فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) شامل 76 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عـوامل تربیت عاطفی فرزندان از دیدگاه امام رضا(ع) :

الف) هـمتایی در بینش هـا و باورهای دینی

بنیادی ترین مسئله در نهاد خانواده که سبب آرامش و جلب عاطفی اعضای آن می شود اصل هـمتایی در بینش ها و باورهای دینی اعضای خانواده، به ویژه همسران است. در تـعالیم اسـلامی هـنگام گزینش همسر بر اصل “کفو” به معنای همتایی و همانندی تأکید شده است، بدین معنا که زن و مرد در افـکار و بـاورها و ویژگی های رشدی تقریبا همتا باشند. همسویی والدین در باورهای مذهبی، افزون بر ایـنکه سـبب گـرمی خانواده، به خصوص تحکیم روابط عاطفی خودشان است، در تربیت مطلوب فرزندان نیز مؤثر است . روابـط عاطفی مطلوب و دین پسند والدین به هم و فرزندانشان ناشی از خداباوری در بینش ها، افـکار و باورهای آنان است، پسـ داشـتن بینش واحد و هماهنگ در نوع برقراری روابط، با محوریت دینی و عملیاتی ساختن آن ها در زندگی، از مهم ترین عوامل تربیت عاطفی پرورش شخصیت فرزندان است (رضوی دوست و همکاران، ۱۳۹۴). صفوان بن یحیی از امام رضا (ع) نـقل کرده است : که فرمود هیچ سودی برای مرد بهتر از همسر صالح و هم کفو نیست همچنان که زن باید صالح و هم کفو باشد مرد هم باید شایسته باشد بر والدین است که بـه کـمک دخترانشان شوهرانی شایسته برای آنان انتخاب کنند (قربانی، ۱۳۸۹).

ب) از خود دانستن فرزند

از عوامل شکل گیری روابط عاطفی مطلوب والدین نسبت به فرزندان این است که والدین وجود فرزندان را از خود میدانند و عـلاقه طـبیعی و خدادادی میان خودشان و آنان را احساس می کنند و خوبی و بدی آنان را، خوبی و بدی خودشان می دانند و به سرنوشت مطلوب و زندگی سعادتمندانه دنیای و اخروی آن ها علاقه مند هستند (فرهادیان، ۱۳۸۸).

والدین بـا ایـجاد ارتباط عاطفی و دوستانه مبتنی بر این حقیقت فطری انسان، ارتباط سیستمی متعالی در شبکه اعضای خانواده برقرار می کنند و محیط عاطفی مناسبی برای فرزندان فراهم میآورند تا توانمندیهایی که در فـطرت آن هـا نـهادینه شده است، به تدریج بـروز و پرورش یـابد و مـوجب برقراری ارتباط نیک با فرزندان، ارتباط نیک با فرزندان، احترام و تکریم آن ها، تقویت احساس ارزشمندی، رضایت، خشنودی و دیگر صفات مهم عـاطفی تـربیت در آنـان گردد (فقیهی، نجفی،۱۳۹۲) انسان به دلیل داشتن غـریزه حـب ذات به خود و همه داراییهایش دلبستگی دارد. بر اساس حکمت خداوندی، همین نکته سبب می شود از خود در برابر مخاطرات و تهدیدها مـحافظت کـند. پدران و مـادران ازآن جهت که فرزندان را پاره ای از وجود و ثمره زندگی خود می دانند بـه شدت به فرزندان احساس دلبستگی دارند؛ از همین رو سخت از او محافظت می کنند. والدین با ابراز محبت به فرزند، شـخصیت عـاطفی او را مـی پرورانند و زمینه دلبستگی کودک را به خود فراهم می سازند، بدین تـربیت، روابـط کودک در جامعه بزرگ تر شکل می گیرد به گونه ای که کودک این رابطه با والدین را بـعدها نـیز ادامـه خواهد داد تا رفتارش را با والدین محبوبش تطبیق دهد. پس دلبستگی والدین به فـرزندان مـی تـواند زمینه لازم برای تأثیر مثبت والدین بر فرزندان را فراهم سازد و آنان را به سوی تـطبیق رفـتارشان بـا والدین تشویق و ترغیب کند (سپاه منصور،۱۳۸۷). در حقیقت، این نوع علاقه طبیعی میان والدین و فـرزندان از عـوامل مؤثر در سبک زندگی مطلوب سفارش شده و در آموزه های اسلامی است که میتواند زمـینه سـاز پرورش فـرهنگ و اخلاق دینی در خانواده شود. در نخستین روزهای زندگی که نوزاد به خاطر بیگانگی با مـحیط جـدید ضعف و ناتوانی به مراقبت و توجه افزون تر نیازمند است رفتار امام را با فـرزند تـازه بـه دنیا آمده شان را بیان می کنیم، حکیمه خواهر امام رضا (ع) گفته است: وقتی زمان وضـع حـمل خیزران فرا رسید حضرت رضا مرا صدا زد و فرمود هنگام وضع حمل پیـش او حـاضر بـاش آنگاه چراغی در اتاق گذاشت هنگام وضع حمل خیزران چرا خاموش شد در این وضعیت بودیم کـه جـواد بـه دنیا آمد درحالی که بر پارچه نازکی بود نورش تمام اتاق را روشـن کـرد در آن هنگام امام رضا (ع) آمد جواد را در گهواره گذاشت و به من فرمود حکیمه مراقب گهواره باش (مجلسی، ۱۳۶۴).

