتار نسبت به یکدیگر نیز ادب و احترام را رعایت می کردند (قمی، ).

رعایت نظم و حقوق دیگران

یکی از