فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 116 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مبانی بهداشت و سلامت در قرآن کریم :

مقدمه و مهفوم شناسی

«مبانی» در لغت به معنای «شالوده و اساس» یک چیز آمده است (راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، ۱/۲۵۲). مبانی همان پایه هایی است که پذیرش و باور آنها مسلم انگاشته شده است و بدون پذیرش همه یا برخی از آنها، قواعد تفسیری متفاوت می شود. مبانی، همان پیش فرض های بنیادین است (ر.ک: مؤدب، مبانی تفسیر قرآن، ۴۰).

«پزشکی» در زبان فارسی به معنای «دانشی برای مداوای بیماران» است. (حسن عمید، فرهنگ فارسی عمید، لغت نامه دهخدا، فرهنگ بزرگ سخن، انوری، ذیل واژه پزشکی) از این تعریف استفاده می شود که این واژه برای درمان بیماری های جسم و روح و روان نیز به کار می رود.

درمان، به معنای علاج و دارو است و به منظور رفع حالت بیماری روحی و جسمی صورت می گیرد. (لغت نامه دهخدا، ذیل واژه درمان) امروزه درمان را به دو دسته تقسیم می کنند: یکی درمان خود بیماری و دیگری درمان پیشگیرانه که در اصطلاح بهداشت (hygiene) نامیده می شود (صانعی، پاکیزگی و بهداشت در اسلام، ص۹).

«بهداشت» در لغت به معنای نگه داشتن، تندرستی و پیشگیری آمده است. (معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه بهداشت) در عربی با واژه های وقایه الجسم، (العین، ذیل واژه وقی: ووقاه الله وقایه بالکسر: حفظه، ومنه اللهم اجعله وقایه لمحمد) حفظ الصحه، (مجلسی، بحارالانوار،۵۹/۷۸) سلامه الجسم، (همان،۷۸/۱۷۵) صحه البدن (قطب الدین راوندی، الدعوات، ۸۱) و العافیه (ابن منظور، لسان العرب، ذیل واژه العافیه) از آن تعبیر می شود.

مبانی سلامت و بهداست در قرآن کریم

در اینجا به برخی از مبانی سلامت و بهداست که در قرآن مطرح شده را بیان می کنیم:

۱.مرگ تدریجی نتیجه عدم توجه به بهداشت و سلامت

بیشتر مرگ و میر های جهان سوم بر اثر عدم رعایت بهداشت (فردی، جمعی، مادر، محیط، کودک، تغذیه، جنسی، و…) (بهداشت برای خانواده، ص۲۱) اتفاق می افتد. قرآن با صراحت از رفتن به سوی مرگ نهی می کند: وَلاتُلْقُوا بِأَیدیکمْ إِلَی التَّهْلُکهِ (بقره/ ۱۹۵). شیخ طوسی هر عملی را که عواقبش هلاکت و نیستی باشد مصداق آیه فوق می داند (تفسیر تبیان، ۲/۱۵۱)؛ برای مثال، شروع به جنگی که قدرت بر دفاع نباشد (همان)، فقر زیاد (طالقانی، پرتوی از قرآن، ۲/۸۶)، احسان بیش از ظرفیت (همان)، مصداق آیه و نوعی رفتن به سوی مرگ است (بلاغی، الاء الرحمن ۱/۱۶۷ و مرحوم طیب، ۲/۳۶۱). نیز قلمرو آیه را به مورد خاصی محدود نکرده اند و تفسیری عام از آن به دست داده اند. آیت الله مکارم شیرازی نیز عدم جواز عبور از جاده خطرناک و بدون وسائل ایمنی در هوای بد یا خوردن غذایی که به احتمال قوی آلوده به سم است از مصادیق آیه دانسته اند (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲/۳۶)؛ از این رو، عدم رعایت بهداشت و بی توجهی به سلامتی و عدم مراجعه به پزشک مساوی با حرکت به سوی مرگ تدریجی است که مصداق آیه فوق است و قرآن آن را منع کرده است.

