فایل پاورپوینت کامل عترت پیامبر صلی الله علیه و آله در حدیث ثقلین

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عترت پیامبر صلی الله علیه و آله در حدیث ثقلین :

اهل بیت علیهم السلام راسخان در علم و مصداق کامل صفت «اهل الذکر»ند که تفسیر و تأویل قرآن را یکجا می دانند؛ لذا فقط اینانند که برای همیشه شایستگی مرجعیت امت در فهم معانی قرآن و آموزش آیات آن را دارند. آنچه در پی می آید. پیامبر اکرم (ص) درباره عترت طاهره، در کنار قرآن سفارش نمود و آن دو را یادگارهای ماندنی و جاودانه خود در میان امت قرار داد و از آن دو به «ثقلین» تعبیر کرد که تا زمان رستاخیز و حضور در کنار حوض کوثر از یکدیگر جدا نمی شوند. این تعبیر کنایه از استمرار خط این دو، تا فرجام جهان است و به سان دو پرچم هدایت برای امت با هم دوام خواهند یافت و تا هنگامی که بدان دو چنگ بزنند، هرگز گمراه نخواهند شد. این حدیث گاه با الفاظ «کتاب الله و عترتی» و گاه با تعبیر «کتاب الله و اهل بیتی» و گاهی با جمع بین هر دو تعبیر «عترتی اهل بیتی» وارد شده است تا یکی از آن دو بیانگر و روشنگر دیگری باشد. همگان بر صحت این حدیث و اتقان طرق و اسانید آن با تمام تعابیر اتفاق نظر دارند. علامه امینی می گوید: «این حدیثی است که همه امت و حافظان حدیث بر درستی آن اتفاق نظر دارند. » ابن حجر هیثمی می گوید: «این حدیث دارای طرق فراوانی است که از حدود بیست و اندی نفر از صحابه نقل شده است»

نکات حدیث ثقلین

از حدیث ثقلین چند نکته استفاده می شود: نخست: لزوم مودّت اهل بیت علیهم السلام: ابن حجر هیثمی می گوید: «در این احادیث به ویژه عبارت های «انظروا کیف تخلّفونی فیهما، اوصیکم بعترتی خیراً و اذکرکم الله فی اهل بیتی» (بنگرید پس از من چگونه با ایشان رفتار می کنید. شما را به نیکی در باره خاندانم سفارش می کنم و در باره اهل بیتم خدا را به یادتان می آورم) قویاً بر مودت و مزید احسان نسبت به آنان و احترام و بزرگداشت و ادای حقوق واجب و مستحب آنان تأکید شده است. چگونه چنین نباشد در حالی که از نظر افتخار و نسب، شریف ترین خاندانی هستند که بر روی کره خاکی قدم گذاشته اند. او همچنین می گوید: عبارت پیامبر (ص) که فرمود: «لا تُقدّموهما فتهلکوا، و لا تقصرّوا عنهما فتهلکوا، و لا تعلّموهم فانّهم اعلم منکم» (از این دو پیش می فتید که نابود می شوید، و در باره این دو کوتاهی مکنید که نابود می شوید، و به ایشان می اموزید که آنها از شما داناترند) دلالت دارد بر این که هر کس از این خاندان برای تصدی مراتب عالیه و وظایف دینی شایستگی داشته باشد، بر دیگران مقدم است؛ چون در این باره نسبت به قریش تصریح شده است. بنابراین اهل بیت پیامبر (ص) که سرآمد قریش در فضل و مایه فخر ایشان و سبب ترجیح آنان بر دیگران هستند، البته سزاوارتر و شایسته ترند. ابن حجر در پایان می گوید: در حدیث صحیح از خلیفه اول روایت شده است که: «احترام محمد را در رفتار با اهل بیت او رعایت کنید؛ یعنی پیمان و دوستی با او را درباره اهل بیتش پاس دارید».

محبت و مودت اهل بیت علیهم السلام

ابن حجر به هنگام تأویل آیه «وقفوهم انّهم مسئولون» از ابوسعید خدری روایت می کند که گفت: پیامبر (ص) فرمود: «آنان را نگهدارید، تا از مسئولیت خود درباره ولایت علی پاسخ دهند.» ابن حجر می گوید: «گویا مراد واحدی همین بوده که درباره آیه روایت شده است که از آنان درباره ولایت علی و اهل بیت سؤال خواهد شد؛ زیرا خداوند به پیامبر امر کرد تا به مردم اعلام کند که او برای تبلیغ رسالت، پاداشی جز دوستی خویشانش نمی خواهد؛ در نتیجه معنای روایت این می شود که از آنان سؤال خواهد شد که آیا چنان که باید و مطابق وصیت پیامبر (ص)، اهل بیت را دوست داشته اند یا آنان را کنار گذاشته، حقشان را پایمال کرده اند؟ که در نتیجه باید مورد بازخواست و پیگرد قرار گیرند.»

هیثمی می گوید: «واحدی با عبارت «کما اوصاهم» چنان که پیامبر (ص) سفارش کرده است، به احادیث رسیده در این باره اشاره دارد که تعدادشان فراوان است؛ آنگاه بخشی از آنها از جمله ثقلین را نقل کرده و اَشکال گوناگون این حدیث را آورده و گفته: در یک روایت «کتاب الله و سنتی» آمده است که می توان گفت مقصود آن بخش از روایات که تنها بر تمسک به کتاب تکیه کرده اند همین است؛ زیرا سنت، تنها بیانگر کتاب است و با آمدن کتاب نیازی به ذکر سنت نیست. هیثمی می گوید: «جان کلام اینکه بر تمسک به کتاب و سنت و چنگ زدن به دامان عالمان به این دو، تأکید و تشویق شده است…از مجموع آنها چنین به دست می آید که این سه (کتاب، سنت و عالمان به کتاب و سنت) تا روز رستاخیز باقی خواهند ماند».

هیثمی می گوید: «این حدیث دارای طرق گوناگونی است و از بیست و اندی نفر از صحابه روایت شده است؛ در بعضی از آن طرق آمده است که پیامبر (ص) این حدیث را به هنگام حجه الوداع در عرفات ایراد کرد و در طریق دیگر آمده است که حضرت این حدیث را در مدینه و به هنگام مرض موت و زمانی که مدینه انبوهی از صحابه