فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عملیات روانی اسراییل برای مقابله با تبعات جنگ ۲۲ روزه غزه :

مقدمه

انتشار گزارش کمیته حقیقت یاب سازمان ملل در مورد عملکرد اسراییل در باریکه غزه، تل آویو را با مشکلات تازه ای درعرصه داخلی و خارجی روبه رو نمود. یکی ازمهم ترین ویژگیهای این گزارش این است که تهیه کننده گزارش، ریچارد گلدستون[۱] قاضی بین المللی، از کشور آفریقای جنوبی به عنوان یک یهودی گزارش نسبتا قابل قبولی از نظر محافل بین المللی ارایه نموده است. البته این گزارش نکاتی دارد که همچنان محل تامل است، اما مهم ترین امتیاز گزارش پیش رو، تدابیر و ترفندهای اسراییل برای گریز از جرم و جنایت علیه بشریت است. اسراییل برای کنترل فشار بین المللی ناشی از انتشار این گزارش اقدامات همه جانبه ای آغاز نمود. فعالیتهای دیپلماتیک آن شامل به کار گرفتن حمایت سنتی آمریکا و تعداد دیگری از کشورها جهت بی تاثیر و یا کم تاثیر نمودن نتایج انتشار این گزارش بوده است. تلاش برای معامله با محمود عباس رییس حکومت خودگردان کرانه باختری در زمینه جلوگیری از استفاده حماس و دولت قانونی فلسطین در نوار غزه از این گزارش برای تثبیت اوضاع به سود حماس نیز در همین چارچوب ارزیابی می شود. تهدید ریچارد گلدستون و اعضای خانواده وی نیز یکی دیگر از راهکارهای اسراییل برای مقابله با گزارش مذکور تلقی می شود. با توجه به اینکه گلدستون پیرو آیین یهود است، انتشار این گزارش ضربه ای حیثیتی بر پیکر درحال اضمحلال این رژیم تلقی شده است. محورهای اصلی عملیات روانی رژیم صهیونیستی علیه گزارش گلدستون شامل موارد زیر است:

-بی اعتبار ساختن گزارش و ایراد اتهام دیدگاههای جانبدارانه گلدستون؛

-زیر سوال بردن صلاحیت علمی گلدستون؛

-تخریب شخصیت گلدستون و ایراد اتهاماتی به وی از جمله صدور رای علیه یک نوجوان در دوران رژیم آپارتاید؛

-تهدید به اثرات زیانبار این گزارش علیه مذاکرات صلح فلسطین و اسراییل؛

-تهدید فلسطینی ها به تشدید شهرک سازی در اراضی فلسطینی؛

-توجیه اقدام خود علیه فلسطینیان غزه به عنوان اقدام علیه تروریسم و حق دفاع مشروع علیه تهدید تروریسم؛

-طرح موضوعات جعلی مانند توقیف سلاح قاچاق برای حزب الله جهت کاهش توجه افکار عمومی بین المللی به گزارش گلدستون؛

-طرح موضوع برری تخلفات احتمالی نظامیان اسراییلی از سوی خود صهیونیست ها و ایجاد امیدواری واهی برای برخورد با هرگونه تخلف؛

-تهدید جان گلدستون و اعضای خانواده وی؛

-متهم نمودن گلدستون به یهود ستیزی.

به نظر می رسد اسراییل برای مقابله باگزارش گلدستون مهم ترین تاکتیک عملیات روانی خود را ترور شخصیت ریچارد گلدستون می داند. با توجه به تسلطی که اسراییل بر رسانه های گروهی جهان دارد، برای کنترل تبعات گزارش مذکور مطالب غیر واقعی علیه گلدستون انتشار داد. آنچه در پی می آید مفاد گزارش گلدستون و عملیات روانی اسراییل برای تحت الشعاع قرار دادن جنگ ۲۲ روزه غزه است.

مفاد گزارش گلدستون

گزارش کمیته حقیقت یاب جنگ غزه موسوم به گزارش گلدستون در تاریخ ۱۵سپتامبر ۲۰۰۹(۲۳ مهر ۱۳۸۸) ارایه و درآن تاکید شد که اسراییل در جنگ ۲۲ روزه غزه مرتکب جنایت جنگی شده است. گزارش۵۴۷ صفحه ای گلدستون درباره وقایع جنگ غزه که از ۲۰ هزار صفحه سند و عکس مختلف و با استفاده از گفتگوی رودررو بابیش از ۲۰۰ نفر تهیه شده، آشکارا اسراییل را به ارتکاب جنایتهای جنگی علیه فلسطینیان متهم کرده است.

