فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 66 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ماهیت ایمان در کلام امیرالمؤمنین علی علیه السلام :

مقدمه

یکی از واژگانی که ما در قرآن کریم و نهج البلاغه و دیگر روایات به آن برخورد می کنیم، واژ «ایمان» است. خداوند متعال بارها در قرآن کریم اهل ایمان را با لفظ «یا ایها الذین آمنوا» مورد خطاب قرار داده است و از بندگان خود «ایمان آوردن» را خواسته است. فرستادگان خداوند نیز برای دعوت مردم به ایمان آوردن و هدایت آن ها به سوی «ایمان» آمده اند. به نظر می رسد استعمال رایج این واژه در میان مردم، حتی متکلمین و فلاسفه با منظور اصلی خداوند و معصومین علیهم السلام به بررسی دقیق نیاز داشته باشد. در این مقاله سعی شده به بررسی چیستی ایمان و مسائل مربوط به آن، ویژگی ها، آثار و… از دیدگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام که خود، «ایمان» مجسم بود، پرداخته شود.

مسأل ایمان، یکی از مهمترین مسائل بحث برانگیز در گذشته و عصر حاضر به شمار می آید. از نظر قرآن کریم، تنها انسان هایی که از ایمان و عمل صالح برخوردار باشند در زیان و خسران نیستند.[۱] تعریف ایمان در کتب لغت، ایمان از نظر لغوی به معنای «تسلیم توأم با اطمینان خاطر» می باشد.[۲]

امیرالمؤمنین علی علیه السلام ایمان را اینگونه تعریف کرده اند: الایمان معرفه باالقلب و اقرار باللسان و عمل با الارکان.[۳]

ایمان بر شناخت با قلب، اقرار با زبان و عمل با اعضا و جوارح استوار است.

در جای دیگر نیز حضرت ایمان کامل را این گونه تعریف نمودند:

… و نؤمن به ایمان من رجاه موقنا و اناب الیه مؤمنا خنع له مذعنا و اخلص له موحرا و عضمه ممجدا و لاذ به راغبا مجتهدا.[۴]

… به او ایمان می آوریم، ایمان کسی که به یقین به او امیدوار، و با اعتقاد خالص به او توجه دارد و با ایمانی پاک در برابرش کرنش می کند و با اخلاص به یگانگی او اعتقاد دارد و با ستایش فراوان، خدا را بزرگ می شمارد و با رغبت و تلاش به او پناهنده می شود.

ارزش ایمان

در میان گفته های امیر بیان علی علیه السلام در مورد اهمیت و جایگاه ایمان فرمایشات زیادی موجود است که ما در این مقال به اقل آن اکتفا می کنیم:

إن افضل ما توسل به المتوسلون الی الله سبحانه و تعالی الایمان به و برسوله و…[۵]

همانا بهترین چیزی که انسان ها می توانند با آن به خدای سبحان نزدیک شوند ایمان به خدا و پیامبرش و… است.

در مورد ماهیت ایمان و مباحث مربوط به آن دیدگاه ها و نظریات مختلفی در بین متکلمین و فلاسفه مسیحیان و پیروان دیگر ادیان ها وجود دارد که بیشترین اختلاف ها بر سر داخل کردن سه موضوع در تعریف ایمان است؛ علم، اراده، عمل. شمار زیادی از فلاسفه و متکلمین شیعه ایمان را همان علم، علم جزمی و یقینی می دانند. بعضی از شیعیان و نیز اغلب اشاعره و مرجئه ایمان را عملی ارادی یعنی تصدیق می دانند و فاسق را خارج از حوز ایمان محسوب می کنند ولی به نظر می رسد ایمان چیزی فراتر از علم است و عمل خارجی در آن دخالتی ندارد. ایمان تصدیق قلبی است که به اراده و اختیار انسان و به دنبال علم یا باور تحقق می یابد و عمل خارجی و اقرار به زبان از لوازم آن محسوب می شود ولی جزء ماهیت آن نیست.[۶] ابن ابی الحدید معتزلی شارح بزرگ نهج البلاغه در شرح و تفسیر حکمت ۲۲۷ که ذکر شد اینگونه می گوید: «این سخن امام علیه السلام همان چیزی است که اصحاب ما بدان معتقدند، زیرا عمل به ارکان نزد ما داخل در حقیقت ایمان است و کسی که به واجبات دینی عمل نکند مؤمن نیست، هر چند شناخت قلبی به خدا داشته و اقرار زبانی هم بنماید و این عقیده خلاف قول اشعریه و امامیه و حشویه است.»[۷]