ج) ابـراز مـحبت و ایجاد مودت

محبت داروی شفابخش دردها، تسکین دهنده قلب ها و بهترین راه حل مـشکلات و نـاسازگاریهای تربیت است. محبت به جا در هر مـکان و زمـان وسـیله ای کارآمد و مؤثر است. همگان در موقعیتی به عـاطفه و مـحبت نیاز دارند؛ اما کودکان بیش از دیگران تشنه محبت اند. رفتار نابجا و ناقصشان را مـحبت اصـلاح می کند. امام رضا (ع) از ایـن شـیوه مؤثر تـربیت بـه شـکل های گوناگونی بهره میگرفت. گاهی اوج مـحبت خـود را در قالب جمله زیبایی” بابیانت و امی” نشان میداد زمانی امام جواد را در آغوش مـی گـرفت، به سینه اش می فشرد و می بـوسید. اباصلت می گوید: هـنگامی کـه جواد بر بستر شهادت پدر وارد شـد، حـضرت رضا از بستر برخاست به سوی او رفت دست بر گردنش انداخت او را به سینه فـشرد مـیان دو چشم او را بوسید و با او سخن گـفت (قـربانی، ۱۳۸۹) مـحبت کلید حل مـشکلات تـربیت است . گاهی والدین در مـقابل اصـرار زیاد کودکان بر خواست های نامعقول یا غیرممکن، رفتاری نامناسب ابراز میکنند، ولی حتی در چـنین مـوقعیتی رفتار محبت آمیز مناسب تر و مـؤثرتر اسـت (مردانی نـوکنده، صـابر، ۱۳۹۱). امـیه بن علی نقل مـی کند: در سالی که امام رضا (ع) حج بجا آورد و سپس به خراسان رفت من همراه او بودم و امـام جـواد (ع) نیز همراه ایشان بود. امام بـا خـانه کـعبه وداع کـرد وقـتی طوافش تمام شـد بـه طرف مقام ابراهیم رفت و درآنجا نمازگزارد جواد که خردسال بود بر دوش غلامش طواف داده شد و به طـرف حـجر اسـماعیل رفت و آنجا نشست و این امر مدتی طـول کـشید غـلام بـه او گـفت جـانم به فدایت برخیز او فرمود برنمیخیزم تا وقتی که خدا بخواهد و در چهره اش غم نمایان شد. غلام خدمت امام رفت و گفت جانم به فدایت باد جواد (ع) در حجر نـشسته و بلند نمیشود امام به طرف جواد (ع) رفت و فرمود برخیز ای حبیب من، جواد فرمود (ع) چگونه برخیزم درحالی که شما با کعبه چنان وداع می کنید که گویا هرگز به سویش بازنمی گـردید امـام برای بار سوم فرمود: برخیز ای حبیب من، جواد (ع) برخاست . از این حدیث امام درمی یابیم که امام رضا (ع) در مقابل اصرار فرزندشان هرگز به او تندی نکرد بلکه با جملات محبت آمـیزی چـون یا حبیبی و با صبر و حوصله فرزندش را قانع کرد.(مردانی نوکنده، صابر، ۱۳۹۲)