گزارش مذبور در شورای حقوق بشر سازمان ملل پس از چندبار تعویق سرانجام به رای گذاشته و با اکثریت آرا تصویب شد. درشورای حقوق بشر ۲۵ کشور شامل چین، روسیه، مصر، هند، برزیل، اردن، پاکستان، آفریقای جنوبی، آرژانتین، بحرین، بنگلادش، بولیوی، غنا، اندونزی، جیبوتی، لیبریا، قطر، سنگال، موریتانی، نیکاراگوئه و نیجریه به قطعنامه رای مثبت دادند و تنها شش کشور آمریکا، ایتالیا، هلند، مجارستان، اسلواکی و اوکراین با این قطعنامه مخالفت کردند و۱۱ کشور بوسنی، بورکینافاسو، کامرون، گابن، ژاپن، مکزیک، نروژ، بلژیک، کره جنوبی، اسلوونی و اروگوئه رای ممتنع دادند و بعضی از کشورها حاضر نشدند رای خود را علنی کنند. روسیه به همراه چین و هند نیزبه نفع طرح بررسی گزارش گلدستون درباره جنگ ۲۲ روزه غزه علیه اسراییل رای دادند. در قطعنامه یادشده که در سه بخش مجزا شامل:

۱- اقدامات اخیر رژیم صهیونیستی دربیت المقدس و علیه مسجد الاقصی؛

۲- گزارش هیات حقیقت یاببین المللی در خصوص غزه موسوم به گزارش گلدستون؛

۳- گزارش دوره ای کمیسیر عالی حقوق بشر در خصوص تحولات حقوق بشر در سرزمینهای اشغالی فلسطین، از سوی گروه کشورهای اسلامی عربی آفریقایی و عدم تعهد به نشست ویژه ارایه شده بود، اقدامات وسیاستهای اخیر اسراییل در گسترش شهرک سازی، ساخت دیوار حایل، مصادره زمین و اموال فلسطینی ها، ایجاد محدودیت در دسترسی به اماکن مذهبی به ویژه بیت المقدس شرقی و همچنینی تغییر ترکیب جمعیتی و جغرافیایی شهر بیت المقدس و نیز تغییر ماهیت اماکن مقدس اسلامی و از جمله مسجد الاقصی، ادامه فعالیتهای حفاری وکاوش در این مسجد محکوم شده و درخواست توقف فوری این اقدامات به عمل آمده است.

در بخش دوم قطعنامه شورای حقوق بشر، ضمن استقبال از گزارش گلدستون و محکومیت عدم همکاری اسراییل با هیات حقیقت یاب توصیه های مندرج درگزارش یادشده مورد تایید قرار گرفته است. شورای حقوق بشر به مجمع عمومی سازمان ملل توصیه نموده است تا گزارش هیات حقیقت یاب را در بخش اصلی نشست جاری خود مورد بررسی قرار دهد. در بخش سوم قطعنامه نیز از گزارش دوره ای کمیسر عالی حقوق بشر در مورد اجرای قطعنامه نشست ویژه در خصوص تجاوز غزه استقبال شده وتوصیه های مندرج در آن مورد تایید قرار گرفته است. همچنین از پیلای کمیسر عالی خواسته شده تا گزارشی در زمینه اجرای این قطعنامه به نشست آتی شورای حقوق بشر ارایه دهد. در ابتدای این نشست خانم پیلای کمیسر عالی حقوق بشر طی سخنانی به تشریح وضعیت وخیم جاری در سرزمینهای اشغالی فلسطین و نیز غزه پرداخت و خواستار رفع محاصره طولانی مدت این منطقه شد. نماینده اسراییل نیز در سخنان خود، شورای حقوق بشر و بانیان این نشست ویژه را به سیاست بازی متهم کرده و گفت این نشست هیچ ارتباطی بابحث حقوق بشر ندارد. وی همچنین گزارش گلدستون را به شدت مورد انتقاد قرار داده و مردود شمرد و آن را به عدم توازن و نادیده گرفتن موشک پراکنی مداوم گروه تروریستی حماس و عدم توجه به حق اسراییل در دفاع از خود و تامین امنیت شهروندانش متهم کرد. نماینده فلسطین نیز در سخنان خود ضمن اشاره به وضعیت وخیم سرزمینهای اشغالی خواستار توجه جامعه بین المللی به گزارش هیات حقیقت یاب و اجرا و پیگیری توصیه های آن شد. در ادامه این نشست نمایندگان گروههای جغرافیایی و تعدادی ازکشورهای عضو و ناظر شورای حقوق بشر و همچنین سازمانهای غیردولتی به ایرادسخنرانی و طرح نظرات خود پرداختند. اهمیت گزارش هیات حقیقت یاب و ضرورت پیگیری آن و نیز تحلیل جامع و محتوایی آن، ضرورت رفع محاصره غزه، ضرورت از سرگیری مذاکرات فرایند صلح درخاورمیانه در جهت یافت راه حل سیاسی، تاکید بر راه حل دو دولت و ایجاد دولت مستقل فلسطینی، لزوم توقف شهرک سازی و اقدامات غیرقانونی در اماکن مقدس اسلامی و غیره از جمله محورهای اصلی مطرح شده در این نشست بود.

