فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) شامل 52 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن و عصمت رسول الله (ص) :

خدای سبحان رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ را چنین وصف می کند «یس وَ الْقُرْآنِ الْحَکیم إِنَّک لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ» یعنی سوگند به این کتاب حکیم که تو از مرسلین و فرستاده گان هستی و بر بستر و مسیر صراط مستقیم و راه راست قرار داری. در گذشته، گفته شد «صراط مستقیم» آن است که هم از خطر افراط و زیاده روی دور باشد و هم از خطر تفریط و کوتاهی و اگر حضرت رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ بر صراط مستقیم و بلکه خود، عین صراط مستقیم است. تمام شئون و وظایف آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ نیز عین صراط مستقیم است. تلاوت و تعلیم و تزکیه و یاد آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ، به دور از افراط و تفریط می گردد و درخصوص قرآن علاوه بر تلاوت، در گرفتن و نگهداری آن نیز معصوم از خطا و انحراف و نسیان است. به تعبیر استاد علاّمه طباطبایی (رضوان الله تعالی علیه) رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ در سه جهت رسالتش معصوم است: اوّل آن که وحی الهی را درست دریافت می کند؛ دوم این که پس از دریافت درست، آن را به خوبی ضبط و نگهداری می کند و سوم این که در ابلاغ به مردم، الفاظ آن را بدون کم و زیاد بر مردم تلاوت می کند، و معارف آن را بدون کاهش و افزایش بیان می کند، پس آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ در هر سه مرحله معصوم از سهو و نسیان و دور از عصیان است،که باید هر یک جداگانه روشن گردد.

۱ـ عصمت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ در گرفتن قرآن

مسئله مهمّ در این جا آن است که آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ چگونه فهمید که آنچه بر او وحی شده، وحی خداوند است نه کلام شیطان؟ فخر رازی در این زمینه می گوید: همان گونه که افراد عادی بشر برای شناخت وحی، نیازمند معجزه اند، پیامبر نیز برای تشخیص وحی نیاز به معجزه دارد؛ اگر فرشته ی وحی برای او معجزه ای ارائه کرد، برای وی ثابت می شود که آن چه دریافت می کند وحی الهی است و بدون ارائه ی معجزه، ثابت نمی شود. درباره ی فرشته نیز همین سخن را تکرار می کند که: فرشته ی وحی برای این که بفهمد آن چه تلقی و دریافت کرده وحی است نه تلقین های نفسانی و نه وسوسه های شیطانی، نیاز به معجزه دارد.

متأسّفانه این تفکر نادرست که رسول خدا و فرشته ی معصوم امین را در حدّ انسانی عادی پایین می آورد به طوری که اصل وحی را تشخیص نمی دهد و نیازمند گواهی دیگری است، به کتاب های برخی از عالمان شیعه در عصر حاضر نیز سرایت کرده و ایشان مطلبی که در برخی از تفسیرهای اهل سنّت آمده را گرفته است که وقتی حالت خاص در غار حرا و در آغاز بعثت و رسالت، برای حضرت رسول ـ صلّی الله علیه و آله ـ پیش آمد و صدای وحی را شنید، آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ نمی دانست که این حالت، وحی و نبوتّ است، آنگاه که مسئله را به خدیجه (سلام الله علیها) گفت و خدیجه آن را پیش «ورقه بن نوفل» بازگو کرد، ورقه بن نوفل لوازم نبوّت و علایم انبیا را بیان کرد و سپس گفت آنچه شما از همسرت نقل می کنی نشانه ی نبوّت است. آنگاه خدیجه توضیح ورقه را به رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ رسانید و در آن حال بود که حضرت رسول ـ صلّی الله علیه و آله ـ اطمینان یافت که به مقام نبوّت و رسالت رسیده است! دینی که آورنده ی آن، حقیقت وحی را نشناسد و نبوّت خود را با سخنان یک نفر یهودی، مانند ورقه بن نوفل بشناسد، یک ورق هم ارزش ندارد. چگونه ممکن است کسی آنقدر شخصیت بزرگی داشته باشد و به مقام بلند «لدن» بار یابد و وحی «لدنی» را با علم شهودی بیابد. ولی در حال شک و تردید باشد؟