۲.امر به معروف در امر بهداشت و سلامت مردم

امر به معروف در اسلام از جایگاه خاصی برخوردار است و برای آن مصداق خاصی مشخص نشده است. راغب اصفهانی می نویسد: «معروف» هر فعلی است که خوبی آن به وسیله عقل یا شرع شناخته شود. (مفردات، ذیل واژه عرف). قرآن معروف را به خیر تفسیر می کند: وَلْتَکنْ مِنْکمْ أُمَّهٌ یدْعُونَ إِلَی الْخَیرِ وَیأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ (آل عمران/۱۰۴)؛ «و باید از میان شما، گروهی (مردم را) به سوی نیکی دعوت کنند، و به [کار] پسندیده فرمان دهند…». امر به معروف هر چند واجب کفایی است (المیزان، ۳/۳۷۳)، شامل هر عمل خیری می شود.

در احادیث به اصل امر به معروف تأکید فراوان شده و از جهاد فی سبیل الله برتر معرفی گردیده است (نهج البلاغه، کلمات قصار، ۳۷۴) و کسانی که به امر به معروف می پردازند جانشین خدا و رسول معرفی کرده اند. (طبرسی، مجمع البیان، ۲/۸۰۷). دانشمندان گذشته و حال دایره امربه معروف را محدود نگرفته اند؛ برای مثال، ضیاء الدین محمد بن محمد معروف به ابن اخوه از محدثان شافعی مصر (۶۴۸ ق/۱۲۵۰م) در آخر کتابش با عنوان «معالم القربه فی احوال الحسبه» به بهداشت عمومی، امور و وظایف پزشکان اشاره دارد و با استفاده از احادیث نبوی، فراگیری علوم پزشکی را واجب کفایی میداند (ابن اخوه، معالم القربه فی احوال الحسبه، ص۲۵۴). وی امر به معروف در زمینه سلامت و بهداشت مردم را مورد تأکید قرار داده، می نویسد: اگر در مغازه لبنیات فروشی مگس فراوان و درب ظروف ماست و شیر باز و لباس فروشنده کثیف باشد، امر به معروف لازم است (همان).

با ملاحظه طب نبوی و طب الصادق و طب الرضا و رساله ذهبیه در می یابیم توصیه های بهداشتی معصومان ارشادی و در راستای امر به معروف و نهی از منکر بوده است؛ زیرا دعوت مردم به سلامتی بهترین معروف و خیر است.

۳.میانه روی در بهداشت

میانه روی از مبانی بهداشت قرآنی است. واژه شناسان اسراف را تجاوز از حد در تمامی کارهای انسان (راغب، مفردات، ذیل واژه سرف) و مکارم شیرازی مصرف زیاد و زیاده روی در کمیت و کیفیت و بیهوده گرایی و اتلاف در مال (مکارم شیرازی، نمونه، ۶/۱۴۹) و شیخ طوسی خروج از حد وسط را اسراف می نامند (طوسی، تبیان ۴/۳۸۶). قرآن کریم عمل اسراف را از گناهان کبیره معرفی کرده است (غافر/۴۳؛ آل عمران/۱۴۷) و به بیش از ۲۰ مورد از مصادیق آن را اشاره دارد؛ مانند: خوردن (انعام/۱۴۱؛ اعراف/۳۱) فسادگری (شعراء/۱۵۱ـ۲) اسراف در نفس (زمر/۵۳) مصرف مال یتیم (نساء/۶) قتل و قصاص (مائده/۳۲؛ اسراء/۳۳) همجنس گرایی (اعراف/۸) فراموشی خدا (یونس/۱۲)، مقابله با پیامبران (یس/ ۱۸ـ۱۹). در احادیث تأکید شده که استفاده از هر چیزی که به صلاح و سلامتی بدن باشد، اسراف نیست، بلکه اسراف زمانی است که به بدن ضرر برساند (برهان، ۲/۵۳۲).