نماینده جمهوری اسلامی ایران نیز درسخنرانی خود ضمن استقبال و حمایت کامل از برگزاری نشست ویژه جهت رسیدگی به نقض فاحش و نظام مند حقوق بشر درفلسطین اشغالی، تجاوزهای اخیر اسراییل علیه مردم مظلوم فلسطین را به شدت محکوم نمود و خواستار اقدام قاطع جامعه بین المللی جهت مقابله با اقدامات یادشده و محاکمه عاملان جنایت ارتکابی از سوی اسراییل شد. در این سخنرانی همچنین جمهوری اسلامی ایران ضمن تاکید بر اهمیت گزارش هیات حقیقت یاب بین المللی در خصوص غزه و لزوم توجه جدی و پیگیری فوری آن از جامعه بین المللی و سازوکارهای مربوطه با هدف محاکمه و مجازات عاملان جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در غزه خواستار پایان بخشیدن به مصونیت از مجازات و بی اعتنایی اسراییل به قوانین بین المللی شد. همچنین بر رفع فوری محاصره طولانی غزه تاکید شد و دلیل ریشه ای فجایع حقوق بشر ارتکابی اشغال و اشغال گری رژیم صهیونیستی عنوان شد. پیش نویس قطعنامه مذکور در خاتمه این نشست بنابر درخواست آمریکا و به بهانه عدم توازن و یکسونگری و غفلت از حملات راکتی حماس علیه اسراییل به رای گذاشته شد و درنهایت با ۲۵ رای مثبت و ۶ رای منفی(آمریکا، ایتالیا، مجارستان، هلند، اوکراین و اسلواکی) و ۱۱ رای ممتنع عمدتا کشورهای اروپایی و آمریکای لاتین به تصویب رسید.

پنج کشور عضو شورای حقوق بشر شامل انگلیس، فرانسه، قرقیزستان، ماداگاسکار و آنگولا در رای گیری در خصوص پیش نویس غایب بودند که در مورد انگلیس و فرانسه به رغم حضور در جلسه جای تامل دارد. پیش از رای گیری نماینده فرانسه جهت مشورت بیشتر با نمایندگان سایر کشورها درخواست دو ساعت تعلیق نمود که با مخالفت نماینده مصر صرفا با نیم ساعت موافقت شد. در مورد نوع رای به قطعنامه، بین کشورهای اتحادیه اروپا اختلاف نظر وجود داشت؛ هلند و ایتالیا و مجارستان و اسلواکی رای منفی و نروژ، بلژیک، بوسنی، اسلوونی رای ممتنع و انگلیس و فرانسه غایب بودند که این تشتت آرا در اتحادیه اروپا کم سابقه بود. به گزارش پایگاه خبری الجزیره، در حالی که برخی اعضای شورای حقوق بشرخواهان ارجاع گزارش گلدستون به شورای امنیت شدند، درخواست برگزاری نشست شورای امنیت از سوی آمریکا و متحدان اروپاییش به شدت مورد مخالفت قرار گرفت.

