فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن شامل 48 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مبانی وجوب مشارکت های اجتماعی از دیدگاه قرآن :

هر مسلمان با پذیرش اسلام، در عضویت حزب الله و از اعضای جندالله است. این عضویت، انتخابی و بدون هرگونه اکراه و اجبار است. اما هرکسی که به عضویت جندالله و حزب الله درآمد، می بایست به عنوان یک سرباز و عضو، مسئولیت ها و هزینه های عضویت خود را بپردازد تا از حقوق دنیوی و اخروی این عضویت بهره مند شود؛ چرا که نظام هستی بر مدار حقوق و تکلیف بنا شده و بر اساس همین قاعده گفته شده است: من له الغنم فعلیه الغرم؛ هر که سود می برد می بایست هزینه آن را پرداخت نماید. از جمله وظایف اعضای حزب الله و جندالله، مشارکت فعال در همه عرصه های علمی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی است؛ زیرا ماموریت اصلی حزب الله و جندالله در دنیا، تمدن سازی، آبادانی زمین و فراهم آوردن بهترین حالت سعادت ممکن در دنیا با توجه به ظرفیت و مقتضیات دنیوی است. حضور در انتخابات به عنوان یک حق و تکلیف در اسلام تعریف شده است. می توان از آموزه های قرآنی، مبانی و اصول بسیاری را استنباط و استخراج کرد که به مساله انتخابات و دیگر مشارکت های مردمی به عنوان یک حق و تکلیف توجه داده است. نویسنده بر همین اساس بر آن است تا برخی از مبانی و اصول مشارکت فعال مسلمانان را در عرصه انتخابات به عنوان حق و تکلیف در آموزه های قرآنی بیان کند.

مبانی وجوب و لزوم مشارکت در انتخابات

واژه «انتخابات» از ریشه عربی فعل «نخب» به معنای برگزیدن و اختیار کردن است و معادل اروپایی آن یعنی Election نیز به فعل لاتین Eligeve به معنای جدا کردن، سوا کردن و برگزیدن باز می گردد. از نظر علم معناشناسی Semantics نیز این اصطلاح تغییر و تحولات معنای وسیعی پیدا کرده است، ولی در کاربرد رایج و عام آن به معنای شیوه ای است برای برگزیدن تعداد معینی از افراد از میان شمار کثیری از کسانی که برای تصدی یک منصب یا مقام، خود را نامزد کرده اند (نوذری. حسینعلی، مفهوم شناسی انتخابات، روزنامه ایران، ۲۰/۱۱/۸۲) در تعریف دیگری از انتخابات گفته شده است: «انتخابات مجموعه عملیاتی است که در جهت گزینش فرمانروایان یا تعیین ناظرانی برای مهارت قدرت تدبیر شده است. » از این منظر، انتخابات ابزاری است که به وسیله آن می توان اراده شهروندان را در شکل گیری نهادهای سیاسی و تعیین متصدی اعمال اقتدار سیاسی مداخله داد. (قاضی. ابوالفضل، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، انتشارات دانشگاه تهران-۱۳۷۱) رای دهنده ضمن رای دادن که عملی حقوقی- سیاسی محسوب می شود در حقیقت با برگزیدن نماینده و یا نمایندگان در اداره امور سیاسی جامعه خود مشارکت می کند. (هاشمی. سیدمحمد، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی-۱۳۷۴) در واقع از طریق انتخابات است که اعضای جامعه به صورت مستقیم و غیرمستقیم در شکل دادن به سیاست عمومی دخالت می کنند. انتخابات در کنار دیگر سازوکارهای مشارکت شهروندان به صورت انفرادی یا جمعی، گروهی و صنفی، همچنان به عنوان بارزترین و قابل اندازه گیری ترین نوع مشارکت مردم در عرصه سیاسی است. همچنین انتخابات از یک سو پایه های اجتماعی قدرت سیاسی را نشان می دهد و از سوی دیگر ملاک خوبی برای ارزیابی توزیع قدرت در جامعه است. آنچه از مفهوم شناسی انتخابات به دست می آید این است که انتخابات، عملی حقوقی سیاسی از سوی شهروندان و امت در راستای مشارکت در حوزه قدرت است.

