فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی

با فایل فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی شامل 46 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فضائل علی سلام الله علیه از زبان مأمون عباسی :

به نقل از مرحوم سید علی بن طاووس حسینی حلی در کتاب« الطرائف فی معرفه مذاهب الطوائف» در بیان فضایل علی بن ابی طالب سلام الله علیه از قول مامون عباسی آورده اند:

و قد ذکر الصولی فی کتاب الأوراق مدیحا للمأمون الخلیفه العباسی فی علی بن أبی طالب ع یتضمن بعض ما ذکرناه و هو شعر:

أُلامُ علی شکر الوصی أَبَا الحسن

و ذلک عندی من عجائب ذا الزمن

خلیفه خیر الناس و الأول الذی

أعان رسول الله فی السر و العلن

و لولاه ما عدت لهاشم إمره

و کانت علی الأیام تقضی و تمتهن

فولی بنی العباس ما اختص غیرهم

و من منه أولی بالکرامه و المنن

فأوضح عبد الله بالبصره الهدی

و فاض عبید الله جودا علی الیمن

و قسم أعمال الخلافه بینهم

فلا زلت مربوطا بذا الشکر مرتهن

ذکر کتابا کتبه بنو هاشم یسألون جوابهم ما هذا لفظه فقال المأمون بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ و الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ و صلی الله علی محمد و آل محمد علی رغم أنف الراغمین.

أما بعد عرف المأمون کتابکم و تدبیر أمرکم و مخض زبدتکم و أشرف علی قلوب صغیرکم و کبیرکم و عرفکم مقبلین و مدبرین و ما آل إلیه کتابکم قبل کتابکم فی مراوضه الباطل و صرف وجوه الحق عن مواضعها و نبذکم کتاب الله تعالی و الآثار و کلما جاءکم به الصادق محمد ص حتی کأنکم من الأمم السالفه التی هلکت بالخسفه و الغرق و الریح و الصیحه و الصواعق و الرجم أَ فَلا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها و الذی هو أقرب إلی المأمون مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ لو لا أن یقول قائل إن المأمون ترک الجواب عجزا لما أجبتکم من سوء أخلاقکم و قله أخطارکم و رکاکه عقولکم و من سخافه ما تأوون إلیه من آرائکم فلیستمع مستمع فلیبلغ شاهد غائبا…(ادامه متن در منبع اصلی مراجعه گردد.)

از برای مأمون در باره فضائل علی (علیه السلام) اشعار زیادی است از جمله اشعاری که «صولی» در کتاب «الاوراق» ذکر کرده، این ابیات است:

ألام علی شکر الوصی ابا الحسن

و ذلک عندی من عجائب ذا الزمن

به خاطر مدح و ثنای وصی پیامبر علی (علیه السلام) ملامت و سرزنش می شوم و این نزد من از عجائب این زمان است.

خلیفه خیر الناس و الاوّل الذی

اعان رسول اللَّه فی السرّ و العلن

آن کسی که خلیفه بهترین مردمان بود و اول کسی بود که به رسول خدا در نهان و آشکار کمک کرد.

و لولاه ما عدت لهاشم إمره

و کانت علی الایام تقضی و تمتهن

اگر علی نبود برای آل هاشم حکومت آماده نمی شد و تا پایان روزگار همچنان خار و سرافکنده بودند.

فولی بنی العباس ما اختص غیرهم

و من منه اولی بالکرامه و المنن

والی شدند اولاد عباس آنچه را که مخصوص غیر شده بود پس، از علی (علیه السلام) به احترام و اکرم سزاوار کیست؟

فاوضح عبد اللَّه بالبصره، الهدی

و فاض عبید اللَّه جودا علی الیمن

پس عبد اللَّه در بصره راه هدایت را آشکار کرد و عبید اللَّه جود خود را بر اهل یمن نشان داد.

و قسّم اعمال الخلافه بینهم

فلا زلت مربوطا بذا الشکر مرتهن [i]

علی (علیه السلام) کارهای خلافت را میان فرزندان عباس تقسیم کرد، پس پیوسته به جهت این شکرگزاری بر وی لازم است.