جان کلی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز ضمن تلاش برای به تعویق افتادن بررسی گزارش گلدستون گفت که بدین ترتیب راه برای ایجاد فضای مناسب برای پیشبرد روند سازش باز خواهد شد. وی مدعی شد که درحال حاضر تمام تلاشها برای پیشبرد روند سازش در جریان است و هر موضوعی که در ایجاد پیشرفت در این زمینه و رسیدن به هدف مانع ایجاد کند، باید از میان برداشته شود. گزارش گلدستون، و کمیته هیات حقیقت یاب سازمان ملل که تهاجم اسراییل به غزه را هولناک اعلام کرده، وقایع مربوط به عملیات سرب گداخته اسراییل را که از ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ تا ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ ادامه داشت و همچنین مسایل پیش و پس ازآن را بررسی می کند.

گزارش مذکور که در ۵۷۴ صفحه و به صورت دقیق و با جزییات کامل فراهم شده است، موضعی سخت گیرانه دارد و به همین دلیل با انتقاد اسراییل هم روبه رو است. درگزارش گلدستون، زمینه های نگرانی در مورد اینکه اسراییل پیشگیریهای لازم برای حفاظت از مردم غزه را انجام نداده است، به چشممی خورد. این عوامل شامل استفاده نامتناسب اسراییل از زور، هدف گیری مردم فلسطین و زیربناهای زندگی آنهاست که همه شواهد علیه سلاحهای پیچیده و دقیقی است که در دست اسراییل قرار دارد. این گزارش درنتیجه گیریهای انجام گرفته، خواستار آغاز روند بازرسیهای مستقل توسط مقامات مشخص محلی است که صلاحیت آنها از نظر بین المللی تایید شده باشد. همچنین، روشهای بازرسی باید به شورای امنیت سازمان ملل و در نهایت دادگاه جرایم بین الملل در لاهه ارجاع داده شود. حتی از دادگاههای ملی که کشورشان عضو کنوانسیونهای ژنو سال ۱۹۴۹ هستند، می توان بهره برد. مقامات اسراییلی و حماس هر دو با این گزارش مخالفت ورزیدند، اگرچه حماس بخشهایی از گزارش گلدستون را تحسین کرد و خواستار اجرای بازرسی پیشنهاد شده توسط هیات حقیقت یاب سازمان ملل شد. بیشتر فشارها و حملات اهانت آمیز از سوی طرف اسراییلی صورت گرفته است و به راستی این گزارش تا حدی جامع و کامل است که بخشهای مهم تر آن به عملکردهای اسراییل مربوط می شود. اکثر تلفات و ویرانیها را طرف فلسطینی متحمل شد. گزارش این مضووع را به صراحت اعلام کرده است که هیچ تناسبی میان دو طرف این جنگ وجود نداشته است. در مورد جایگاه اسراییل به عنوان قدرتی اشغال گر، در مقایسه با جمعیت فلسطین اشغالی هیچ تساوی حقوقی دیده نمی شود.