مکارم شیرازی از آیه وَکلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا (اعراف/۳۱) رعایت تغذیه و عدم اسراف و ضررهای آن را بیان می کند. (نمونه، ذیل آیه) علامه طباطبایی ذیل أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ (زمر/۵۳) اسراف بر نفس را تجاوز بر نفس می داند (طباطبایی، المیزان ۱۷ / ۲۷۸)؛ از این رو، اسراف و زیاده روی در مسائل بهداشتی مانند شستشوی بیش از حد (وسواس) زیاده روی در مسواک زدن، زیاده روی در تغذیه، زیاده روی در مسائل جنسی و… با مبانی و اصول قرآنی یا سازگار است: «خیر الامور اوسطها» (مجلسی، بحارالانوار ۶۹/۶۰).

۴.تلاش برای رشد علوم پزشکی و جلوگیری از تسلط دشمن

یکی از شگردهای تسلط دشمن بر مسلمانان، تسلط به بهانه فقر علمی و نیازهای اقتصادی، فرهنگی و نظامی و بهداشتی می باشد؛ زیرا از این طریق می تواند به خواسته های خود برسد. خداوند خطاب به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم اشاره می کند که دشمن (یهود و نصاری) شما را ضعیف و تابع می خواهد:

وَلَنْ تَرْضی عَنْک الْیهُودُ وَلاَالنَّصاری حَتَّی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ (بقره/۱۲۰) و در آیه ای دیگر به صراحت به عدم تسلط دشمن بر مسلمانان اشاره می کند: وَلَنْ یجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً (نساء/۱۴۱)؛ «و خداوند هرگز کافران را بر مؤمنان تسلّطی نداده است». از آنجا که کلمه «سبیل» نکره و در سیاق نفی است و معنای عموم را می رساند، از آیه استفاده می شود که کافران نه تنها از نظر منطق، بلکه از نظر نظامی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و… بر افراد با ایمان چیره نخواهند شد؛ از این رو، لازم است که مسلمانان در مسئله علوم بهداشتی و پزشکی به حدی برسند که راه تسلط دشمن را سد نمایند.

امام خمینی (ره) در این باره میفرماید:

«اگر خطر تسلط سیاسی و اقتصادی دشمن بر حوزه اسلام تا جایی باشد که دشمن، جامعه اسلامی را به اسارت سیاسی و اقتصادی خود بکشاند و موجب سستی اسلام و مسلمانان شود و آنان را ضعیف سازد، در این صورت بر مسلمانان واجب است با وسائل آنچه شبیه دشمن دارند، از خود دفاع کنند» (امام خمینی، تحریر الوسیله، ۱/۴۴۵).

نکته جالب توجه آن است که حوزه بهداشت و نیازهای آن از مواردی است که زمینه ساز تسلط دشمن است که نباید اجازه دهیم بر ما تسلط یابند.

۵.هدایت و کمال بشر در پرتو سلامت

یکی از اهداف نزول قرآن هدایت و تربیت معنوی بشر است: وَهُدی لِلنَّاسِ (انعام/۹۱) و این هدایت بدون سلامتی بشر ممکن نیست. جامعه بیمار و مملو از مرض و عدم رعایت اصول بهداشت و سلامت نمی تواند مایه سعادت دنیایی و اخروی باشد؛ از این رو، در اسلام شاهد احکامی هستیم که رابطه مستقیم با سلامتی اعضاء و جوارح دارد؛ مانند: وضو برای نماز، امساک از غذا در روزه، رو به قبله ایستادن، غسل، نخوردن غذا های حرام، و… (ر. ک: اهتمام، فلسفه احکام، ج ۲). قرآن با سه مقوله اخلاقی، احکام و عقاید برای بشر نازل شد و هر سه با بهداشت روان و جسم بشر رابطه دارد و نمی توان سلامتی جسم و روان را از احکام و اخلاق جدا کرد. همان طور امام سجاد در دعای صحیفه سجادیه فرمودند: «وَارْزُقْنِی صِحَّهً فِی عِبَادَهٍ (دعای ۲۰۰)؛ خدایا سلامتی را روزی من قرار ده تا بتوانم عبادتت نمایم».