مأمون در مدح امیر مؤمنان علی (علیه السلام) و اهل بیت پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و سلّم سخن بسیار گفته از جمله:

ابن مسکویه صاحب تاریخ حوادث اسلام در کتابی که آن را «ندیم الفرید» نامیده، می گوید: بنی عباس نامه ای به مأمون نوشتند و از او خواستند به پسرش عباس به عنوان ولیعهد بیعت نماید و او را به خاطر این که علی بن موسی الرضا (علیه السلام) را ولیعهد خود کرده بود، مورد ملامت و سرزنش قرار دادند و از او خواستند به نامه شان پاسخ بدهد.

مأمون در پاسخ آنها نوشت: «بسم اللَّه الرحمن الرحیم و الحمد للَّه ربّ العالمین و صلی اللَّه علی محمد و آل محمد» (بر خلاف میل مخالفین).

اما بعد، مأمون نامه و تدبیر و نیت شما را شناخت و از آنچه در قلب بزرگ و کوچکتان می گذرد باخبر شد و پیداست که شما به باطل میل کرده و حق را از مواضع خود بر گردانده اید کتاب خدا و هر آنچه که پیامبر برای شما آورده، دور انداخته اید، گویا شما مثل امتهای گذشته اید که در اثر بلای آسمانی و زمینی به هلاکت رسیدند أَ فَلا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلی قُلُوبٍ أَقْفالُها آیا در قرآن تأمل نمی کنند یا بر دلهایشان قفلهائی است.

قسم به خدائی که نسبت به مأمون از رگ گردن نزدیکتر است، اگر نبود که کسی بگوید مأمون جواب نداد به خاطر این که عاجز بود، از بس اخلاقتان بد است و فکر و عقلتان کم است، من به نامه شما پاسخ نمی دادم، پس حاضر بشنود و به غائب نیز برساند.

اما بعد خداوند حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله و سلّم را در آن هنگام که از زمان پیامبران فاصله گرفته بود مبعوث کرد و قریش هم پیش خود و مال خود احدی را مساوی نمی دیدند و ظهوری در کسی به نظر نمی آوردند، پس پیغمبر ما امین ایشان بود و از جهت خانواده متوسط، از حیث مال کمترین آنها بود، نخستین کسی که به او ایمان آورد خدیجه دختر خویلد بود که با مالش به پیامبر یاری داد سپس علی امیر مؤمنان (علیه السلام) به او ایمان آورد در حالی که هفت سال داشت و او یک لحظه به خدا شریک قرار نداده و به بتی ستایش نکرده و دیناری ربا نخورده بود و با مردم جاهلیت در جهالتشان همشکل نشده بود، در حالی که عموهای پیامبر یا مسلمان ضعیف و یا کافر معاند بودند، مگر حمزه که از اسلام امتناع نمی کرد و اسلام نیز از او امتناعی نداشت، پس آنهم گذشت با دلیل روشن از پروردگار خود از دنیا رفت.

اما ابو طالب پیامبر را تربیت و سرپرستی نمود و پیوسته مدافع او و مانع دشمنش بود، پس چون خداوند ابو طالب را قبض روح کرد تمام قریش به کشتن او همدست شدند او به سوی کسانی که قرآن در باره آنها فرموده: «آنان که پیش از مهاجرین، مدینه را خانه ایمان گردانیدند و مهاجرین را که به سوی آنها آمدند دوست می دارند و در دل خود هیچ حاجتی (حسد و بخلی) نسبت به آنها نمی یابند و هر چند به چیزی نیازمند باشند باز مهاجرین را در آن چیز بر خویشتن مقدم می دارند و هر کس را از حرص و بخل دنیا نگاهدارند آنان به حقیقت رستگارانند هجرت کرد»[ii] هیچ کس از مهاجرین مثل علی (علیه السلام) از پیامبر دفاع نکرد آری او بود جان پیامبر را بر جان خود مقدم داشت و در لیله المبیت در جایگاه او خوابید، سپس پیوسته نگاهدارنده اطراف مرزها و پائین آورنده قهرمانان عرب بود او هرگز از دشمنی که مقابل او بود رو برنگرداند و به لشکر بسیار قوی پشت نکرد او بر همه تسلط داشت و کسی بر او تسلط نداشت و در پایداری بر مشرکین از همه سخت تر بود و بزرگترین مردم از لحاظ جهاد در راه خدا بود و داناترین آنها در دین خدا بود و قرآن را بیش از همه قرائت می کرد و به حلال و حرام از همه آشناتر بود او صاحب ولایت در حدیث غدیر خم بود و صاحب حدیث پیامبر که فرمود:

«انت منّی بمنزله هارون