البته براساس مبانی قرآنی، ما چیزی به عنوان قدرت سیاسی چنان که در علوم و نظام سیاسی غرب تعریف شده نمی شناسیم و نداریم؛ زیرا در علوم و نظام سیاسی اسلامی، مساله به شکل دیگری تبیین شده است. در تعریف غربی، هرمی از قدرت در جامعه شکل می گیرد که افراد در راس هرم، از قدرت بلکه اقتدار سیاسی بهره مندند که از آن به مشروعیت سیاسی اعمال قدرت، خشونت و زور یاد می شود؛ اما در اندیشه و نظام سیاسی اسلام، هرچند افرادی در راس نظام سیاسی قرار دارند، ولی نوع رفتارشان در چارچوب ولایت معنا می شود. ولایت، نوعی سرپرستی همراه با محبت و مودت است. بر این اساس، قدرت لخت یا اقتدار مشروعی وجود ندارد که بخواهیم آن را محدود یا توزیع کنیم، بلکه مسئولیت هایی است که می بایست بر اساس شایستگی ها و توانمندی ها میان افراد جامعه توزیع شود. از این جاست که معیارها در نظام سیاسی اسلامی به طور ریشه ای از معیارهای نظام سیاسی غربی تفکیک می شود.

بر اساس مبانی قرآنی که بینش و نگرش مسلمانان را شکل می دهد، خداوند، آفریدگار هستی در مقام پروردگاری، انسان را خلیفه خود ساخته است تا در زمین قرار گیرد و پس از فعلیت بخشی به توانایی های سرشته در ذات و تخلق به اخلاق الله، ماموریت های چندی را چون آبادانی زمین و تمدن سازی، برپایی عدالت عمومی در میان انسان ها و همه هستی و تغییرات مثبت در مخلوقات، هر یک را به کمال بایسته و شایسته برساند. در این چارچوب همه انسان ها به یک معنا جنودالله هستند، همچنان که همه هستی سربازان و لشکر الهی می باشند. (فتح، آیه ۷ و آیات دیگر)

البته از آن جایی که انسان ها دارای ویژگی خاص و انحصاری اراده و اختیار و حق انتخاب هستند، می توانند عضویت در حزب الهی را انتخاب کنند و حزب الله شوند و در خدمت اهداف آفرینش قرار گیرند یا آنکه در حزب شیطان درآیند و در کنار شیاطین به تباهی و فساد بپردازند و برخلاف وظیفه و ماموریت خلقت و آفرینش خود عمل کنند. (مجادله، آیات ۱۹و ۲۲؛ انسان، آیه۳) براساس این مبانی قرآنی، هرکسی توانست ظرفیت های سرشته خود را بیشتر به فعلیت رساند، از شایستگی افزون تری در مسئولیت ها و مناصب برخوردار است. بنابراین، مسئولیت ها و مناصب در همه عرصه ها، در جامعه اسلامی و امت اسلام، براساس شایسته سالاری توزیع می شود و قوم و قبیله، خون و نژاد، قدرت و ثروت و مانند آن هیچ گاه نمی تواند ملاک و معیار انتخاب و عامل شایستگی شخص برای تصدی مسئولیت و منصبی باشد. (بقره، آیه ۲۴۷، حجرات، آیه۱۳)

پیامبران (ع) و اوصیای ایشان نیز بر اساس همین شایستگی ها و در چارچوب همین معیارهای قرآنی انتخاب شده اند و قدرت و ثروت یا دامادی پیامبر(ص) یا فرزندی ایشان هیچ گاه دلیل بر انتخاب امامان معصوم(ع) به عنوان امامان امت نبوده است، از این رو خداوند در آیات قرآنی به ویژگی های ایشان چون عصمت، علم، ایمان، اطاعت از خدا و پیامبر(ص) و مانند آن اشاره می کند. (احزاب، آیه ۳۳، آل عمران، آیات ۷ و ۶۱، مائده، آیه ۵۵، نساء، آیه ۵۹، نحل، آیه ۴۳ و آیات دیگر)

بنابراین، بر اساس مبانی و اصول اندیشه و نظام سیاسی اسلام، سخن از توزیع قدرت از طریق مشارکت سیاسی و انتخابات نیست، بلکه سخن از توزیع مسئولیت ها براساس شایسته سالاری هاست. بر این اساس، انتخابات به معنای مشارکت امت اسلام در انتخاب کارگزاران شایسته و مشاوران بایسته برای ولی امر مسلمین است. البته اگر بخواهیم در عصر غیبت آن را معنا کنیم به معنای انتخاب شایسته ها در همه عرصه ها برای همه مسئولیت ها از میان کسانی است که شرایط عمومی را دارا می باشند. امت براساس معیارهایی که آموزه های اسلام از کتاب و سنت و سیره معصومان(ع) در اختیار ایشان گذاشته است، کسانی را برای مسئولیت هایی انتخاب می کنند. پس ما در اسلام چیزی به نام مناصب نداریم، بلکه مسئولیت هایی است که براساس شایسته سالاری، اشخاص آن را به عهده می گیرند و مردم برای انتخاب بهترین ها به حاکمان و مسئولان ارشد نظام یاری می رسانند.

انتخابات، تجلی گاه مشارکت و مشاورت ا