۶.بهره گیری از جهان هستی به عنوان اسباب الهی در سلامت

با بررسی آیات الهی درمی یابیم خداوند مخلوقی را که با کمک اسباب و وسایل مادی خلق کرده باشد با صیغه جمع مطرح می کند، برای مثال، درباره خلقت انسان ها می فرماید: نَحْنُ خَلَقْناکمْ (واقعه/۵۷)؛ «ما شما را خلق کردیم»، در حالی که نقش پدر، مادر، تغذیه و… به عنوان وسایل و اسباب در خلقت انسان قابل انکار نیست. همچنین درباره نزول باران می فرماید: وَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً (مؤمنون/۱۸)؛ «ما از آسمان آبی را نازل کردیم» قطعاً نزول باران از آسمان علاوه بر قدرت خداوند، نیازمند اسباب دیگری از قبیل خورشید، ابر، دریا، باد، و… می باشد؛ به همین سبب خداوند از خودش با صیغه جمع یاد می کند تا اشاره نماید اسباب دیگر به عنوان مأمور ویژه خدا در جهان طبیعت ایفای نقش می کنند.

امام صادق علیه السلام در حدیثی به فعل خدا همراه با اسباب اشاره لطیفی دارد و می فرماید: «أَبَی اللَّهُ أَنْ یجْرِی الْأَشْیاءَ إِلَّا بِالْأَسْبَابِ فَجَعَلَ لِکلِّ شَیءٍ سَبَباً؛ خدا اباء داشته و نمیپسندد که چیزها را جاری و برقرار گرداند؛ مگر به وسیله اسباب و دست آویزها، پس برای هر چیزی سببی قرار داد» (مجلسی، بحار الأنوار، ۲ / ۹۰).

در حدیثی آمده است، زمانی که حضرت موسی علیه السلام بیمار شد، به پزشک مراجعه نکرد و از دارو استفاده ننمودند، بلکه شفای خود را از خدا طلب کرد. خداوند خطاب به ایشان فرمود: شفای من در پزشک و داروست. اینها اسباب شفای من هستند تا از آنها استفاده نکنی، شفایی از طرف ما نیست (همان، ۸۱/۲۱۱). کره ماه، خورشید و مخلوقات دیگر جزء اسباب الهی در سلامتی انسان هستند که هیچ کس قادر به انکار تأثیر آنها در سلامتی نیست. حتی رنگ های سبز و زرد در نشاط و روان انسان دارای تأثیر هستند؛ در نتیجه، طبیعت و جهان خلقت تأثیر مستقیم در سلامت انسان دارد و ضرورت دارد از آنها به صورت شایسته و بهینه استفاده شود.

۷.لزوم حفظ بدن به عنوان امانت الهی

اعضاء و جوارح انسان امانت الهی هستند. در قرآن آمده است: أَمَّنْ یمْلِک السَّمْعَ وَالْأَبْصارَ… (یونس/۳۱) «یا چه کسی صاحب اختیار گوش [ها] و چشم هاست؟» «ام» در آیه منقطعه است، یعنی مالکیت اعضای انسان در دست خداست و انسان امانت دار است. نیز آمده است: بَلْ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَالْأَرْضِ کلٌّ لَهُ قانِتُونَ (بقره/۱۱۶) و أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَینَینِ وَلِساناً وَشَفَتَینِ… (بلد/۸ و ۹). امام خمینی صلی الله علیه و آله و سلم جراحت متنابه شخص بر بدن را حرام می داند (استفتائات امام خمینی، ج۳، ص۵۸۰) حتی خوردنی هایی که به بدن ضرر داشته باشد را حرام می شمرد (تحریر الوسیله، ج۳، ص۲۷۳) و بدن و اعضا و جوارح را امانت الهی تلقی می کنند و معتقدند انسان در سلامتی و حفظ آن کوشا باشد. (امام خمینی، جهاد با نفس یا جهاد الاکبر، ص۶۱)

۸.تلاش برای رسیدن به قله های علوم پزشکی، بهداشت و سلامت

حرکت به سوی بی نهایت، یکی از دغدغه فکری بشر است.