نظریات و تعاریف مختلف در باب ایمان و حقیقت آن، ما را به این نکته رهنمون می سازد که معصومین علیهم السلام، همیشه در مورد هر امری بهترین و کاملترین تعاریف را ارائه کرده اند. قبل از اینکه این مبحث را ادامه دهیم باید خاستگاه ایمان را مشخص کنیم. با توجه به سوره ی مبارک حجرات، آی ۱۴ که فرموده است: (عربهای بادیه نشین گفتند: ) «ایمان آورده ایم.» بگو: «شما ایمان نیاورده اید؟!» ولی بگویید اسلام آورده ایم (اما) هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است! و اگر از خدا و رسولش اطاعت کنید، چیزی از (پاداش ) کارهای شما را فروگذار نمیکند خداوند، آمرزنده مهربان است؛ خاستگاه ایمان قلب می باشد. امیرالمومنین علی علیه السلام در مورد محل ایمان فرمودند: إن محل الایمان الجنان و سبیله الأذنان؛ به راستی که جای ایمان و اعتقاد دل، و راه تحصیل آن گوشها است.[۸]

در جای دیگر امیرالمؤمنین علی علیه السلام در مورد خاستگاه ایمان فرموده اند: إن الایمان یبدو لمظه فی القلب کلما ازداد الایمان ازذاذت المظه؛[۹] ایمان، نقطه ای نورانی در قلب پدید آورد که هرچه ایمان رشد کند، آن نیز فزونی یابد.

قلب نیز سر و کارش با امور معرفتی مانند تفکر، ایمان ، اخلاص، یقین و… است: فاتقوا الله عباد الله تقیه ذی لب شغل التفکر قلبه… ؛[۱۰] از خدا چون خردمندی بترسید که دل را به تفکر مشغول داشته است…

لاتدرکه العیون بمشاهده العیان ولکن تدرکه القلوب بحقائق الایمان؛[۱۱] دیده ها هرگز او را آشکار نمی بینند اما دل ها با ایمان درست او را در می یابند.

برای نزدیک شدن به حقیقت و دانستن ماهیت ایمان به ویژگی های آن از دیدگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام می پردازیم.

رابط ایمان و اسلام

از آی ۱۴ سور مبارک حجرات نه تنها به خاستگاه ایمان نائل می شویم، بلکه به این نکت مهم رهنمون می شویم که رابط ایمان و اسلام، عموم و خصوص مطلق است؛ یعنی، هر مؤمنی مسلمان است اما هر مسلمانی مؤمن نیست. پس با اسلام آوردن، فرد وارد جرگ ایمان و مؤمنین نمی گردد و ایمان وارد قلب فرد نمی شود، پس ایمان، فعل قلبی است، چرا که باور و اعتقاد در قلب می روید ولی اسلام با زبان و اعضا و جوارح حاصل می شود. پس اسلام را می توان ایمان به معنی الاعم و آن ایمان که خاستگاهش قلب است را به معنی الاخص تلقی کرد. این فرق بین اسلام و ایمان از مسائلی است که مستقیما به ماهیت ایمان مربوط می شود.

نشانه های ایمان

امیرالمؤمنین علی علیه السلام در مورد علامات ایمان می فرمایند: الإیمان أن تؤثر الصدق حیث یضرک – علی الکذب حیث ینفعک – و ألا یکون فی حدیثک فضل عن عملک – و أن تتقی الله فی حدیث غیرک؛[۱۲] نشانه ایمان آن است که راست بگویی، آنگاه که تو را زیان رساند، و دروغ نگویی که تو را سود رساند و آن که بیش از مقدار عمل سخن نگویی، و چون از دیگران سخن گویی از خدا بترسی.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام که خود الگوی ایمان کامل است در بیانی خود را این گونه معرفی می کند: و همانا من از کسانی هستم که در راه خدا از هیچ سرزنشی نمی ترسم، کسانی که سیمای آن ها سیمای صدیقان و سخنانشان سخنان نیکان است. شب زنده داران و روشنی بخشان روزند و به دامن قرآن پناه برده، سنت های خدا و رسولش را زنده می کنند، نه تکبر و خودپسندی دارند و نه بر کسی برتری می جویند. نه خیانتکارند و نه در زمین فساد می کنند. قلب هایشان در بهشت و پیکرهایشان سرگرم اعمال پسندیده است.[۱۳] انواع ایمان بر اساس فرموده های حضرت علیه السلام می توان به دست آورد که ایمان نیز دارای انواعی است؛ یکی ایمانی که در دل ها ثابت و برقرار و دیگری در میان دل ها و سینه ها ناپایدار است…[۱۴]

