فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟

فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ شامل 35 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علت اتخاذ مواضع مشترک قدرت های بزرگ جهانی در جنگ تحمیلی چه بود؟ :

پاسخی که به سؤال بالا داده می شود، اشاره به منافع اعضای دائم و دارنده حق وتوی شورای امنیت، در قبال دو جنگ خلیج فارس (جنگ تحمیلی و جنگ نفت)، دارد. به عبارت دیگر، آن چه باعث مواضع دوگانه شورای امنیت گردید، منافع اعضای دائم شورای امنیت در دو جنگ خلیج فارس بود. در واقع این منافع، سکوت در مقابل تجاوز عراق، در اوایل دهه ۸۰ میلادی (اوایل دهه ۶۰ ه. ش)، و شدت عمل در مقابل تجاوز عراق، در اوایل دهه ۹۰ میلادی (اوایل دهه ۷۰ ه. ش) را به دنبال داشت. اینک به بررسی صحت و سقم این پاسخ، نظر و یا فرضیه می پردازیم. برای این منظور، ابتدا به چند نمونه از شواهد و مدارکی که مؤید وجود منافع مشترک اعضای دائم شورای امنیت برای اتخاذ مواضع مشترک در قبال دو جنگ خلیج فارس است، اشاره می کنیم:

هنگامی که جنگ عراق علیه ایران، روزهای نخست خود را می گذارند، نماینده کشور مکزیک در شورای امنیت، در جلسه ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۰ (۴ مهر ۱۳۵۹) آن شورا، طی سخنانی اعلام کرد: «امیدوارم که لزوم فوری جلوگیری از تلفات جانی و خسارات مادی بیشتر دو ملت برادر [ایران و عراق] مقدم بر ملاحظات استراتژیک یا اقتصادی قرار گیرد… در این صورت است که شورای امنیت می تواند احترام عمومی نسبت به اصول سازمان ملل متحد، استقلال و تمامیت ارضی کشورها و عدم مداخله در امور داخلی و نیز تصفیه مسالمت آمیز اختلافات را جلب کند.»۱

با این وصف، شورای امنیت، دو روز بعد، قطع نامه ۴۷۹ را که هیچگونه اشاره ای به تجاوز عراق علیه ایران نداشت، به تصویب رساند.

یک روز قبل از این که دولت ها(یی که با دولت کویت همکاری داشتند) تهاجم هوایی علیه عراق را آغاز نمایند، نخست وزیر فرانسه، در تلاش برای کسب نظر مساعد پارلمان آن کشور، به منظور شرکت نیروهای مسلح اعزامی فرانسه به منطقه، برای حمله به عراق، خطاب به نمایندگان مجلس فرانسه، گفت: «ما به خاطر یک کشور [کویت] عمل نمی کنیم، بلکه در جهت منافع فرانسه… حرکت می کنیم.»۲

دو هفته بعد، یعنی زمانی که عراق به کلی شکست خورد، وزیر امور خارجه فرانسه، در یک مصاحبه مطبوعاتی، اعلام کرد: «وقتی آمریکا و کشورهای دیگر [سایر اعضای شورای امنیت] به اوضاع بعد از جنگ می اندیشند، اهمیت دارد که ۱۲ کشور [جامعه اروپا] نیز به سهم خود روی این موضوع فکر کنند.»۳

در نتیجه، به روشنی معلوم است که ملاحظات استراتژیک یا اقتصادی و منافع فرانسه و یا سهم جامعه اروپا، باعث اتخاذ مواضع دوگانه شورای امنیت در قبال دو تجاوزی که عراق نسبت به دو همسایه خود انجام داد، شده است. اما سؤال اینجاست که این ملاحظات استراتژیک یا اقتصادی و منافع آمریکا و کشورهای دیگر عضو شورای امنیت چیست که موجبات دو برخورد متفاوت و در عین حال مشترک شورای امنیت در قبال یک پدیده واحد (تجاوز) را فراهم آورده است؟ بر این اساس، قبل از توجه جداگانه به منافع هر یک از اعضای دائم شورای امنیت در حوزه خلیج فارس، باید منافع مشترک آنان مورد نظر قرار گیرد. بنابراین، می توان به موارد ذیل به عنوان مهم ترین منافع مشترک صاحبان حق وتو در منطقه خلیج فارس، اشاره کرد:

۱ مبارزه با بنیاد گرایی: به زعم اعضای دائم شورای امنیت، ایران دهه ۸۰ میلادی (دهه ۶۰ ه . ش)، با تأکید بر صدور انقلاب اسلامی، و عراق دهه ۹۰ میلادی (دهه ۷۰ ه . ش)، با داعیه رهبری و اتحاد ضد امپریالیستی جهان عرب،۴ در شدیدترین مرحله بنیاد گرایی اسلامی و ناسیونالیسم عربی قرار داشته اند. بر این اساس، رها کردن آن دو کشور در این شرایط، موجب بسط و گسترش عقاید آرمانگرایانه آن ها در حوزه منافع حیاتی آنان (خلیج فارس) می شد. این امر با سیاست منطقه ای چین، شوروی، آمریکا، فرانسه و انگلیس که به نحو فزاینده ای نفوذیابی در کشورهای منطقه، پایه های سیاست خارجی آنان را تشکیل می داد، در تضاد آشکار قرار داشت. علاوه بر آن، افزایش قدرت معنوی، توأم با توسعه ارضی هر یک از دو کشور ایران و عراق، موازنه قدرت منطقه ای را که می توانست تهدید بالقوه و یا بالفعلی برای اسرائیل، که هر پنج عضو دائم شورای امنیت خواهان حفظ امنیت آن بوده و هستند، گردد.۵ فرانسوا میتران، رئیس جمهوری اسبق فرانسه، در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۰ (۲۳ شهریور ۱۳۶۹)، در این باره گفته است: «ایران در شدیدترین مرحله بنیادگرایی خود قرار داشت و اگر عراق از نظر نظامی شکست می خورد، نیروهای ایران در رابطه با دنیای عرب و اسرائیل در کجا متوقف می شدند؟ باری همین استدلال در مورد عراق صادق است.»۶

۲ سیاست تضعیف سازی همدیگر: آمریکا، فرانسه، انگلستان و سپس روسیه شوروی و بعد چین، به ترتیب سیاست تحکیم، عادی سازی و گسترش روابط سیاسی با کشورهای حوزه خلیج فارس را دنبال کرده و می کنند. توفیق بیشتر هر یک در نیل به این هدف، در گرو تضعیف حوزه نفوذ دیگری است.۷ بر این اساس، چینی ها که اساسا نسبت به روس ها بدبین بوده و آنان را به چشم دشمن می نگرند،۸ از هر پدیده ای که به کاهش نفوذ و حضور روس ها در منطقه خلیج فارس منتهی شود، حمایت می کنند. در نتیجه، از گسترش نفوذ غرب در منطقه که مانع از نفوذ روس ها در منطقه می شود، حمایت به عمل می آورند.۹ آمریکائی ها هم در رقابت خود با روسیه شوروی، نزدیکی با چین را ترجیح می دهند؛ زیرا حضور چین در خاورمیانه را مانع از گسترش روس ها می دانند. در عوض، روسیه شوروی که علی رغم دشمنی با چین به بسط روابطش با آن کشور اقدام کرده است، حضور چین و حتی سلاح های چینی را مانع از گسترش و انحصاری شدن بازا