امام صادق علیه السلام کسی را که دو روزش مساوی باشد مغبون و فریب خورده می نامد. (صدوق، أمالی، ۶۶۸) قرآن در مسئله نظامی خواهان برتری مسلمانان در تمام زمینه ها (نیروی انسانی، نظامی، اسلحه و…) می باشد: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّهٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَیلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکمْ (انفال/۶۰)؛ «و هر چه در توان دارید، از نیرو و از اسبهای آماده برای (مقابله با) آن (دشمن) ان، آماده سازید». کلمه «قوه» نه تنها وسائل جنگی و سلاح های مدرن هر عصری را در بر میگیرد، بلکه تمام نیروها و قدرتهایی را که به نوعی در پیروزی بر دشمن اثر دارد، شامل می شود و اعم از نیروهای مادی و معنوی است. از قدرتهای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی نیز که در مفهوم «قوه» مندرج هستند و نقش بسیار مؤثری در پیروزی بر دشمن دارد، نیز نباید غفلت کرد (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه ۷/۲۲۳).

در روایات اسلامی برای کلمه «قوه» تفسیرهای گوناگونی شده که از وسعت مفهوم این کلمه حکایت میکند؛ مثلاً در بعضی از روایات میخوانیم که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلم فرمود: منظور از قوه «تیر» است و در روایت دیگری آن را هر گونه از اسلحه می داند. و تفسیر عیاشی منظور از آن را شمشیر و سپر بیان شده است (حویزی، تفسیر نورالثقلین، ۲/۱۶۴ و ۱۶۵). یکی از مصداقهای قوه در آیه آن است که مسلمانان موهای سفید را به وسیله رنگ سیاه کنند! (همان)؛ یعنی اسلام حتی رنگ موها را که به سرباز بزرگسال چهره جوانتری میدهد تا دشمن مرعوب گردد، از نظر دور نداشته است، لذا واژه «قوه» عام است و شامل تمامی موارد از جمله علوم پزشکی و بهداشت، اقتصاد، فرهنگ، سیاست و… می شود.

۹.توجه به آزمایش بودن بیماری

خداوند یکی از اهداف خلقت را در عرصه گیتی، آزمایش بندگان می داند و بر همین مبناء بر آن مردم را به بلیات و مصائب دنیا می آزماید. قرآن در این باره می فرماید: وَلَنَبْلُوَنَّکمْ بِشَیءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَراتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرینَ (بقره/۱۵۵؛ ر.ک: ص۴۱)؛ «و قطعاً [همه] شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاهشی در ثروت ها و جان ها و محصولات آزمایش می کنیم و به شکیبایان مژده ده». استفاده صحیح از بدن و حفظ آن از بیماری و تلاش برای سلامتی و… یکی از امتحان های الهی می باشد که اکثر مردم از آن غافل اند (ر. ک: طبرسی، مجمع البیان، ۱ / ۴۳۶).

برخی از مفسران از آیه وَبَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَالسَّیئاتِ (اعراف/۱۶۸)؛ استفاده کردند که مراد از حسنات… صحت بدن است که مورد امتحان قرار گرفته می شود. (اطیب البیان، ۶/۱۹و ۱۰۶) بیماری حضرت سلیمان و شفا گرفتن وی از باب امتحان بوده است (ص/ ۳۴).

۱۰.تغذیه، اصلی ترین نیاز بدن

یکی از نیازهای اصلی بدن، تغذیه است و در قرآن به تغذیه توجه خاصی شده است؛ برای نمونه، چهار بار «فلینظر» آمده است که دو بار آن به کیفیت غذا (عبس/۲۴؛ کهف/۱۹) و یک بار آن به خلقت (طارق/۵) و چهارمی به اعمال (حج/۱۵) اشاره دارد؛ یعنی بین خلقت بشر و خوردن غذا و اعمال او رابطه مستقیمی است.