مراتب ایمان

از دیگر ویژگی های ایمان این است که ایمان امری مشکک و دارای مراتب، درجات ، طبقات و منازل است، یعنی، شدت و ضعف، کاستی و قوت دارد. در روایاتی آمده است که مقداد در درج هشتم، اباذر در مرتب نهم و سلمان در رتب دهم قرار داشته اند: ابن الولید عن أحمد بن إدریس عن محمد بن أحمد عن أبی عبد الله الرازی عن ابن أبی عثمان عن محمد بن حماد عن عبد العزیز القراطیسی قال لی أبو عبد الله ع إن الإیمان عشر درجات بمنزل السلم یصعد منه مرقاه بعد مرقاه فلا یقولن صاحب الواحد لصاحب الاثنین لست علی شیء حتی ینتهی إلی العاشره و لا تسقط من هو دونک فیسقطک الذی هو فوقک فإذا رأیت من هو أسفل منک فارفعه إلیک برفق و لا تحملن علیه ما لا یطیق فتکسره فإنه من کسر مؤمنا فعلیه جبره و کان المقداد فی الثامن و أبو ذرٍّ فی التاسع و سلمان فی العاشره[۱۵] ۳. امام علی علیه السلام در خطب ۵۶ در مورد تقویت ایمان فرمودند: ولقد کنا مع رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم نقتل ءآبائنا و أبنائنا و إخواننا و أعمامنا ما یزیدنا ذلک آلا ایمانا و تسلیما؛ در رکاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بودیم و با پدران و فرزندان و برادران و عموهای خود جنگ می کردیم که این مبارزه بر ایمان و تسلیم ما می افزود.

ایمان و عمل

باور و اعتقاد قلبی انسان به یک امر سبب می شود تا آن امر در ظاهر، عمل و حتی اعضای فرد رخنه کند و آشکار شود. ایمان نیز که اعتقاد و باور قلبی است وقتی به همراه عمل باشد ایمان حقیقی خوانده می شود و فقط یک امر قلبی و درونی نمی تواند باشد. قرآن کریم ایمان و عمل را لاینفک می داند به طوری که ما در قرآن کریم تکرار این جمله را زیاد می بینیم : آمنوا و عملوا الصالحات.[۱۶] امیرالمؤمنین علی علیه السلام در این باره فرموده اند: الایمان و العمل أخوان توأمان و رفیقان لایفترقان لایقبل الله أحدهما إلا بصاحبه.[۱۷] ایمان و عمل دو برادر توأم با همند و دو رفیقی هستند که از هم جدا نمی شوند و خداوند یکی ازآن ها را نمی پذیرد جز با رفیقش.

آزمون پذیری ایمان

از دیگر ویژگی های ایمان ، آن است که مورد آزمایش و آزمون قرار می گیرد. در قرآن کریم نیز به این مطلب اشاره شده است. امیرالمؤمنین علی علیه السلام در این باره می فرماید: أن امرنا صعب مستصعب لایحمله إلا عبد مؤمن امتحن الله قلبه للإیمان[۱۸]؛ همانا کار ما (ولایت ما) اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم ) سخت و تحمل آن دشوار است که جز مؤمن دیندار که خدا او را آزموده و ایمانش در دل استوار بود، قدرت پذیرش و تحمل آن را ندارد…

در جای دیگری نیز امیرالمؤمنین علی علیه السلام در این باره فرموده اند: آن گاه که خداوند آی ۱ و ۲ سور عنکبوت را نازل کرد که: «آیا مردم خیال می کنند چون که گفتند ایمان آوردیم، بدون آزمایش رها می شوند؟» دانستم که تا پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در میان ما است آزمایش نمی گردیم.