از زمان انتشار این گزارش، اسراییل ماتم گرفته است؛ چرا که چنین بازرسیهایی برای مثال در مورد تهاجم آمریکا به عراق یا افغانستان انجام نمی شود. پاسخ رسمی اسراییل الگوی همیشگی و مایوس کننده ای دنبال کرده است. تاکید اسراییل به گونه ای است که به صورت پیشگیرانه یافته های گزارش گلدستون را بی اعتبار می خواند تا اینکه به طور واقعی به آنها بپردازد. ادعای مهم اسراییل که هیات حقیقت یاب سازمان ملل پیش از انجام بازرسیها به نتیجه گیری از یافته هایش پرداخته است، به نظر درست می آید، اما تنها اشکال این است که اسراییل تصمیم گرفت پیش از انتشار نتیجه نهایی بازرسیها، به این گزارش پاسخ بدهد. مقامات اسراییل از همکاری با هیات حقیقت یاب سازمان ملل خودداری کردند و از دیدار با اعضای هیات یا دادن اجازه ورود رسمی به سرزمینهای اشغالی یا کرانه باختری یا غزه امتناع ورزیدند. مقامات اسراییل حتی در جریان عملیات سرب گداخته از حضور رسانه ها در غزه جلوگیری کردند. مقامات این رژیم از شپیمون پرز، رییس جمهوری گرفته تا آویگدور لیبرمن، وزیر امور خارجه ستیزه جوی این رژیم، همه بر رد این گزارش اصرار ورزیدند. در مقابل گزارش گلدستون، اسراییل نیز یک گزارش داخلی ۱۵۷ صفحه ای درمورد عملیات غزه منتشر کرد که توسط نیروهای وزارت دفاع گردآوری شده بود، اما این کار فقط برای خود اسراییل توجیه پذیر بود و بازرسی محسوب نمی شد. کمیته حقوق بشر اسراییل ماهها از آن دولت درخواست کرده بود که بازرسی مستقل و موثقی را آغاز کند تا در مقابل جامعه بین الملل به منزله راه چاره ای محسوب شود. سازمان غیر انتفاعی حقوق بشر اسراییل با تکرار این درخواست به گزارش گلدستون پاسخ داد و پیشنهاد کرد دولت اسراییل یافته های گلدستون را جدی بگیرد. وجود گزارشهایی از این دست، بی سابقه و باورنکردنی نبود؛ گزارشهای مهم دیگری مانند گزارش کمیته کاهان درباره صبرا و شتیلا در سال ۱۹۸۲ میلادی، گزارش کمیته وینوگراد درباره وقایع نظامی مربوط به لبنان در سال ۲۰۰۶ میلادی، یا گزارش کمیسیون در مورد نوع رفتار با عرب های اسراییلی نیز وجود داشت.

اسراییل همواره نسبت به سازمان ملل بدگمان بوده و واکنشهایی از روی بی اعتنایی از خود نشان داده است. بررسیهای ۴۸ ساعت نخست پس از انتشار گزارش، بروز اختلافات عمیقی را در رژیم صهیونیستی نشان می دهد. یکی از منتقدان مهم و دست راستی اسراییل در گزارشی در روزنامه معاریو نوشت، درسی که رژیم صهیونیستی باید یاد می گرفت آن بودکه این رژیم پس از ۴۸ ساعت نخست حمله به غزه به تهاجم خود پایان دهد. از سوی دیگر، خبرنگار روزنامه هاآرتص به این امر اشاره کردکه اسراییل نباید پس از انتشار این گزارش به چنین فجایعی دست بزند، اظهارات وی انعکاس گسترده ای در جهان داشت. درحالیکه مقامات اسراییل هم اکنون درباره چگونگی عمل نکردن به پیشنهادهای گلدستون فکرمی کنند، به این واقعیت نزدیک تر می شوند که فجایع اتفاق افتاده در حملات به غزه، پیامدهایی نیز دارد. چهره اسراییل از مدتهاپیش سیاه و لکه دار شده بود، اما گزارش گلدستون با وسعت و دامنه زیاد باعث جلب توجه بسیاری شد و موجب شد تا بسیاری از کسانی که گزارشهای پیشین را بی اعتبار می خواندند، بار دیگر نسبت به مسایل توجه کنند. گزارش مذکور باعث بروز اختلاف و شکاف و نگرانی در میان جوامع یهود شده است. گروه هایی که بدون سؤال کردن درستی و صحت این گزارش را مورد حمله قرار می دهند، خود را هرچه بیشتر با عقاید یهودیان به خصوص نسل جوان بیگانه می کنند.

مجموعه نیروهای سیاسی بر این باورند که این گزارش در دادگاههای جرایم بین الملل مطرح نخواهد شد و مقامات اسراییل نیز در این محاکمه ها حضور نخواهند یافت، اما کاری که این گزارش انجام می دهد و یکی از مهم ترین نقاط قوت آن به شمار می رود، این است که به یک شکست اشاره می کند و آن در واقع غیرقانونی بودن سیاستی است که حملات رژیم صهیونیستی به غزه را هدایت کرد. گزارش مذکور این نکته را کشف کرد که نقض حقوق بشر در غزه توسط اسراییل، محصول ساختار سیاستهایی بود که هدف گیری مردم مظلوم فلسطین را مورد تشویق قرار داد. اسراییل تعریف گسترده ای از مردم فلسطین دارد که آن را به اصطلاح با برچسب تروریسم نام گذاری کرده است.