در قرآن به برخی از موارد تغذیه قسم یاد می کند (تین/۱) که نشان از اهمیت آنهاست. همچنین از آیات قرآن استفاده می شود که نوع غذا در رفتار و اعمال انسان اثر دارد: یا أَیهَا الرُّسُلُ کلُوا مِنَ الطَّیباتِ وَاعْمَلُوا صالِحاً إِنِّی بِما تَعْمَلُونَ عَلیمٌ (مؤمنون/۵۱) و در سوره ای دیگر برخی از غذاها را رجس نامیده است: … إِلاَّ أَنْ یکونَ مَیتَهً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزیرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَیرِ اللَّهِ بِهِ… (انعام/ ۱۴۶)؛ «جز اینکه مرداری باشد یا خونِ ریخته شده یا گوشت خوک چرا که این (ها) پلید است، یا (حیوانی که) از روی نافرمانی، [به هنگام سر بریدن، نامِ] غیر خدا بر آن بانگ زده شده است».

رجس به معنای پلید آمده و در مجمع البیان از زجاج نقل شده که رجس نام هر کار تنفرآور است (طبرسی، مجمع البیان، ۴/۵۸۵) در قرآن مجید چیزها و کارهایی که با رجس توصیف شده، به قرار زیر است: خمر، قمار و بتها (مائده/۹۰)، میته، خون و گوشت خوک (انعام/۱۴۵)؛ از این رو، تغذیه یکی از اساسی ترین رکن تشکیل جسم و رابطه نزدیک با اعمال انسان دارد.

۱۱.عدم تحمیل مطالب حدسی بر قرآن در زمینه پزشکی و بهداشتی

علوم پزشکی حاصل کاوش ها و تجربه های بشری است که در طی قرن ها بر هم انباشته شده است. برخی از قضایای علوم پزشکی به معنای قطع روانشناختی قطعیاست؛ یعنی گاهی گزاره علمی از راه مشاهده یا به وسیله قراین دیگر بدیهی تلقی می گردد؛ همچون خوردن خون که در عصر ما بدیهی شده است. همان طور که گاهی انسان به وسیله قراین خارجی یا دلایل عقلی که مطلب را پشتیبانی می کند، در مورد یک گزاره علمی به قطع می رسد.

در تفسیر علمی بین علوم پزشکی قطعی و نظریه های حدسی تفاوت گذاشته می شود و استفاده از نوع دوم در تفسیر علمی قرآن صحیح نیست؛ چرا که نظریه های حدسی گاهی صدها سال در حوزه علم می ماند، سپس تغییر می کند، (همچون نظریه بطلمیوسی (ptoemaos ـ قرن دوم م) در مورد اینکه زمین مرکز جهان است و خورشید و ستارگان در هفت فلک به دور آن می چرخند. این نظریه حدود چهارده قرن بر فکر بشر سایه افکنده بود. سپس توسط کپلر، کپرنیک و گالیله دگر گون شد و دیدگاه کنونی یعنی حرکت زمین به دور خورشید جای آن را گرفت) پس نمی توان تفسیر قرآن را بر آنها بنا نهاد.

۱۲.عدم استخراج تمامی علوم بهداشت و پزشکی از ظواهر آیات قرآن

از ظاهر برخی از آیات استفاده می شود که علوم بسیاری از جمله پزشکی در قرآن موجود است، وَنَزَّلْنَا عَلَیک الْکتَابَ تِبْیاناً لِکلِّ شَی ءٍ (نحل/ ۸۹)، اما همه علوم بشری در ظواهر آن وجود ندارد؛ چرا که اولاً چنین ادعایی خلاف بداهت است. و ثانیاً اگر چنین ادعایی درست باشد، می بایست یک قرآن چند صد جلدی نازل می شد. ثالثاً بررسی آیات پزشکی قرآن نشان از آن دارد که به عمده مطالب آناتومی و فیزیولوژی بدن اش