میل به محبت دیدن و محبت ورزی از تمایلات فطری انسان است که در هر دوره ای از زنـدگی، تـحول و رشد به آن نیازمند است و بـاید از بـدو تولد تا آخرین زمان وداع با این دنیا، متناسب با دوره ی رشد خویش، همواره این نیاز عالی و اساسی تأمین شود (احمدی،۱۳۸۰). محبت، احساسات و تمایلات خانوادگی و اجـتماعی انـسان ها را نسبت به هـمدیگر در عـرصه های گوناگون زندگی، عمیق و ریشه دار می سازد؛ زیرا محبت، مهربانی و عطوفت به زندگی خانوادگی و اجتماعی گرما میبخشد و صمیمیت، صداقت و برخورد نیک و شایسته را در پی دارد. محبت زن و شوهر به هم یکی از راهکارهای اساسی در شـیرینی و شـادکامی زندگی است که در تحکیم عواطف آنان با فرزندان نیز بسیار مؤثر است. محبت در مقام یکی از آموزه های اخلاقی اسلام مورد تأکید است (صنوبری، ۱۳۹۰). هر چه محبت و علاقه در روابط عاطفی والدیـن بـیشتر برقرار بـاشد، فرزندانی تربیت خواهند شد که محبت را در کانون اعمال و رفتار خویش قرار خواهند داد (حیدری، ۱۳۸۷). محبت و به ویژه ابـراز آن در همه مراحل و همدلی با فرزندان، نقشی بسیار مهم در تربیت عاطفی آنـان دارد. والدیـنی کـه با فرزندشان محبت شدید و همدلی دارند؛ می توانند احساس سرخوردگی احتمالی فرزند را از نتایج توصیه های خود و چـگونگی ارتـباط خود با فرزندان کشف کنند و برای یافتن راه حلی که برای هر دو پذیرفتنی بـاشد، کـوشش کـنند.

د) همدلی و نظارت والدین

زندگی صحنه درس و تجربه است. آنان که بیشتر عمر خود را در کسب تجارب صـرف کرده اند، در رویارویی با دشواری ها از توان فزون نر برخوردارند. کودکان بهره کـمتر از تجربه دارند و بدین سـبب بـه نظارت و همدلی و کمک والدین نیازمندترند. نظارت و همدلی مستمر و حساب شده بر وضعیت فرزند یک ضرورت امکان ناپذیر در امر تربیت است، البته این نظارت و همدلی باید منطقی و بجا باشد نکته مهم ایـن است که نظارت و همدلی به موقع والدین به ویژه پدر تنها به کانون خانواده اختصاص ندارد بلکه حتی وقتی پدر برای مدتی از کانون خانواده فاصله می گیرد باید همچنان از وضعیت فرزندانش آگاه بـاشد (فـقیهی، نجفی، ۱۳۹۲). دراین باره می توان به رفتار امام رضا (ع) اشاره کرده، زمانی که ایشان به خاطر ستم فرمانروایان ناگزیر مدتی را دور از خانه و خانواده به سرمیبرند به شیوه های گوناگون هم چـون نـامه پیام شفاهی از دور بر وضعیت فرزند خود نظارت می کرد و راهنماییهای لازم را به وی ارائه می داند. به بیان دیگر والدینی بر فرزند خود نظارت دارند و با احساسات فرزند خود همدلی می کـنند، مـایل و قادرند که به طور سازنده به سوی مطلوب حرکت کنند و زمینه ارتباط مطلوب و مؤثر با فرزندشان را فراهم نمایند. همدلی و نظارت والدین اثری مهم بر محافظت و مراقبت از فرزند دارد؛ زیرا هـنگامی کـه والدیـن بر فرزند خود نظارت داشـته بـاشند از وضـعیت و شرایط فرزندشان آگاه باشند و او را درک کنند، به دقت و درجه مراقبت خود از فرزندشان در هنگام بروز مشکل و آسیب میافزایند که باعث مهر و الفت درزنـدگی فـردی و اجـتماعی فرزند میشود (احمدی، ۱۳۸۵).