اسراییل در جنگ تابستان سال ۲۰۰۶ میلادی لبنان، بارها اعلام کرد که ضاحیه (حومه جنوبی بیروت و پناهگاه حزب الله)را مورد حمله قرار می دهد. گزارش گلدستون به نقل از رهبر وقت فرماندهی شمالی نیروی دفاعی اسراییل نوشت، حوادثی که در منطقه ضاحیه بیروت در سال ۲۰۰۶ میلادی رخ داد، در هر روستایی که رژیم اسراییل آنجا را بمباران کرد، به وقوع خواهد پیوست. اسراییل در قبال روستاهای فلسطینی از زور استفاده کرد و موجب ویرانیها و خسارتهای فراوانی شد. اسراییل رهنامه ضاحیه را در غزه نیز به کار برد.

رهنامه دوم، تعریف گسترده به اصطلاح «ساختار حمایت از تروریسم» است که کاربرد عملی آن بر اساس گزارش «پایه های زندگی مردم فلسطین» است و «جمعیت فلسطینیان» را به عنوان هدف در نظر گرفته است. از زمان پیروزی حماس در انتخابات سال ۲۰۰۶ میلادی و پس از اینکه کنترل غزه در سال ۲۰۰۷ را بر عهده گرفت، آشکارا یک خط مشی سیاسی اعلام شد که به معنای توجه به کرانه باختری در درجه نخست بود. شرایط زندگی در کرانه باختری درحال بهبود است، درحالی که غزه در خط فقر قرار داده شده بود تا مردم آن منطقه به مخالفت با رهبران خود بپردازند. گزارش به طور آموزنده ای به عمق این مسلئه می پردازد و سیستم محاصره غزه پیش از آغاز عملیات اسراییل به منظور محروم نگاه داشتن فلسطینیان از یک زندگی شرافت مندانه را توضیح می دهد. عبارت مناسب برای این کار، شکنجه دسته جمعی است. از شکنجه دسته جمعی فلسطینیان تا هدفی که در عملیات ارتش اسراییل دنبال شد، فاصله اندکی وجود دارد که عبارت است از هدف گیری مؤسسات دولتی، مراکز پلیس، زندانها و حتی بیمارستانهای فلسطینیان. دراین زمینه تنها اسراییل عامل این فجایع نیست، بلکه جامعه بین الملل شریک اسراییل بود و در برخی موارد فعالانه در پیشرفت این سیاست به آن رژیم کمک می کرد. بسیاری بر این تصورند که دوره آتش بس پس از ژوئن ۲۰۰۸ میلادی نتوانست امنیت را به جنوب سرزمینهای اشغالی بازگرداند، اگر چنین بود محاصره غزه پایان می یافت. هم اکنون شواهد بسیار قوی وجود دارد که این امر را بر اساس قانون بین الملل غیر قانونی می داند. در بعضی موارد، مقامات فلسطینی در کرانه باختری به این سیاست کمک کردند که خارج از محاسبات منافع سیاسی آنها بود.

مصر نیز با بسته نگه داشتن یکی ازگذرگاههای غزه که توسط اسراییل کنترل نمی شد، به این سیاست کمک کرد؛ گذرگاه رفح که به صحرای سینا در مصر منتهی میشد. بعضی از اعضای گروه چهار جانبه و کمیته کمکهای بین المللی از ابراز مخالفت با اسراییل ترس و واهمه داشتند. کشورهای دیگر نیز در اجرای این سیاست تاثیرگذار بودند. این گزارش به صورت علنی به شکست بین المللی اعتراف می کند و یکی از دلایل بی شمار این است که کشورهای جهان نمی خواهند مراحل قانونی را که گزارش پیشنهاد می کند طی کنند. بنابراین، زمان اعتراف به بی اعتبار بودن دو سیاست رهنامه ضاحیه و شکنجه های دسته جمعی اسراییل بر اساس تعریف گسترده به اصطلاح زیرساخت تروریسم فرار رسیده است. امیدها بر این است که اگر اسراییل آشکارا دو سیاست ضاحیه و شکنجه های دسته جمعی را بی اعتبار نمی داند، دست کم به صورت مخفیانه و عملی این کار را انجام دهد. مضمون اصلی گزارش این است که اقدامات انجام شده از سوی اسراییل در مورد اشغال سرزمینهای فلسطین، پاسخی ندارند. تداوم معافیت اسراییل از پاسخ دادن به فجایعی که انجام داد، بحران عدالت را به وجود آورد.

