فایل پاورپوینت کامل مبارزه با کرونا: با دعا یا دانش پزشکی؟

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مبارزه با کرونا: با دعا یا دانش پزشکی؟ :

درگیر شدن مردم با بیماری های فراگیر ممکن است این پرسش را در ذهن ایجاد کند که یک شخص بیمار، برای بهبودی خود باید کدام مسیر درمانی را طی کند؟ آیا به دعا متوسل شود یا با اعتماد به دانش پزشکی، این مسیر درمانی را دنبال کند؟

اصولاً قرار دادن دعا و دانش پزشکی در کنار هم و حتی تصویر تقابل میان علم و ایمان، امری گزاف و بیهوده است. علم و ایمان متمم و مکمل یکدیگرند و هر دو به انسان امنیت می بخشند. علم امنیت برونی می دهد و ایمان امنیت درونی. علم انسان را در مقابل هجوم بیماری ها، سیل ها، زلزله ها و طوفان ها ایمن می سازد و ایمان، اسنان را از اضطراب ها، تنهایی ها، احساس بی پناهی ها و پوچ انگاری ها نجات می دهد. از این رو، نیاز انسان به علم و ایمان توأمان است.[۱]

هر بیماری وظیفه دارد روند درمان پزشکی خود را به خوبی و بادقت پیگیری کند؛ زیرا دنیا بر نظام سبب و مسبب استوار است و خداوند بهبودی و درمان مریض را در طبیب و دارو قرار داده است. در نظام طبیعت قوانینی حاکم هستند و خداوند خواست خود را در اجرای این نظام و قوانین جاری می کند. اگر با نگاه سبب سازی به عالم نگریسته شود، نقش درمانی پزشک نیز معنا می یابد و اینکه او وسیله ای برای درمان است؛ هرچند که در واقع، درمان و شفا از خداست و خداوند اثر درمانی را در دارو نهاده است.

امام صادق(ع) از این اصل جاری در هستی چنین یاد می کنند: «أَبَی اللَّهُ أَنْ یجْرِی الْأَشْیاءَ إِلَّا بِالْأَسْبَابِ؛ خداوند هر چیز را جز از راه اسباب طبیعی آن، عملی نمی سازد.»[۲]

بنابراین فردی که بیمار می شود، باید به پزشکی که مظهر صفت شافی خداست، مراجعه کند و به نسخه درمانی او با دقت عمل و شفا را از خداوند طلب کند.

پیامبری از پیامبران بیمار شد و گفت: «درمان نمی کنم تا آن کس که درد داده است، درمانم کند.» خدای متعال به او وحی کرد: «تو را شفا ندهم تا دارو بخوری که درد از من است و دارو نیز از من.» آن پیامبر آنگاه به مداوا پرداخت و بهبود یافت.[۳]

پیامبر اکرم(ص) در زمینه درمان طبیعی چنین توصیه فرموده اند: «تداوَوا فإنَّ اللّه تعالی لَم ینزِلْ داءً إلاّ و قد أنزَلَ اللّه لَهُ شِفاءً… ؛ خود را مداوا کنید؛ زیرا خداوند متعال هیچ دردی نداد، مگر آنکه برایش شفایی نهاد.»[۴]

همزمان با درمان طبیعی، از «دعا و توسل» نیز نباید غفلت کرد. سیره معصومین(ع) به وقت بیماری، رعایت دستورات طبی و مراجعه به طبیب بوده است. آن بزرگواران، همزمان با درمان، از دعا و توسل نیز بهره می جستند. نمونه ذیل گواهی خوبی برای درمان همراه با دعاست:

امام کاظم (ع) به علی بن ابی حمزه فرمودند: «هفت ماه است که تب می کنم و پسرم هم دوازده ماه تب می کرد و این تب ما، مضاعف می شود.» ابن ابی حمزه وقتی این فرمایش را شنید، گفت: «قربانت شوم! برای شما حدیثی که ابی بصیر از جدتان برایم باز گفته است، باز می گویم. چون ایشان را تب می گرفت، از آب سرد کمک می گرفتند.» امام کاظم(ع) سخن او را تأیید فرمودند. آنگاه امام دوای تب خود را دعا و آب سرد دانستند و در ضمن، به حضور یک پزشک در منزل خود نیز اشاره کردند.[۵]

ایمن از بلا

در روزهای فراگیری این بیماری، از شهر مقدس قم، با این ادعا که در روایات این شهر را محلی امن به وقت بلا تلقی کرده اند، با ریشخند و تمسخر به عنوان کانون بیماری مرگبار یاد شد. قم شهر علم و محبت به آل محمد(ع) و بیش از هزار سال مهد تشیع بوده و دل های بسیاری از مشتاقان را به خود گره زده است؛ و لیکن هیچ متن و گفته ای حکایت از ایمنی حتمی این شهر یا هر مکان مقدس دیگری از حوادث تلخ و بیماری های واگیردار نمی کند.

برای تبیین بیشتر، به دو نکته اشاره می کنیم:… «مکه مکرمه» بلد امین[۶] و حرم امن الهی است و هرکس داخل آن شود، در امان خواهد بود: «إِنَّ أَوَّلَ بَیتٍ وُضعَ لِلناسِ لَلَّذی بِبَکَّهَ مُبارَکاً وَ هُدی لِلعالَمینَ* فِیهِ آیاتٌ بینَاتٌ مقَامُ إِبرَاهِیمَ وَمَن دَخَلَهُ کانَ آمِنًا[۷] نخستین خانه ای که برای مردم او نیایش خداوند قرار داده شد، سرزمین مکه است که پربرکت و مایه هدایت جهانیان است. روشن است از جمله مقام ابراهیم و هرکس داخل آن شود، در امان خواهد بود.» امنیت شهر مکه چگونه است؟ آیا کهن ترین شهر مقدس، امنیت تکوینی دارد یا امنیت تشریعی؟

اصولاً امر الهی دو گونه است. هرگاه خداوند خواستار تحقق چیزی باشد، اگر آن را به صورت فرمان به بندگان خود اعلام کند تا مردم با اراده خویش، آن را اجرا کنند، چنین امری «تشریعی» است؛ مانند واجبات و محرماتی که بندگان موظف به رعایت آن هستند. از سوی دیگر اگر خداوند مستقیماً چیزی را ایجاد کند و اراده مردم دخالتی در انجام آن نداشته باشد، چنین امری «تکوینی» است. سردی و سلامت آتش برای حضرت ابراهیم(ع)، همچنین قوانین حاکم بر طبیعت چون جاذبه زمین با خاصیتی که خداوند به یک بذر داده است که با ترکیب آب و هوا و خاک، در مسیر معینی رشد کند، امور تکوینی هستند.

ایمن بودن مکه یک حکم تشریعی است و خاصیت یک امر تکوینی را ندارد. به عبارتی، مکه