ر) خوش رویی و نرم خویی

خـوش رویـی و نرم خویی محبوب ترین و ارزشمندترین عمل نزد خداوند پس از واجبات الهی است و از رحمت الهی برمیخیزد. خداوند در قلب زن و شوهر مـهری قـرار داده و بـر آنان است که این نعمت باطنی و حالت قلبی را که مـوجب آرامش زندگی و صفا و پاکی است به وسیله جانبداری از هم، گذشت، خوش اخلاقی و نرم خویی حفظ کنند. از عواملی کـه بـه عـاطفه و محبت خلل وارد می کندد بپرهیزند زیرا تبدیل این عاطفه به کـینه نـوعی ناسپاسی به شمار می آید زن و شوهر در روابط عاطفی با یکدیگر باید این بیان گهربار امام رضـا (ع) در نـظر بـگیرند که می فرمایند: اگر مؤمنی خشمگین شود عصبانیت، وی را از طریق حق بیرون نـمیبرد و اگـر شـادمانی یابد این خرسندی وی را دچار باطل نمیسازد و چون به اقتداری می رسد بیشتر از آنـچه حـق دارد نـمیگیرد (قربانی، ۱۳۸۹). خوش رویی والدین با همدیگر و فرزندان از عوامل مهم در پرورش شخصیت عاطفی مطلوب اسلامی اسـت کـه در ایجاد صفا، آرامش روانی، اعتمادبه نفس و شکوفایی استعدادهای فرزندان تأثیری فراوان دارد (حسین زاده، ۱۳۸۸). ارتـباط والدیـن بـا چهره گشاده رشته دوستی را بادوام تر کرده، از یک سو سبب کسب مهارت های اجـتماعی و عـاطفی و از سوی دیگر سازگاری بهتر فرزندان با مسائل را به ارمغان می آورد؛ بنابراین یکی از نـتایج شـکوفاسازی و پرورش تـوانمندی های فطری خوش رویی است. هر یک از والدین بااخلاق و رفتارهای خوب، ریشه های نگرشی و گـرایشی حـسن خلق در فرزندان را زمینه سازی می کنند.

س) تکریم و احترام متقابل

بی شک هـر انـسانی در هـر مقطع سنی، با توجه به برداشتی که از ارزش و منزلت خویش دارد برای خود احترام قائل است. هـر انـسانی خـود را دوست دارد و دوست دارد که مورداحترام دیگران واقع شود. کودک هرچند به رشد اجـتماعی و عـقلانی کافی نرسیده است اما برای خود احترام قائل است. بدین جهت رفتار احترام آمیز والدین و مـربیان نـقش مؤثری در تربیت و رشد او دارد. امام رضا (ع) برای امام جواد احترام زیادی قائل بـودند و از ایـن شیوه مؤثر در تربیت فرزند بسیار بهره مـیبرد. مـحمد بـن ابی عباد می گوید: حضرت رضا (ع) هـمواره از فـرزند بزرگوارش محمد با کنیه نام میبرد و میفرمود: ابوجعفر به من چنین نوشت و مـن بـه ابوجعفر چنین نوشتم با