اسراییل افزون بر فجایعی که در مورد فلسطینیان انجام داد، در نتیجه ادامه سیاستهای جنگ طلبانه، امنیت مردم خود را نیز به خطر انداخته است. اشغال بی پایان فلسطین از سوی اسراییل، بزرگ ترین تهدید برای این رژیم و آینده آن محسوب می شود. یافته های گزارش گلدستون درباره خشونت علیه حقوق بشر نیازمند توجه جدی است و اسراییل نیز باید با بازرسیهای انجام شده خود، همین کار را انجام دهد. امیدها بر این است که هر قطعنامه ای که شورای امنیت سازمان ملل احتمالا در طول ۶ ماه آینده به آن رای می دهد، از طرح صلح بین المللی برای راه حل دو کشور اسراییل و فلسطین حمایت کند.

در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ میلادی ایالات متحده نه تنها نگاه دیگری به استفاده بمبهای خوشه ای و فسفر سفید توسط اسراییل داشت، بلکه با دادن اجازه به ادامه جنگ و فراهم کردن پوشش سیاسی برای جنایات مرتکب شده، ارتش اسراییل را تقویت می کرد. پس از افشای این حقیقت، واشینگتن به منظور جلوگیری از محکومیت جنایات اسراییل در امور سازمان ملل مداخله کرد و هرگونه گزارش هیاتهای تحقیقاتی را که تلاش می کردند اقدامات رژیم صهیونیستی را به صورت مدرک و سند ارایه دهند، رد کرد. ایالات متحده یکی از گزراشهای سازمان ملل در مورد فجایع رخ داده در غزه را مغرضانه توصیف کرد. مطمئنا اگر کشورها در ۵۰ سال اخیر در جنایات جنگی دست داشتند، اما اسراییل به عنوان سیاست تهدید و ارعاب و با استفاده از تسلیحات آمریکایی و پوشش سیاسی برای انجام جنایتها، بارها و بارها به این اقدام مبادرت ورزیده است. جنایتهای جنگی این رژیم به شهرت آمریکا در سراسر جهان لطمه زده است. هنگامی که اسراییل دست به تجاوز می زند، کشورهای دیگر جهان واشینگتن را در ورای آن اقدامات می بینند. همچنان که کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه پیشین آمریکا پس از ویران کردن لبنان توسط رژیم صهیونیستی در ماه جولای ۲۰۰۶ میلادی این اقدام را درد زایمان برای تولد خاورمیانه جدید خواند. درک و احساس کشورهای جهان اسلام این است که اسراییل می تواند هرکاری با عرب ها بکند و هرگز از سوی ایالات متحده مورد نکوهش قرار نگیرد.

هم دستی واشینگتن در جنایتهای جنگی اسراییل، آسیبهای زیادی به منافع آمریکا در کشورهای خارجی و نیز در واشینگتن وارد آورده است. اسامه بن لادن بارها حمایتهای کورکورانه آمریکا از اسراییل را به عنوان یکی از توجیهاتش در مورد حملات تروریستی علیه مردم ایالات متحده عنوان کرده است. نظرسنجیها نشان می دهد که خارجیان به دلیل حمایت واشینگتن از اسراییل، از ایالات متحده نفرت دارند. صحنه های تجاوزهای وحشیانه اسراییل به مردم فلسطین موضوع اصلی برنامه های شبانه در سراسر جهان اسلام را تشکیل می دهد و در آن صحنه ها آمریکا به عنوان عامل اختیار دهنده به تل آویو دیده می شود. منتقدان عملکرد آمریکا در رابطه با فلسطین معتقدند اگر اوباما به راستی می خواهد کاری در جهت منافع مردم آمریکا انجام دهد، بنابراین به جز قطع فروش تسلیحات به اسراییل، اقدام مهم دیگری نمی تواند انجام دهد.

عملیات روانی اسراییل در جریان جنگ غزه

اسراییل با استفاده از کارشناسان عملیات روانی رژیم خود ضمن توجه و قانونی جلوه دادن جنگ غزه تلاش کرد تا جریان جنگ و درگیری را به گونه ای به تصویر بکشد که در آن رژیم اسراییل در نقش چهره