اقسام علم حصولی و شهودی

علوم حصولی دو قسم است: نظری و بدیهی؛ بدیهیات نیز باید به اوّلی محض منتهی گردند که هیچ احتمال شک و تردید در آن وجود ندارد. کشف و شهود وعلم حضوری نیز چنین است؛ بعضی از کشفها اوّلی و بالذات و «عَلی بَینَه مِنْ رَبِّه»است و اصلاً تردید بردار نیست و همه ی شهودها باید به این شهود اوّلی و بالذات برگردد. خدا چگونه می داند که خداست؟ آیا او هم نیاز به استدلال دارد تا بداند خداست؟ آیا جبرئیل امین وقتی سخن خدا را می شنود، شک می کند که کلام خداست؟ باید توجّه داشت که فرشتگان معصوم هستند، و شهود آنها نیز معصوم از خطاست و شک بردار نیست. شهود اولیای الهی یعنی معصومین ـ سلام الله علیهم اجمعین ـ نیز چنین است و شک و تردید و ابهام در علم حضوری آنان راه ندارد. اگر ما وارد قیامت شدیم آیا شک می کنیم که قیامت است تا برای ما برهان اقامه کنند بر وقوع قیامت یا اینکه در آن نشئه و مرتبه دیگری جایی برای شک و تردید نیست؟ اینکه می فرماید: «رَبَّنا إِنَّک جامِعُ النَّاسِ لِیوْمٍ لا رَیبَ فِیهِ»چند معنی دارد؛ یکی این که اصل قیامت حتماً واقع می شود و متعلق هیچ تردیدی نمی باشد و معنای دیگر آن است که آن روز، اصلاً ظرف شک در چیزی نیست بلکه روز شهود است که هیچ باطل و شک و تردیدی در ظرف آن راه ندارد و همه چیز حق و مشهود و روشن است و جای تاریک و مبهمی یافت نمی شود تا برای اهل قیامت تردید آور باشد.

حضرت امیرالمؤمنین ـ سلام الله علیه ـ می فرماید: «ما شککت فی الحق مذ أُریتُه»از آن هنگام که حق را به من ارائه نمودند هیچ گاه شکی در آن نداشتم. زیرا دیدن حقِ محض و شنیدنِ وحی الهی آنقدر روشن است که زمینه ی شکی در آن وجود ندارد و به همین سبب وقتی برخی از اصحاب امام صادق ـ سلام الله علیه ـ از آن حضرت پرسیدند که انبیا چگونه می فهمند پیامبر شده اند؟ آن حضرت فرمودند: «لوقفوا لذلک» یعنی وحی و نبوّت را به روشنی می دیدند و برای آگاه شدن به حقیقت وحی موفقّ بوده و می شدند.

خطا و شک و تردید در جایی است که حق و باطل، هر دو، وجود داشته باشند وانسان درباره ی مورد خاص نداند که آن شیء حقّ است یا باطل؛ ولی اگر مقام و مرحله أی وجود داشت که حق محض بود و باطل در آن هرگز راه نیافت، احتمال خطا و لغزش نیز وجود ندارد و شک و تردید در حق بودن چیزی هم رخ نخواهد داد و طبیعی است که به چنین مقام بلندی، شیطان نمی تواند بالا برود. مرز وجودی شیطان همان خیال و توهّم است و به حرم امن عقل محض راهی ندارد. انسان کامل اگر به مقام قرب «عِنْدَ مَلِیک مُقْتَدِرٍ» رسید، شیطان در آن مرحله رجیم و رانده شده و مطرود است. در آن جایگاه بلند، دست بر سینه ی نامحرم شیطان خورده و اثری از او و وسوسه اش و یا هر لغزش و خطای دیگری نیست. رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ که در پیشگاه خدای حکیم علیم قرآن را دریافت می کند و جانش به لقای وحی می رسد «وَ إِنَّک لَتُلَقَّی الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکیمٍ عَلِیمٍ» در نزد خدا جایی برای جهل و تردید و لغزش و خطا وجود ندارد. در آن مرحله حقیقت بسیط قرآن را یکباره دریافت می کند و در شب قدر نیز توسط جبرئیل ـ سلام الله علیه ـ فرشته امین و معصوم وحی، آن را بدون هیچ کم و زیادی اخذ می کند.

۲ـ عصمت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ در نگهداری قرآن

مرحله دوم عصمت رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ این است که آن حضرت هر چه را که فهمیده و از خداوند دریافت داشت، به درستی حفظ و نگهداری می کند و سهو و نسیان در قلمرو حفظ او راه ندارد، چنانکه خدای سبحان درباره ی این شأن ایشان می فرماید « سَنُقْرِئُک فَلا تَنْسی»یعنی ما قرآن را بر تو قرائت می کنیم و تو اهل نسیان و فراموشی نیستی. عبارت «إِلاَّ ما شاءَ اللَّه» استثنا نیست تا بگوییم در مواردی که خدا بخواهد آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ فراموش می کند، بلکه برای تأکید مستثنی منه است؛ زیرا ذات اقدس اله، در مقام منّت گذاشتن و اطمینان بخشیدن به آن حضرت است که پس از اخذ قرآن فراموش نخواهد کرد و اگر اراده ی خداوند استثنا شده برای افاده ی اطلاق قدرت و اختیار خداوند است؛ نظیر آنجا که می فرماید «وَ أَمَّا الَّذِینَ سُعِدُوا فَفِی الْجَنَّه خالِدِینَ فِیها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلاَّ ما شاءَ رَبُّک»اما اهل سعادت پس آنها نیز در بهشت ابدی تا آسمان و زمین باقی است جاودانند مگر آنچه خواست پروردگار باشد که عطایش اب